Boekverslag Per Nilsson

Info over dit verslag

Geschreven door:	Denise van Kampen
Niveau:	3HAVO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	2656
Opvragingen:	2

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (11 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Per Nilsson

• 15 (1)

  2006

• 17 (1)

  2002

• Anders dan jij (8)

  2000

• De geur van Melisse (17)

  1998

• Het lied van de raaf (7)

  1996

• Ik ben geen racist (1)

  2007

• Jij, jij en jij (25)

  2000

• Sjutton / 17 (5)

  2002

Schrijver
Per Nilsson, een Zweedse man van 49 jaar. Hij heeft de studies wiskunde en muziek gedaan en daarna is hij leraar in deze twee -volgens hem- prachtige vakken geworden.
Als klein jongetje schreef hij altijd al verhalen en gedichten en hij was hele lang verliefd op een meisje dat Åsa heette.Hij trouwde met haar en ze kregen 4 kinderen: Ola, Mattis, Anna en Carl. Per Nilsson woont met zijn gezin in Sölvesborg, dat ligt aan de Oostzee. Hij wilde zijn kinderen altijd graag vertellen over zijn jeugd, hij was een dromerig jongetje die vaak wakkerschrok doordat hij met zijn hoofd tegen een lantaarnpaal liep als hij weer is in gedachten verzonken was. Hij wilde zijn kinderen vertellen hoe de wereld toen was, hoe hij was. Aan het begin van zijn carrière als schrijver schreef hij vaak boeken onder een schuilnaam, die over hem en zijn jeugd gingen. Zo heeft hij een keer een boek geschreven over de jongen Nils Persson, deze jongen komt in dit boek ook weer voor. In zekere zin in de jongere en de oudere versie, hier ga ik later nog op in.
Er zijn in totaal vier boeken van Per Nilsson vertaald in het Nederlands: Het lied van de raaf, De geur van Melisse, Jij, jij en jij en Anders dan jij.
Voor twee van deze boeken namelijk, De geur van Melisse en Jij, jij en jij, heeft hij verscheidene prijzen gewonnen. Voor De geur van Melisse heeft hij De Zilveren Zoen en de Deutsche Jugendliteraturpreis gekregen en voor Jij, jij en jij is hij genomineerd door de Nederlandse Kinderjury.

Opbouw
De hoofdstukken zijn verdeeld over drie personen. Om de beurt gaat het hoofdstuk over Anon, Zarah en Nils. De hoofdstukken dragen de titels van deze hoofdpersonen. Aan het eind van het verhaal zijn er hoofdstukken die over twee van de hoofdpersonen gaan. Het laatste hoofdstuk gaat over alledrie de hoofdpersonen. De titels van deze hoofdstukken dragen nog steeds de naam van de hoofdpersonen die in het hoofdstuk voorkomen. In totaal zijn er 29 hoofdstukken. In de tekst komen geen illustraties voor. De foto die op de voorkant is afgebeeld begrijp ik eigenlijk niet zo goed. Het zou Anon kunnen zijn, of Nils, maar dan zou Zarah niet zijn afgebeeld. Maar aan de handen te zien, die duidelijk niet van een ouder iemand zijn, kan het alleen Anon zijn. Misschien is het een foto van Per Nilsson toen hij klein was.

Inhoud
De hoofdpersonen in dit boek zijn Anon, Zarah en Nils.
Anon: zijn motto is ´Mijn vader is een god. Mijn moeder is een gewone vrouw, maar mijn vader is een god.`
Anon is een jonge van 12 jaar, hij leeft in zijn eigen wereld. Hij denkt dat zijn vader een god is en dat hijzelf onsterfelijk is. Anon draagt altijd laarzen omdat hij denkt dat die laarzen hem beschermen tegen de stralingen die in de aarde zitten. Om diezelfde reden eet hij ook geen producten uit de grond. Anon loopt de hele dag te dromen en loopt vaak, als hij in gedachte verzonken is, tegen een lantaarnpaal. Anon is dus vrij apart en wordt daarom op school veel gepest. Anon vind de portemonnee van Zarah en raakt door haar geobsedeerd en denkt dat ze zijn droommeisje is. Als zijn klasgenootjes aan het eind van groep 8 een klassenfeest geven wordt hij uitgenodigd en raakt daar bevriend met een meisje, Magdalena. Aan het eind van het boek raakt hij ook bevriend met Zarah.

