
Geschreven door: | |
Datum ingestuurd: | 6 maart 2004 |
Taal: | |
Woorden: | 1780 |
Opvragingen: | 1018 (18 deze maand) |
Waardering: |
Titel: | Interview with the vampire |
Auteur: | |
Jaar van uitgave: | 1994 |
Verfilmd als: | Interview with the Vampire |
Auteur: | |
Nationaliteit: | Engels |
Populaire titels: |
|
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |
3. Interview with the vampire | ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |

Een Vampier Vertelt
Het verhaal van Louis leven begint in New Orleans, in het jaar 1791. Hij was 24 jaar en had zijn vrouw en kind verloren op het kraambed. Zijn leven had voor hem geen zin meer. Toen zijn vrouw nog leefde, ging hij vaak op bezoek in de slaafhutten van zijn slaven. Maar na haar dood had hij nergens meer zin in. Zijn landhuis liet hij verwaarlozen en zijn geld kon hem niks meer interesseren. Tot op een nacht dat hij won met een kaartspel en zijn tafelgezel hem voor een valsspeler uitmaakte en hem wilde neerschieten. Louis deed zijn hemt open en zei dat de man mocht schieten> De man twijfelde en deed zijn pistool weer weg. Dezelfde avond had een vampier de ruzie gezien en volgde Louis die gearmd was met een prostituee, waarbij de pooier hun volgende. De vampier heette Lestat, en zag veel in Louis. Louis zou de perfecte zielverwant van Lestat kunnen zijn. Vervolgens vermoorde Lestat de Pooier en de prostituee, Zodat hij Louis een "kus der leven" kon geven. De volgende ochtend werd Louis wakker aan de kant van de Mississippi, Half levend, half dood. Eten had geen smaak meer, de smaak van wijn maakte hem misselijk. Het leven was nog erger dan voorheen. Tot op een avond Lestat weer verscheen. "Ik ga jou de keuze geven, die nooit heb gehad, Louis" zei Hij. Louis kon zo blijven als hij nu was en sterven. Maar hij kon ook een Vampier worden, en genieten van de eeuwige jeugd die Lestat hem kon geven. Louis nam afschijt van het licht en liet zich door Lestat meenemen in een wereld van de jeugd. Waarbij het bloed van mensen als voeding diende en het leven nooit ophield. Waarbij je anderen ouder zag worden en zag sterven, Maar zelf nooit het slachtoffer van de dood zou worden. Op een nacht liep Louis rond bij de haven "Ga niet die kant op" zei een meneer die een kar duwde, vol geladen met lichamen van mensen, "Daar heerst de pest, meneer, Ga terug waar u vandaan kwam". Louis liep toch die kant op "waar ik vandaan kwam" zei hij. Daar hoorde hij zacht gehuil uit een huisje komen en ging naar binnen. Hij zag een lijk van een vrouw en een jong meisje van 8 jaar die de arm van het lijk vasthield. Ze zag Louis en omhelde hem "Meneer, Mama wordt niet meer wakker" zei ze huilend "help ons, alstublieft, Papa is nooit meer terug gekomen" en ze duwde zich stevig tegen Louis vast. Louis keek naar het lijk en besefte dat het meisje geen leven meer kon hebben. Beide haar ouders waren dood en zij was zelf waarschijnlijk besmet met de pest. Langzaam gingen zijn ogen omlaag naar haar neem en zetten zijn lippen er tegen aan. Zachtjes duwde hij zijn tanden in haar nek en dronk haar jonge bloed. Op dat moment kwam een stem uit de deurpost "hahaha, Ik drink geen bloed. Laat mij niet doden." Louis keek achter zich en zag Lestat staan "Dat waren jou worden, Louis" zei Lestat. Louis stond op met het meisje in zijn armen en legde haar op het bed. "Je bent wat je bent Louis" zei Lestat "Ow, dit is een dans waard!" Riep hij en greep het lijk van de moeder vast en begon de zingen en danste met het lijk. "Voor een ouwe danst ze nog heel soepel" zei hij. Maar Louis was al naar buiten gerend "Louis!" Riep Lestat "Je bent wat je bent, hahaha, Je bent…haha…wat je bent".
