Geschreven door:	*snoopie*
Datum ingestuurd:	10 februari 2005
Niveau:	5 vwo
Taal:
Woorden:	4103
Opvragingen:	3362 (2 deze maand)
Waardering:	Currently 3.84/5 1 2 3 4 5 3.8/5 (19 stemmen)

Sinds 27 november draait de film Oorlogswinter in de bioscoop. Wij hebben 3 maal het boek van de film en 3 knijpkatten om weg te geven.

1. Bibliografische gegevens

Auteur: Vonne van der Meer
Titel: Spookliefde
Ondertitel: Een Iers verhaal
Jaar van uitgave van gelezen druk: 2004
Oorspronkelijk verschenen in: 1995
Bij uitgeverij: De Bezige Bij
In: Amsterdam

2. Samenvatting

Een 17-jarig meisje gaat op vakantie naar een eiland om haar ouders te bezoeken. Ze krijgt daar een levensverhaal van een vrouw te horen over haar liefde voor een man die niet was wat hij leek.
De vrouw, die Phil genoemd wordt, verhuisde vijfentwintig jaar geleden naar een eiland vlakbij Ierland. Op het eiland ontmoet ze in een café een man die een prachtig lied over heimwee zingt. Ze heeft het gevoel dat het lied voor haar is geschreven. Van haar ouders hoort ze dat het een onderwijzer en tevens dichter van het eiland is en Seamus heet. Seamus doet erg ontoeschietelijk tegen Phil en neemt haar niet serieus. Maar Phil is verliefd op hem. Als ze en paar dagen later over het strand loopt ziet ze hem weer. Dit keer blijft hij maar glimlachen naar haar en ziet er juist heel zorgeloos uit. Steeds vaker ziet ze verschillende humeuren bij Seamus. De ene keer is hij heel nors tegen haar maar een andere keer weer heel aardig.
In de haven ontdekt ze op een dag dat Seamus een tweelingbroer heeft. Zijn tweelingbroer heet Michael en liep altijd te glimlachen naar haar en gaf haar wel aandacht. Phil trekt veel op met Michael en leert hem zwemmen. Ze wordt verliefd op hem maar vergeet tegelijkertijd Seamus ook niet. Als Seamus uiteindelijk verliefd op haar wordt wijst ze hem af en kiest dus voor Michael. Seamus wordt jaloers ook al geeft hij dat niet toe. Hij maakt haar duidelijk dat Michael in een ouderwordend lichaam altijd een kind zal blijven omdat hij een ongeneesbaar virus heeft opgevangen in zijn kindertijd.
Als Phil na een feest terug gaat naar haar kamer, wacht Michael haar al zoals afgesproken op. Ze weten niet dat Seamus haar had gevolgd na het feest en nou bij het raam stond. Hij pakte het geweer dat net buiten was gezet en schoot op de persoon met alleen een omslagdoek om. Het was de doek die Phil had gekregen van haar oma. Er volgde een hoge kreet. Hij had Michael geraakt, maar hij wist niet meer of hij al voor het schot door had dat het Michael was en niet Phil.
Seamus zit nu in de gevangenis en daarom heeft de vrouw de boekenwinkel overgenomen. Met dit tragische einde beëindigt ze haar verhaal en tevens het gesprek van Phil en het meisje. Phils liefde is nu niet meer dan een spookliefde.
402 woorden

