Boekverslag Hubert Lampo
Hermione betrapt
Heb je zin om een korte enquête in te vullen over jouw ergernissen op school? Meedoen kost een paar minuutjes van je tijd.
Geschreven door: | anoniem |
Datum ingestuurd: | 28 december 2004 |
Niveau: | 6 vwo |
Taal: |  |
Woorden: | 1614 |
Opvragingen: | 3297 (27 deze maand) |
Waardering: |
Titel: | Hermione betrapt |
Auteur: | |
Jaar van uitgave: | 1962 |
Moeilijkheidsgraad: |
|
Thema: |
Auteur: | |
Nationaliteit: | Nederlands |
Populaire titels: |
|
Zakelijke gegevens:
Auteur: Hubert Lampo
Titel: Hermione betrapt
Hermione betrapt, Meulenhoff Nederland bv, Amsterdam, achtste druk 1973, 190 blz. (eerste druk 1963)
Genre: roman
Eerste reactie:
Ik heb dit boek gekozen, omdat mijn thema jeugdliefde is. Dit boek stond ook in dat rijtje, en de titel sprak mij wel aan. Ik kende de schrijver niet, maar dat was reden meer om dit boek te kiezen.
Ik vond het boek erg sprookjesachtig, vooral door het happy-end. Twee geliefden die elkaar na 20 jaar weer vinden en die samen gaan trouwen. Mooier kan het niet!
Verdieping:
Samenvatting: De schrijver-archivaris Rudolf Reyniers rijdt naar Parijs om daar meer te weten te komen van Charles-Joseph de Grave die het boek 'La republique des Champs Elysées' schreef. (Hierin wordt beweerd, dat 'in de Europese voortijd het legendarische Atlantis zich nabij de Hyperborese zee in het deltagebied van Rijn, Maas en Schelde bevond.)
Tijdens de autorit komen in hem beelden op uit zijn jeugd tijdens de laatste zomervakantie voor het uitbreken van de tweede wereldoorlog. Met zijn ouders verbleef hij toen in het pension van zijn oom, waar ook het Franse meisje Désirée Chantraine met haar familie logeerde.
Rudolf en Désirée raken verliefd op elkaar. Hij is verlegen, zij daarentegen neemt het initiatief om tot een intiemere relatie te komen, die zij zonder schuldgevoelens ondergaan.
Door het uitbreken van de tweede wereldoorlog worden hun ontmoetingen abrupt afgebroken. De heimelijke correspondentie die zij voeren, eindigt, wanneer Rudolf, geheel onverwacht, haar overlijdensbericht toegestuurd krijgt. Rudolf is verbijsterd van verdriet.
Via deze jeugdbeelden tijdens de tocht naar Parijs wordt hij er zich opnieuw duidelijk van bewust, dat hij door dit verlies zich nimmer meer blijvend aan een vrouw heeft kunnen binden.
Eenmaal in Parijs ziet Rudolf, in de metro, de dubbelgangster van zijn gestorven geliefde. Hij volgt haar tot zij het theater Antoine binnengaat. Als hij 's avonds het theater bezoekt, ziet hij haar optreden in Shakespeares Wintersprookje.
Zij blijkt de beroemde toneel- en filmactrice Denise Masurel te zijn. Hij zendt haar bloemen.
Hij weet met haar nader in contact te komen en er ontstaat een even zuivere romance tussen hen als toentertijd tussen Rudolf en Désirée. Steeds wordt Rudolf getroffen door de frappante gelijkenis tussen de actrice en zijn jeugdvriendinnetje.
Er ontstaan spanningen, die hun ontlading vinden als de herkenning volgt: Denise heeft haar haren weer de oorspronkelijke kleur gegeven, waardoor het enige uiterlijke verschil met Désirée verdwijnt. Nu durft Rudolf te spreken en hij vertelt haar over zijn jeugdidylle. Denise blijkt de doodgewaande Désirée te zijn. Nu ook wordt het raadsel van het overlijdensbericht opgelost.
Bij een reconstructie van de gebeurtenissen van destijds wordt het hun duidelijk, dat de moeder van Désirée, toen zij de correspondentie tussen haar dochter en Rudolf ontdekte, haar man had overgehaald daar resoluut een einde aan te maken. Deze drukte toen in zijn grafisch bedrijf een overlijdensbericht en stuurde het de ouder van Rudolf toe.
