Boekverslag Boudewijn Büch

Info over dit verslag

Geschreven door:	Bente
Niveau:	4VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1490
Opvragingen:	12

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (19 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Boudewijn Büch

• Brieven aan Mick Jagger (5)

  1988

• De blauwe salon (1)

  1981

• De bocht van Berkhey (3)

  1996

• De hel (21)

  1994

• De kiezen van de keizer (0)

  2000

• De kleine blonde dood (73)

  1985

• De rekening (8)

  1989

• Eerstejaars (1)

  1985

• Geestgrond (5)

  1995

• Het bedrog (4)

  1993

• Het dolhuis (17)

  1987

• Het geheim van Eberwein (6)

  2003

• Links! (1)

  1986

• Weerzien (1)

  1984

Zakelijke gegevens

Schrijver: Boudewijn Büch
Titel: De kleine blonde dood
Uitgever, plaats en jaar van uitgave, druk: de arbeiderspers, Amsterdam, 2004, 26e
druk (1ste druk 1985)
Aantal bladzijden: 215
Datum leesverslag: 8-12-2004

Jouw keuze voor dit boek

Het boek ‘De kleine blonde dood’ heb ik gekozen, omdat een vriendin van mij dit boek ook heeft gelezen voor haar boekverslag en zij dit een heel mooi boek vond. Ik had al eerder van andere mensen gehoord dat dit een heel erg mooi boek is. Ik ben naar de boekhandel gegaan en heb de achterkant van het boek gelezen. Deze vond ik in het begin erg schokkend, omdat de ikfiguur vertelt over het (korte) leven van zijn zoontje en over zijn, geestelijk misvormde, vader. Ik heb het boek gekocht en ben er meteen in gaan lezen, omdat ik wilde weten hoe zijn zoontje te overlijden kwam en wat er precies allemaal met zijn vader is gebeurd.

Je eerste reactie

Ik vond het boek erg aangrijpend. De ikfiguur kijkt tegen zijn vader op, terwijl deze vaak woede-aanvallen had. Ik heb het boek wel met plezier gelezen. Ik wilde steeds weer weten, wat hij nu weer met zijn zoontje ging doen of wat zijn vader nu weer gedaan zou hebben. Ik had geen speciale verwachtingen vooraf van dit boek. Ik verwachtte wel dat het een aangrijpend boek zou zijn, omdat de ikfiguur over het korte leven van zijn zoontje en over zijn geestelijk misvormde vader vertelt. Het verhaal boeide mij keer op keer. Ik wilde steeds weer verder lezen. De ene keer als hij het over zijn verleden heeft als kind, wilde ik weten wat zijn vader allemaal deed met hem en de andere keer als hij het over ‘nu’ heeft, de tijd met zijn zoontje, wilde ik weer weten wat hij met zijn zoontje ging doen. Wel vond ik het vervelend dat er de ene keer over het leven met zijn vader en daarna weer over het leven met zijn zoontje wordt verteld.

Korte samenvatting van de gebeurtenissen

Boudewijn wordt streng opgevoed door zijn vader. In de Tweede Wereldoorlog was Boudewijn zijn vader overgelopen van het Duitse kamp naar het Nederlandse. In Nederland werd hij als held beschouwd. Boudewijn heeft een ellendige jeugd gehad. Hij heeft een tijdje in een psychiatrische inrichting gezeten, omdat hij niet kon omgaan met de ruzies van zijn vader en zijn moeder. Jaren later hebben Boudewijn en Mieke (zijn lerares Engels) samen een zoontje gekregen, Micky. Eigenlijk is Boudewijn homoseksueel en heeft daarom alleen nog maar contact met Mieke vanwege Micky. Mieke is vaak dronken dus moet Boudewijn de opvoeding zelf doen. Een tijd later belandt Micky in het ziekenhuis, in coma. Micky kan alleen maar blijven leven met behulp van machines. Daarom besluit Boudewijn dat het beste is dat zijn leven wordt beëindigd.