3. Personages

Ik
De ik-persoon is zeventien jaar (blz 6 en 87) en komt alleen voor in het kaderverhaal. Ze is erg nieuwsgierig, ze wil bijvoorbeeld weten voor wie Phil iedere dag twee kaarsen op steekt en wie de man is waarvan gezegd wordt dat hij een moord heeft gepleegd. Ze krijgt het verhaal van Phil te horen over haar liefde. Ze is een flat character omdat je niet echt gevoelens of gedachtes van haar te weten komt.
Phil
Phil is twee tot drieënveertig wanneer ze aan de ikpersoon haar verhaal verteld over de tijd dat ze zeventien was. Het verhaal speelde zich meer dan 25 jaar geleden af.
Phil verhuisd van Amerika naar het eiland bij Ierland. In het begin vindt ze het helemaal niet leuk op het eiland, waar totaal anders wordt geleefd als dat zij gewend is. Ze is een verlegen meisje, en maakt dus ook niet snel contact met andere op het eiland. Dan komt ze een leuke jongen tegen, Seamus. Ze wordt verliefd op hem, maar ontdekt dan dat hij een tweelingbroer heeft, Michael. Haar ouders willen dat ze voor Seamus kiest, maar ze wordt verliefd op zijn verstandelijk gehandicapte broertje Michael. Phil is erg behulpzaam, en leert Michael bijvoorbeeld zwemmen. Phil vertrekt na de dood van naar Dublin. Na een paar jaar gaat ze met haar gezin weer terug naar het eiland. Hier nam ze de boekenwinkel over van Seamus, die in de gevangenis zit.

Phil is nieuwsgierig en gulzig als ze zeventien is. Ze wil weten hoe het is om bijvoorbeeld te zoenen met een jongen en verlangt er naar.
“Soms, ’s nachts maar ook overdag stelde ze zich voor dat het niet haar tong was die langs haar gladde tanden streek en in haar mondholte dwaalde, maar een vreemde tong, een jongenstong.” (blz 9 )
“Ze brandde van nieuwsgierigheid erachter te komen hoe het voelde, een kus en al die ander dingen die Susie Dwyer al zeker een jaar met jongens deed.” (blz 40 )

Phil is een round character omdat je veel over haar te weten komt gedurende het verhaal.
Je leest hoe ze zich voelt op dat moment en haar gedachtes krijg je te weten. Dit zijn kenmerken van een round character.
Seamus
Seamus is ook een round-character. Er wordt een beschrijving van zijn uiterlijk gegeven door de ik-perooon ongeveer vijfentwintig jaar nadat het verhaal van Phil zich afspeelde. Citaten; ‘hij had fijne trekken en lichtblauwe ogen onder slordige blonde wenkbrauwen’. ‘Hij had de afwerende oogopslag van iemand die er niet tegen kan dat er naar hem gekeken wordt.’ (blz 3) ‘Zijn blonde, door de zon gebleekte haar stond wijd uit, nesthaar waar jaar in jaar uit de zeewind doorheen had gewaaid.’ (blz 2)
Seamus is rond de twintig, en draagt vaak een spijkerbroek met zwarte schoenen eronder. Hij is leraar op een basisschool op het eiland, en schrijft graag gedichten. Ook heeft hij een eigen boekenwinkel. Een aantal van zijn gedichten draagt hij voor in een café op het eiland in de vorm van een lied. Hij woont samen met zijn broer Michael in een zwart-wit huisje op het eiland. Seamus is een heel zorgzame jongen, hij wil namelijk dat zijn ‘debiele’ tweelingbroer niks overkomt en wenst hem alleen maar het allerbeste toe. Als hij, op een gegeven moment, verliefd wordt op Phil wijst zij hem af. Hij wordt jaloers op haar omdat ze wel voor zijn broer valt. Hij blijft haar brieven en gedichten schrijven, en gaat bij haar ouders langs. Als Seamus weer een brief onder de deur wil schuiven, ziet hij Phil en zijn broer samen in haar kamer. Hij pakt een geweer en schiet zijn tweelingbroer Michael dood, terwijl dit niet zijn bedoeling was. Hieruit kun je opmaken dat Seamus in een keer heel driftig en gevaarlijk is geworden.
Michael
Michael is ook een round-character. Hij is de tweelingbroer van Seamus, en lijkt dus sprekend op hem. Hij mooie lach, blond haar, mooie tanden en iets dat Seamus níet heeft; een hemelse blik. Hij is te herkennen aan zijn schoenen zonder veters. Michael in zijn kleutertijd een virus opgevangen waar toen der tijd niets meer aan te doen was. Nou leeft hij in een ouderwordend lichaam terwijl hij altijd een kind zou blijven.
“Hij legde uit hoe het gekomen was, een virus in zijn kleutertijd, en hoe het heette en dat er indertijd nog niets aan te doen was geweest.”
Michael woont samen met zijn broer Seamus. Zij helpt hem met het leren van bijvoorbeeld zwemmen en dansen. Ze worden verliefd op elkaar. Deze liefde duurt niet lang omdat Michael wordt doodgeschoten door zijn broer.
Michael heeft weinig ervaring met het dagelijks leven maar geniet van zelfs de kleine dingen. Hij glimlacht vaak en gaat erg zorgeloos door het leven. Hij is lief voor Phil en geeft haar veel aandacht.
“Veel wonderbaarlijker dan wat hij de hele dag door om hem heen zag kon het niet zijn. En was het misschien ook niet. Misschien moest je geen antwoord verlangen op vragen die geen levend mens kon beantwoorden. Misschien was het genoeg te kijken, te kijken met dezelfde verbazing als hij” blz. 58

