Geschreven door:	Sjoerd
Datum ingestuurd:	15 december 2004
Niveau:	4 vwo
Taal:
Woorden:	2618
Opvragingen:	8362 (7 deze maand)
Waardering:	Currently 3.13/5 1 2 3 4 5 3.1/5 (23 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

De Grot

Zakelijke gegevens

Schrijver: Tim Krabbé
Titel: De Grot
Uitgever, plaats en jaar van uitgave, druk: Wolters-Noordhoff, Groningen,2000, 5E druk
Aantal bladzijden: 181
Datum leesverslag: 16-12-2004

Mijn keuze voor dit boek

Ik ben niet echt zo’n leesfanaat, ik wist dus eigenlijk ook niet echt wat een goed boek voor mij was. Het boek moest voor mij niet te moeilijk zijn, want ik ben niet zo’n goede lezer. Ik vroeg daarom in de bibliotheek advies wat een goed boek voor mij was. De persoon die me hielp vroeg een paar dingen aan mij om zo een goed boek voor mij te kiezen. Zo vroeg ze bijvoorbeeld wat voor soort C-boeken ik eerst las, of ik een echte lezer was en van wat voor soort onderwerpen ik hield. Ik vertelde haar dat ik niet echt zo’n lezer was en dat ik vooral van boeken over de oudheid en de tweede wereldoorlog hield. Ze koos voor mij drie boeken uit: “Zuiderkruis”, “Morgenster” en “Twee koffers vol”. Ze vertelde er ook meteen bij dat het niet al te moeilijke boeken waren. Geen van de drie boeken ging over de oudheid of de tweedewereldoorlog omdat die nog niet geschikt zijn voor mij en omdat er weinig van dit soort boeken zijn. Ik wist eigenlijk nog niet goed welk boek mij het leukst leek, ze zei dat de “Twee koffers vol” het beste boek voor mij was en gaf daarom ook een film mee van de “Twee koffers vol”. Toen ik die film zag vond ik het ook eigenlijk wel een mooi verhaal. Ik vond wel dat er iets te weinig gebeurde in het verhaal en dacht dat het boek misschien nog saaier zal zijn dan de film.
Ik had nog geen toestemming gevraagd of het boek wel een goed boek was. Mijn leraar Nederlands vertelde aan mij dat het eigenlijk niet echt zo’n heel goed boek voor mij was en gaf vier ander boeken op: “De passievrucht”, “De Grot”, “Ik ook van jou” en “Philenie zegt sorry”. Mij sprak het boek “De Grot” wel aan. Een vriend van mij die het boek al gelezen had, vertelde aan mij dat het een mooi verhaal was en dat het redelijk makkelijk las. Ik ging voor de tweede keer naar de bibliotheek en ik ging naar het boek “De Grot” kijken. De voorkant, de achterkant en de dikte van het boek spraken mij wel aan. Ik ging niet meer verder kijken naar de andere boeken, ik nam meteen dit boek.
Ik verwachte van het boek “De Grot” een spannend verhaal. Er stond niet echt veel op de achterkant waar het over ging, maar aan het plaatje op de voorkant leek me het wel spannend. Vooral de gezichtsuitdrukkingen van de drie personen op de voorkant zagen er spannend en geheimzinnig eruit. Toen mijn leraar dit boek en de titel “De Grot” op een blaadje schreef, dacht ik meteen aan een avontuurlijk verhaal. Ik dacht avontuurlijk omdat als ik aan een grot denk, denk ik dat er iets geheimzinnigs is in een grot, dat mensen een nieuwe grot ontdekken of dat mensen een geheim gaan oplossen in de grot. De gedachte dat het een avontuurlijk boek was werd versterkt toen ik de drie boten zag op de voorkant van het boek. Ik dacht dat de boten misschien een verband hadden met de drie personen op de voorkant. Dat de drie personen misschien met boten naar de grot moesten, dat ze een mysterie op moesten lossen in de grot. Ik verwachtte dus een avontuurlijk en spannend boek.
(Wat ik wel erg raar vond was dat de persoon van de bibliotheek boeken aanbeval en die door mijn leraar Nederlands afgewezen werden. Ik wil denk toch nog een andere keer het boek “Twee koffers vol” gaan lezen. Misschien is het iets te langdradig, maar het verhaal vond ik toch best mooi.)

