Info over dit verslag
Geschreven door: | anoniem |
Niveau: | 4VMBO |
Kwaliteit: |  |
Waardering: | |
Taal: | Nederlands |
Woorden: | 1546 |
Opvragingen: | 104 |
Hulpmiddeltjes
Openen in tekstverwerker
Printen
EmailenWaardering
Gemiddelde waardering: 2 uit 5 (62 stemmen)
Titels van Joost Heyink
De afgrond (10) 2003 De indringer (8) 2005 De kwetsplek (3) 2001 Het web (11) 2004 Katapult (1) 2001 Loverboy & girl (26) 2004 Morgen sla ik terug (1) 2007 Obsessie (38) 2002 Proefverlof (1) 2008 Tweestrijd (1) 2006 Zwarte engel (12) 2004
Laatst gewijzigd op 11 november 2004
Joost Heyink is 14 Juni 1946 in Scheveningen geboren.
Hij studeerde psychologie aan de universiteit in Groningen en promoveerde in 1992 in geneeskunde. Hij werkte als wetenschappelijk onderzoeker. En is sinds een aantal jaren als huisman en schrijver. Zijn eerste boek was De kwetsplek (2000) Andere boeken van hem zijn : De afgrond, Het web, Katapult, Obsessie.
Joost Heyink schreef het boek Loverboy & girl in 2004. Het boek heeft 159 bladzijden. Het is uitgegeven door Van Holkema & Warendorf in Houten. Het boek is verdeeld in 13 hoofdstukken en er staan geen illustraties in. Het is een liefdesroman en gaat over een meisje Fanny die andere meisjes wil waarschuwen voor loverboys. Om dat te weten te komen, heeft ze zich laten oppikken door een loverboy. Ze raakt langzamerhand van hem onder de indruk. Zo raakt ze verstrikt in een gevaarlijk dubbelspel: hoe ver kan ze gaan? En heeft ze zichzelf nog wel in de hand?
De brief:
Raalte, 9 november 2004.
Hallo Anne,
Hoe gaat het? Met mij redelijk. Ik zal je vertellen wat me is overkomen. Ik werkte in een fast-food restaurant: Mcbill. Na het werk sprak ik af met Jeff, een loverboy. Ik wist wel dat Jeff niet is wie hij lijkt te zijn, maar ik sprak met opzet met hem af. Dat heb ik gedaan omdat een vriendin van mij, Toos, slachtoffer van een loverboy is geworden en haar leven verpest is. Nu wilde ik alle meiden waarschuwen door een boek te schrijven, dat deed ik door zelf te ontdekken hoe het leven als “slachtoffer van een loverboy” is. Ik dacht dat het goed ging en mijn plan liep goed, maar ik heb alles verteld aan mijn beste vriend Martin, die ik heb ontmoet bij de Mcbill. Hij wilde mij tegenhouden want hij vond het belachelijk waar ik mee bezig was, maar ik stond achter mijn keus dat ik mijn boek wilde schrijven. Tot op het laatste moment dacht ik het onder controle te hebben, want ik wilde er alles aan doen om zelf geen slachtoffer te worden. Wat ik niet wist, en op het laatste moment achter kwam, dat er achter de loverboy Jeff, ook nog een hele organisatie zit.
Als ik de laatste afspraak met Jeff heb gehad, kwam ik in de problemen. Ik ging met hem mee naar huis omdat ik dacht dat het geen kwaad kon. Wanneer ik foto’s van zijn huis had gemaakt voor mijn boek, wordt hij zo boos dat hij vrienden uit zijn organisatie gaat halen om mij iets aan te doen. Omdat ik op die tijd ook een afspraakje met Martin had, ging hij mij zoeken en heeft hij mij net op tijd gevonden.
We werden achter na gezeten door een paar jongens van de organisatie en kwamen er maar net veilig van af.
Groetjes Marleen.
Mijn mening over dit boek:
Het boek Loverboy en girl vind ik interessant omdat het over meisjes van mijn leeftijd gaat. Wel wordt snel duidelijk dat het over meisjes gaat waar de thuis situatie verschillend is, waardoor het karakter en de manier waarop zij op bepaalde gebeurtenissen reageren heel anders is. Fanny komt uit een gewoon gezin waar ze beschermd en gewaarschuwd wordt voor al het gevaar wat er in deze maatschappij op ons af kan komen. Wat voor mij ook herkenbaar is in het boek dat Fanny andere meisjes wil waarschuwen, omdat haar vriendin ook door een loverboy is ingepalmt. Begrijpelijk is dat de vriendinnen nadenken als er een mooie sportwagen voor de school stopt, hoe komen deze jongens aan al dat geld? Moeten ze niet werken of naar school? Omdat ze gewaarschuwd zijn trappen ze niet in de mooie praatjes. Waardoor de jongens meteen in de gaten hebben dat ze bij de zwakkere hoort. Als ik dit verhaal lees zet het me zeker aan het denken. Gebeurt dit echt, zouden er bij ons op school ook van die jongens zitten die zoiets doen?
Over het onderwerp Loverboys wordt ook in kranten veel geschreven En ook daarin lees je dat het meestal Marokkanen of Turken zijn die zoiets doen.Je moet mensen niet in hokjes stoppen maar ze de kans geven om hun goede kant te laten zien. Het is ook een origineel verhaal omdat er nog niet zo veel boeken zijn met dit onderwerp en ook omdat het thema zo bij deze tijd past.