Overeenkomsten/ verschillen
Ik- phil
Overeenkomsten
- De ik-persoon is naar het eiland gekomen voor een vakantie. Ze had hier eigenlijk helemaal geen zin in maar voelde zich sociaal verplicht om haar ouders op te zoeken. Ze heeft heimwee en mist haar vriendje. Phil is ook met tegenzin naar het eiland gekomen en ook zei heeft heimwee.
- Phil steekt regelmatig twee kaarsen op, een voor de oude Seamus, hoe hij vroeger was en een voor zijn broer Michael die overleden is. De ik-persoon ziet dit en steekt er na een tijdje ook maar een op, echter zonder enige betekenis.
- Ze zijn allebei verliefd op hun zeventiende. Phil op Michael en Seamus en de Ik-figuur op Ian.
Verschillen
- Phil is Michael voorgoed kwijt, hij is overleden. Ian bestaat nog steeds voor de ik-persoon. - - Ook is Phil natuurlijk een veel oudere vrouw, die veel meer heeft meegemaakt dan de ik-persoon.
Micheal – Seamus
Overeenkomsten
- Michael en Seamus lijken heel erg op elkaar omdat ze een tweeling zijn. Ook wonen ze samen, en helpen allebei met het ontvangen en wegbrengen van mensen die met de boot het eiland bezoeken.
- Ze worden allebei verliefd op hetzelfde meisje, Phil.

Verschillen
- Seamus is een hele slimme jongen, een dichter en leraar. Michael is daarentegen is mentaal nog een kind.
- Michael is erg vrolijk en geniet ook van de kleine dingen in het leven. Hij is veel zorgelozer dan Seamus. Seamus is in het begin heel nors en ontoeschietelijk naar Phil toe terwijl Michael dit helemaal niet is.
- Seamus weet ook veel beter hoe de wereld in elkaar steekt. Michael heeft daarentegen met heel veel dingen geen ervaring. Dit blijkt wel uit het volgende citaat.
‘Hij keek naar haar blote borsten alsof hij een nieuw soort kwal op het strand had ontdekt, geamuseerd, verbaasd, en zo raakte hij ze ook aan: als je er een tikje tegen gaf zwabberde zo’n borstje heen en weer en dat vond hij grappig, heel grappig.’

4. Tijd

Historische tijd
Het kernverhaal speelt zich af rond 1970.
Dit maak ik op uit de volgende citaten:
“Toen ze over het gebit van de bootsman vertelde streek ze met haar tong langs haar boventanden zoals ze die zomer lang geleden had gedaan: een week voor haar vertrek had de tandarts haar verlost van het hekwerk dat ze drie jaar lang dag en nacht had moeten dragen’’ (blz.9)
“Geen telefoon, had haar moeder geschreven, alleen de pastoor had telefoon.’’(blz.11)
“Daar kun je ’s nachts naar de wc.’Haar moeder wees naar een stenen hokje met een plaggendak, aan het eind van het veldje. “t Went wel, heus’ ” (blz. 16)
Echt heel modern is het dus niet allemaal op het eiland.