Mijn eerste reactie

Mijn verwachting klopte niet echt. Het verhaal was avontuurlijk en spannend, maar het ging niet echt over een grot. Het ging meer over het leven van drie persoen. Ik was niet teleurgesteld dat mijn verwachtingen niet klopten, maar ik was wel verrast dat het boek heel ergens anders over ging dan dat ik had verwacht.
In het begin snapte niet goed waar het boek over ging. Pas bij het tweede hoofdstuk snapte ik eigenlijk waar het echt over ging. Soms kwamen er namen van personen in voor die pas bij hoofdstuk twee werden uitgelegd wie ze echt zijn. Bij hoofdstuk drie moest ik er ook even inkomen. Pas bij de tiende bladzijde ongeveer van het derde hoofdstuk wist ik eigenlijk waar het over ging. Dus ik vond het soms even moeilijk om in een nieuw hoofdstuk te beginnen maar als ik eenmaal in het hoofdstuk zat ging het wel. Pas eigenlijk op het laatst van het boek snap je hoofdstuk een van het boek. Wat ik vooral het moeilijkst vond van het boek was dat elk hoofdstuk heel ergens anders weer overging. Dan ging het hoofdstuk weer terug in de tijd of het ging over andere personen.
Wat ik vooral mooi aan het boek vind is dat ik benieuwd was, hoe het verhaal helemaal in elkaar zit. Bij elk hoofdstuk kom je meer te weten hoe het verhaal in elkaar zit. Bij het laatste hoofdstuk snap je het hele boek, wat ik ook wel mooi vind. Ik vond het dus moeilijk dat elke hoofdstuk opeens over iets heel anders ging, maar bij het laatste hoofdstuk snap je alle “losse” hoofdstukken en zag ik er een verhaal in.
Van het boek vond ik wel jammer dat er toch best weinig gebeurt. Er zit niet zo heel veel actie in. Het gaat meer over een verhaal, dat in hoofdstukken verdeeld is en waarbij je op het laatst snapt waar het echt helemaal over gaat. Van mij mocht er meer actie, spanning en avontuur in komen.

Korte samenvatting van de gebeurtenissen

Egon Wagter, gaat naar een jeugdkamp in de Ardennen en leert Axel van de Graaf kennen. Axel is op zijn 14de al een persoon die dingen laat doen door andere mensen die ze helemaal niet willen doen. Zo dwingt hij Egon om een paar meisjes te ontmaagden op het kamp.
Egon ziet na het kamp Axel heel lang niet meer. Pas bij het derde studiejaar geologie ziet hij Axel weer. Axel woont in een studentenhuis. Daar wordt veel gehandeld in drugs. Ook Axel handelt met drugs en wil Egon ook daartoe dwingen. Egon twijfelt lang, uiteindelijk wil hij het niet vanwege het risico.
Tien jaar later was Egon Wagter afgestudeerd en was getrouwd met Adriënne. Het huwelijk ging kapot toen Egon hoorde dat Adriënne eerst een verhouding had met Axel.
Egon wilde nog een keer mee met een geologie-expeditie maar dat koste veel geld. Om aan dat geld te komen gaat hij drugs vervoeren voor Axel.

Marcie (Marjoke) is het meisje waar Egon verliefd op wordt tijdens het jeugdkamp. Marcie is op 20-jarige leeftijd naar Amerika verhuisd, is daar getrouwd en heeft twee zonen gekregen. Door een erfenis kon ze van haar hobby stenen verzamelen haar beroep maken en een eigen stenenwinkel openen. Na drie jaar had ze geld nodig om de stenenwinkel draaiend te houden. Hiervoor ging ze een opdracht doen voor Axel.

Na dertig jaar ziet Egon weer Marcie bij het parkeerterrein in Ratanak. Egon kreeg de opdracht om een koffer heroïne te overhandigen aan een onbekende persoon op het parkeerterrein in Ratanak. Later blijkt dat die onbekende persoon Marcie is.
Later worden er twee lijken aangetroffen van Marcie en Egon. Michiel Polak (een journalist) blijft een tijdje in het land om de moorden te onderzoeken, maar het lukt hem niet om ze op te lossen. Oum Phen is de verdachte van deze moord en krijgt de doodstraf. Maar er is te weinig bewijs wie deze moord echt heeft gedaan.

