Geschreven door:	Lord-Fear
Datum ingestuurd:	18 oktober 2004
Niveau:	4 vwo
Taal:
Woorden:	3070
Opvragingen:	3718 (1 deze maand)
Waardering:	Currently 3.84/5 1 2 3 4 5 3.8/5 (19 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

Samenvatting:

Op een dag besluiten de ouders van de ik-figuur een bezoek te brengen aan een Iers eiland. Ze doen dit daar omdat de vader van de ik-figuur op dat eiland geboren is. Na de overtocht gaat de ik-figuur van de boot af en wordt daarbij geholpen door de schoolmeester die haar een sterke hand geeft. Deze schoolmeester blijkt later Seamus te zijn.

Als na een tijdje je ik-figuur naar de kerk gaat, komt ze ontmoet ze Phil. Phil steekt daar twee kaarsen op. Ze spreken elkaar dan nog niet.

Als de ik-figuur naar een cafeetje gaat met haar ouders ziet ze een aantrekkelijke man zitten. Met een smoesje komt ze bij hem in de buurt. Als een andere gast haar aanspreekt omdat hij de ik-figuur zag kijken, zegt hij tussen neus en lippen door dat er wordt geroddeld over de man die aan de bar zit. Hij zou een moord gepleegd hebben.

Als de vader en moeder van de ik-figuur weggaan, geven ze geld om iets te eten. Nadat ze iets gegeten had in het Havenhotel, loopt ze de kerk weer binnen om te schuilen voor de regen. Daar ziet ze twee kaarsen staan die precies dezelfde lengte hebben. Op de weg terug naar het hotel van haar ouders loopt ze langs de boekwinkel. Ze kijkt door het raam en ziet ze de vrouw van de kerk over de aantrekkelijke man gebogen staan. Als de ik-figuur naar binnen gaat vertrekt net de man. Dan gaat Phil haar levensverhaal vertellen over haar tijd op het eiland.

In dat levensverhaal wordt verteld hoe het precies gegaan is tussen Phil, Seamus en Micheal.
Ook Phil ontmoet Seamus toen ze van de boot ging. De ouders van Phil waren van plan om een hotel te openen op het eiland omdat de vader tot z’n achtste verjaardag op het eiland gewoond heeft, en zo weer toeristen te lokken naar het eiland. Phil is het hier totaal niet mee eens want er is niets te beleven, en ze gelooft niet dat er in één keer toeristen naar het eiland komen. Ook heeft Phil erg last van heimwee.

Nadat ze een aantal keren had geprobeerd om een gesprek aan te knopen in de boekwinkel met Seamus wist ze zeker dat ze ‘smoorverliefd’ was op hem. Als Phil nu in de kerk kwam bad ze dat Seamus ook verliefd werd op haar. In deze tijd merkt ze ook hoe erg Seamus zijn broertje beschermt. Dit doet hij omdat zijn broertje in zijn kinderjaren een virus heeft opgelopen en hij geestelijk niet ouders is geworden dan vier jaar.

Alleen was er één vraag die Phil graag beantwoordt zou willen hebben; ‘waarom Seamus zo anders is als hij niet z’n zwarte maar bruine schoenen zonder veters aanhad.’ Dagen na het gesprek met Seamus in de boekenwinkel werd die vraag beantwoordt. Het gebeurde in de haven. Ze kijkt naar de bijna vertrekkende boot en daarop ziet ze Seamus staan. Ze zwaaide maar hij zwaaide niet terug. Iemand roept Seamus maar de persoon op de boot reageert er niet op. Als het dan nog een paar keer wordt geroepen kijkt ze rond wie nou wel wordt geroepen. Dan ziet ze een aantal mannen met daarbij “nog” een Seamus. Als de boot wegvaart vergelijkt ze de mannen met elkaar, en komt ze tot de conclusie dat het broers moeten zijn.
In de tussentijd maakt Seamus Phil duidelijk dat hij niets voor haar voelt. Haar kapt haar vaak af en maakt nooit een leuk gesprekje.

Een dag of tien na haar ontdekking wordt ze uitgenodigd door Bridget. Daar ziet ze Micheal zitten die de muziek bedient. Ze vraagt hem ten dans. Daarna gaan ze samen ergens privé zitten en daar kust Phil Micheal. Ze schrikt hiervan omdat ze ook aan Seamus denkt.