Het kader verhaal speelt zich ongeveer 25 jaar later, dus rond 1995, af:
“Ze begon bij haar eerste overtocht naar het eiland, nu meer dan vijfentwintig jaar geleden.’’ De ikpersoon schat Phil begin veertig in: “Een vrouw van mijn moeders leeftijd, begin veertig, liep over het middenpad naar een standaard met kaarsen onder een groot Mariabeeld in een nis links van het altaar.’’ Als Phil het verhaal verteld zegt ze: “Ik was ook zeventien.”
Vertelde tijd
De tijd tussen Phils aankomst op het eiland en het moment van de begrafenis van Michael is ongeveer één lange zomer. Phil komt in juli naar het eiland toe. “Een weg die zich splitste in twee smalle paden, elektriciteitsmasten met lange, lome draden, huizen met schoorstenen waar rook uitkwam – rook, in juli (blz 60). Het verhaal eindigt met het hooifeest, dat aan het eind van de zomer wordt gehouden. Elke laatste zaterdag van de maand neemt Seamus zijn broer mee het eiland af. Dit vindt twee keer plaats in het verhaal en de derde keer gaat Michael niet meer mee. (blz 60). Het zijn dus ongeveer drie maanden.
De eigenlijke vertelde tijd van het kernverhaal is ongeveer twee jaar. Phil vertrekt na de dood van Michael terug naar Amerika en bouwt daar weer een leven op. Met haar man en kind komt ze terug naar het eiland en gaat er weer wonen.

Retrospecties
Een van de eerste terugverwijzingen in het verhaal is de dag waarop er werd besloten dat Phil en haar ouders naar het eiland vertrokken:
“Een jaar geleden was de hele toestand begonnen. Nadat hij wekenlang humeurig had gezwegen, hakte haar vader op zijn vijftigste verjaardag de knoop door: we gaan terug.”
(blz. 11)
De functie van deze terugverwijzing is dat je te weten komt waarom Phil op het eiland woont.

“Haar ouders hadden haar naar familie in Dublin gestuurd, waar ze weer naar school was gegaan, naar de kweekschool omdat ze niks beters wist. Ze had er een jongen ontmoet met wie ze al die dingen had gedaan waarover Susie haar had verteld. Binnen de kortste keren was ze zwanger en getrouwd. Na een paar jaar was ze teruggegaan naar het eiland, eerst voor een week om afscheid te nemen van haar ouders die teruggingen naar Amerika. ”
(blz. 87-88)
De functie van deze terugverwijzing is dat je te weten komt waarom Phil na 25 jaar nog steeds op het eiland is.

In het jaar dat Phil Michael beter leert kennen, komt er ook een terugverwijzing in het verhaal voor: “ Drie jaar eerder, toen hij met zijn broer mee naar het eiland gekomen was, keken ze wel vreemd tegen hem aan, maar nu verbaasde ze zich er niet meer over dat hij nauwelijks sprak en altijd met die hemelse blik in zijn ogen rondliep, op schoenen zonder veters.”
(blz. 41)
De functie van deze terugverwijzing is dat er wordt verklaard waarom andere mensen niet meer tegen Michael opkijken.