Die nacht zocht Lestat hem op bij het riool "Ik hoef alleen maar het spoor van doodde ratten te volgen en zo kom ik bij jou" zei hij. Dat was waar. Louis wilde geen mensen doden om te leven en innerlijke rust te vinden, dus dronk hij bloed van ratten, honden en kippen. "Kom, mijn vriend" zei Lestat en stak zijn hand uit naar Louis "Ik heb iets voor je" en Lestat nam Louis mee naar hun huis aan de haven. Toen Louis binnenkwam zag hij het meisje dat hij de zelfde nacht gebeten had op bed liggen. "Maar ik dacht dat ik haar gedood had" zei Louis. Lestat maakte het meisje wakker "Claudia, mijn liefste, Je bent ziek. Ik ga je iets geven waar je beter van wordt" En Lestat wilde zijn pols open prikken om haar daarmee te voeden en haar zo een vampier te maken. Maar Louis hield hem tegen. "Je wilt dat ze sterft dan?" Vroeg Lestat aan Louis. Louis trok zijn hand weer weg en liet Lestat gaan.
Toen Claudia eenmaal een deel van hun gezin was, Was ze voor Lestat een leerling. Ze moest alles leren wat hij ook geleerd had. Stoppen met drinken voordat het hart gestopt was met kloppen. Niet doden in hun eigen huis. Geen lijken laten rotten in hun huis en dar soort dingen. Maar ook leren piano spelen. Samen speelde ze piano voor een heel gezin met 4 kinderen en aan het eind van de vroege avond moorden ze samen het hele gezin uit. Maar voor Louis was Claudia geen leerling, maar een kind. Hij hield van haar als van zijn eigen kind. En dat wist Claudia.
Maar op een avond kreeg ze het verwaarloosde gevoel. Ze vroeg aan Lestat of ze ooit wel volwassen zou worden en het lichaam van een vrouw zou krijgen. "Je begint al op Louis te lijken" antwoordde hij "Straks ga je nog ratten eten!" en vervolgens praatte hij niet meer met haar. Claudia zat in een lichaam van een 8 jarig meisje, maar haar ogen lieten zien dat ze veel ouder was en dat ze vol met vragen zat. Alleen konden Lestat en Louis haar niet helpen. Zo ging er 30 jaar voorbij en Claudia bleef jong. Uit waanhoop en frustratie liet ze toch een lijk in hun huis rotten en kreeg ruzie met Lestat. Uit woede knipte ze haar mooie lange krullen eraf en liep gillend naar haar kamer. Zodar de deur dicht was kwam er een harde schreeuw uit haar kamer. Haar haar was er weer snel aan gegroeid. "Je bent wat je bent, Claudia, Je zal nooit kunnen veranderen" Zei Lestat. "en ik zal ook nooit volwassen worden" zei ze tegen Louis toen ze zich omdraaide van Lestat. Dezelfde avond was ze woedend op Lestat dat hij haar toch in een vampier had veranderd, terwijl hij wist dat ze nooit volwassen zou worden en liet hem drinken van een dood lichaam. Als een vampier van dood bloed drinkt, sterf de vampier. "Wat heb je ze gegeven?" vroeg Lestat terwijl hij zich niet meer zo lekker begon te voelen. "Absint?" Voeg Hij "Nee" zei Claudia "Laudanum, ze sterven eraan, maar het houd het bloed warm". En Lestat zakte in elkaar op de grond. Claudia pakte een mesje uit haar zak en sneed daarmee Lestats keel door. Hij bloedde helemaal leeg en op dat moment kwam Louis binnen. Samen met Claudia dumpte ze hem in het moeras en lieten ze de krokodillen hun gang gaan.