De dag daarna gaan Phil en Micheal zwemmen in de zee. Micheal kan niet zwemmen maar Phil leert hem dit. Na een week oefenen komt Seamus een kijkje nemen. Ze had niet in de gaten dat Seamus haar aan het ‘observeren’ was.

Vanaf dat moment wordt Seamus jaloers op Micheal, en probeert hij indruk te maken op Phil. Zij merkt dit wel maar gaat er niet op in. Eigenlijk kan ze niet kiezen tussen de twee.

Dan gaat Seamus Phil een beetje ‘stalken’. Hij brengt haar iedere avond een uitgeschreven lied. In het begin schrikken de kippen daar van, en beginnen luid te kakelen. Maar later schrikken ze er niet meer van.

De ouders van Phil krijgen weet van de relatie van hun dochter met Micheal. Ze zijn er op tegen en snappen niet waarom ze niet voor Seamus kiest. Deze heeft al een gesprek met haar ouders gehad. Haar ouders bieden haar zelfs aan om Phil te laten vertrekken naar Amerika. Dit wijst ze af, want ze ziet haar toekomst op het eiland.

Tijdens een groot feest op het eiland besluit Phil dat er maar eens iets meer moest gebeuren.
Ze neemt Micheal mee naar haar kamer en daar dansen ze naakt. Ze merken niet dat Seamus enorm jaloers staat te kijken en haatgevoelens krijgt tegenover Phil. Omdat hij al zovaak langs geweest is worden de kippen niet onrustig.
Vanwege het bier dat Micheal gedronken heeft voelt hij zich niet lekker en wil even naar buiten. Phil zegt dat het erg koud is en gooit een kledingstuk van haar naar Micheal. Hij loopt naar buiten en wordt neergeschoten door zijn broer die dacht dat hij Phil neerschoot. Maar vanwege het kledingstuk werd zijn broer het slachtoffer.

Phil vraagt de ik-figuur nadrukkelijk om het verhaal niet verder te vertellen. Phil weet dat ze dat ooit zal doen, maar de ik-figuur moest beloven dan haar naam niet te noemen.

Personages:

Michael

Over het uiterlijk van Micheal wordt niet veel verteld in het verhaal. Wel kun je met behulp van het uiterlijk van Seamus aflijden hoe Micheal er ongeveer uit zou moet zien, want hij is immers de tweelingbroer van Seamus. Over Seamus wordt verteld dat hij blonde haren en blauwe ogen heeft, dus kun je zeggen dat Micheal dat ook zal hebben. Micheal is erg sterk. Dit komt omdat hij altijd in de haven meewerkt. Daarom mijden mensen Micheal. Ze zijn bang dat hij zijn eigen krachten onderschat omdat hij geestelijk vier jaar is. Micheal draagt altijd bruine schoenen zonder veters. Ik denk dat hij zonder veters loopt omdat hij nog niet kan strikken.
Over het innerlijk van Michael kun je wel duidelijke kenmerken opmaken. Je komt bijvoorbeeld te weten dat hij nog een kinderlijk innerlijk heeft. Dit heeft hij sinds zijn vierde levensjaar, toen hij een virus opgelopen had. Vanwege dat virus is hij geestelijk vier jaar gebleven.
De relatie van Micheal ten opzichte van andere personages is behoorlijk uitgebreid. Dit komt omdat Micheal één van de hoofdrollen van het boek heeft en daarom vaak in het verhaal voorkomt. Hij is het vriendje van Phil, en Micheal is de tweelingbroer van Seamus.
Ik dacht dat Micheal een flat character was omdat hij totaal niet veranderd in het verhaal. Dit is zo omdat hij geestelijk nog maar vier jaar oud is. Ook verander Micheal niet tijdens het verhaal omdat hij geestelijk niet méér volwassen wordt.