Flashbacks
Phil wordt, na een aantal maanden op het eiland te wonen, uitgenodigd op een feestje van Bridget. Seamus en Michael komen ook. Hier begint ze steeds meer voor Michael te voelen, zoveel dat ze hem kust als ze samen buiten zijn tijdens het feest. Als Michael na het feest met Phil mee naar huis loopt plast ze in haar broek. Vanaf het moment na de kus, tot het moment dat Phil thuis in bed ligt nadat ze in haar broek had geplast, is dit een flashback:
“Na de kus was ze naar binnen gevlucht, het zaaltje in. Niemand leek haar gemist te hebben, had enig idee wat zich buiten in het donker op de dansvloer had afgespeeld’….Ze was zo verbijsterd dat ze zomaar zonder enige waarschuwing of noodzaak in haar broek plast, dat ze met open mond naar het stroompje keek dat tussen haar schoenen door naar de kant van de weg sijpelde, richting zee.” (blz. 49-53)
De functie van deze flashback is dat je in detail te weten komt wat Phil heeft meegemaakt op het feest en hoe ze hierover denkt.
Na het feest leert Phil Michael steeds beter kennen. Ze vraagt zich af of zij wel bij elkaar passen. Nu volgde er een flashback, waaruit dus blijkt waaróm ze zich afvraagt of zij bij elkaar passen. Phil en Michael zitten samen op de rotsen, en Phil probeert een goed gesprek met hem aan te knopen maar Michael reageert bijna niet. Ze voelde zich alleen bij hem:
“Er waren momenten dat ze bang was dat er te veel was dat hen scheidde, zoals die ochtend toen ze bij eb op de rotsen zaten.’’(blz. 56) “Misschien moest je geen antwoord verlangen op vragen die geen levend mens kon beantwoorden. Misschien was het genoeg te kijken, te kijken met dezelfde verbazing als hij.” (blz. 58)

Vooruitwijzingen
Een eerste vooruitwijzing in het verhaal is als Phil naar het eiland reist en het allemaal niet ziet zitten. Ze neemt zich voor dat, zodra ze genoeg heeft gespaard voor een busrit en een vliegticket, ze teruggaat naar Amerika. (blz. 11) De functie van deze vooruitwijzing is dat je te weten komt dat Phil het helemaal niet ziet zitten om te verhuizen naar het eiland.

De belangrijkste vooruitwijzing is als je gaat naar een tijd waarin de ikpersoon verteld over de tijd dat Phil het verhaal aan haar vertelde.
“Hier zou het verhaal kunnen eindigen. Ik geloof dat de vrouw van de boekwinkel, de vrouw die ik Phil noem omdat ik indertijd heb beloofd haar naam nooit te onthullen, het hier liever bij had gelaten.”
Deze vooruitwijzing maakt het lezen wat interessanter omdat je nu nieuwsgieriger wordt naar het einde.
Ab/ ove/ in medias
Uit al deze terugverwijzingen, vooruitwijzingen en flashbacks blijkt dat het verhaal niet chronologisch verteld is. Het verhaal begint als de hoofdpersoon, Phil, zeventien jaar is. In het kaderverhaal is zij begin veertig. Hieruit kan ik opmaken dat het verhaal in medias res is verteld.

5. Ruimte

Het verhaal speelt zich af op een eiland vlakbij Ierland. Iedere laatste zaterdag van de maand steken de broers over naar Galway. Het eiland moet dus daar tegenover liggen. Ook staat er in het verhaal dat door de mist het eiland nog net te zien is. Het eiland kan dus niet heel ver van de kust liggen. Tegenover de Galwaybaai ligt het eiland Aran. Vermoedelijk speelt het verhaal zich dus af op dit eiland.
Fyschische Ruimte

De fysische ruimte bestaat uit een eiland dat hoort bij Ierland. Het is een eiland met veel verschillende uitzichten. Als je het eiland rondloopt, is het alsof je van land naar land trekt. Het eiland heeft heel mooie kanten, zoals de rotsen, grotten, heuvels en baaien. Maar ook lelijke, zoals de turfvelden en de elektriciteit masten.

Citaten:
“Een weg die zich splitste in twee smalle paden, elektriciteitsmasten met lange, lome draden, huizen met schoorstenen waar rook uitkwam – rook, in juli. Een legpuzzel van muurtjes en akkers, zover ze kijken kon.” Blz. 16
“Niet ver van het pension lag het gebied waar de turf vandaan kwam, een maanlandschap mat kraters, grote dofzwarte uitgegraven plekken – het somberste landschap dat ze ooit had gezien” blz. 17
“Hij leerde haar op welke rotsen de dikste trossen mossels zaten. Hij wees haar grotten die je alleen bij eb kon bereiken, om in te schuilen wanneer er een storm opstak.” Blz. 58

Psychische ruimte

In het begin van het verhaal voelt Phil zich erg slecht en dat kun je ook zien aan de manier waarop de fysische ruimte wordt uitgebeeld. De schrijfster maakt veel gebruik van donkere kleuren, waardoor nog duidelijker verbeeld wordt dat Phil het niet leuk vind op het eiland.

