Boekverslag Stephen Elboz

Geschreven door:	anoniem (4 vwo)
Datum ingestuurd:	26 januari 2005
Taal:
Woorden:	1.650
Bekeken:	3347 keer (7 deze maand)
Waardering:	Currently 3.22/5 1 2 3 4 5 3.2/5 (27 stemmen)
Deel op:

Titel:	The house of rats
Auteur:	Stephen Elboz
Jaar van uitgave:	1991
Aantal pagina's:	144

Auteur:	Stephen Elboz
Geslacht:	man
Nationaliteit:	Engels
Geboren:	1956
Populaire titels:	1991The house of rats (1) 1995The bottle boy (1)

• 
  Door timothy (havo 4) op 13-06-2011
  tis ok maar veel teveel spelfouten je zou je werk eens meerdere malen moeten doornamen ipv het direct te posten

Naam:
Klas/niveau:
E-mail:
Bericht:
Bestemd voor	Iedereen Scholieren.com redactie
Geheime code:

Titel: The House of Rats
Auteur: Stephen Elboz
Jaar van uitgave: 1993 (tweede editie)
Aantal bladzijden: 135
Tijd besteed: 2 minuten per pagina ~ 4,5 uur (geschat)
Uitgelezen op: 4 januari ’05
Verantwoording van keuze

Dit leek mij het enige leuke boek van de (weinige) boeken van het gewenste niveau die over waren in de mediatheek. Ik heb mij niet door een bepaalde bron of door iemand in mijn keuze laten beïnvloeden.

Verwachtingen vooraf

Ik weet niet precies waar het boek over gaat want de achterkant van het boek verteld niet echt veel over de inhoud van het boek maakt je wel nieuwsgierig. Ik denk dat ik het boek vrij makkelijk zal kunnen doorlezen aangezien Engels mijn beste MVT is.

Reactie achteraf

Ik vind dit werk:

Spannend

Erg, er zijn in dit boek bijna alleen maar onverwachtste gebeurtenissen en het boek is helemaal niet voorspelbaar.

Meeslepend

Erg, vanwege de grote spanning en de onverwachtse gebeurtenissen wil je steeds maar weer verder lezen en lees je het boek in één zucht uit.

Ontroerend

Beetje, het is best wel ontroerend om te “zien” hoe het huis wordt overgenomen door slechte personen die in het huis leven.

Grappig

Het is geen grappig boek. Het is meer een ernstig boek. Of serieus.

Realistisch

Dat is het zeker niet. Er woont namelijk een complete “ratten volk” onder het huis en in pijpen onder het huis en het grote kasteel staat ergens omsingeld in een bos en er sluipen wolven rond. Er is geen uitweg uit het huis.

Fantasierijk

Dat is het juist weer wel. Het verhaal dat ik hier op zou moeten schrijven is juist weer het tegenovergestelde van wat ik bij Realistisch heb opgeschreven.

Interessant

Het is zeker een interessant boek. Bijvoorbeeld om te weten wie “the Rats” nou eigenlijk zijn en wat ze doen onder het huis.

Origineel

Zeker. Ik heb nog nooit zo’n soort boek gezien of ervan gehoord. Een topper dus.

Goed te begrijpen

Ik vond het boek zeer goed te begrijpen omdat era an de eind van de zinnen altijd stond wie die zin zei, en ook het Engels was op een paar uitzonderingen na goed te begrijpen.

Dit werk heeft mij niet aan het denken gezet omdat het een fictief verhaal is en ik vind dat je daar niet te veel over na moet denken en ik heb daarom ook niet echt iets aan dit werk gehad. Het boek spreekt me echter wel aan omdat ik het een super leuk boek vond.

Reactie op verwachtingen vooraf

De enige verwachting die ik had dat ik niet al te veel moeite zou hebben bij het lezen van het verhaal is uitgekomen zoals ik ook al eerder had beschreven bij Reactie achteraf, Goed te begrijpen. Ik denk ook dat het lukken van het makkelijk lezen ook is gekomen omdat het Engels was, een Frans of Duits boek op dit niveau was mij waarschijnlijk iets minder makkelijk afgegaan.