Omdat er van Rudolf geen brieven meer kwamen, dacht Désirée dat hij haar in de steek had gelaten.
Bovendien kan Rudolf er voor zorgen dat Désirées zoon, die invalide is, geholpen wordt.
Schrijfstijl:
De stijl van Hubert Lampo kenmerkt zich door Vlaamse woorden en uitdrukkingen. Daarnaast schrijft Lampo over het algemeen in lange zinnen. Ook gebruikt hij veel bijvoeglijke naamwoorden. Dit maakt het moeilijk om te lezen. Er zaten veel woorden die ik nog nooit eerder had gehoord.
Ruimte:
Het verhaal bevat flash-backs naar de jeugd van de hoofdpersoon. Deze beelden vormen een belangrijk gegeven voor de verhaallijn van het boek. Deze is op chronologische wijze opgebouwd. De beschrijving van personen houdt de schrijver in één à twee regels, terwijl de ruimte heel uitvoerig wordt beschreven. Dat doet de schrijver omdat de omgeving van belang is op het verhaal en het uiterlijk van de personages minder. Als de schrijver ook de personages heel uitgebreid zou hebben beschreven zou het minder leuk zijn geweest om het boek te lezen.
Verhaalfiguren:
Hoofdpersoon: Rudolf Reyniers ontmoet in Parijs de dubbelgangster van het meisje dat hij in zijn jeugd heeft liefgehad.
De rouwkaart die hij destijds ontving gaf hem een enorme klap. Hij gelooft dat hij nooit meer in staat zal zijn een ander te beminnen. Rudolf groeit op, maar ook in zijn volwassenheid blijven zijn gedachten steeds bij Désirée. Slechts zijn studie en later zijn werk als historicus geven hem enige afleiding in het leven. Bij de ontmoeting met Denise herkent hij in haar onmiddellijk de dubbelgangster van zijn jeugdliefde en een bloedstollende romance volgt.
Andere personen
Désirée: een 16-jarig meisje met wie de hoofdpersoon in zijn jeugd een liefdesverhouding heeft. Zij schijnt op vroege leeftijd te zijn gestorven.
Denise: een aantrekkelijke vrouw. Zij is toneelspeelster en filmactrice. Zij blijkt de doodgewaande Désirée te zijn.
Vertelwijze:
Het perspectief is een personaal ik-perspectief (achterafvertellende ik). Rudolf vertelt in de ik-vorm wat hem overkomen is, alles wat wij te weten komen over hem, weten wij door hem (ik-vertelsituatie). De schrijver heeft geen bepaalde reden om het in deze vorm te schrijven. Het is wel zo dat het verhaal zo indringender en beter overkomt op de lezer.
Het perspectief bevalt mij wel, want zo voel ik me betrokken tot het verhaal met als gevolg dat het leuker om te lezen is. Alles is ook spannender.
Thema en motieven:
„Aanvankelijk had ik mij voorgenomen een vage, poëtisch geladen twijfel te laten bestaan over het 'wie is wie', zonder aan enig mythisch tweelingmotief te denken....."
Lampo doelt met de terugkeer van de vrouw in het verhaal niet op magisch-realistische motieven. Het is een wederontmoeting, die Lampo later zou omschrijven als het archetype van de eeuwige terugkeer.
Twee archetypen vertonen zich in deze roman. Ten eerste is er het ideaalbeeld van de vrouw, die trouwens ook in de psychisch-realistische verhalen voorkomt.
Het tweede archetype betreft 'de eeuwige wederkeer'. Echter, in wezen is de wederontmoeting volledig te verklaren, wat zou betekenen dat er van magisch-realisme geen sprake is.
Kortom, het verhaal is magisch-realistisch (b.v. Désirée weet de woning van Rudolf, zonder het gezien te hebben, te beschrijven). Anderzijds is het een psychologisch-realistisch verhaal omdat de magisch-realistische elementen slechts even 'geraakt' worden.
Titelverklaring:
De titel 'Hermione Betrapt' vertoont sterke overeenkomsten met 'The Winter's Tale', een blijspel, maar tegelijkertijd een drama, van Shakespeare. In dit stuk wordt koningin Hermione door haar gemaal twintig jaar lang voor dood gehouden, tot zij door een mysterieuze gebeurtenis naar de wereld der levenden terugkeert. Dit sprookjesachtige spel eindigt met 'een volmaakt geluk'.
