Geschreven door:	Brecht Yperman
Datum ingestuurd:	21 mei 2000
Taal:
Woorden:	435
Opvragingen:	12801 (1 deze maand)
Waardering:	Currently 2.86/5 1 2 3 4 5 2.9/5 (132 stemmen)

We hebben 5 exemplaren van Road To Revolution, de nieuwe live dvd van Linkin Park, om weg te geven!

Kroniek van een aangekondigde dood is het rapport van de auteur over de moord op een man in een klein dorpje. Het is moeilijk geschreven, en bijgevolg vrij ingewikkeld voor de lezer. Het is een waar gebeurd verhaal en bijgevolg slechts te interpreteren als een verslag van feiten.

Het lijkt op een bijbels lijdensverhaal, mede door de symboliek achter de namen, die zo goed als allemaal een christelijke etymologie kennen. Doorheen het gehele verhaal draagt het hoofdpersonage z’n kruis en iedereen die er rondstaat, kijkt er zomaar naar maar doet hoegenaamd niets om hem te helpen.

Naast dit christelijke thema blijken voor de auteur verschillende andere thema’s belangrijk. Geweld; de hoofdpersoon wordt niet neergeschoten, maar ontelbare keren worden hem messteken toegebracht, met roestige messen. Eenzaamheid; de personages vertoeven slechts zelden in het bijzijn van medemensen. Eer; de moord is een pure erekwestie, zonder meer. Noodlot; ook al weet het gehele dorp dat het hoofdpersonage zal vermoord worden, niemand vertelt het hem. Door middel van deze thema’s schept de auteur een sfeer, die eigenlijk schitterend past bij ons vooroordeel van het gemiddeld Colombiaans dorpje en z’n inwoners.

De poëtische stijl afgewisseld door de nuchtere realiteit van een kroniek, de vaak verwarrende tijdsprongen en de veelheid aan personages zorgen ervoor dat je het boekje aandachtig dient te lezen. Hierdoor gaat het lezen traag en geeft de indruk dat het boek saai is en slecht geschreven. Wanneer je het echter een tweede maal leest, met kennis van de verschillende standpunten en het plot in het achterhoofd, kan je aandacht krijgen voor de esthetiek van het boek. Je merkt dat de auteur een volleerd en ervaren schrijver is, die, denk ik, niet in routine vervalt.

Wat het boek ook zeer interessant maakt, is het principe dat in sommige films ook gebruikt wordt, namelijk dat men een zelfde verhaal vanuit verschillende standpunten bekijkt en die drie gehelen op het einde mooi doet samenlopen.

Hoewel het verhaal niet aandoet als detective of thriller, omdat het einde je al van voor af aan bekend is, kent het toch de thrillerstructuur, die slechts beetje bij beetje informatie loslaat, om alles tot een mooi geheel te vouwen, en die vanzelfsprekend spanning opbouwt.

Spijtig is wel dat, naar ik denk, wij ons niet echt kunnen inleven in die eergevoelens en dat temperament, dat typisch Zuiders aandoet. Mocht ik dan ook Spaans kunnen zou ik zeker de Spaanse versie lezen, omwille van het andere karakter van die taal.

Al bij al zeker een goed boek dat zeker de moeite waard is om te lezen, en zeker een tweede keer.