Geschreven door:	anoniem [meer]
Datum ingestuurd:	9 januari 2005
Niveau:	5 havo
Taal:
Woorden:	1106
Opvragingen:	2931 (5 deze maand)
Waardering:	Currently 3.50/5 1 2 3 4 5 3.5/5 (6 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

‘Het leven is vurrukkulluk’

2B Verdiepingsopdracht
Personages
In het boek kwamen verschillende personages voor. Er is niet een specifieke hoofdrol speler in het boek, dit komt doordat er meerdere verhaallijnen in het boek zitten. Maar de hoofdpersonages zijn Mees, Boelie en Panda. Deze figuren komen het meest in het boek voor. Als er een nieuw verhaallijn begint, is één van deze figuren aanwezig in het nieuwe verhaal. In elk nieuw verhaallijn, is er weer een ander die een hoofdrol heeft samen met de hierboven genoemde figuren.

Tijd
De vertelde tijd speelt zich af op één dag in de jaren vijftig. En wel op een Zondag. De eerste vijf hoofdstukken zijn ’s ochtends, hoofdstuk 6 tot en met 16 zijn ’s middags en het laatste hoofdstuk, hoofdstuk 17 is ’s avonds.
De verteltijd van het boek bevat 163 bladzijdes, en de vertelde tijd is dus één dag.
In dit boek is de verteltijd veel langer dan de vertelde tijd. Het is een dik boek waarin slechts een aantal uren verlopen. Je hebt echter langer de tijd nodig om dit boek te lezen.
Het verteltempo in het boek verloopt eigenlijk gelijkmatig. Dit komt doordat het verhaal zich in één dag afspeelt. Vertraging of versnelling komt daardoor niet voor.
In het verhaal komen wel een paar keer een flashback voor. Dit is wanneer Mees terug denkt aan de jaren dat hij nog in de kroeg op de piano speelde en wanneer Etta terug denkt aan die keer dat haar alcoholische moeder een fles sterke drank van het balkon liet vallen waar een minister bij was.
‘Het leven is vurrukkulluk’ speelt zich af in de jaren zestig. Dit is een historische tijd, omdat het niet in het heden afspeelt. En als je niet had geweten dat het in de jaren zestig had afgespeeld, dat had je ook geen idee van waarom de personages zich zo gedroegen.

Ruimte
Het verhaal begint op een zondagmorgen in het park. Verder speelt het verhaal zich af bij Mees en Boelie thuis, café Asiatique, de drankwinkel van Jens, het toilet waar Rosa Overbeek oplet, het huis van Etta en Ernst-Jan en tenslotte het huis van de buren van Etta en Ernst-Jan. Het verhaal speelt zich echter wel de grootste tijd in het park af. De schrijver heeft hier en daar concretisering aangebracht. Het park, de drankwinkel van Jens en het toilet waar Rosa Overbeek oplet worden uitvoerig beschreven. Je weet daardoor ook vrij goed hoe het er uitziet. De andere plekken die in het verhaal voorkomen worden minder uitvoerig beschreven.

Perspectief
Het verhaal wordt vertelt door een verteller. En dan wel een alwetende verteller, hij weet namelijk alles van alle personen die in het boek voorkomen. Een alwetende verteller noemt met ook wel een auctoriale of auctoriele verteller.