Een paar nachten later wilde Claudia en Louis met de boor naar andere landen gaan, om de kijken of ze nog meer vampier zouden ontmoeten en dat ze antwoordden konden krijgen op hun vragen. Antwoordden die Lestat niet had. Maar op de avond dat ze wilde vertrekken kwam Lestat terug. Zijn huid was groen en zat strak om zijn bot. Zijn haar was niet langer wit, maar bruin en hing stijl omlaag. Hij kwam voor wraak op Claudia, maar Louis jaagde hem tot 2 keer aan toe de dood in door een olielamp op hem te gooien. Het vuur joeg zich een weg door Lestats kleding en meteen ook door het hele huis. Claudia en Louis vluchtte het huis en rende meteen door naar de boot. Toen ze veilig aan boord waren zagen ze de brandde stad achter hun.
Ze hadden alle landen bijna gezien, maar nog geen spoor van een vampier. In 1900 waren ze gestopt met hun speurtocht en gingen naar Parijs. De stad van de liefde. In die stad kwam Louis Armand tegen. De oudste vampier van de wereld. Hij vertelde dat elke vampier een andere gave heeft en dat sommige gedachtes konden horen en lezen. Zo kwamen er een paar achter dat Claudia Lestat vermoord had. En er was 1 duidelijke regel daarover. Wie een vampier vermoord, wordt zelf vermoord. Claudia werd uit hun hotel gesleept door verschillende vampier en Louis ook. Louis werd in een kist gedaan en in de muur gemetseld, Zodat hij voor eeuwig naar zin eigen geschreeuw kon luisteren. Claudia werd in een put gestopt waarbij de boven kant naar de hemel uitreikte. Als de zon zou opkomen, zou Claudia verbrand worden door de stralen. En Louis kon haar niet redden. Pas de volgende nacht werd hij door Armand, de baas van alle vampiers in Parijs uit de muur gehaald. Meteen rende hij naar de put toe en duwde de deur open en zag een lichaam, dat bestond uit as. Hij gooide zijn lichaam eerst tegen de zijkant van de put om het te willen en zien en het niet te willen geloven. Toen raakte hij haar wang aan en Claudia viel uit elkaar.
De volgende nacht nam hij wraak op alle andere Vampier. Hij liet overal olie vallen en gooide het ook op hun kisten. Toen stak hij het aan en alle vampiers verbrandde. Maar toen hij uit het gebouw wilde vluchtte omdat het in brand stond, merkte hij buiten de pijn van de ochtend zon op zijn huid. Maar Er kwam een koets aan gereden en Armand trok Louis naar binnen. Zo redde Armand Louis leven van de vreselijke ochtend. Maar voor Louis maakte het niks uit. Zonder Claudia wilde hij niet leven.
Louis
Zo gingen de jaren voorbij. Louis dronk van bloed om te leven. Maar hij vond nooit meer iemand om van te houden. Zo ging zijn leven verder tot nu. Nu vertelde hij zijn hele leven aan Micheal. En Micheal vond het een geweldig verhaal. Maar op het einde van het interview wilde Micheal dat Louis hem in een vampier zou veranderen. Maar Louis weigerde en werd woest op Micheal. Louis vroeg hem of hij een leven als vampier fijn zou vinden. Doden om te leven, eeuwige jeugd. Zien hoe anderen rondom jou sterven. Maar toen Micheal er wat van wilde zeggen wat Louis verdwenen. Micheal sprong in zijn auto en reed weg, luisterend naar het bandje waar Louis zijn leven op had verteld. Opeens spring er een gedaante in zijn auto (Micheal had een Nissan met een open dak) en hij werd gebeten in zijn nek. "Rustig maar" Hoorde hij een stem zeggen "Ik ga je de keuze geven…Die ik nooit heb gehad"
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het ons dan weten.