Geschreven door:	Evelientje
Datum ingestuurd:	13 februari 2004
Niveau:	3 vwo
Taal:
Woorden:	1659
Opvragingen:	1446 (0 deze maand)
Waardering:	Currently 3.24/5 1 2 3 4 5 3.2/5 (25 stemmen)

Sinds 27 november draait de film Oorlogswinter in de bioscoop. Wij hebben 3 maal het boek van de film en 3 knijpkatten om weg te geven.

Gebeurtenissen:
Een vriend van David pleegt zelfmoord en het meisje waarop hij verliefd is doet een poging tot zelfmoord. Hij geeft het meisje, Ritva, weer hoop en zij wordt ook verliefd op hem.
Hij ziet een verband tussen Ritva en zijn vriend, linus. Ze deden beiden en poging tot zelfmoord na een lezing van een man op school. Hij komt erachter dat het telkens om dezelfde man gaat, onder een andere naam.
David en Ritva gaan samen op onderzoek uit.
Gedurende het hele boek gaat David met zijn zusje en vader alle markten af om worst te verkopen. Ritva komt soms helpen.
Als David haar thuis wil gaan bezoeken, is ze weg. Haar tante zegt dat ze naar Kopenhagen is met David. David weet meteen dat dit een valstrik is van de man die ervoor gezorgd heeft dat ze zelfmoord probeerde te plegen.
Daarom gaat hij samen met een vriend naar Kopenhagen om Ritva terug te halen van deze ‘raaf’.

De hoofdpersoon is David. Hij is een jongen van veertien. Hij en zijn zusje zijn geadopteerd uit Thailand door hun vader. David heeft een donkere huidskleur en zwart haar. Hij is een nogal dromerig. Hij wil graag weten hoe alles in elkaar zit. In het verhaal wordt hij een stuk volwassener.

Bijpersonen
Ritva is de vriendin van David. Ritva is zestien jaar. Ze heeft een hele witte huid, blond haar en blauwe ogen. Ze is heel lief en aardig. Iedereen vindt haar eigenlijk wel aardig. Ze windt veel jongens om haar vinger. Ze heeft een zangerige stem en is bijna altijd vrolijk. Vooral als ze bij David is.
Tove is het zusje van David. Ze is elf jaar oud. Tove is ook geadopteerd. Ze is een heel mooi meisje. David denkt dat ze later veel harten gaat breken. Ze heeft macht over jongens.
David en Tove begrijpen elkaar erg goed. Tove wordt groter in het boek. Letterlijk en figuurlijk.
David’s vader is een aardige man. Zijn kinderen betekenen alles voor hem. Hij heeft altijd een oplossing ergens voor en als hij in de buurt is voelt David zich veilig.
Walde is een marktman. Hij staat altijd bij hen op de markt. Walde is groot en log en drinkt veel bier. Hij is ook heel wijs en dicteert altijd schrijvers.
Bella en Ken verkopen samen cd’s op de markt. Bella is een mooie en vrolijke vrouw. David begrijpt eerst niet wat ze met die saaie, chagrijnige Ken moet. Maar na een tijd vindt hij Ken aardig en behulpzaam.
Meneer en mevrouw Nilsson verkopen samen snoep op de markt.

De raaf, oftewel Harabanar, Ravenius of Kolkrabe. Hij is een man die lezingen houdt op scholen over het milieu. Zijn lezingen zijn zo negatief dat sommige leerlingen zelfmoord plegen. Hij heeft donker haar en staalblauwe ogen met in zijn linkeroog een geel vlekje. Daar kunnen David en Ritva hem ook aan herkennen. Eigenlijk is hij gewoon een moordenaar.
Mary Morrigan is het liefje van de raaf. Ze is ook een bekende popster.

Plaats
Het speelt zich af in Zweden en even in Denemarken, in Kopenhagen. Ze reizen het grootste deel van het verhaal van stad naar stad, om worst te verkopen op de markt.

Tijd
Ik heb er drie dagen over gedaan om het lied van de raaf te lezen. Het heft 368 bladzijden.
Het verhaal speelt zich af in 1994. dat weet ik omdat het boek toen werd uitgegeven en het speelt zich gewoon nu af. Het verhaal begint eind mei en eindigt eind augustus. De vertelde tijd is dus drie maanden.
Er is niet echt een opvallende tijdversnelling of –vertraging. Er zijn wel kleine voorbeelden. Als David met iemand praat of nadenkt krijg je er een heel uitgebreide uitleg tussendoor. Soms beschrijven ze een week in een paar zinnen.
Alles wordt in chronologische volgorde verteld.
Bijna het hele verhaal is een flashback. David verteld wat er gebeurt is rond een kampvuur omdat hij hulp wil van hen. Maar je komt er dus pas achter dat het een flashback is als het verhaal dat hij verteld af is. Dan moet er echter nog wel wat gebeuren. David gaat samen met Walde naar Kopenhagen om Ritva te halen.

Het verhaal begint met een inleiding. David vertelt waar ze zijn. Hij geeft een omschrijving over zichzelf en de mensen die hij tegenkomt.

Het belangrijkste probleem is dat er een gevaarlijke man rondloopt. Hij zorgt ervoor dat kinderen zelfmoord plegen door lezingen te geven. Die man zit ook achter David en Ritva aan. Hij legt hun een uitzichtloze situatie uit. Hij geeft wel problemen, maar geen oplossingen. Hierdoor is er een vraag waarop zij antwoord willen. De mens kan niet zonder de aarde, maar de aarde kan wel zonder de mens.
Vraag: dus het beste dat een mens kan brengen voor het milieu, voor de aarde, voor de natuur en voor gerechtigheid, is dus doodgaan?
Door zijn uitleg hebben David en Ritva geen hoop meer en hun antwoord is: Ja!
Maar natuurlijk heeft het wel een goede afloop. Ritva bedenkt iets: er is een ding dat ‘de raaf’ vergeten was. Mensen zijn geen beesten, ze kunnen lachen, dansen en spelen. Zo zijn ze weer gelukkig.
Het boek heeft een gesloten einde.
Soms dacht ik dat het verhaal niet realistisch was. Maar op het einde kwam ik erachter dat het toch realistisch is. Het kan namelijk allemaal. Het is onwaarschijnlijk, maar toch kan het.

