Boekverslag Honore de Balzac

Geschreven door:	Linda (6 vwo) [meer]
Datum ingestuurd:	24 maart 2004
Taal:
Woorden:	1.750
Bekeken:	5440 keer (33 deze maand)
Waardering:	Currently 3.41/5 1 2 3 4 5 3.4/5 (22 stemmen)
Deel op:

Titel:	Le père Goriot
Auteur:	Honore de Balzac
Jaar van uitgave:	1835
Aantal pagina's:	443

Auteur:	Honore de Balzac
Geboren:	20 mei 1799
Overleden:	18 augustus 1850
Populaire titels:	1835Le père Goriot (3) 1833Eugenie Grandet (1) 1831La peau de chagrin (1) 1830Adieu (0)

1. Le père Goriot
2. Le père Goriot
3. Le père Goriot

Naam:
Klas/niveau:
E-mail:
Bericht:
Bestemd voor	Iedereen Scholieren.com redactie
Geheime code:

Samenvatting

Dit verhaal speelt zich af aan het begin van de negentiende eeuw in Parijs, om precies te zijn in een pension genaamd ‘Maison Vauquer’ tussen de voorstad Saint-Marceau en ‘le quartier Latin’. Het verhaal gaat over meneer Goriot, hij woont op de tweede verdieping van het pension dat beheerd wordt door mevrouw Vauquer. Zij woont ook in het pension, andere bewoners zijn mevrouw Couture, Victorine Taillefer, meneer Poiret, meneer Vautrin, Juffrouw Michonneau en Eugène de Rastignac. Ze hebben allemaal wel een reden om in het pension te verblijven. Meneer Goriot wordt ook wel ‘de ouwe Goriot’ genoemd.
Meneer Goriot is een 69 jaar oude man die in het bedrijfsleven gezeten heeft, hij heeft daar aardig wat geld in verdiend. Maar evengoed blijft hij weinig geld uit geven, zodat hij kan sparen. Meneer Goriot krijgt af en toe bezoek van een paar dames en de andere bewoners vragen zich af wie dat zijn. Maar langzamerhand begint meneer Goriot te veranderen, hij gaat steeds minder geld uitgeven en neemt een goedkopere kamer. De bewoners snappen er niets van.
Dan ontmoet Eugène op een bal van zijn tante, de burggravin de Beauséant, de jonge gravin Anastasie de Restaud. Hij vindt haar erg aantrekkelijk. Eugène vertelt de volgende dag zijn huisgenoten alles over het bal. De bewoners van het pension krijgen dat van Vautrin te horen dat Goriot een brief heeft gestuurd naar diezelfde Anastasie de Restaud. Eugène gaat dan op bezoek bij Anastasie en hoort de stem van Goriot. Later vraagt Eugène aan de echtgenoot van Anastasie waarom ‘die ouwe Goriot’ bij hen was. Anastasies man wordt dan zo kwaad en gooit Eugène eruit. Eugène gaat dan weer naar zijn tante toe en vraagt hoe het allemaal precies zit. Zijn tante vertelt hem dat ‘de ouwe Goriot’ de vader is van Anastasie, maar zij en haar zus Delphine mogen van hun mannen geen contact meer hebben met hun vader. Omdat hij niet van dezelfde stand is. Maar Goriot betaalde hen om zijn dochters nog af en toe te kunnen zien. De dochters hebben ondertussen ook nog ruzie met elkaar omdat ze jaloers op elkaar zijn. Eugène wil Goriot helpen en hij vraagt zijn moeder en zussen om geld. Als hij het geld gekregen heeft, wil Vautrin met hem praten. De andere bewoners zijn bang dat hij het geld wil stelen. Maar Vautrin zegt alleen maar tegen hem dat hij met een rijk meisje moet gaan trouwen. En Victorine kan een goede kandidate zijn, want ondertussen heeft zij weer contact met haar vader. Die wilde haar eerst niet meer zien, maar omdat haar broer op sterven ligt, wordt zij de erfgename. Eugène probeert Victorine dan te verleiden, maar zij zegt dat ze al van hem houdt.