Zarah: haar motto is ´Je wilt mijn hart, zeg je. En wat krijg ik daarvoor terug? Woorden. Wat heb ik aan jouw mooie woorden?`
Zarah is een mooi meisje van 17 jaar. Ze heeft een vriendje, een Turkse jongen die Victor heet. Hij houd zich bezig met duistere zaakjes om aan geld te komen. Zarah werkt bij een kinderdagverblijf en raakt daar bevriend met één van haar collega’s Mia. Zarah ziet haar leven en haar relatie met Victor als een spelletje. Aan het eind raakt ze bevriend met Anon en Nils.

Nils: zijn motto is ´Eerst leef je. Dan ga je dood. Er is niets om bang voor te zijn.`
Nils is een jongen van 20 jaar. Hij studeert wiskunde en is net zo dromerig als Anon. Anon lijkt veel op Nils toen hij klein was. Nils is veel bezig met de dood en discuteert hier veel over
Met zijn vriend Hannes. Hannes helpt hem bij al zijn plannen om de dood beter te leren kennen. Aan het eind van het boek raakt hij bevriend met Zarah.

Nils en Anon spraken mij het meeste aan. Anon vind ik bijzonder, omdat hij zich niets aantrok van het gepest en getreiter op school. Hij is apart en vreemd maar ik vind hem juist heel bijzonder. Hij doet wat hij zelf wil en wat hij denkt dat het beste is. Dat vind ik knap.
Nils vind ik meer dapper omdat hij zo ver durft te gaan met de dood. De meeste mensen, ik denk ik ook, zijn bang voor de dood. Hij wil de dood ondervinden, hij vind dat je pas weet wat leven is als je ook weet wat de dood is. Ik vond hem dapper omdat hij zover durft te gaan.

Het verhaal speelt zich af in de lente, tot de eerste dag van de zomer. Het is een heerlijke warme lente. Het speelt zich af in een Zweeds dorpje waar de drie hoofdpersonen wonen.
Het probleem van Anon is zijn eenzaamheid en zijn apartheid. Hij is totaal afgezonderd van de echte wereld waar de “normale” mensen “normaal” leven. Hij doet wel mee aan dat leventje maar eigenlijk leeft hij in een andere wereld.
Het probleem van Zarah zijn haar problemen met Victor en Mia. Misschien in haar grootste probleem zelfs wel dat ze zo mooi is. aan het eind van het boek wil ze dan ook lelijk zijn en laat ze Anon haar hoofd kaal scheren.

Het probleem van Nils is dat hij op zoek is, op zoek naar de dood, op zoek naar zekerheid over de dood. Deze vind hij als hij twee uur levend begraven is. Dit is een vreselijke gebeurtenis voor hem en hij is hierdoor gelijk “genezen”. Hij besluit van nu af aan alleen nog maar te gaan leven. De dood komt vanzelf.

Het probleem van deze drie hoofdpersonen wordt opgelost doordat ze elkaar ontmoeten. Anon heeft vrienden en is niet meer zo eenzaam. Zarah heeft nu echte vrienden die ze kan vertrouwen en hoeft niet meer mee te doen aan dat spelletje wat ze al heel lang speelt met Victor en met haar leven. Nils is genezen van de dood en heeft Zarah gevonden waar hij lang naar op zoek was.