Citaten:

1. ‘Nu ze wist dat er twee broers waren, zag ze alleen nog maar verschillen. Kleine, maar onmiskenbare verschillen. Hoe langer ze keek, des te heviger verlangde ze terug naar de tijd dat ze nog van niet wist.’
Bladzijde zevenendertig

2. ‘Daar heb je de schoolmeester,’ zei haar moeder en knikte vertederd naar een blonde
man met een vioolkist. ‘Onze dichter. Altijd te laat.’
Bladzijde éénentwintig

Ik-figuur

Over de uiterlijke kenmerken van de ik-figuur kun je niets zeggen. Ze wordt totaal niet beschreven in het verhaal. Wel wordt verteld dat de ik-figuur zeventien is. Ik zet dit hier neer omdat je ook aan het uiterlijk van iemand kan zien hoe oud deze persoon is.
In tegenstelling tot het uiterlijk wordt er over het innerlijk wel het één en ander verteld. Zo kom je bijvoorbeeld te weten dat ze een nieuwsgierig persoon is. Ook verteld ze in het verhaal dat ze verliefd is op ene Ian. Ook wordt duidelijk dat ze een beetje gelovig is. Dit kun je opmaken uit het feit dat ze in de tijd dat ze op het eiland is twee keer naar de kerk gaat.
De ik-figuur is een round character omdat ze aan het begin van het verhaal het eiland zo saai vindt dat ze weg wil. Maar op het eind van het verhaal komt ze tot inkeer en zegt ze tegen Phil dat ze ooit nog terug gaat komen met Ian.
Het beschrijven van de relatie ten opzichte van andere personages was erg makkelijk te doen. Dit is omdat de ik-figuur alleen in het ‘kader-verhaal’ voorkomt. Wij als lezers maken dus alleen maar haar gesprek met Phil mee. Misschien heeft ze nog wel andere contacten gehad op het eiland, maar daar krijg je niks van te lezen.

Citaten:

1. ‘Hoe oud ben je?’ ‘Zeventien.’ ‘Ik was ook zeventien.’
Bladzijde zes

2. ‘Wanneer?’ vroeg ik gretig, maar onmiddellijk ergerde ik me aan de Engelsman, aan mezelf en wenste dat ik het niet gevraag had. ‘Wanneer?’ vroeg ik weer.
Bladzijde drie

3. ‘Ik liep naar de deur en zei dat ik de volgende dag met de eerste boot zou vertrekken
maar dat ik zeker zou terugkomen.’
Bladzijde negenentachtig

Seamus

De uiterlijke kenmerken van Seamus worden best wel duidelijk beschreven. Zo wordt er verteld dat hij fijne lichaamstrekken heeft. Ook heeft hij lichtblauwe ogen, slordige blonde wenkbrauwen die mooi bij het door de zon gebleekte haar passen.
Over het innerlijk van Seamus wordt niet zoveel verteld als bij de andere personages. Wel kom je te weten dat Seamus zich in het begin van het verhaal te goed voelt voor Phil. Als Phil dit merkt en dus verliefd wordt op Micheal wordt Seamus jaloers en probeert hij via allerlei stiekeme manieren, zoals de ouder proberen in te praten over hoe kinderlijk Micheal wel niet is en ze dus de liefde moeten verbieden, ervoor te zorgen dat Phil toch weer verliefd wordt op Seamus zelf.
Seamus is overduidelijk een round character. Dit is zo omdat hij tijdens het verhaal zeer erg veranderd. Net zoals bij het innerlijk kun je door midden van die jaloersheid over de liefde van Phil en Michael zien dat hij later in het verhaal toch weer op andere gedachtes komt.
De relatie met andere personages is best wel groot. Dit is omdat hij alle hoofdrolspelers die in het verhaal voorkomen kent. Zo is Michael de broer van Seamus. Ook Phil ken Seamus maar al te goed, omdat hij later in het verhaal Phil toch wel terug wil hebben. Misschien is dit wel uit jaloersheid.