Citaat:
“Niet ver van het pension lag het gebied waar de turf vandaan kwam, een maanlandschap mat kraters, grote dofzwarte uitgegraven plekken – het somberste landschap dat ze ooit had gezien” blz. 17

Als ze bevriend raakt met Michael voelt ze zich een stuk beter en dat wordt ook duidelijk. Zo ziet Phil door Michael ineens de mooie kanten van het eiland. Ze realiseert zich dat het genoeg is om te kijken, zoals Michael doet en je soms geen antwoord moet verlangen op bepaalde vragen. Toch is ze een beetje bang dat het goede gevoel ook weer weggaat.

Citaat:
“Veel wonderbaarlijker dan wat hij de hele dag door om hem heen zag kon het niet zijn. En was het misschien ook niet. Misschien moest je geen antwoord verlangen op vragen die geen levend mens kon beantwoorden. Misschien was het genoeg te kijken, te kijken met dezelfde verbazing als hij” blz. 58

Zintuiglijke ruimte
In het boek maakt de schrijfster veel gebruik van zintuiglijke waarnemingen zoals kleuren, geuren en beelden. Zo wordt heel goed beschreven hoe het eiland eruit ziet en hoe de sfeer is. Als Phil zich in het begin van het verhaal niet zo goed voelt merk je dat aan de kleuren en de geuren.

Citaten:
“Eerst dacht ze dat het door de boottocht kwam, maar na een tijdje ontdekte ze dat het de geur was die haar hoofdpijn bezorgde, de geur van het eiland.” (Blz. 17)

Zodra ze met Michael omgaat en veel mooie dingen met hem beleeft wordt ook alles in het boek met mooiere kleuren en geuren beschreven.

Citaat:
“Hij sprak door haar dingen aan te wijzen: konijnen op een heuvel in het licht van de ondergaande zon, dat dwars over hun vacht scheerde waardoor al hun haren oplichtten, rood, vuurrood – je dacht het te horen knetteren.” (Blz. 56)

6. Motieven

Leidmotief ‘kaars’
Het leidmotief in dit boek is de kaars, omdat hij steeds terugkomt in het boek. Phil steekt in het begin van het boek twee kaarsen op in de kerk. Hierdoor valt ze op voor de ikpersoon en hierdoor is ze ook nieuwsgierig naar het verhaal erachter. Je zou dus kunnen zeggen dat de ikpersoon zonder die kaarsen het verhaal niet eens gehoord zou hebben.
“Kaarsen branden voor een vrouw nu eenmaal niet anders dan voor een man, voor een nabije zieke niet anders dan voor een minnaar aan de overkant. Iedere kaars is een geheim dat ik zou willen leren kennen.” (Blz. 1)

“’Waarom heb ik je dit allemaal verteld? Hoe kwamen we erop?’
‘U zag me de kerk uitkomen, waar ik net en kaars voor Ian had opgestoken.’”
Ook steekt ze kaarsen op als ze Michael na het feest wil verleiden in haar kamer. Een kaars is eigenlijk altijd hetzelfde maar de bedoeling of gedachte erachter is voor ieder mens anders. De kaars symboliseert hier dus verlangen en hoop.
Phil bidt vaak dat Seamus verliefd op haar wordt en steekt daarbij dan ook kaarsen op. Ook hier symboliseren de kaarsen verlangen en liefde. Als Seamus eenmaal verliefd op haar wordt denkt ze ook dat het door de kaarsen en het bidden komt.