Eugène gaat dan naar het theater waar Anastasie is en ook haar zus, Delphine de Nucingen, zij is getrouwd met de baron de Nucingen. Hij raakt met Delphine aan de praat en ze leren elkaar goed kennen. Eugène wordt verliefd op haar en hij denkt ook dat zij verliefd is op hem, maar dat is niet zo. Ondertussen liggen zij en haar man bijna wel in scheiding. Delphine wil Eugène gebruiken om haar man terug te krijgen. Ze neemt Eugène mee naar het casino. Daar mag hij voor haar spelen, omdat zij zo ongelukkig is, hij wint 7000 Franc. Ze besluit Eugène dan toch te vertellen over de problemen met haar man. Haar man geeft haar geen geld om kleren te kopen, daarom is ze ongelukkig, door Eugène heeft ze nu weer wat geld. Ze geeft hem dan nog wat geld, ook blijft hij bij haar eten.
Vautrin wil iemand inhuren om de broer van Victorine te vermoorden, zo wordt Victorine dus de enige erfgename en kan Eugène met haar trouwen. De bewoners komen te weten dat Vautrin niet is wie hij zegt dat hij is. Hij is namelijk een gevluchte dwangarbeider met de bijnaam ‘trompe-la-mort’. Hij beheert nu het geld van grote criminelen en dwangarbeiders die nog in strafkampen zitten. Mevrouw Michonneau en meneer Poiret moeten hem ontmaskeren door de letters T.F. op zijn schouders te ontdekken. Ondertussen heeft Vautrin er voor gezorgd dat de zieke broer van Victorine een duel aan zal gaan en zal gaan sterven. Eugène wil dan Victorines broer en vader waarschuwen, omdat hij dit toch niet wil laten gebeuren. Ondertussen heeft hij bijna geen geld meer en Delphine huurt een appartement voor hem. Zij zegt ook dat ze van hem houdt. Eugène redt het niet om de broer van Victorine te waarschuwen, hij is namelijk beneveld door slaapwijn. De broer van Victorine gaat dus dood. Victorine is nu dus heel rijk en ze wil nog steeds met Eugène trouwen, maar hij niet met haar omdat hij van Delphine houdt. Victorine gaat nu samen met mevrouw Couture bij haar vader wonen.
Mevrouw Michonneau en meneer Poiret hebben dan T.F. op de schouder van Vautrin ontdekt en hebben hem een slaapmiddel toegedient, hij wordt dan gearresteerd. Iedereen is boos op hen, want zij vinden dat ze Vautrin verraden hebben. Mevrouw Michonneau en meneer Poiret verlaten nu ook het pension. Dan vertrekken ook Eugène en Goriot om in het appartement van Delphine te gaan wonen. Mevrouw Vauquer heeft dus helemaal geen huurders meer. Delphine vertelt hen na een tijdje dat haar man failliet is en hij wil de bruidschat terughebben. Ook Anastasie is in de problemen omdat zij de juwelen van de moeder van haar man heeft verkocht om de schulden van haar minnaar af te betalen. Haar man is woedend op haar. De zussen hebben onderling nog een hekel aan elkaar. Delphine wordt dan voorgesteld aan de tante van Eugène, zij hoopt dat ze vrienden kan maken met mensen in de hoogste kringen, zodat ze weer wat geld kan krijgen. Dan wordt Goriot ziek, hij krijgt een hersenbloeding en ligt op sterven. Maar zijn dochters komen niet. Goriot denkt dat dat is omdat hij geen geld meer heeft. Het blijkt dat Delphine en ook Anastasie worden vastgehouden door haar mannen. Maar uiteindelijk komen ze toch, maar dan is Goriot al buiten kennis. En dan sterft hij terwijl zijn dochters zijn handen vast houden.