Citaten:

1. ‘Hij had fijne trekken en lichtblauwe ogen onder slordige blonde wenkbrauwen. Ik vond hem aantrekkelijk, en tegelijk ook niet omdat hij het niet wilde zijn: hij had de afwerende oogopslag van iemand die er niet tegen kan dat er naar hem gekeken wordt.’
Bladzijde drie

2. ‘Die houding gaf hem iets dierlijks, een vogel op een tak. Zijn blonde, door de zon gebleekte haar stond wijd uit, nest haar waar jaar in jaar uit de zeewind doorheen had gewaaid.’
Bladzijde twee

Phil

Phil vond ik persoonlijk een vreemd en moeilijk karakter om te beschrijven. Dit vind ik omdat Phil eigenlijk de hoofdpersoon uit het boek is maar en niet diep ingegaan wordt over haar details. Alles wordt nogal oppervlakkig beschreven.
Het uiterlijk wordt dus ook maar erg oppervlakkig beschreven. Je weet alleen maar wel dan ze een vrouw van rond de veertig jaar is. Iets anders wat je kan beredeneren over het uiterlijk van Phil zijn haar tanden. In het verhaal wordt verteld dat de tandarts vlak voordat ze naar het eiland ging haar beugel uit had gehaald. Meestal wordt een beugel er pas uitgehaald als de tandarts vind dat je tanden mooi genoeg staan.
Bij het innerlijk van Phil kan ik maar twee dingen noemen. Ten eerste denk ik dat ze best wel behulpzaam is. Dit denk ik omdat ze in het begin van het verhaal iets uit het haar van (waarschijnlijk) Michael haalt.
Phil is een round character. Dit denk ik omdat ze in het verhaal tegen de ik-figuur kan zeggen dat hij/zij niet zoveel moet bidden. Daarmee blijkt al dat zij er ervaring mee heeft en zij dus ook van inzicht veranderd is.
Haar relatie ten opzicht van andere personages is behoorlijk uitgebreid. Zo knoopt ze een flink gesprek aan met de ik-figuur in de boekwinkel. Ook kent ze Michael erg goed, ook al is hij dood. Dit is zo omdat ze de vriendin van Micheal was. Seamus komt ook in haar ‘vriendenkring’ voor omdat hij haar ook kent. Deze relatie was in het begin van het verhaal nog wel positief. Maar op het einde, als Seamus geschoten heeft op Phil, is de relatie helemaal gekanteld en is deze dus zeer negatief.

Citaten:

1. ‘Een vrouw van mijn moeders leeftijd, begin veertig, liep over het middenpad naar een standaard met kaarsen onder een groot Mariabeeld in een nis links van het altaar.’
Bladzijde één

2. ‘Toen ze over het gebit van de bootsman vertelde streek ze methaar tong langs haar boventanden zoals ze die zomer lang geleden had gedaan: een week voor haar vertrek had de tandarts haar verlost van het hekwerk dat ze drie jaar lang dag en nacht had moeten dragen.’
Bladzijde negen

Ruimte:

Fysische ruimte:

De ‘zichtbare’ ruimte die je te zien kreeg was erg gedetailleerd beschreven. Als eerste waarvan je iets kan lezen over de ruimte kreeg je het café te zien waar de boot vanaf vertrok. In het café waren de ramen beslagen.
Met behulp van het eerste citaat kom je te weten dat het verhaal zich op een eiland afspeelt. Het hotel van de ouders van Phil was veel kleiner dan zij zich van tevoren had voorgesteld. Aan de rechterkant lag in de beschutting van een heuvel een café. Daaraan had haar vader de nieuwe vleugel gebouwd. Op de begane grond van die vleugel lag een klein eetzaaltje met daarboven de kamers van de gasten. Het hotel heeft een plat zwart dak. Dit was maar tijdelijk zodat ze later zonder problemen verder konden bouwen.
De slaapkamer van Phil ligt niet aan de zeekant, maar aan de achterkant, vlak naast de keuken. Er ligt een ommuurd veldje onder haar raam waar een haan en een paar bruinde kippen scharrelen tussen paardebloemen en brandnetels. Overal lagen bakstenen verspreid onder stukken zeil die klapperden in de wind.
Als je globaal naar het eiland kijkt is de infrastructuur niet erg luxe. Er zijn nog elektriciteitsmasten boven de grond en de wegen zijn nog ‘paadjes’.
Zelfs de WC bevindt zich aan de andere kant van het veldje onder het raam van Phil.