Structuur
Het verhaal wordt op een chronologische wijze vertelt. Alleen wanneer Mees en Etta een keer aan het verleden terug denken is het een flashback fragment.
In het verhaal komen motorische momenten voor. Dit is vooral wanneer Boelie, Mees en Panda de oude grijsaard neerslaan en beroven van zijn 200 gulden. Als de grijsaard weer bijkomt, stapt een zeker Tjeerd Overbeek hem te hulp. Tjeerd wil hem graag helpen en brengt hem naar zijn tante Rosa Overbeek. Dan blijkt dat de oude grijsaard, een ex-vriendje geweest is van Rosa Overbeek. En zo bloeit er weer een nieuwe gebeurtenis op uit alleen het neerslaan van de oude grijsaard. Een ander motorisch moment in het verhaal is, wanneer Panda 200 gulden gejat heeft van de oude grijsaard, ze bedenkt dat ze een feest wil geven van dat geld. En dus komt er ‘s avonds een feest.
In het verhaal komen zowel dieptepunten als afrondingen voor. Wanneer Mees met Panda naar bed gaat, en ze klaar zijn met vrijen, wil Panda de benen nemen. Mees voelt dat hij gedumpt gaat worden en dit wil hij verkomen. Hij wil Panda namelijk eerst dumpen, voordat zij hem dumpt. Hij krijgt haar alleen niet goed op de plek waar hij haar wil hebben. Ze geeft steeds de verkeerde en ongeïnteresseerde antwoorden op zijn vragen. Dit was voor Mees een uitermate dieptepunt. Gelukkig kan Mees de boel op tijd redden zodat ze alsnog met Mees meegaat om een feest te organiseren. Tijdens het feest krijgt hij een ongelofelijk gelukkig gevoel van binnen. Dit is tevens de afronding van het verhaal.
Doordat er meerdere verhaallijnen door elkaar spelen, zit er niet echt een algemene structuur in het verhaal. Daarom zit er in het verhaal een losse structuur. Er zijn zijlijntjes of details die vulling geven aan het verhaal, of die het verhaal iets duidelijker maken.
Tussen de afzonderlijke verhaallijnen is er een samenhang. Uit het één komt het ander. Wel is het zo dat de ene verhaallijn belangrijker is dat het ander. Dit is het geval met het stukje wanneer Tjeerd de oude grijsaard gaat helpen. Dit stukje is minder belangrijk dan de gebeurtenissen bij Boelie en Mees.

Stijl en taal
Remco Campert heeft zijn eigen manier van schrijven. Hij geeft elke personage een eigen taalgebruik wat niet al te moeilijk is en wat met goed kan begrijpen. Verder maakt hij duidelijke zinnen, niet te lang maar ook niet te kort.
Wanneer de 15 jarige Panda aan het woord is, gebruikt hij zinnen waaraan je kan zien dat ze 15 is. Ook heeft ze een hele eigen visie op de wereld en wat er om haar heen gebeurt.
Wanneer Mees of Boelie aan het woord zijn, kan je zien dat zij al wat ouder zijn, ze gebruiken ook wat ingewikkelder taalgebruik waar vaak diepere gedachtes achterliggen.
Tjeerd wil zich graag onderscheiden van zijn eigen leeftijdsgenoten, hij voelt zich er niet prettig bij en wil zich als zelfstandige volwassenen aandoen. Hij gebruikt ingewikkeld taalgebruik wat hij voornamelijk uit de boeken heeft gehaald.
Doordat dit boek in de 1961 is uitgegeven is het taalgebruik van toen der tijd wel wat verandert ten opzichte van nu. De personages gebruiken iets andere woorden voor dingen dan wij nu doen.

3 Evaluatie
‘Het leven is vurrukkulluk’ vond ik een erg leuk boek. Het taalgebruik van dit boek is gelukkig niet erg lastig, daarom is het boek ook goed te volgen en te begrijpen. Je leest het daardoor gemakkelijk uit.
Ik vond het ook erg leuk dat er meerder verhaallijnen in zaten. Dat maakte het boek speciaal, dit is namelijk het eerste boek wat ik gelezen heb, waar meerdere verhaallijnen in zaten.
De verdiepingsopdracht heeft mij een betere kijk gegeven over de structuur van het boek. Wat mij bij mijn mondeling waarschijnlijk goed van pas zal komen.
Kortom, ik vind dit boek een aanrader voor andere mensen die nog niet weten wat ze willen lezen.