“Terwijl ze veinsde dat ze niet begreep waarop hij doelde, schoot het door haar heen dat het door al dat bidden kwam, al die kaarsen die ze voor hem had opgestoken maar nooit uitgeblazen toen ze hem niet meer wilde.” (blz. 63)
cultuur historisch motief ‘Ino’
In het boek staat dat Ino door middel van een sluier Odysseus van verdrinking redde. De sluier symboliseert in het verhaal de omslagdoek van Phil die juist zorgde dat Michael dood ging en niet zei.
Ook vindt Seamus in het boek dat Phil Ino zou moeten heten:
“Je zou Ino moeten heten, Phil, vanwege je armen en je enkels “
In onze encyclopedie stond het volgende:
INO (gr. Inoo), In de Griekse mythe een dochter van Cadmus en Harmonia en echtgenote van Athamas, werd door Hera met waanzin geslagen en stortte zich in zee, waarna zij als Leucothea goddelijke verering genoot van de zeevarenden. Volgens de Romense sage brachten de Nereiden Ino nar de Tibermond om haar tegen Hera te beschermen. Te Rome werd zij vereerd als Mater * Mutata.
Ino stort zichzelf in de zee omdat haar echtgenoot haar zoon al heeft vermoord en wil niet dat de waanzin zich ook tot haar keert. Phil is ook een beetje als een moeder voor Michael, wat blijkt uit het volgende citaat:
“ “Maar het is niet wat je denkt.”
“Wat denk ik dan?”
“Dat ik als een zusje voor hem ben?”
“Een moeder dan, een heel jonge moeder. Toen je in het water stond met Michael in je armen was je net het beeld van Michelangelo.” ’ Blz. 67
En als je Seamus ziet als Phils echtgenoot dan lijken de beide verhalen nog meer op elkaar. Seamus is op het einde ook tot waanzin gedreven en vermoord Michael. Dan heeft Phil ook de neiging om van de rotsen af te springen, maar ze doet het niet.
Verhaalmotief
Het boek bestaat uit twee verhalen een kaderverhaal: dit is het stuk waarbij het verhaal verteld wordt aan het meisje. Het grootste gedeelte van het verhaal is het kernverhaal, dit speelt zich vijfentwintig jaar geleden af. Toen was Phil nog zeventien en verliefd op Seamus en Michael.
- geloof
Phil gelooft in veel dingen en rituelen zoals een kaars op steken. Veel dingen waar zij in gelooft is bijgeloof. Phil gaat vaak naar de kerk ze gelooft er ook in. Maar hieruit kan ik nog niet opmaken dat ze ook daadwerkelijk in God gelooft. Daarbij weet ze wel hoe ze moet bidden. Dat ze vaak naar de kerk gaat en kaarsen op steekt blijkt uit het volgende gebaar: “Ingesleten gebaren, zo te zien deed ze dit dagelijks, jaar in jaar uit. ”
- ongeloof
Als Phil hoort dat Michael eens in de maand naar de hoeren gaat met zijn broer gelooft ze dat niet. Er is hier sprake van ongeloof. Ook is het moeilijk voor haar te begrijpen dat Michael dood is terwijl Seamus op haar gemikt had. “Het duurde nog uren voor het tot me doordrong dat hij niet op Michael maar op mij geschoten had. ”
- bijgeloof
Bij Phil is er duidelijk sprake van bijgeloof. Ze is er bijvoorbeeld van overtuigd dat Seamus verliefd op haar is geworden omdat ze altijd bad dat hij verliefd op haar werd. “Terwijl ze veinsde dat ze niet begreep waarop hij doelde, schoot het door haar heen dat het door al dat bidden kwam, al die kaarsen die ze voor hem had opgestoken maar nooit uitgeblazen toen ze hem niet meer wilde. Ze had er niet aan gedacht haar smeekbede af te zeggen. Stug, onbeholpen, verklaarde hij waar ze toen zo vurig voor had gebeden: dat zij de enige voor hem was, de enige die hij wilde.” (blz. 63)

7. Thematiek d.m.v motieven

Het thema van ‘Spookliefde’ is dat geloof, ongeloof en bijgeloof een liefdesleven niet makkelijker maken. Dit zie je eigenlijk in het gehele boek terug.