ff n studiebreak
Klasgenoten stonden vroeger als hongerige hyena's om Jorieke heen. Klaar om het jonge hertje aan te vallen dat nog scoubidoutouwtjes had.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
Boekverslag Henriette Kan-Hemmink
Gevangen in oneindigheid
Geschreven door: | Lotte (3 vwo) |
Datum ingestuurd: | 25 september 2004 |
Taal: |  |
Woorden: | 800 |
Bekeken: | 4834 keer (7 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
De veertien jarige Hanna is altijd al een rustig meisje geweest die grotendeels haar tijd op haar kamer rondbrengt. Daar komt een einde aan als ze de zevenjarige Thijs ontmoet die bij haar om de hoek is gaan wonen. Thijs is verhuist van Engeland naar Nederland maar kan wel goed Nederlands praten. Eerst vond hij het niet leuk om te verhuizen maar toen hij hoorde dat hij dan vaker zijn oma kan zien vond hij het wel oké. Thijs kent zijn oma eigenlijk nog maar nauwelijks toch is hij erg vaak bij haar. Thijs heeft een speciale band met de oude roeiboot ‘Judith’ van zijn overleden opa. Maar wil eigenlijk niet dat Thijs er mee gaat varen. De roeiboot was namelijk erg belanrijk voor Thijs zijn opa. Ze weet niet waarom en wil er verder niet over praten. Thijs heeft door dat er iets is met de roeiboot, iets waar niemand over praat. Wanneer zijn oma de roeiboot naar de sloop wil brengen schiet Thijs in de stres en sluipt stiekem s’nachts het huis uit (terwijl Hanna op hem past). Hanna krijgt door dat Thijs weg is en springt gelijk op haar fiets. Ze heeft wel en idee waar Thijs naar toe is. Na lang zoeken vind Hanna Thijs en besluit hem niet te verraden, als hij er zoveel moeite voor doet moet de roeiboot wel bijzonder zijn.
Thijs verteld soms over dingen van tientallen jaren geleden die zijn ouders of zijn oma hem niet hebben verteld. Thijs herinnert zich vooral dingen van zijn opa die voor zijn geboorte is overleden. Hij vertelt die dingen alsof hij zelf zijn opa is. Zijn ouders en vooral zijn oma vinden het raar en zelfs griezelig, Hanna eigenlijk ook een beetje. Toch wil Hanna hem helpen en is nieuwsgierig hoe hij dat allemaal weet. Ook krijgt Hanna het idee dat zij er ook iets mee te maken heeft.
Thijs heeft de roeiboot verstopt bij een oude schuur, wanneer Thijs haar de plek laat zien heeft Hanna het idee dat ze de schuur herkent, ook vindt ze een oortje van een knuffelbeer die vast zit tussen een plank van de roeiboot.
Die nacht heeft ze een nachtmerrie over een meisje Judith die in de Tweede Wereldoorlog haar ouders heeft verloren en toen door een man is ondergebracht in een schuur. Ze had een medaillon om met fotootjes van haar ouders die ze de man laat zien waarop de man beloofd om haar ouders te gaan zoeken. Van de man moet ze wachten op Witte Bauke die haar de volgende ochtend eten zou brengen. Maar ze word bang en gaat er vandoor.
Wanneer de moeder van Hanna, Hanna de volgende ochtend wakker komt maken hoort ze Hanna de naam van Witte Bauke mompelen. Ze schrikt en verteld Hanna dat ze vroeger altijd al diezelfde nachtmerrie had, toen zijn haar ouders met haar bij een magnetiseur geweest en hielden haar nachtmerries op. Volgens de magnetiseur hadden de nachtmerries iets te maken met een vorig leven.
Die dag wanneer Hanna een keer met Thijs op de zolder van zijn oma is vind ze een knuffelbeer, de beer van het oortje uit de roeiboot!
Samen met Thijs brengt ze ook een bezoek aan Witte Bauke, die vroeger een vriend was van de opa van Thijs. Thijs wil weten waarom de boot van zijn opa Judith heet en waarom de boot zo belangrijk voor zijn opa was. Ook voor Bauke net als voor zijn oma is de boot een gevoelig onderwerp en hij wil er niet over praten. Thijs is erg boos en gaat naar huis.
Hanna besluit de volgende ochtend om een kijkje te nemen bij de schuur. Tot haar grote verbazing is Witte Bauke daar ook. Hij graaft maar steeds gaten in de grond. Hanna vraagt wat hij aan het doen is. Bauke verteld dat de opa van Thijs in de tijd van de Tweede Wereldoorlog hier een meisje liet onderduiken maar de volgende dag was ze verdwenen samen met de roeiboot. De roeiboot vond hij terug maar het meisje niet. Hij voelde zich erg schuldig dat hij het meisje hier had achtergelaten. Hij heeft sinds die dag de roeiboot niet meer willen gebruiken maar hij wou hem zeker niet weg doen. Jaren later zag ik hem een kettinkje hier begraven en nu ben ik hem aan het zoeken.
Opeens vielen toen voor Hanna de puzzelstukjes in elkaar en ze begon spontaan te huilen.
P.S:Voor als u het nog niet door had: Thijs was in zijn vorige leven dus zijn opa en Hanna was Judith het meisje uit de Tweede Wereldoorlog. En beer die Hanna had gevonden was eerst van Judith, en het kettinkje die Thijs zijn opa had begraven was de medaillon van Judith. En de schuur waar Thijs zijn roeiboot had verstopt was natuurlijk de schuur waar Judith vroeger was ondergebracht.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