Persoonsbeschrijving met behulp van de navertelling

Egon Wagter is een veertienjarige jongen die bevriend raakt met Axel van de Graaf bij het Davy kamp. Axel is een stevige jongen met een eigen willetje en voelt zich de baas. Egon is een persoon die zich makkelijk laat meesleuren door Axel . Zoals de keer dat Axel hem dwingt om samen de gezusters Lanaker te gaan ontmaagden, terwijl Egon eigenlijk verliefd op Marjoke Heffels was. Tijdens het vrijen werden Axel en Egon betrapt door hun groepsleider. De groepsleider is van plan om hun ouders te gaan op bellen. Egon voelt zich niet meer veilig, hij deed iets wat hij niet wilde en daarbij wordt hij er ook nog eens voor gestraft.
Marjoke is een stil meisje, ze viel niet echt op in de groep. Maar toch was er iets in haar dat Egon aantrok om naar haar toe te gaan en met haar te praten. Egon werd smoorverliefd op haar en zij was verliefd op Egon. Ze wilde leuke dingen doen in het Davy kamp zoals bessen plukken, dammen bouwen en samen met haar de grot in gaan. Meestal lukte deze plannen wel, maar soms zat Axel hem dwars.
Een paar jaar later als Egon derdejaars student is, ontmoet hij, geheel tegen zijn zin, Axel weer in een studentenhuis de Grim. Axel speelt geen rol meer in het leven van Egon wat hij erg fijn vindt. De tijd in de Grim was een tijd van plezier en feest. Het was altijd gezellig. Maar waarbij Egon zich niet veilig voelde is dat veel mensen van de Grim betrokken waren bij drugshandel en mensensmokkel. Hij vindt dat Axel hem op het verkeerde pad zette. Zoals een keer dat Axel vroeg of Egon drugs wilde smokkelen. Egon wist het niet, het verdiende snel, maar als je betrapt werd door de politie dan ben je erbij. Maar na langere tijd wordt Egon toch meegesleurd door de gedachte van Axel: “een kleine moeite voor veel geld!”. Egon stond op het punt om het te vertellen aan Axel dat hij de opdracht wilde doen. Maar toen zag Egon in de kranten dat er al drie mensen van de Grim vast zaten in de gevangenis. Het was Egon nog niet opgevallen dat er mensen verdwenen waren van de Grim. Maar nu hij na ging denken realiseerde hij zich dat hij de vriendin van Axel, Hildegonde, en Frisco, een stille jongen met wie hij wel eens had gepraat, al een hele tijd niet meer had gezien. Hij legde direct het verband met Axel. Die moest er iets mee te maken hebben dacht Egon. Egon voelde zich weer meegesleurd door de mooie verhalen van Axel. Egon werd woedend op Axel en wilde ook niks meer horen van Axel. Axel wil mijn leven alleen maar moeilijker maken dacht Egon.
Ongeveer acht jaar later werkte Egon als Geoloog. Hij gaf aardrijkskunde op een school en schreef voor een aantal vakbladen over geologie. Egon heeft al lang niets meer gehoord van Axel, totdat Egon als begeleider meegaat op een kamp in de Ardennen, dan komt hij Axel weer tegen. Ze praten over vroeger. Egon wil zijn angstige gevoelens over Axel kwijt. Egon vertelt aan Axel dat hij meegesleurd werd om naar die meiden te gaan tijdens het Davy kamp. Dat Egon die meiden eigenlijk helemaal niet wilde. Het was volgens Egon verkrachting wat ze gedaan hebben. Wat Egon ook erg vond is dat Axel zijn eigen vriend (Egon) in de problemen bracht. Egon vertelt dat hij een pakje drugs van Axel kreeg toegeschoven in z’n handen terwijl de politie huiszoeking deed naar drugs. Egon wilde al zijn woede en verdriet aan Axel vertellen en wat hij hem aangedaan heeft. Axel gaf soms toe dat hij fout zat.
Egon had ook een vriendin gekregen: Adriënne. Zij was de dochter van de eigenaar van een heleboel restaurants in Nederland en Spanje. Hij kon in het bedrijf van haar vader komen werken. Maar hij weigerde. Hij was geoloog, dat was zijn wens. Adriënne moest hem maar zo nemen als hij was. De verhouding tussen Adriënne en Egon staat vanaf het begin al onder druk, omdat Adriënne Axel blijkt te kennen en bovendien (en uiteraard) met hem naar bed is geweest. Dit irriteerde Egon steeds maar weer, het was zelfs zo erg dat hij na een paar jaar de relatie kapot wilde maken.
Egon had altijd al iets met stenen, daarom was hij ook geoloog geworden. Hij vond het ook erg leuk om reizen te maken, om onderzoek te doen. In de krant leest hij over een expeditie naar Brazilië. Maar om mee te mogen, moet je veertigduizend gulden betalen. De bank wil zijn hypotheek niet verhogen. Dus moet Egon een andere manier bedenken om aan geld te komen. Hij wist, het was de enige manier om snel aan geld te komen: een drugssmokkelopdracht van Axel uitvoeren.
Egon was zenuwachtig, hij had misschien nog maar tien uur te leven. Egon kreeg als opdracht om een koffer vol heroïne naar Ratanak te brengen. Het was een erg groot risico om omgepakt te worden door de politie en de doodstraf te krijgen. Egon dacht na over wat hij moest doen, wellicht zijn laatste uurtjes. Hij wilde de stad even verkennen, douchen, op een terrasje zitten en naar een discotheek te gaan. Maar rust in z’n hoofd had hij niet, elke keer dacht hij misschien zijn dit wel mijn laatste uurtjes.
Die avond, als hij de vrouwelijke koerier ontmoet aan wie hij zijn koffer overgeeft, weet hij dat zij degene is waar hij al zijn hele leven op heeft gewacht. Zijn liefde voor haar is wederzijds. Zonder elkaars naam te weten, vrijen ze op dat kritieke moment van hun leven in de auto met een koffer drugs ernaast. Het hoofdstuk eindigt op het moment dat Egon wacht op het starten van de auto van de vrouw die hij nooit meer denkt te kunnen vergeten. De volgende dag staat in de krant de er twee personen in Ratanak zijn vermoord.