Reflectie

Ik vond dit wel een leuk boekje. Het was wel een lang verhaal. Maar het was wel heel moeilijk om te begrijpen. Er stonden veel moeilijke woorden in. Het verhaal bestond ook uit veel verschillende personen en er gebeurde heel veel. Dus het was moeilijk om niet in de war te raken en te onthouden in welke volgorde alles gebeurde. Ik weet niet of ik het wel allemaal goed begrepen heb. Maar toch vond ik het wel een leuk en toch heel zielig verhaal, want uiteindelijk is niemand gelukkig geworden.
Ik heb heel veel woorden op moeten zoeken, maar deze heb ik niet allemaal opgeschreven. Er stonden ook veel woorden niet in het woordenboek, waarschijnlijk omdat dit zo’n oud boekje is. Dit zijn enkele woorden die ik heb opgezocht:
La veuve – de weduwe
Les cornichons – de augurken / de sufferds
La vicomtesse – de burggravin
La redingote – de geklede jas
La comtesse – de gravin
La serrure – het sleutelgat
L’orfèvre – de goud/zilversmid
Les forçats – de galeiboeven / de dwangarbeiders
Ostensiblement – openlijk / in het oog lopend
La ratatouille – de ratjetoe
L’ouvrage – het verdedigingswerk
La grenier – de zolder
Le pouche – de duim

Brief

Ik wil graag een brief sturen aan ‘le père Goriot’. Omdat ik het zielig vindt hoe hij zijn laatste deel van zijn leven heeft moeten leven.

Beste meneer Goriot,

Ik vind het verschrikkelijk dat u de laatste maanden van uw leven met zoveel verdriet heeft moeten leven. Ik kan het met niet voorstellen dat u geld heeft moeten betalen om uw geliefde dochters te kunnen zien, omdat u ze niet mag zien van hun echtgenoten. Ik vind dat een vader altijd het recht moet hebben om zijn kinderen te zien, mits hij natuurlijk zijn kinderen kwaad doet. Maar dat doet u natuurlijk niet, u bent een lieve man.

Het maakt het er ook nog moeilijker op dat uw dochters ruzie met elkaar omdat ze beiden jaloers zijn op elkaar. U dacht toen u op uw sterfbed lag dat ze niet meer zouden komen. Maar ze zijn toch gekomen. Ook al had u geen geld meer, ze zijn gekomen, omdat ze van u houden. U bent in de handen van uw dochters gestorven, dat wilde ik u nog wel even vertellen. U bent niet alleen en zonder liefde gestorven.

Het is natuurlijk lief dat Eugène u heeft willen helpen, hij heeft het er ook moeilijk mee gehad. Hij gaf ook veel om en u moet hem erg dankbaar zijn.

Dat is alles wat ik wilde zeggen

Met vriendelijke groet,

Linda Snak

Link met literaire stroming

Dit boek komt uit 1834 en is geschreven door Honoré de Balzac. Hij is geboren in 1799 in Tours en hij is in 1850 gestorven in Parijs. Balzac studeerde rechten aan de Sorbonnen en was als secretaris werkzaam op een advocatenkantoor. In 1819 brak hij zijn studie af om schrijver te kunnen worden. Sinds die tijd publiceerde hij uit geldgebrek onder pseudoniem talrijke colportageromans. Door onverantwoorde speculaties, als uitgever en directeur van een drukkerij, werden zijn schulden nog groter.

‘Le père Goriot’ is geschreven in de tijd van de Romantiek. Er is in die tijd sprake van de opkomst van het proletariaat, er is sprake van veel werkloosheid en armoede. En er een kleine groep die wel veel geld heeft. Dit is ook te zien in ‘Le père Goriot’, Goriot was ooit een man in het bedrijfsleven en hij had aardig wat geld, maar later had hij geen baan meer. Zijn dochters zijn wel getrouwd met iemand van adel, maar Goriot is niet van de zelfde stand dus mag hij zijn dochters niet meer zien. De tante van Eugène is ook een rijke burggravin, zij kent iedereen in de hoogste kringen. Daar probeert Eugène geld los te krijgen. Later gaat de man van Delphine failliet en zij hebben dan ook bijna geen geld meer.

Dit is ook niet zo’n optimistisch boek, er is veel sprake van verdriet en ongeluk dat is ook één van de kenmerken van de romantiek. In dit boek zie je niet veel echte thema’s voor, er wordt bijvoorbeeld niet gesproken over de natuur, het verleden en het geloof. Maar een belangrijk thema in het boek is wel de liefde. De liefde van een vader voor zijn dochters en de liefde van Eugène voor Delphine, die later ook wederzijds blijkt te zijn.