Boekverslag Hella S. Haasse
De wegen der verbeelding
Heb je zin om een korte enquête in te vullen over jouw ergernissen op school? Meedoen kost een paar minuutjes van je tijd.
Geschreven door: | |
Datum ingestuurd: | 31 oktober 2004 |
Niveau: | 4 havo |
Taal: |  |
Woorden: | 1865 |
Opvragingen: | 2345 (15 deze maand) |
Waardering: |
Titel: | De wegen der verbeelding |
Auteur: | |
Jaar van uitgave: | 1983 |
Moeilijkheidsgraad: |
|
Thema: |
Auteur: | |
Geslacht: | vrouw |
Nationaliteit: | Nederlands |
Geboren: | 2 februari 1918 |
Informatie: | http://www.hellahaasse.nl/boekboek/show/id=89942 http://nl.wikipedia.org/wiki/Hella_S._Haasse |
Populaire titels: |
|
| ... | |
 | |
 | |
| |
| |
| |
7. De wegen der verbeelding | |
| |
| |
| |
Auteur: Hella S. Haasse
Titel: De wegen der verbeelding
Ondertitel: -
Verschenen in: 1983
Leestijd: ± 6 uur
Uitgelezen op: vrijdag 29 oktober 2004
Verwachting vooraf: Ik denk dat het een erg spannend boek gaat worden met vele raadsels die opgelost gaan worden. Het boek zal ook een raadselachtige spanning hebben denk ik. Het zal zich denk ik veel af gaan spelen in het donker en met raadselachtige personen. Ook denk ik dat het boek een gesloten einde heeft, namelijk dat het raadselachtige weg is.
Eerst reactie achteraf:
Ik vind dit werk: 1 niet 2 een beetje 3 erg
Spannend: 2
Meeslepend: 3
Ontroerend: 1
Grappig: 1
Realistisch: 2
Fantasierijk: 2
Interessant: 3
Origineel: 3
Goed om te begrijpen: 1 / 2
Dit werk heeft mij aan het denken gezet: Nee, het verhaal is niet echt een verhaal om over na te denken; het heeft ook niet echt een motto.
Ik heb iets aan dit werk gehad: Nee, dit zal niet zo gauw in de werkelijkheid gebeuren, het zou wel kunnen maar is erg onwaarschijnlijk.
Samenvatting
Maja van Hove en Klaas Welling hebben elkaar leren kennen tijdens hun werk bij een provinciaal dagblad. Hun leven veranderde toen Maja zwanger werd en Klaas ging werken bij het nieuwe tijdschrift Enigma. Ze trouwden, Maja hield op met werken en zette zich helemaal in voor het gezin. Tijdens zijn werkzaamheden voor Enigma ontdekte Klaas toevallig een gedicht: 'Morgenlied voor Eva'. De dichter, B. Mork, was hem totaal onbekend. Hij kwam erachter dat Bernard Mork had gewoond op de Koninginneweg in Amsterdam en enkele jaren geleden was hij gestorven. Mevrouw Jardinet, zijn huishoudster, woonde er nog steeds en wilde Klaas eerst niet ontvangen, maar gaf hem uiteindelijk toch het manuscript van drie gedichtenbundels: 'Morgenliederen voor Eva', 'Beginselen van ordening' en 'Brieven aan Baucis'. Klaas wist nu zeker dat hij een zeer grote dichter had ontdekt en hij wilde zijn leven wijden aan het aanzien, de onsterfelijkheid van Mork. Daarvoor moest hij echter alles van Morks leven weten, maar mevrouw Jardinet wilde daarover niets vertellen. Toen Klaas weer eens probeerde mevrouw Jardinet te spreken, ontmoette hij haar dochter, Eva Mork. Ze vertelde dat Bernard Mork niet haar vader was. Haar vader was onbekend; vandaar dat ze de meisjesnaam van haar moeder, Mork droeg. Zij en Bernard waren nicht en neef. Eva kon zich niet voorstellen dat hij gedichten had geschreven.
Met Enigma ging het slecht, de zakenman Richard (Kick) Pluym kocht het blad op en wilde het populairder maken. Pluym wilde dat Klaas een exposé schreef voor een whodunit. Klaas kreeg een villa in Menton ter beschikking. In een geleende Mini gingen Klaas, Maja en de kinderen op weg. Ze kregen een ongelukje en Joop, een vrachtwagenchauffeur, was bereid Maja en de kinderen mee te nemen; Klaas bleef bij de Mini achter. Tijdens de nachtelijke rit vertelde Joop allerlei mysterieuze verhalen die Maja later, in Menton, ging opschrijven.