Het boek blijft spannend vooral door de twee verhaallijnen. Maar het is ook shockerend als je je gaat bedenken hoe snel je in de problemen kunt komen en dat je er niet zomaar uitkomt, zoals bij dit voorbeeld:
Fanny keek haar ogen uit. Dit was geen zoldertje van een jongen die in een garage werkte, dit was het appartement van een rijke voetballer, van een soapster, van een patser met veel geld. Dat bad alleen al. En dan dat bed met die spiegels. Het zachte tapijt en die televisies overal, ingebouwd in de wand, tot in de wc.
Ik wil hier foto’s van maken, schoot het door haar heen.
‘Mag ik een paar foto’s maken?’ vroeg Fanny. ‘Het is zo mooi.’ Jeff keek om. ‘Foto’s?’ Zijn stem klonk anders, niet zacht en hees. ‘Ja, van de slaapkamer en het bad. Ik maak elke dag foto’s van mooie dingen.’
‘Wat moet je daarmee? Wat wil je met foto’s van mijn zolder?’ Het vriendelijke en trieste was uit zijn ogen verdwenen.
Fanny zag het en schrok.
‘Ik ben bezig met een album met foto’s van mooie en bijzondere dingen.’
‘Ik heb het liever niet,’ zei Jeff. ‘Dit is privé, begrijp je?’
‘Ik snap het,’ zei Fanny. Het wordt niks, dacht ze.
Jeff pakte haar hand en trok haar voorzichtig mee naar de woonkamer en vandaar naar het terras.
‘Kijk, mooi uitzicht.’
Fanny zag kerktorens en watertorens en torenflats verderop en een fantastische sterrenhemel. En links een plat dak, een meter of drie lager. Rechts een puntdak met een dakgoot, van een huis dat het niet lang meer zou maken. En recht achter het terras, aan de overkant van een steeg van een meter of twee breed, een donker staketsel van golfplaten en balken van wat misschien ooit een fabriekje was geweest.
‘Mooi,’ zei Fanny. ‘Ik zou wel een kop koffie lusten.’
‘Daar! De Kleine Beer!’
Fanny voelde Jeffs hand op haar rechterheup. Het voelde niet verkeerd, niet agressief, hij deed het zachtjes, het paste bijna bij de sfeer. Maar niet helemaal.
‘Ik moet weg,’ zei ze. ‘Ik vond het leuk, maar ik moet naar huis.’
‘Koffie! Ik had je koffie beloofd! Stom van me. Ga even zitten, twee minuten, dan ben ik terug.’ Jeff verdween naar de keuken. Fanny liep de woonkamer in en keek rond. Rechts een reproductie van een Picasso aan de muur, ervoor een tafeltje. Op het tafeltje een fles wodka en een pak jus d’orange. Een stripboek, een asbak. Een vaasje met een kunstroos.
En een briefje naast een envelop.
Onwillekeurig las Fanny de eerste zinnen. Daarna kon ze niet anders dan verder lezen. Ik heb nou toch iets prachtigs aan de haak. Het schiet lekker op, ze is bijna zo ver. Je weet dat we alleen geld investeren als er resultaat in zicht is. Dit was een brief van de organisatie! Van Jeffs bazen! En het ging over haar! Ze las door en schrok zich kapot. Güntha zal haar dan van je overnemen. Güntha krijgt iedereen binnen de kortste keren aan het werk.
Fanny was verbijsterd. Ze zat er veel dieper in dan ze ooit had gedacht. Niet alleen Jeff was met haar aan de slag, de organisatie ook. En die was bezig met stap drie of vier van het loverboytraject, terwijl zij dacht dat er nog nauwelijks iets aan de hand was, dat ze hooguit in de aftastende beginfase zat. Alles wist ze van dat traject, alles wist ze van de trucs en verleidingen. Maar toch was ze halfblind geweest. Ze had de helft gemist!
Fanny las de laatste zin nog eens. Güntha krijgt iedereen binnen de kortste keren aan het werk.
Güntha. Het vreemde mailtje.
Güntha, de vriend van Jeff.
Güntha was helemaal geen vriend van Jeff, besefte Fanny. Güntha was iemand in de organisatie die macht had, iemand die alles voor elkaar kreeg als hij dat wilde. Een mand ei werd ingezet als het fout dreigde te lopen. Ze had ergens gelezen dat de man met die functie een speciale titel heeft.
De slager.
Fanny voelde het bonzen in haar borst, in haar keel, in haar hoofd. Ze wist dat ze moest stoppen, dat ze weg moest. Nu. Weg van deze zolder, de trap af, de deur en deze verrotte straat uit, zo snel mogelijk. En rennen naar Martin. Dan zou alles voorbij zijn.
En toen schoot er iets door haar kop dat alles even verdrong. Zelfs de paniek vervloog een moment. Het drong zicht onontkoombaar op. Voor ze vluchtte, moest ze nog één ding doen. Het mόést, omdat ze hier een tastbaar bewijs had van alles wat ze tot nu toe had beschreven. Een paar seconden had ze nodig, meer niet. En dan: wegwezen.
Fanny griste de camera uit haar zak, drukte de startknop in, richtte op de brief en drukte af. Ze schrok van het flitslicht en keer achterom. De deur naar de keuken was gelukkig dicht. Haar handen trilden en ze was bang dat ze bewogen had. Ze richtte opnieuw en nam nog een foto.
Fanny zuchtte diep en stak de camera in haar zak.
Ze hoorde iets kraken, voelde een vleugje wind en versteende.
‘Wat was je aan het flitsen, lieve Fanny?’
Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.
Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.
