geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
ff n studiebreak
Meiden, laser je binnenste schaamlippen lekker weg joh. Want je vriendje wil een playboypoesje.
Boekverslag Hans Hagen
Kom terug
Geschreven door: | Leonie (5 havo) [meer] |
Datum ingestuurd: | 10 februari 2005 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.750 |
Bekeken: | 8232 keer (5 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
-
Door feeeeeeee (3) op 12-04-2011goeeieee -
Door wessh op 17-03-2005veeeeeeeeeeeeeeeeeeeet coooooooooooooooooool
-
Door merle op 16-03-2005leuk gedaan!
-
Door bram op 15-03-2005ik vind je werkstuk heel goed
-
Door sander op 05-03-2005het is een goed verslag
Primaire gegevens
Auteur: Hans Hagen
Titel: Kom terug
Verschenen in: 1995
Aantal bladzijdes: 91 bladzijdes
Leestijd: 1 uur
Uitgever: Van Goor, Amsterdam
Illustraties: Annemarie van Haeringen
Oorspronkelijke titel: Als je van een wolk valt (1989)
Kom terug is een jeugdboek voor kinderen vanaf ca. 11 jaar.
Titelverklaring
De moeder van David, Marcela, wil dat haar omgekomen zoon terug komt. ““De vrouw struikelde. Op haar knieën kroop ze over de scherpe rotspunten. Het haar slingerde voor haar gezicht en ze krijste: ’David, kom terug! Je mag me niet alleen laten’. Ze spreidde haar armen als vleugels. ‘David, waar ben je dan? Kom terug…’” (blz. 28)
Samenvatting
Het boek begint wanneer Felix met zijn moeder op weg is naar het Spaanse eiland Tagus Cove, het eiland waar zijn moeder geboren is. Tijdens de reis naar het eiland toe heeft Felix een droom over David. David verdronk twintig jaar geleden voor de kust van het eiland.
Tijdens het bezoek aan het eiland, raakt Felix in de war. Hij herkent plaatsen waar hij nog nooit geweest is en Davids moeder noemt hem ‘mijn zoon’. Zijn Felix en David één en dezelfde persoon?
Op het eiland ontmoet Felix mensen uit zijn moeders jeugd. Ze logeren bij Felicia en Ramón.
Zo nu en dan komt er een verhaal over het verleden tussendoor. Bijvoorbeeld over de twaalfde verjaardag van David. Die dag krijgt hij zijn eigen zeilbootje. De boot heeft hij zelf rood geverfd. De boot heeft een geluksnummer volgens mijnheer Bos (de vader van Lea): drie keer drie keer drie. (Nummer zeventwintig dus.) En een verhaal over het maken van een rotstekening. Een tekening die Felix twintig jaar later in Nederland op school ook maakt, zonder dat hij van het bestaan van de tekening op de rots afwist.
Felix’ moeder wil op het eiland een fotoreportage maken van springende manta’s. Dit is heel moeilijk, omdat de vissen altijd onverwachts opduiken en voor je het weet weer onder water zijn verdwenen. Toch blijft ze het proberen.
In de grot bij de rotstekening ontmoet Felix Julia, een meisje dat op het eiland woont. Hij wordt verliefd op haar. Samen met Julia probeert hij Ángel tegen te werken door zijn fuiken (een soort visnetten) kapot te maken en te bewijzen dat hij de keelzakken van de bruine pelikanen doorsnijdt. Ángel bedreigt Julia en Felix, hij wil ze niet meer bij zijn fuiken zien, want dan wordt hij echt kwaad. De foto’s die Felix gemaakt heeft van Ángel en de pelikaan worden vernield door Ángel. Gelukkig zat Felix’ moeder achter een rots en heeft ook zij foto’s gemaakt. Er staat niet op dat Ángel de pelikaan wat aan doet, maar het is wel voldoende om Ángel op zijn tellen te laten passen.