Mijn interpretatie van de hoofdpersoon

Toen Egon de eerste keer meegesleurd werd door Axel om naar die meiden te gaan. Ik vind dat hij toen al voor zichzelf op had moeten komen, omdat hij eigenlijk niet mee wilde gaan. Toen hij achteraf spijt had en, toen de groepsleider hen ontdekt had, nog meer speet kreeg was het te laat. Ik denk dat hij na dat Davy kamp geen contact meer had moeten zoeken met Axel. Dat hij hem toevallig ontmoet, dat kan gebeuren, maar laat het daar dan ook bij.
Dat Egon toch nog vriend blijft met Axel vind ik slecht. De woede die Egon nog zelfs na dertig jaar had over het Davy kamp en de andere affaires met Axel en dan nog steeds vriend blijven van elkaar snap ik niet. Egon wist dat als hij bevriend bleef met Axel dat hij dan weer op het verkeerde pad kwam. Ik zou dus als ik Egon was, een eind maken aan de vriendschap met Axel. Misschien had Egon geld nodig voor het experiment, maar dan zou ik zeker geen drugssmokkelaar worden. Egon wist al eigenlijk dat het risico te groot was, dat hij zich dan nog laat omkopen door z’n oude “vriend” snap ik niet. Je moet zelf slim nadenken wat er fout kan gaan en je dan zeker niet mee laat sleuren door andere mensen.

Mijn eindoordeel

Toen ik met dit boek begon dacht ik dat het boek ongeveer hetzelfde niveau had als een C-boek. Eigenlijk is het dat ook wel een beetje. Als ik het boek “De Grot” vergelijk met een C-boek, dan is vooral de overeenkomst dat in een C-boek meestal de tijdseenheden kloppen (begint van jong naar oud) en bij een C-boek weet je meestal meteen waar het nieuwe hoofdstuk over begint (als je de kop leest).
Ik denk nadat je dit boek gelezen heb, je hebt geleerd dat je beter zelf goed na moet denken over wat je doet en je niet mee moet laten sleuren door gedachten van andere personen.