De villa beviel Maja niet, al was het er paradijselijk. Het huis was eigendom van een oude Russische vrouw, madame Zavadowsky, die veel reisde. De villa werd beheerd door de raadselachtige Achille Secondi en zijn invalide vrouw. Na enkele dagen arriveerde Klaas. Aan de hand van een artikel over Lévi-Strauss dacht Klaas eindelijk de poëzie van Mork te begrijpen. Hij vertelde Maja over zijn ontdekking van Mork. Zij was blij dat dit en niet een andere vrouw de reden was voor Klaas' vreemde gedrag. Op een middag, toen Achille er niet was, werd Maja geroepen door zijn bijna hysterische vrouw. Nijn, één van de kinderen, was bij de 'Grotto'. Ze was poesje achternagelopen en bovenop de ruïne geklommen. Mevrouw Secondi kreeg een aanval en werd naar het ziekenhuis gebracht. Toen Maja in een la rommelde om het telefoonnummer van de dokter van de Secondi's te zoeken, vond ze het paspoort van madame Zavadowsky. Was ze dan niet op reis? Klaas en Maja besloten terug te gaan naar Nederland. Onderweg sliepen ze in een hotel en bleven een dag in Parijs, bezochten er een museum waar onder andere een mummie lag en Nijn riep: 'Poes, bij fouw.' Later werd het Klaas en Maja duidelijk dat Nijn de Tsarina, uitgedroogd als een mummie, in de Grotto had zien liggen. De Secondi's hadden dit niet bekend gemaakt om de bron van inkomsten te blijven behouden. Of was dit allemaal maar verbeelding van Klaas en Maja?
Op de redactie van Enigma lag een brief van mevrouw Jardinet. Ze was intussen overleden en had vlak voor haar dood deze brief geschreven die ‘onmisbare informatie’ voor Klaas' studie bevatte. Mevrouw Jardinet schreef dat zij B. Mork was. De vader van Eva was een joodse vriend die bij hen ondergedoken had gezeten. Klaas was er kapot van, hij kon zijn hele studie wel weggooien.
Maja ging bij Joop op bezoek en wilde hem de 'Verhalen van een vrachtrijder' geven, maar hij wilde ze niet hebben. Uiteindelijk hielp ze Klaas uit de brand en gaf hem de 'Verhalen van een vrachtrijder'. Hij had namelijk alweer een nieuwe opdracht van Pluym gekregen; een serie korte, 'vreemde' verhalen schrijven.
Titel, ondertitel, motto: De titel van het boek: “De wegen der verbeelding” slaat eigenlijk terug op de raadsels die in het boek zitten. Je wordt als het ware op allerlei verschillende wegen gezet, terwijl het daarna toch weer anders blijkt te zijn. Ook houd de schrijfster soms informatie achter waardoor je er later pas achterkomt hoe het nou werkelijk zat. De titel pas wel goed bij het verhaal, omdat het verhaal veel raadsels heeft die (bijna) allemaal aan het einde van het boek zijn opgelost. Het boek heeft geen ondertitel en een moto heb ik ook niet uit het boek kunnen opmerken.
Tijd en ruimte: De tijd waarin het verhaal zich afspeelt kun je niet uit het boek opmaken maar het is niet zo dat het verhaal zich afspeelt in de oorlog of heel erg lang geleden omdat er in het verhaal alle middelen zijn die er nu ook zijn (auto, etc.)
Het verhaal is niet-chronologisch omdat je in het begin van het boek midden in het stuk valt dat Maja en de kinderen zijn meegelift met Joop, terwijl er van te voren het ongeluk was gebeurd, wat je pas naderhand mee krijgt. Het boek heeft een open eind omdat niet alle raadsels opgelost zijn, zoals wat er nu gebeurd was met mevr. Zavadowsky.
Het verhaal speelt zich op vele plaatsen af, de gebeurtenissen spelen zich af in Nederland en in Frankrijk. De vakantie speelt zich in Frankrijk en hun thuis is en Nederland. In het boek word de reis naar Frankrijk beschreven en zo weet je dus waar het zich afspeelt.