Samenvatting
Het boek gaat over Anon, Nils en Zarah. Deze drie hoofdpersonen hebben in het begin van het boek helemaal niets met elkaar te maken. Maar door toevallige gebeurtenissen bouwen zij toch een soort vriendschap op. Zo vindt Anon de portemonnee van Zarah en wordt hij hierdoor verliefd op haar. Hij dagdroomt hele dagen over de dag dat hij hem terug brengt naar haar. Omdat hij vaak aan het dagdromen is, loopt hij soms tegen lantaarnpalen aan. Dit ziet Nils die op dat moment in een bakkerij er tegenover zit. Later herkent Nils Anon weer op de ouderavond van zijn zusje Kristina. Kristina zit namelijk bij Anon in de klas. Zarah en Nils ontmoetten elkaar in het café. Zarah zag dat haar vriend Victor zat te sjansen met twee onbekende meisjes. Om hem terug te pakken, stapt ze op een onbekende jongen af en vraagt hem te doen alsof ze elkaar al heel lang kennen, de jongens stemt in en word gefascineerd door haar. Die onbekende jongen blijkt Nils te zijn. Victor ziet het en wordt boos. Nils wordt geobsedeerd door Zarah en achtervolgd haar de hele tijd. Zarah heeft daardoor grote problemen met Victor. Zarah wordt boos op de onbekende jongen (Nils) omdat hij hun relatie verpest. Ondertussen gaat Nils naar de rapportbespreking van zijn zusje. Daar komt hij ‘de jongen die tegen de lantaarnpaal liep’ tegen. Nils komt achter zijn naam en krijgt een beetje medelijden met Anon als zijn zusje vertelt hoe de klasgenoten met hem omgaan. Op het klassenfeest bijvoorbeeld vormen er zich drie groepen die over Pis-Anon beginnen (er werden wc’s onder geplast en velen verdachten Anon daarvan). Één groep wil gewoon verder gaan met het feest, één groep is voor Anon, dat is Magdalena, en één groep is tegen Anon. Die groep is het grootst en ze sluiten Anon en Magdalena op in de slaapkamer. In die kamer worden Anon en Magdalena vrienden. Samen hebben ze een hoop lol als ze ontdekken dat ze mooie voeten op het behang kunnen maken met abrikozen crème. Door deze vriendschap gaat hij nadenken over Zarah. Zarah zou waarschijnlijk niet van zijn leeftijd zijn en het zou dan helemaal niet zo gaan als in zijn dromen. Anon moet nog wel haar portemonnee terugbrengen. Nils is een beetje gek. Hij heeft een keer een nacht in een grafkist gelegen omdat hij erachter wil komen wat nou dood zijn is. Maar hij overtreft alles met zijn idee om ‘levend begraven’ te worden. Zijn vriend hannes moet hem helpen. Ze graven hem in en Hannes houdt de wacht. Nils zou een seintje geven als hij weer omhoog wilde. Als Nils een halfuurtje ligt komen er twee mensen aanlopen, deze mensen gaat een meter van Nils afliggen en vrijen met elkaar. Hannes raakt helemaal in paniek als het meisje het pijpje ziet waardoor Nils ademt. Schreeuwend alsof hij iets gebroken heeft rent hij weg. De twee jonge mensen rennen naar hem toe. Ze brengen hem naar het ziekenhuis. Hannes rent als een gek weer terug en hoort als hij terugkomt het seintje. Als Nils eenmaal opgegraven is wordt hij heel boos op Hannes. Hij had al veel eerder het sein gegeven, maar Hannes kwam maar niet. Ze kregen ruzie en Nils ging weg. Niet wetend dat Hannes hem had gered van de twee jonge mensen. Niet wetend dat die twee jongen mensen zijn mooie Zarah en Victor waren.
Als Nils thuis is heeft hij het gevoel dat er allemaal beestjes over hem heen lopen. Hij scheert zichzelf kaal, trekt zwarte kleren aan en gaat naar Zarah toe.
Ondertussen staat Anon in de kamer van Zarah. Zarah en Victor hebben ruzie en Anon staat ertussen. Victor loopt kwaad weg en Anon blijft staan. Hij geeft de portemonnee terug en Zarah vraagt of hij even wil blijven, ze praten wat en eten een broodje. Dan vraagt Zarah of Anon haar lange haar wil afknippen en of hij haar hoofd dan kaal wil scheren. Dit omdat ze lelijk wil zijn, zo lelijk, dat geen enkele man meer naar haar kijkt. Anon scheert haar hoofd kaal. Als Zarah doorheeft dat Anon laarzen draagt, vraagt ze waarom. Anon vertelt haar over alle radioactieve stralingen die er door je lichaam kunnen komen. Zarah vindt dat onzin en knipt zijn laarzen kapot.
Anon moet weg, hij heeft afgesproken met Magdalena, maar in de middag zouden ze samen gaan picknicken. Zarah kijkt naar zichzelf in de spiegel en besluit in het wit te gaan.
Dan gaat de bel en staat Nils voor de deur, maar dat is haar tweelingbroer! Zij in het wit en hij in het zwart, allebei hebben ze een kaal hoofd en lijken ze elkaar hun spiegelbeeld. Maar Zarah herkent hem als ‘de jongen die haar relatie kapot maakte’ en wordt boos op hem. Dit wordt al snel bijgelegd en ook hij gaat mee picknicken. Ze gaan naar de bakker, halen broodjes en nemen thee mee. Anon komt aangerend en Nils en Anon maken voor het eerst echt kennis met elkaar. Met zijn drieën liggen ze daar in het gras. Maar dan moet Anon naar huis omdat hij op vakantie gaat naar zijn vader. Zarah moet nog naar Mia. Mia is een meisje van haar oude werk, zij was lesbisch en dat kon Zarah eerst niet begrijpen. Nu ze erachter is gekomen dat het normaal is, wil ze dat aan Mia vertellen zodat ze vriendinnen kunnen blijven. Ook moet ze nog naar Victor, die is opgepakt wegens illegaal handelen. Zarah en Nils beloven elkaar dat ze nog wat afspreken en Zarah gaat. Nils kijkt nog is naar Anon, die verderop loopt en ziet dat Anon op het water loopt. Hij gelooft het eerst niet, maar ja het is zoals Anon had gezegd, hij heeft moerasvoeten en hij kan over het water lopen. Nils staat op en loopt naar hetzelfde water waar Anon net was. Hij zet zijn voet op het water, maar zakt er door heen. Hij valt maar geniet. Nu
weet hij dat hij leeft en dat hij zijn draai heeft gevonden.

