Boekverslag Vonne van der Meer

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem [meer]
Niveau:	2HAVO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1355
Opvragingen:	14

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 2 uit 5 (5 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Vonne van der Meer

• De avondboot (14)

  2001

• De reis naar het kind (12)

  1989

• Een warme rug (5)

  1987

• Eilandgasten (27)

  2000

• Het limonadegevoel e.a. verhalen (1)

  1985

• Ik verbind u door (5)

  2004

• Laatste seizoen (6)

  2002

• Nachtgoed (2)

  1993

• Spookliefde (9)

  1995

• Take 7 (2)

  2007

• Zo is hij (1)

  1991

A. Standaard Opdracht.

1. Zakelijke gegevens.
A. Vonne van der Meer.
B. “De reis naar het kind”.
*Uitgeverij “De bezige bij”, Amsterdam.
*Amsterdam
*1989
*158 bladzijden.
C. Het genre is een roman.

2. Eerste reactie.
A.
Ik heb samen met mijn moeder de boekenlijst bekijken, omdat mijn moeder veel leest en veel verstand van boeken heeft. Ik hou niet echt van dikke boeken lezen, en ik hou ook niet zo van verplicht lezen. Maar mijn moeder heeft de leukste boeken eruit gehaald en toen in het kort verteld waar het over ging. “De reis naar kind” sprak mij toen het meeste aan. Omdat ik wel van drama en problemen houden, las ik het boek zo uit.

B.
Mijn eerste indruk van het boek was een beetje onbegrip van Julia, een van de hoofdpersonen. Ze wil de hele tijd overal over nadenken en loopt de hele tijd bij Max weg. Ik vind het een beetje een overdreven persoon die heel veel aandacht nodig heeft. Ondanks dat ze is zelf vreemdgegaan, verwijt Max hun slechte relatie. Ook als Max voorstelt om een kind te nemen, wil ze er eerst niks van weten. Maar zodra ze een moeder met een kind voor op de fiets ziet zitten, wil ze alleen nog maar een kind. Niks is nog belangrijker. Dat vond ik ook heel stom. Alsof dat alles is waar voor je leeft. En Max dan? Daar kon ik me heel slecht in inleven.

3. Verdieping.
A.
1. In het boek wordt er niet echt een verhaal verteld, maar het verhaal wordt beschreven vanuit Julia’s perspectief. Julia is getrouwd met Max en ze willen samen een kind. Na vele keren proberen en onderzoeken blijkt dat ze allebei niks mankeren, maar dat het gewoon niet lukt om samen een kind te krijgen. Ze besluiten een kindje uit de 3e wereld te adopteren.

2. De personen die in dit verhaal meespelen zijn,
*Julia, de vrouw van Max,
*Max, de man van Julia,
*Ronald Mafait, hij biedt aan op illegale wijze voor een kind te zorgen,
*Manuel, de advocaat van Ronald.
*Pablo, een man van ongeveer 80, 90 jaar.

3. Het gebeurt in Peru. Julia en Max willen een kind adopteren en zijn inmiddels aangekomen in Zuid-Amerika. Ze verwachten Ronald op het vliegveld, waar ze hadden afgesproken met hem. Maar daar is hij niet te vinden. Ze besluiten maar naar het hotel te gaan, in de hoop daar een teken van Ronald te ontdekken. In het hotel komen ze de advocaat van Ronald tegen, Manuel. Hij verteld het echtpaar dat het kind nog een klein poosje op zich laat wachten, maar dat de verwachtingen er op zich goed uitzien. Dat stelt Julia en Max heel erg gerust. Maar Max is nog niet helemaal tevreden, hij eist eerst het kind te zien. De advocaat legt uit dat dat niet mogelijk is, omdat het kind er nog niet is. Dan eist Max de moeder te zien. Anders dreigt hij zijn spullen weer te pakken en de taxi weer in te stappen. De advocaat kan hem overhalen om alleen te moeder te zien, maar dat Max absoluut niet met haar mag praten over het kind. Ze gaan met z’n 3en naar een café tegenover de woning van de moeder en wachten tot ze misschien langsloopt of naar buiten komt. Uiteindelijk zien ze haar lopen. Max loopt op haar af en doet net of hij verdwaald is en vraagt de weg aan haar. Als hij terug komt is hij reuze opgelucht en kunnen ze eindelijk terug naar het hotel. Dan stelt Max voor om wat van de omgeving te gaan bekijken. Als het kind later zou willen weten waar het vandaan kwam, zouden ze toch wel iets moeten kunnen vertellen. Julia is het hier wel mee eens. Na een week krijgen ze een slechte boodschap. De moeder is bevallen, maar veel te vroeg. Het is vrijwel zeker dat het niet eens de nacht zou halen. Het kind overlijdt, maar de advocaat heeft alweer een nieuwe oplossing. Een ander stel dat ook in Peru is om een kind te adopteren kreeg net te horen dat zij een tweeling zouden krijgen. Maar ze wilden absoluut geen 2 kinderen. De advocaat stelt voor om het 2e kind te laten adopteren door Max en Julia. Maar Max moet terug naar Nederland voor zijn werk. Julia slaat eerst het aanbod van de tweeling af. Ze wil geen “2e helft” van een tweeling. Maar Manuel haalt haar over. “Een kind is een kind”.
Maar ook dat gaat fout. Het blijkt geen tweeling te zijn, maar een overschot aan vruchtwater. Het is maar 1 kind.