Personen: De belangrijke personages zijn: Klaas Maja en de kinderen, Joop de vrachtwagenchauffeur die Maja hielp, ander personen die nog in het boek voorkomen zijn: Bernard Mork, Philip Jardinet, Baukje Jardinet-Mork, Richard Pluym, Eva Mork mevrouw Zadadowsky, het echtpaar Secondi en de ouders van Richard Pluym
Klaas maakt in het boek eigenlijk een soort van ‘detective verhaal’ mee. Maja weet niet wat er aan de hand is met Klaas maar begrijpt achteraf wel waarom hij zo raar deed. De andere personages spelen een rol bij de hoofdpersonen, hoe verder je in het boek bent hoe meer personen er bij komen en hoe meer je ze leert kennen. Dit komt eigenlijk omdat je een soort van levensloop van de personen te lezen krijgt, waardoor je ze erg goed leert kennen. Sommige personen blijven een beetje raadselachtig zoals mevr. Zadadowsky, dit is niet zo erg omdat die personen juist een beetje raadselachtig moeten blijven.
Thema: Mysterie.
Wijze van vertellen: Het verhaal is verteld in een hij / zij perspectief. Je weet erg veel dingen van de personages. Er zijn ook veel dingen die je niet weet, die later worden verteld. Persoonlijk vind ik dit een erg fijne manier van vertellen omdat je je dan beter ik kan leven in het verhaal en het niet door de ogen van de ik-persoon ziet.
Spanning: Het boek roept een spanning in je op, niet meteen in het beging van het boek maar wel als je al een stukje gelezen hebt. Het komt ook doordat het een erg raadsel-achtig boek is met raadsels die later in het boek opgelost worden. De spanning word ook opgeroepen doordat er steeds verder in het boek meerdere personen opduiken; sommige personen die je niet zo goed leert kennen, andere die je weer wel goed kent. Die personen waar je niet zo veel van weet zorgen ook voor de spanning omdat je dan wil weten wie die personen zijn en waarom ze in het boek betrokken worden.
Eigen oordeel.
Het onderwerp: In het begin bond ik het onderwerp niet echt boeiend omdat je midden in het verhaal komt. Het verhaal komt niet zo snel in het echte leven voor, maar dat is juist spannend. Als ik iets aan het boek zou mogen veranderen dan zou ik het iets anders geschreven hebben omdat het boek erg moeilijk te begrijpen is zoals het geschreven is. De opbouw van de zinnen zijn moeilijk en sommige woorden ken je gewoon helemaal niet.
De gebeurtenissen: De gebeurtenissen zijn even belangrijk als de gedachte van de personen, omdat de gebeurtenissen heel erg gebonden zitten aan de gedachtes die erbij komen kijken. De gebeurtenissen kwamen een voor een aan bod en werden verder uitgewerkt. Als je aan het lezen bent denk je te weten hoe het dan verder gaat, terwijl het dan juist heel anders loopt, dit zorgt ervoor dat het niet saai wordt. De afloop van het boek; open einde vind ik ook goed bij het boek passen omdat je dan zelf nog een beetje kunt fantaseren over hoe het bv. met sommige personen zal verlopen.
De personen: De personen kwamen heel erg echt over omdat er veel gevoelens bij kwamen en je een hele levensloop van de personen kreeg te weten. Door die levensloop kon je je dan ook goed inbeelden in de personen soms dan snapte je de personen niet helemaal omdat het boek zinnen heeft die je niet helemaal begrijpt. Als ik het boek geschreven had dan zou ik de personen hetzelfde laten handelen denk ik, alleen dan anders beschrijven zodat het net iets duidelijker was.
De opbouw: De opbouw van het verhaal vond ik niet echt goed, omdat je het verhaal niet vlot door kon lezen maar vaak terug moest lezen om het te begrijpen. Het kwam dan niet door de tijd maar door de manier van vertellen, de zinsopbouw. Er zaten ook saaie stukken in het verhaal, stukken die heel erg uitgebreid verteld werden zodat het een beetje saai werd. De delen die spannend waren vond ik de raadsels die opgelost moesten worden en de gevoelens die daarbij kwamen kijken van de personen. De afloop vind ik niet voorspelbaar, omdat als je aan het lezen bent denkt te weten hoe het verder gaat maar daarna heel anders verder gaat. (zoals dat je te weten komt dat mevrouw Jardinet de gedichten zelf schrijft i.p.v dat je dacht dat de man van maar meneer B. Mork was) Het eind vond ik goed bij het boek passen, zodat je zelf nog kun fantaseren hoe het met andere personen zou vergaan.
Het taalgebruik: Ik vond het taalgebruik niet fijn om te lezen omdat er herhaaldelijk onduidelijke stukken in zaten die niet of moeilijk te begrijpen waren. De gebeurtenissen werden wel goed beschreven maar soms een beetje te langdradig.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het ons dan weten.
© Scholieren.com 2009