In het laatste hoofdstuk vlucht Felix voor Marcela en peddelt met een zeilboot de zee op. Dan overkomt hem bijna hetzelfde als David is overkomen: omkomen op zee. Een mantrarog komt uit het water omhoog en komt met een dreunende klap weer op het water terecht. Door de golf wordt het bootje van Felix uit het water getild en door de lucht geslingerd: het komt ondersteboven neer. Felix komt onder water vast te zitten tegen de bodem van de bood en hij denkt dat hij stikt. Dan voelt hij opeens hoe hij werd vastgepakt (door David die op de rug van een mantrarog zit) en boven water getrokken werd. Hierna weet hij zich met een zwemvest drijvende te houden tot Julia bij hem is gekomen en hem naar het bootje sleepte. Op het strand staat Felix’ moeder, die dacht dat ze de dood van haar eigen kind had gefotografeerd (ze was nog steeds bezig foto’s te maken van springende manta’s).
Marcela zegt tegen Felix: “Je bent terug.” Felix antwoordt hier nu met “ja” op. En kust tenslotte Julia. Hiermee eindigt het boek.
Personages
Felix is de twaalfjarige hoofdpersoon in het verhaal. Felix heeft het idee dat hij David is, hij weet alles wat er met David gebeurd is uit ‘eigen’ ervaring. Dit is bijvoorbeeld te merken aan uitspraken als: “Hij kende dit huis! Honderden keren had hij over dit paadje gelopen. Alleen of samen met zijn broer”. (blz. 15) en “Hier heb ik vroeger gewoond”, zei Felix. “Ik sliep op dat zolderkamertje aan de voorkant…” Zijn moeder begon te lachen. “Hoe kom je daar nou bij? Je bent hier nog nooit geweest. Dat kamertje was van David.” (blz. 16) Ook komen overal in het verhaal stukjes terug uit het verleden, die Felix droomt of denkt. Als zijn moeder naar het Spaanse eiland gaat waar ze geboren is, wil hij persé met haar mee.
David is twintig jaar geleden omgekomen op zee. Lea en hij waren vroeger onafscheidelijk.
Lea is de moeder van Felix. David en zij waren vroeger onafscheidelijk. Ze heeft tot haar twaalfde op Tagus Cove gewoond, daarna was ze met haar ouders naar Nederland verhuisd.
Marcela is de moeder van David en Ángel. David was haar lieveling, Ángel gaf haar heel wat problemen. Toen David omkwam op zee, sloot Marcela zich af van de wereld om haar heen en begon ze tegen de zee te praten. (blz. 33)
Ángel is de broer van David. Ángel gaf (en geeft) zijn moeder heel wat problemen: “Hij roofde fuiken leeg en jouw opa verdacht hem ervan dat hij bruine pelikanen met zijn mes bewerkte, maar dat heeft hij nooit kunnen bewijzen”. (blz. 33)
Julia is een meisje dat op het Spaanse eiland woont, Felix en zij worden verliefd op elkaar. Julia is het buurmeisje van Marcela en Ángel.
Felicia woont op het Spaanse eiland. Felicia is een dikke vrouw: “Felicia is nog dikker dan ik me herinner,” riep ze, “en Ramóns snor is grijs geworden.”(blz. 10)
Ramón woont op het Spaanse eiland. Ramón is een wat oudere man: “Ramón heeft vroeger samen met de vader van Lea over het eiland gezworven om jonge vogels te ringen”. Ramón probeert er achter te komen wie de keelzakken van de pelikanen doorsnijdt, hij wordt daarbij geholpen door Felix en Julia.
Miguel is de stuurman van een schippersboot.
Tijd
Het boek is geschreven in 1989, het verhaal zal zich ook rond die tijd afspelen.
In het verhaal wisselen heden en verleden (twintig jaar geleden) elkaar af.
Plaats
Tagus Cove, een Spaans eiland. Tagus Cove is eigenlijk de naam van een uitgewerkte vulkaan op een van de Galapagos eilanden. Dit ook in het boek verwerkt. “Felix keek over de baai. Het was een uitgewerkte vulkaan, dat had hij van zijn opa gehoord. Door het geweld van de golven waren de kraterwanden aan de zeekant afgebroken en zo was er een natuurlijke haven ontstaan.” (blz. 13)
Structuur
Verhalen in het verleden en het heden wisselen elkaar af. Soms moet je goed opletten of je nu een verhaal in het heden of in het verleden aan het lezen bent, dit ook omdat in beide verhalen Lea (het vriendinnetje van David en de moeder van Felix) een rol speelt.