Het heeft een ik-perspectief, het wordt verteld vanuit David. Dat blijft het hele boek zo. Het grootste deel wordt verteld aan jou, de lezer en aan zijn vrienden. De rest wordt verteld aan jou.

De titel is ‘het lied van de raaf’.
De man die de lezingen geeft, heeft steeds een andere naam. Die naam heeft wel telkens iets met een raaf te maken.
Ravenius van het Engelse The raven.
Kolkrabe van het Duits. Het betekent letterlijk raaf.
Harabanar is de eerste naam van een raaf die in geschriften werd vermeld. Zo zijn er nog meer dingen die iets met een raaf te maken hebben. David komt overal raven tegen. Hij vindt Ritva terug in een café genaamd ‘De Zwarte Raaf’. Het liefje van de raaf heette Mary Morrigan. Morrigan is de Keltische ravengodin.

Er is een verhaaltje waarin de vos een raaf zover krijgt dat hij gaat zingen zodat hij de kaas kan pakken die de raaf liet vallen. Een raaf kan echter niet zingen.
Dat is ongeveer wat David probeert te doen.

Thema’s
-liefde. David en Ritva zijn verliefd op elkaar. David houdt ook heel veel van zijn zusje Tove en zijn vader.
-de uitzichtloosheid van de milieusituatie. Dat is wat de raaf uitlegt.
-zelfmoord. Kinderen plegen zelfmoord nadat ze te horen krijgen hoe erg het er aan toe is op deze aarde.

Mening
Ik vind het een heel spannend boek. Omdat ik het al een keer gelezen had wist ik wel ongeveer hoe het af zou lopen. Maar desondanks vond ik het telkens weer heel verrassend. Met kleine woordspelingen bijvoorbeeld. David verteld in het boek wat er gebeurt is. Je leest dus ook wat hij op een spannend of confronterend moment dacht. Dat vond ik heel verhelderend. Hierdoor begreep ik hoe de hoofdpersoon zich voelde en leefde ik me helemaal in. Toen ik eenmaal begonnen was wilde ik het ook in een keer uitlezen. Dat ging helaas niet. Maar dat was niet zo heel erg, dan heb je er tenminste langer plezier van.
Ik houd eigenlijk meer van verhalen die heel onwerkelijk zijn. Je voelt je dan net alsof je ergens anders bent. In een wereld vol flora, fauna en magie. In dit boek heb ik vaak het gevoel dat ik daar ook gewoon had kunnen staan. Toch komen er ook dingen in voor waardoor ik ga twijfelen. Het heeft een beetje van beide, werkelijk en onwerkelijk.
Ik vind het een duidelijk verhaal omdat alles, maar dan ook echt alles wat hij meemaakt verteld wordt. Hij slaat niets over in zijn verhaal. Hierdoor wordt het niet langdradig zoals je dan misschien zou verwachten.
Het is niet voorspelbaar omdat het een onderwerp is dat niet vaak behandeld wordt. Bij veel boeken weet je dat het goed komt, dat die persoon geneest of hij zijn weg terug zal vinden. Bij ‘het lied van de raaf’ weet je dat niet. Het is niet voorspelbaar. Dat is wel fijn. Want als het heel voorspelbaar is heb ik vaak ook geen zin om het te lezen omdat je al weet hoe het afloopt.
Je weet niet of het een goed of een slecht einde gaat hebben. Tot op bijna het laatste moment kan het nog slecht aflopen.
Het verhaal kan soms heel huiveringwekkend zijn. Als ‘de raaf’ bijvoorbeeld heel dichtbij is. Dan voel je aan dat de raaf eigenlijk alles in de hand heeft. Hij bepaalt hoe het verhaal gaat.

De opbouw is heel intrigerend.
Ik vind het een heel origineel boek. Aan de ene kant heeft alles op een of andere rare manier met een raaf te maken. Aan de andere kant snijdt het ook serieuze onderwerpen aan zoals zelfmoord en het broeikaseffect. Je moet vaak wel echt nadenken. Soms is dat over heel serieuze onderwerpen. Als je begrijpt dat het heel erg gesteld is met het milieu begrijp je ook waarom sommige kinderen zelfmoord plegen. Dat is heel belangrijk om je in te leven in het boek vind ik.
Het is niet zo moeilijk geschreven omdat het verteld wordt door een jongen van veertien. Maar de dingen die hij verteld zijn wel moeilijk. Er wordt redelijk veel in gepraat. Maar er worden ook lange gedachtespinsels in verwerkt die dan worden onderbroken door plotseling terug te komen naar de realiteit.
Kortom, ik vind het een geweldig boek dat ik graag nog eens zou willen lezen(maar dan wel als ik niet meer precies weet hoe het gaat). Ik geef het boek een 9.

Als ik de hoofdpersoon was geweest…
Dan had ik ook wel graag willen weten wat er aan de hand was. Hoewel ik waarschijnlijk niet zover was gegaan met het onderzoeken daarvan. Ik denk dat ik bang was geweest voor wat ik aan zou treffen. Hij is vooral heel erg nieuwsgierig. Dat ben ik toch wel wat minder.
Als dit boek over mijn handelingen was gegaan was het waarschijnlijk een veel dunner boekje geweest.