Eigen mening
Ik heb dit boek gekozen omdat de “levensmotto’s” van de drie hoofdpersonen mij aanspraken. Ook de flaptekst heeft mij overgehaald toen ik las over Anon, die gepest werd. Dat sprak mij erg aan omdat ik een soort medelijden had en daarom wilde ik graag weten hoe dat af zou lopen.
Ik vond dit boek aan het begin een beetje vaag, want wie denkt er nu dat zijn vader een god is en wie gaat er nu in een doodskist slapen? Gelukkig wordt dit later in het boek allemaal duidelijk doordat je de personen steeds een beetje beter leert kennen. Ik vind het vooral bijzonder, bijzonder hoe het geschreven is en hoe de personen langzamerhand steeds meer met elkaar te maken krijgen en steeds afhankelijker van elkaar worden. Ik vond dit boek wel leuk om te lezen en ik denk dat ik er ook best wat van geleerd heb. Over de dood misschien en dat aparte mensen, zoals Anon, juist heel bijzonder kunnen zijn.
Anon vond ik op zich best wel sympathiek omdat hij zich vrijwel niets van het gepest en getreiter aantrekt. Zijn obsessie van Zarah, door een gevonden portemonnee en een foto vond ik minder omdat hij niets van haar wist en dan raakt hij zo geobsedeerd. Aan de andere kant is dat ook wel heel mooi aan dit verhaal, de hoofdpersonen zijn sterk tot elkaar aangetrokken terwijl ze vrijwel niets van elkaar weten.
Zarah vind ik denk ik de meest sympathieke persoon omdat zij het normaalste over het leven denkt. Zij heeft meer zoiets van: ´ik leef nu en ik doe wat ik wil en wat er op mijn pas komt ik zie het wel´. Dat vind ik een sympathieke manier van leven. Ik persoonlijk denk dat je zo echt van het leven kan genieten. Aan de ene kant vind ik wel dat ze een beetje een bord voor haar kop heeft omdat ze weet dat Victor zich bezighoud met duistere zaakjes maar aan de andere kant is dat haar instelling juist weer. Daar trekt ze zich niets van aan omdat ze doet waar ze zin in heeft.
Ik vond Nils niet echt sympathiek omdat hij heel veel met de dood bezig is, persoonlijk vind ik het leven veel te kort om zoveel met de dood bezig te zijn.

Het is een mooi slot, Anon en Nils kennen elkaar eigenlijk min of meer al. Dan ontmoet Zarah Anon en kort daarna ontmoet ze Nils, dit is wel voor de tweede keer maar deze keer hebben ze allebei een kaal hoofd en voelt het ineens of ze een tweeling zijn. Dan, als Zarah Anon en Nils kent, gaan ze met z’n drieën het park en liggen ze alledrie dolgelukkig in het gras. En waardoor zijn ze nu gelukkig? Nils is begraven geweest, Zarah is haar vriendje kwijt, waarom zou je dan gelukkig zijn? Ze zijn gelukkig omdat ze elkaar hebben, ze voelen het of het leven volmaakt is en dat alleen maar door elkaar te hebben. Dat vind ik het mooie aan het slot.
De titel vind ik wel een goede titelvoor dit boek. De vertelsituatie is alsof iemand van bovenaf naar de personen kijkt en over hun vertelt, wat ze denken en wat ze doen. De titel vind ik passend omdat de titel is alsof die verteller van bovenaf de personen aanwijst.

Bronnen
- www.boektoppers.nl
- http://www.lemniscaat.nl/Biografieen/biografieen/nilsson.html
- de informatie achterin het boek.