Citaten:

1. ‘Ze begon bij haar eerste overtocht naar het eiland, nu meer dan vijfentwintig jaar geleden.’
Bladzijde één

2. ‘Het gebouw was veel kleiner dan Phil zich op de grond van haar vaders schetsjes had voorgesteld. Rechts lag, in de beschutting van een heuvel, al tientallen jaren een café, daaraan vast het gedeelte dat haar vader had gebouwd,’de nieuwe vleugel’. Op de begane grond van de vleugel lag een kleine eetzaal, daarboven waren de kamers van de gasten. Dat platte zwarte dak was maar tijdelijk, legde haar vader uit, zodat ze op den duur zonder problemen verder konden bouwen.’
Bladzijde vijftien

3. ‘Een weg die zich splitste in twee smalle paden, elektriciteitsmasten met lange, lome draden, huizen met schoorstenen waar rook uitkwam – rook, in juli.’
Bladzijde zestien

Psychische ruimte:

Tijdens de tocht van de Phil naar het eiland is ze in een niet al te vrolijke stemming. De boottocht wordt niet echt beschreven. Zo hangt er al sinds ze uitvaren vanuit de haven een dichte mist. Net zoals het café, waar de ramen beslagen zijn en er een muffe lucht van soep en natte jassen hangt.

Als je behoorlijk globaal gaat kijken kun je ook een andere vergelijking maken.
Als eerste kijk je naar het slechte weer tijdens de overtocht waar Phil zich triest voelt.
Als tweede kijk je naar de zomerfeesten. Dit is natuurlijk tijdens de zomer, en in de zomer is het meestal lekker weer. Van lekker weer worden de meeste mensen wel vrolijk. En dit wordt Phil dus ook omdat ze dan op Michael verliefd is.
Maar dan komt het derde. Vanaf de herfst gaat het weer minder met Phil. De meeste mensen associëren de herfst met regen, wind en bomen zonder bladeren. Dus zo kun je de herfst vergelijken met iets negatiefs, want het merendeel van de mensen vinden de herfst minder ‘leuk’ dan de zomer. Voor Phil is dit ook een negatieve periode. Als zij op een avond verder wil gaan met Michael wordt hij neergeschoten door zijn broer, die dacht dat hij Phil neerschoot. Later bedenkt Phil zich pas dat zij eigenlijk dood had moeten zijn.

Citaten:

1. ‘Zodra ze de haven uitvoeren stak er een dichte mist op.’
Bladzijde negen

2. ‘Het begon harder te waaien, ze werden opgetild en scheef op het water teruggesmakt. Op papier had de blauwe boot er tamelijk onschuldig uitgezien, iets uit een prentenboek, maar in werkelijkheid zat hij vol roestpuisten en liepen er bruine tranen over de witte verf.’
Bladzijde tien

3. ‘Ze vertelde gedetailleerd, over het café waar ze had zitten wachten tot de boot vertrok: dat de ramen beslagen waren en dat er een kleffe geur hing van soep en natte jassen.’
Bladzijde acht

Zintuiglijke ruimte:

De zintuiglijke ruimte was in dit boek wel makkelijk te beschrijven. Vooral in het begin van het verhaal werd dit duidelijk beschreven. Zo wordt beschreven dat het in het café niet echt lekker ruikt, naar soep en natte jassen.

Op het eiland zelf hing ook een vreemde geur. Een geur die Phil hoofdpijn bezorgt. Want door de stilte die op het eiland hangt ga je volgens Phil beter ruiken. Ook op de bewoonde delen van het eiland hing een aparte geur. Deze geur was van het stoken van de turf, die aan petroleum doet denken, die op het eiland rijkelijk verkrijgbaar was.

Over de geluiden die de personages horen word niet veel verteld, alleen dat het zo stil is dat je overal geluiden gaat indenken. Ook hoor je van verre al de boot loeien die in de haven aankomt of deze juist verlaat.

Citaten:

1. ‘Op hetzelfde moment hoorde ik in de verte de boot loeien. Twee korte stoten, en een lange.’
Bladzijde drieëntwintig

2. ‘Eerst dacht ze dat het door de boottocht kwam, maar na een tijdje ontdekte ze dat het de geur was die haar hoofdpijn bezorgde, de geur van het eiland. Door de stilte die er hing, een diepe stilte als in een lege kerk, hoorde je niet alleen elk geluid heel duidelijk en al van grote afstand, maar rook je ook scherper. Overal waar huizen stonden, overal waar gestookt werd hing die zware, muffe turfgeur die vaag aan petroleum deed denken.’
Bladzijde zeventien