CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
ff n studiebreak
Experiment: geen Twitter, mail en Whatsapp meer voor Nina. Wel faxen, brieven in enveloppen en ouderwetsch bellen.
Geschreven door: | Eline Claes (1 aso) [meer] |
Datum ingestuurd: | 28 februari 2004 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.550 |
Bekeken: | 7865 keer (14 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
-
Door Shanna op 23-02-2008de politie vind 10 lijken terug. Geen negen want rechter wargrave pleegt zelfmoord. Dat is waarom de politie de moord zo verdacht vindt.
1. Het verhaal.
a) Vertelstof :
Er werden tien mensen uitgenodigd om naar een onbewoond eiland af te reizen en er te logeren. Geen van alleen wist wie de gastheer/vrouw was en wie de eigenaar van het zogenaamde ‘Negereiland’ was.
Rechter Wargrave had een brief ontvangen van een oude bekende. Het was acht jaar geleden dat hij Constance Culmington ontmoet had, en hij was dus gretig op de uitnodiging ingegaan.
De tweede uitgenodigde was Vera Claythorne. Ze was gymnastieklerares en nu het vakantie was, was ze op zoek naar een bijbaantje. Nancy Isabelle Manth had haar een brief geschreven dat ze iemand zocht om vanaf 8 augustus kinderoppas te zijn. Vera had een som geld ontvangen om de eerste onkosten te dekken.
Philip Lombard was de derde persoon die met de trein op weg was naar Negereiland. Hij was vroeger kapitein geweest en nu had hij een opdracht gekregen waar hij later meer informatie over zou ontvangen.
Een beetje verderop zat Emely Brent. Een oude kennis had haar gevraagd om haar op te zoeken op Negereiland.
Generaal Macarthure had men naar het eiland gelokt door te schrijven dat er oude vrienden van hem logeerden.
Dokter Armstrong was met zijn auto onderweg. Hij had een oproep gekregen om de gastvrouw te onderzoeken en omdat hij wel een break kon gebruiken had hij het aangenomen.
De laatste persoon die onderweg was naar het eiland was Tony Marston. Hij reed met een veel te hoge snelheid dokter Armstrong voorbij met zijn sportwagen.
Alle acht werden ze met een bootje naar het onbewoond eiland gebracht. Daar wachtten op hun beurt twee bedienden die voor hen de hele week gingen zorgen. Meneer en mevrouw Rogers werden door de gastheer gevraagd de gasten op te vangen. Hij zou de volgende dag aankomen.
Tijdens de koffie na het diner, weerklonk er door de kamer een stem die ieder van hen beschuldigde van moord, waarvoor ze nooit hun verantwoordelijkheid hadden opgenomen.
De gasten beseften dat ze hier niet zomaar waren uitgenodigd, wie hun gastheer was en nog minder hoe hij aan die gegevens kwam en wat hij van hen wou.
Plotseling stikt Tony Marston in zijn whiskysoda. Men dacht aan zelfmoord. Om mevrouw Rogers te kalmeren werd ze naar bed gebracht met een slaapmiddel. De volgende morgen wordt ze niet meer wakker, doodsoorzaak is een overdosis slaapmiddelen. Deze gebeurtenis zet alle genodigden aan het denken, het kan geen toeval zijn. De koppen werden bij elkaar gestoken en al vlug werd er een vaststelling gedaan. Niemand wist wie de gastheer was en met de initialen van de afzender kon met opmaken dat het om N.I. Manth (niemand) ging. Vera herinnerde zich dat er op haar kamer het gedicht van ‘De tien kleine negertjes’ ophing.(zie p.3) Op de tafel in de eetkamer zouden er ook tien kleine schattige negerfiguurtjes gestaan hebben en nu nog maar acht. Generaal Macarthur zondert zich een beetje af en gaat op een rots bij het water zitten. Armstrong vindt hem, hij is langs achter aangevallen en op zijn hoofd gestoten. Weer was er een porseleinen beeldje verdwenen op de tafel. Rogers is het volgende slachtoffer van de moordenaar. Hij was hout aan het hakken, de bijl werd in zijn hoofd geramd, hij was op slag dood. Emely Brent, zij die altijd zo koelbloedig en rustig was, werd een beetje nerveus. Ze bleef alleen achter aan de eettafel, daar werd ze ook teruggevonden. In haar koffie was een slaapmiddel gedaan, nadien heeft de moordenaar haar een cyanide-injectie toegediend. Vera gaat naar haar kamer, ze verschiet en gilt. De overblijvende gasten, die in het salon zaten, rennen als gekken naar boven. Wanneer ze terug in het salon aankomen vinden ze rechter Wargrave terug. Hij had zijn toga een met zijn pruik, die het schot in zijn hoofd verborgen hield. Het rare was dat niemand een schot had gehoord. Armstrong is de volgende die verdwijnt… men vindt hem niet terug. Omdat de moordenaar iemand van op het eiland moet zijn, verdenken ze Armstrong ervan. Hij is dokter dus het is makkelijk om iemand een injectie te geven. De drie overblijvende besluiten om samen te blijven, tot Blore alleen naar het huis terugkeert. Vera en Lombard vinden hem nadien terug. Hij had een betonnen blok op het hoofd gekregen. Dokter Armstrong was op het strand aangespoeld, dus hij was de moordenaar niet. Vera die de revolver van Blore had, verdenkt Lombard, de enige overlevende op het eiland. Lombard verdenkt op zijn beurt Vera, maar wordt neergeschoten op het strand. Hij krijgt ettelijke kogels door het lijf gejaagd en zakt in elkaar. Vera loopt terug naar het huis om haar koffers te pakken en eindelijk naar huis te gaan. Ze komt op haar kamer en daar pleegt ze zelfmoord.
