geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
ff n studiebreak
Bankhangende Justine steekt loom haar duim op voor niet-sportende jongeren. Want wie sport er tegenwoordig nou nog?
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
Boekverslag Tom Lanoye
Alles moet weg
Geschreven door: | Delphine Cloet |
Datum ingestuurd: | 28 juli 1999 |
Taal: |  |
Woorden: | 600 |
Bekeken: | 4320 keer (3 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
Titel
Alles moet weg
De schrijver
Tom Lanoye werd geboren op 27 augustus 1958. Zijn debuut was het essay 'Rozengeur en maneschijn' (1983). Poëzie, roman, kort verhaal, toneel en het essay zijn zijn meest gehanteerde en geliefde genres. Rond Tom Lanoye is al heel wat te doen geweest. Een bijzonderheid van hem is dat hij een schitterende 'performer' is. Dichters die uitgenodigd worden om voor te lezen op een poëzie-avond schijnen vaak angstig te vragen of Lanoye ook komt. Natuurlijk loopt hij ook in de kijker door zijn homoseksualiteit waar hij openlijk voor uitkomt. Hij is zeker en vast een veelbesproken figuur in de media. 'Alles moet weg' was zijn eerste roman.
Hoofdfiguur
De hoofdfiguur is Tony Hanssen. Hij kapt met zijn rechtenstudies midden in de examens. Hij is er immers van heilig van overtuigd dat hij het op een veel snellere en gemakkelijkere manier kan maken. Hij denkt dat voor een lepe en talentrijke mooiprater als hij het geld en het succes voor het grijpen liggen. Hij 'leent' enkele waardevolle voorwerpen uit het huis van zijn ouders. Zij zijn een vooraanstaand advocatenpaar. Met het geld dat hij in ruil voor de voorwerpen kreeg, koopt hij een Ford Transit-bestelwagen. Hiermee probeert hij het Vlaamse land te doorkruisen als verkoper van alles en nog wat. Aanvankelijk werkt hij alleen maar met folders, monsters en stalen maar na korte tijd id hij genoodzaakt om toch echte goederen te verkopen. Maar wat Tony ook doet of wil doen, het loopt hopeloos in het honderd. Zijn mooie praatjes helpen niet. Hij beleeft de gekste avonturen en ontmoet diverse kleurrijke figuren. Zoals André, waarmee het fataal afloopt. Tonu is eigenlijk tegelijk een dromer en opportunist, anti-held en activist, slachtoffer en anarchisEen complexe dubbelzinnigheid die zich ook voordoet in de brieven die hij schrijft naar Soo. Hij kan niet de volledige waarheid vertellen. Altijd moet hij leugens gebruiken.
Nevenfiguur
Een nevenpersoon is Soo, vind ik. Hij is een studievriend van Tony. Hij studeert ook rechten maar hij heeft het moeilijk om zijn studieschema bij te houden. Soo was een grote, zware jongen met ros haar. Hij had mooie lippen, en over de brug van zijn neus liepen sproeten. Zijn ogen stonden altijd onpeilbaar treurug in hun kassen. Hij is niet echt een belangrijke figuur maar hij ontvangt telkens de brieven van Tony. Hij is trouwens de enige die brieven krijgt.
Ik heb Tony gekozen omdat hij de enige hoofdfiguur is. Soo heb ik gekozen omdat hij me het meest aansprak. Eigenlijk zijn er ook geen echte nevenfiguren.
persoonlijk oordeel
Alles moet weg bestaat in feite uit verschillende verhalen die eigenlijk zelfstandig kunnen bestaan. Dat sprak mij wel aan. Het mooie aan het boek vind ik de mengeling van verschillende tonen : tragi-komisch, humoristisch, realistisch, ironisch en sarcastisch. Ook de manier waarop het verhaal is verwerkt, maakt het aangenaam om te lezen : de ene keer zijn het folderteksten, een andere keer citaten uit het burgerlijk wetboek, moppen en brieven.
Er wordt gespeeld met de taal. De echte platvloerse gesprekken, de schuttingstaal en de 'erotische passages' vind ik zeer amusant.
De verwisselende vertelperspectieven maken het ook minder saai en zorgen voor nog meer afwisseling (hij-en ik-vertellen). Toch is het boek ook een beetje pessimistisch : alles loopt fout af, de vergankelijkheid en dood. Ik vond het jammer dat Tony vertrekt op het einde maar dat vond ik toch beter dan de 'normale happy-end'. Er zit heel veel afwisseling in het boek en dat is voor mij een 'must'. Ook de ironie en het sarcasme die gebruikt worden is een pluspunt want daarop ben ik verzot!
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