Samenvatting van de inhoud

Het was winter en alle mensen zaten rond een vuur, zo ook in het grote huis in het bos waar Esther, Carl, Zachary en Frankie woonde.
Zij leefden niet alleen in dat grote huis, er leefden ook andere mensen in het huis, sommigen goed, sommigen slecht: Mr. Dunn (goed), Mrs. Aphid, zijn (slechte) vrouw, Mrs. Frost, de (goede) leraar van de kinderen, Mr. Blackhead en Mrs. Purseglove (goed). Dunn en zijn vrouw verzorgen de kinderen, maar "zij" hield niet veel van hen en later in het verhaal zal zij proberen hen te doden. Het was zeer saai in het grote huis en dat was van omdat er niets was te doen voor de kinderen, dus gingen zij het grote huis verkennen, en ze kwamen in een kamer zonder ramen die vol lag et sneeuw. Ze hadden nog nooit sneeuw aangeraakt want “de meester” vond niet dat ze in sneeuw mochten spelen. Maar de deur viel in het slot en ze vreesden dat ze om zouden komen van de kou of opgegeten door de wolven die rond het huis rond zwerven. Maar een meisje genaamd Oonagh redde hen. Oonagh leefde samen met de ratten in de metalen bepijping van het huis. Maar de meeste bewoners waren de ratten zat en ze vroegen de blinde rattenvanger Mozes Mummery de ratten te doden. De kinderen zijn hier niet blij mee want als de rattenvanger komt om de ratten te doden, dan zal Oonagh ook gedood worden. Op het moment dat Mozes Mummery binnen komt likt hij en aardige man te zijn, maar al snel komen de knderen er achter dat het niet zo is. Mozes komt namelijk niet alleen om de ratten te doden, maar ook om de kinderen te doden en zijn cliënt is Mevr.. Achid. De kinderen hadden hun twijfels over de rattenvanger en besloten hem te gaan bespioneren en juist op het moment dat zij ermee begonnen, zagen zij Mevr. Achid geld geven aan Mozes Mummery voor het “werk” dat hij moest doen. Nu wisten de kinderen wat er met hun gedaan zou gaan worde, en de angst zat er flink in maar nu hadden ze de tijd om zich voor te bereiden. Hij vroeg de kinderen of die hem konden helpen de ratten in de eindeloze pijpen te vinden (dit was natuurlijk bedoeld om ze te vermoorden en geen bewijs achter te laten) .
De volgende dag, toen zij de pijpen in waren gegaan en Mozes Mummery hen zou moeten doden, leken zij vrij te worden gelaten maar onder de grond zette hij dde jongens in een tank en sloot deze en gooide deze in het water terwijl de tank langzaam vol lliep.
Hij liet Esther nog een klein stuk met hem meelopen Toen gingen ze zitten en Mozes vroeg aan Esther om het licht uit te doen, maar dat wou ze niet doen, want ze wist dat Mozes haar dan zou vermoorden met het mes dat hij bij zich had. Maar op dat moment kwamen er van alle kanten ratten aanlopen, samen met de jongens die gered waren van een verdrinkingsdood. De ratten die konden praten, daagden Mozes uit om te vechten.
De vriend O’dea van Oonagh zou het tenslotten doen en hij doodde Mozes met zijn eigen mes, maar O’dea had zelf ook een paar messneden van Mozes Mummery, en zijn mes was vergiftigd, dus O’dea stierf zelf ook. Maar toen zij terug het huis in kwamen, denkende dat het voorbij was, liet Blackhead de wolven op hem los, omdat hij het huis voor zich alleen wou hebben. Maar Mr. Dunn kon de kinderen redden met zijn vlammenwerper, en het hele huis stond ook in brand. Zij wisten naar een veilige plaats te vluchten. En toen ze daar waren zei Mr. Dunn dar hij een nieuw huis zou bouwen en dat alles weer goed zou komen omdat bekend werd dat Oonagh zijn dochter had, en hij nog nooit een eigen kind had gehad.
The End

Thema

Het thema van het boek is avontuur en ontdekking.

Motieven

De sneeuw
De wolven buiten
De ratten

Titelverklaring

Het boek heet “Het huis van de ratten” omdat de ratten onder het huis, het leven bovengronds beheersen, want zij beheersen het verwarmingssysteem en ook de kranen.

Motto

Ik weet niet echt wat het motto van dit boek is. Er zit ook geen moraal in het verhaal.
Persoonlijke beoordeling

Onderwerp

Dit onderwerp is vanzelfsprekend niet in mijn eigen belevingswereld omdat ik natuurlijk niet in een huis midden in een bos leef en er ook geen wereld onder mijn huis is waar ratten leven. Een onderdeel wat ik zeker zou hebben weggelaten uit het boek dat is dat de kinderen al héél snel om het allerminste gaan huilen, op een gegeven moment ergert dat je namelijk een beetje. Hier onder een citaat waar er ook weer heel snel wordt gehuild:
“She began hacking at Carl’s hair with ever increasing speed. … Carl broke down in tears’

Gebeurtenissen

De gebeurtenissen waren in het boek zeer weten het belangrijkst, want de dingen die de hoofdpersonen (de kinderen) deden of zeiden hadden nauwelijks invloed op de loop van het verhaal. De schokkende gebeurtenissen in het boek waren de moorden en poging tot moord. De afloop was best wel bevredigend, want er werd beloofd aan de kinderen dat het allemaal goed zal komen. Dat is dus een soort happy ending in de toekomst.

Personen

De hoofdpersonen kwamen niet levensecht over omdat zij op een heel rare manier reageren op gebeurtenissen en wel heel erg snel op sommige momenten zomaar in huilen uitbarsten terwijl daar helemaal geen reden voor is. Ik kon me niet zo goed inleven in de hoofdpersonen omdat zij een heel andere leefomgeving hebben.

Opbouw

Ik was erg blij dat ik niet al te veel moeite had met het lezen van de tekst. En ik kon het erg vlot lezen. Er zaten helemaal geen flashbacks in het boek, niet één. Dit maakt het verhaal ook een stuk makkelijker te begrijpen. De afloop was best verrassend want op het moment dat de kinderen dachten dat het juist net voorbij was kwam er nog net weer een schepje bovenop wat toch bijna hun einde werd, maar ze werden gered door Mr. Dunn met een vlammenwerper (!).

Taalgebruik

Ik vond het taalgebruik zeer makkelijk en de zinnen waren ook heel makkelijk opgebouwd en vaak ook kort:
“Under the table Carl kicked Esther. Her words shot out too quickly.” De gebeurtenissen waren altijd met genoeg details weergeven zodat je je een goede voorstelling kon maken van wat er gebeurde en gelukkig waren het er ook niet te veel want dan zou het verhaal weer saai worden.