4. Maar Manuel heeft weer een nieuw idee. Hij gaat in zijn geboortestreek zoeken naar een beschikbaar kind. Hij heeft inderdaad iemand gevonden. Met een taxi rijden ze er heen en bij het venster ziet Julia haar kindje in een rieten stoel zitten. Ze loopt met Manuel naar binnen en loopt heel voorzichtig richting de rieten stoel. Ze zegt heel zachtjes, Pablo tegen het kind. Dat had ze een mooie naam gevonden en ze had met Max afgesproken, dat als het een jongetje zou zijn, ze het Pablo zouden noemen.
Het blijkt een man van tachtig jaar te zijn. Voor ze het door heeft dat ze bedrogen is, is Manuel al verdwenen.
Op de een of andere manier kan ze de man niet achterlaten, en omdat ze dacht dat het haar kind was, neemt ze Pablo, de man van tachtig jaar, mee naar het hotel. Ze doet hem in bad en geeft hem kleren. Uiteindelijk neemt ze hem zelfs mee naar Holland. Max die haar en het kind, (tenminste, dat denkt hij) van het vliegveld op komt halen is zo verbaasd, dat hij nog diezelfde dag zijn spullen pakt en vertrekt naar een onbekende plek. Twee weken na haar thuiskomst is Max weer terug gekomen, toevallig tegelijk met zijn vader. Max kwam wat papieren regelen, maar doordat zijn vader zich zo laagdunkend en koud over Julia’s beslissing uitliet besloot hij te blijven. Hij was lief en zorgzaam voor de oude man geweest en Julia had hem meer van hem gehouden dan ooit.
27 december overlijdt Pablo. En zij en Max blijven weer alleen over.

5. Het thema van dit boek is het adopteren van een kind.
B.
1. De schrijfstijl is personaal. Het verhaal wordt niet direct “verteld”.
De gebeurtenissen worden gezien door de ogen van een persoon, die meespeelt in het verhaal. Het verhaal staat in de hij/zij vorm, in dit geval in de zij vorm.

2. Het verhaal speelt zich vooral af in Peru, Zuid-Amerika.
Waar Julia en Max zijn om een kind uit de 3e wereld te adopteren. Ook het eiland, waar Max en Julia iedere zomer heengaan speelt een belangrijke rol in dit verhaal.

3. Van het uiterlijk van de personen, heb ik niet echt een beeld gekregen. Veel over uiterlijk werd er niet verteld. Wel over innerlijk. Max is een man met een duidelijke mening en hij laat zich niet zomaar overhalen om die mening te veranderen. Dat kon je ook heel goed zien in het boek, als ze de advocaat van Manuel in Peru hebben gesproken, eist Max het kind of de moeder te willen zien. Hij gaat nog liever terug naar huis als hij geen duidelijke bewijzen krijgt het kind of de moeder wel bestaat.
Julia is een vrouw die heel veel nadenkt over, vind ik, stomme en nutteloze dingen. Ze probeert hoe dan ook een kind te krijgen. In het begin hebben zij en Max nog wel duidelijke afspraken over het kind, zoals de prijs en de leeftijd. Maar hoe langer het duurt voordat ze een kind kunnen krijgen, hoe minder eisen zij stelt. Zonder te overleggen met Max, verhoogt ze de leeftijd van het kind, zodat ze meer kans had op een kind.

4. Er wordt in het verhaal wel een bepaalde handeling volbracht. Julia wilde iemand om voor te zorgen, en die persoon krijgt ze, Pablo.
Er verdwijnt ook een bijfiguur. Pablo, hij overlijdt aan het
einde van het verhaal.

5. De tijdsverloop is bijna het hele verhaal chronologisch. Af en toe is er wel sprake van flashbacks. Als ze denkt aan het vreemdgaan met Alain, bijvoorbeeld. Er verdwijnt ook een bijfiguur Pablo, hij overlijdt aan het einde van het verhaal.

4. Beoordeling.
7.