Persoonsbeschrijving met behulp van de navertelling

Er zijn 2 verhaallijnen, eerst zal ik een persoonsbeschrijving maken van de jeugd van Boudewijn. Daarna zal ik het hebben over zijn tijd als volwassenen.
De hoofdpersoon is Boudewijn Büch. Als Boudewijn nog een kind is, woont Boudewijn Büch met zijn ouders en broers in Wassenaar. Hij is in Nederland geboren, dus een Nederlander. Zijn vader, Rainer, komt uit Duitsland en is joods, maar katholiek geworden vanwege de oorlog. Zijn moeder komt uit het zuiden van Europa en was net als zijn vader eerst ook joods, maar ook katholiek geworden vanwege de Tweede Wereldoorlog. Boudewijn is een rustig jongetje en lijdt, net als de rest van het gezin, onder de oorlogstrauma’s van zijn vader. Later woont hij alleen. Hij heeft dan een zoon, Micky, van hem en zijn vijftien jaar oudere lerares Engels. Boudewijn heeft zwart haar, voor de rest wordt er niet veel over zijn uiterlijk verteld.
Als klein jongetje is hij soms bang voor zijn vader, omdat deze snel boos wordt. Als hij bijvoorbeeld terugkomt van het schoolreisje naar de Duitse grens en vertelt dat hij is opgepakt door de Duitsers omdat hij over de grens liep om een vlinder voor zijn vader te vangen. Zijn vader wordt heel erg boos en zei dat hij zijn zoon niet meer was. Dat vond Boudewijn niet leuk om te horen.
Als hij een keer met zijn vader naar een legermuseum in Leiden gaat, wordt zijn vader boos omdat hij vindt dat het uniform verkeerd is van een soldaat. Alle mensen kijken hem aan en hij moet mee naar het kantoor van de directeur. Iedereen vindt Boudewijn zielig, maar hij neemt het toch op voor zijn vader. Als Boudewijn ongeveer 11 jaar is, gaat hij naar een inrichting in Brabant. Boudewijn blijft daar ongeveer een half jaar, hij heeft het daar niet naar zijn zin, omdat hij niet mag lezen. Hij kreeg telkens een soort aanvallen. Hij kon niet meer tegen de situatie thuis, zijn ouders maakten alleen nog maar ruzie. Tijdens zijn verblijf wordt hij geen enkele keer door zijn ouders bezocht. Hij voelt zich daardoor erg eenzaam. Hij krijgt daar zware buikkrampen en de dokters zeggen dat het buikvliesontsteking is. Hij moet naar het ziekenhuis en raakt in coma. Als hij ontwaakt, zit zijn vader naast zijn bed. Zijn vader heeft niet geslapen totdat Boudewijn bijkwam, dat vindt Boudewijn fijn, dat zijn vader zo ongerust was.
Als Boudewijn ouder is en op zichzelf woont, heeft hij een zoontje van Mieke, zijn 15 jaar oudere lerares Engels. Ook is Boudewijn homofiel, ook al heeft hij zijn zoontje. Eerst wilde Boudewijn niks van zijn zoon Micky weten, maar als Mieke steeds meer aan de drank raakt, besluit hij Micky in huis te nemen. Hij voelt zich niet zeker als vader en weet niet echt goed hoe hij een kind moet opvoeden. Toch neemt hij Micky in huis en moet zijn leven aan hem aanpassen. Dat is heel knap van Boudewijn. Boudewijn is dichter en schrijver. Als Boudewijn terugkomt van een vakantie naar Parijs, hoort hij dat Micky in het ziekenhuis ligt, in een coma. Boudewijn weet niet wat hij moet doen en gaat naar het ziekenhuis. Al een paar maanden wordt Micky in leven gehouden door de apparaten in het ziekenhuis, hij is klinisch dood. Boudewijn moet van de dokter een belangrijke beslissing nemen, of Micky zo laten liggen of de stekker eruit trekken. Boudewijn besluit dat de dokters de stekkers eruit mogen trekken. Als dat gebeurt, voelt hij zich helemaal leeg en weet niet precies wat hij moet doen. Een half jaar na het overlijden van Micky, krijgt Boudewijn een rouwkaart van zijn vader. Boudewijn moet toch huilen, want hij houdt ondanks alles toch van zijn vader.

Mijn eindoordeel

Ik vond het een heel leuk boek om te lezen. Toen ik de titel las, wist ik niet wat ik er voor verhaal bij moest denken. De achterkant zorgde ervoor dat ik me al iets van het verhaal kon voorstellen.
Ik vind het ook een mooi boek omdat het heel realistisch is, het kan in het echt ook gebeuren. Zulke boeken vind ik altijd leuk om te lezen. In dit boek moet de hoofdpersoon een moeilijke beslissing nemen, hij kan zijn zoontje laten sterven of met apparatuur in leven houden. Toen ik dat las, dacht ik na over hoe ik dat probleem zou aanpakken. Dit boek heeft mij dus wel aan het denken gezet.
Ik vond het ook een aangrijpend boek, omdat Boudewijn eerst met zijn geestelijk verminkte vader moet leren leven en later met een zoon waarvan de moeder steeds dronken is en niet in staat is om haar zoon op te voeden. Ik zou zelf niet kunnen voorstellen om zo’n vader te hebben, die om het minste of geringste al aan de oorlog moet denken en woedend wordt. Ook zou ik zelf niet zo gemakkelijk een keuze over leven of dood kunnen maken.

Verdiepingsopdracht bij ‘De kleine blonde dood’ opdracht II

In het boek ‘De kleine blonde dood’ speelt de tijd een belangrijke rol. Het boek is niet chronologisch opgebouwd. Er wordt namelijk, steeds afwisselend, over Boudewijn (de hoofdpersoon) als klein jongetje en over Boudewijn als volwassene verteld. Dit zal waarschijnlijk gedaan zijn om een bepaalde spanning in het boek te brengen. Zodat, als je bijvoorbeeld leest over Boudewijn als kind, je eigenlijk al verder wil lezen om te weten wat er nu weer is gebeurd tussen Boudewijn en zijn zoontje Micky. Andersom geldt hetzelfde.
Deze, niet-chronologische volgorde had ook dit effect op mij. Iedere keer als ik iets las over de volwassen Boudewijn wilde ik weten wat er met de kleine Boudewijn gebeurde. Ik vond dat dit een bepaalde spanning in het boek bracht. Die er ook voor heeft gezorgd, dat ik het boek snel uit heb gelezen.
Ik vond deze niet-chronologische volgorde ook leuk. Omdat ik nog nooit een boek heb gelezen dat niet-chronologisch is. In het begin vond ik het een beetje raar en zelfs een beetje irritant, omdat ik steeds wilde weten hoe het afliep met bijvoorbeeld de grote Boudewijn. Maar naar mate ik verder in het boek kwam, vond ik het spannend, omdat je op een ‘hoogtepunt’ ineens een afwisseling krijgt, doordat je een andere Boudewijn vertelt ziet worden.