Deze verhaallijn is vrijwel geheel terug te vinden in Lampo's roman. Een vergelijking van Hermione met Désirée of Denise is dan ook onvermijdelijk. Hermione is bij deze betrapt.
Autobiografie:
Hubert Lampo werd op 1 september 1920 in Antwerpen geboren. Zijn moeder was onderwijzeres en zijn vader werkte bij de PTT. Hij groeide op in een modern socialistisch milieu. Op jonge leeftijd ging hij vaak met zijn ouders naar het Vlaamse De Panne, waar hij later in het boek Hermoine betrapt over schreef. In 1934 werd hij ingeschreven aan de Stedelijke Normaalschool van Antwerpen. Hij behaalde hier in 1938 het onderwijzersdiploma. Terwijl hij in de periode van 1939 t/m 1940 op het lager onderwijs les gaf deed hij het eerste jaar regentaat. Hij studeerde af in 1941, maar bleef toch nog tot juni 1944 lesgeven op het lager onderwijs. Hierna ging hij in het Archief en Museum van het Vlaamse Cultuurleven te Antwerpen werken. Na in 1945 een korte tijd in het leger te hebben gezeten, ging hij de journalistiek in. Hij werd redactie-secretaris van het pas opgerichte Nieuw Vlaams Tijdschrift, van het weekblad Parool en redacteur kunst en letteren van Volksgazet. In 1965 nam hij ontslag als redactie-secretaris en hij verliet ook de krant. Vanaf het jaar 1965 deelt Hubert Lampo zijn leven met op dat moment zijn derde vrouw Lucia. Zij woonden tot in 1968 in Olen, maar verhuisden later naar Grobbendonk. Hubert Lampo is redacteur en/of medewerker geweest van onder andere De Faun, Nieuw Vlaams Tijdschrift, De Nieuwe Gazet, Vrij Nederland, Spectator, Bres. In de periode 1972-1973 was hij voorzitter van Vlaamse Letterkundigen. Hij werd in 1979 lid van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde.
Literaire stroming:
Moderne Vlaamse literatuur. Hubert Lampo's werk wordt tot het magisch-realisme gerekend. In het magisch-realisme spelen de psychologische opvattingen van Carl Jung een grote rol. Volgens Jung denkt het collectieve on(der)bewuste in archetypen: oerbeelden. Welke oerbeelden dat zijn, is afhankelijk van de cultuur. In de Westerse cultuur komen we onder andere de volgende archetypen tegen: Orpheus (de liefde is sterker dan de dood), Atlantis (een nieuwe wereld moet ontdekt worden), Parcival (een held is op zoek naar het paradijs), Anima (de ideale vrouw) en de Messias (een verlosser zal ons redden).
Beoordeling
Ik vond het laatste hoofdstuk erg ontroerend. Hierin wordt alles duidelijk en ze beloven elkaar nooit meer kwijt te raken. Ook het stukje waarin Rudolf met de zoon van Denise praat, vond ik erg mooi. Rudolf probeert echt een band te scheppen met Claude, en hij reageert hier ook op. Wat ik niet kan begrijpen is hoe de ouders van Denise haar dood hebben kunnen verzinnen, alleen om de relatie tussen haar en Rudolf te stoppen. Als de dood de enige manier is om twee mensen te scheiden, is die relatie dan niet waardevol om het op zijn beloop te laten gaan.
Het thema van het boek is niet echt een herkenbare situatie, maar niettemin erg amuserend. Het taalgebruik vond ik wel verwarrend, omdat er veel Frans werd gesproken. Lampo heeft de situaties wel heel gedetailleerd geschreven, zodat je het bijna voor je ogen af ziet spelen. Dat vond ik wel heel knap van hem. Ook de dialogen tussen Rudolf en Denise vond ik heel mooi. Het leek alsof ze elkaars gedachten konden lezen. Al met al zou ik dit boek zeker aan iemand aanraden. Het is geen realistische roman, maar het is heerlijk om in die wereld van magie te leven. Al is het maar totdat het boek uitgelezen is.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het ons dan weten.
© Scholieren.com 2009