Het verhaal is spannend opgebouwd, de stijl soepel met veel spitse, functionele dialogen die de karakters goed weergeven. Het boek begint bij een droom van Felix over David twintig jaar geleden. Vanaf hier werkt Hans Hagen langzaam maar zeker toe naar de climax, als ook Felix, twintig jaar later, net als David ook voor de ogen van Lea, op het water dreigt om te komen.
Thema en motief0
Het thema van dit boek is: reïncarnatie. Het hele boek draait om de vraag: “Zijn Felix en David één en dezelfde persoon?”
Enkele motieven zijn: heden, verleden, dood, liefde, vriendschap.
Taalgebruik
Het taalgebruik is erg simpel, er worden geen moeilijke woorden in het boek gebruikt en de zinsbouw is simpel, dit is ook logisch omdat het een boek is voor kinderen vanaf ongeveer 11 jaar. De gebeurtenissen worden op een heldere wijze beschreven, zodat je er een goede voorstelling van kan maken. Er komen ook redelijk wat dialogen in het boek voor. Ze geven een goed beeld van de karakters van de personen.
Perspectief (ik-verteller of hij/zij etc.)
Het verhaal wordt verteld vanuit een personale vertelsituatie. De schrijver is op de hoogte van de gedachten en gevoelens van Felix en doet verslag van de gebeurtenissen van alle personen die in het boek voorkomen. Ook is de verteller op de hoogte van het heden en het verleden.
Het verhaal is geschreven in derde persoon enkelvoud (hij/zij):
- “Felix bleef op een afstand staan. Hij was niet bang voor de vrouw, maar ze keek zo wanhopig.” (blz. 28)
- “Op dat moment drukte Felix af. Hij hoopte dat de foto gelukt was. Deze wilde hij altijd bewaren.” (blz. 61)
Relatie tekst-auteur
In een interview met de Radio Nederland Wereldomroep antwoordt Hans Hagen op de vraag: Gaan al uw boeken over uzelf?: “Nee. In alle boeken zitten dingen verstopt die ik zelf heb meegemaakt, maar het is nooit zo dat ik zelf echt de hoofdpersoon ben.” En op de vraag: Hoe kwam het dat u ook boeken over kinderen in andere landen bent gaan schrijven?, antwoordt hij: “Na mijn eerste drie boeken die zich hier in de buurt afspeelden, dacht ik: daar moet het maar eens mee afgelopen zijn. Eerst ben ik gaan lezen en fotoboeken bekijken over de Galapagos eilanden. Daar is het boek ‘Kom Terug’ uit voortgekomen. Na een reis naar India ben ik een beetje verslingerd geraakt aan reizen. Het leuke van schrijven over die reizen is dat ik daarmee de herinneringen weer tot leven breng.”
Eigen mening
Het onderwerp, reïncarnatie, vind ik wel een interessant onderwerp. Ik geloof niet echt in reïncarnatie, maar ik vind het wel een leuk onderwerp om over te lezen en over te fantaseren. In Kom terug zijn heden en verleden, werkelijkheid en verbeelding, op natuurlijke wijze met elkaar vervlochten.
De ‘herinneringen’ van Felix spelen een belangrijke rol in het boek. Het verleden lijkt zich ook op andere manieren te herhalen (of niet veranderd te zijn): Ángel zorgt nog steeds voor veel problemen, Felix ontmoet op het eiland ook een meisje waar hij verliefd op wordt en hij komt ook bijna om op zee voor de ogen van Lea, zijn moeder.
Het verhaal is goed opgebouwd. De hoeveelheid gebeurtenissen is precies goed, zodat het verhaal niet langdradig wordt. Er komen ook redelijk wat dialogen in het boek voor, ook hiervan is de dosering precies goed. Ze geven bovendien een goed beeld van de karakters van de personen, welke levensecht over komen. Hierdoor is het ook goed mogelijk om je in te leven in de hoofdpersonen.
Langzaam maar zeker geeft Hans Hagen de aanzet tot de climax, als ook Felix, twintig jaar later, net als David ook voor de ogen van Lea, op het water dreigt om te komen. Het boek heeft een gesloten einde, wat mij altijd een bevredigend gevoel geeft.
Het verhaal blijft boeiend van de eerste tot de laatste bladzijde.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