De politie vindt negen lijken en weten niet wie de moordenaar is, tot er een fles met een brief in aanspoelt. Rechter Wargrave legt alles tot in de details uit, hoe hij de gasten misleidde door zich dood te wanen. Hij kon het niet langer aanzien dat mensen, die een moord op hun geweten hadden, vrij konden rondlopen zonder gestraft te worden door te weinig bewijsmateriaal. Hij lokte hen naar het eiland om allen een lesje te leren dat ze nooit zullen vergeten.
b) Motieven en thema:
Thema: wraak, angst en moord
Motieven:
- porseleinen beeldjes: bij iedere moord werd er een beeldje weggenomen door de moordenaar
- verleden: heel het boek wordt gebaseerd op wat er in het verleden afgespeeld had, het achtervolgt je overal, of je nu wil of niet
- kinderrijmpje: het kinderrijmpje dat op iedere kamer omhoog hing is een leidraad in het verhaal. Je weet op voorhand hoe de volgende moord gepleegd gaat worden.
- onbewoond eiland: de perfecte plaats om een moord te plegen en ook om een groep mensen te verleiden er naartoe te komen
- angst: de spanning is te snijden in het gezelschap en bij de lezer, want men weet hoe de moord gepleegd gaat worden, maar niet wie het slachtoffer zal zijn. En nog minder wie de moordenaar is en voor wie ze moeten oppassen
- bootje: de enige manier om van het eiland te komen. De visserman komt niet opdagen, omdat deze ook om het leven is gebracht door Wargrave
- bewoonde wereld: men hunkert naar de bewoonde wereld, naar hun oude leventje. Ze weten allen dat ze die nooit meer zullen zien. De buurtbewoners werden verwittigd door Wargrave. Ze moesten geen aandacht schenken aan noodsignalen in welke vorm dan ook. Hij had hen verteld dat er een soort van spel aan de gang was
2. De tijd.
a) Volgorde:
Het verhaal wordt chronologisch verteld, af en toe wordt er gebruik gemaakt van een flashback. Dit wanneer je terug in het verleden gaat wanneer de moord werd gepleegd waarvoor de betrokkenen beschuldigd wordt.
b) Ritme:
In het begin komt het verhaal zeer traag op gang, omdat alle personages worden voorgesteld en beschreven. Agatha heeft daarom gebruik gemaakt van een vertraging. Eenmaal wanneer het verhaal op gang komt en de ene moord na de andere valt, werd er gewerkt met een versnelling. Wanneer de moord wordt beschreven verloopt alles zoals een scène, maar de gebeurtenissen tussenin zijn versneld. Wanneer het verhaal op zijn einde loopt en de politie de zaken onderzoekt verloopt alles aan een zeer hoog tempo, een ellips is hier dan wel van toepassing.
3. Ruimte.
Heel het boek speelt zich af op het onbewoond eiland. De schrijfster heeft de plaats van delict zeer zorgvuldig uitgekozen, want hoe is het nu beter om een moord te plegen zonder een enkele getuige. Omdat het gedicht in het boek werd geschreven wist je op voorhand hoe de moord zou gepleegd worden, dus je kon al een link maken na de omschrijving van de omgeving.
4. Personages.
De personages worden direct en indirect beschreven. Ze stellen zich een beetje voor wanneer ze op weg zijn naar hun bestemming, hoe ze in het verhaal worden gebracht. Maar nadien kun je nog meer afleiden na hun handelingen of de beelden die een ander personage ziet. Ieder personage is daarom ook een round character, omdat heel het boek door informatie wordt gegeven. Waarom ze op het eiland zitten, hoe ze vroeger een persoon om het leven hebben gebracht en hoe ze reageren op sommige situaties die gebeuren op het eiland.
5. Vertelperspectief.
Agatha Christie heeft gebruik gemaakt van het hij/zij vertelperspectief. Ze wisselt wel telkens van persoon dat het verhaal vertelt, of zijn persoonlijke ervaringen herbeleeft. Een personale vertelinstantie is dus duidelijk van toepassing.
Kinderrijmpje:
Tien kleine negertjes gingen uit eten langs verre wegen.
Eén stikte in zijn drankje – toen waren er nog negen.
Negen kleine negertjes praatten tot diep in de nacht,
Eén kon niet wakker worden – toen waren er nog acht.
Acht kleine negertjes kwamen op een eiland aangedreven,
Eén zei, dat hij niet verder wou – toen waren er nog zeven.
Zeven kleine negertjes kapten hout met een kapmes,
Eén sloeg zichzelf in tweeën – toen waren er nog zes.
Zes kleine negertjes hielden een honingbedrijf,
Eén werd gestoken door een bij – toen waren er nog vijf.
Vijf kleije negertjes kregen met het recht gemier,
Eén kwam terdege in de knoei – toen waren er nog vier.
Vier kleine negertjes gingen naar zee en ie,
Een rode haring verzwolg er één – toen waren er nog drie.
Drie kleine negertjes gingen aar Artis mee,
Een grote beer drukte er één fijn – toen waren er no twee.
Twee kleine negertjes gingennaar ’t zonnebad heen,
2en schroeide de zon een gat in zij bast – toen was er nog maar één.
Eén klein negertje bleef helemaal alleen.
Hij hing tenslotte zich maar op – dus bleef er toen niet één.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
