Boekverslag Gudrun Pausewang
Auf einem langen Weg
Heb je zin om een korte enquête in te vullen over jouw ergernissen op school? Meedoen kost een paar minuutjes van je tijd.
Geschreven door: | |
Datum ingestuurd: | 27 maart 2004 |
Niveau: | vmbo |
Taal: |  |
Woorden: | 1379 |
Opvragingen: | 4658 (39 deze maand) |
Waardering: |
Titel: | Auf einem langen Weg |
Auteur: | |
Jaar van uitgave: | 1978 |
Auteur: | |
Nationaliteit: | Duits |
Populaire titels: |
|
1. Auf einem langen Weg |   |
| |
| |
| |
| |
|
Wie die Adameks hals uber kopf von daheim fort mussen
Moeder (Frau Adamek) zegt tegen Achim (6) en Wener (10) dat ze hun spullen moeten pakken en dat ze zich klaar moeten make voor de trein naar Hessen, de kinderen vragen waarom papa soldaat is geworden en moeder zegt dat dat moest, ze is bang dat haar huis kapot geschoten word, ze geeft de huissleutel aan de overbuurveouw (Frau Sagner) en dan vertrekt ze naar het station.
Wie die Bomben fielen
De mensen in de wagon zijn boos dat er een oorlog is, als de trein vertrekt gaat iedereen slapen, toen de tein bij het station aankwam, vielen er bommen op het station en op de trein, de wagon met Achim, Werner en moeder slaat om en komt ondersteboven te liggen, Achim en Werner vinden elkaar maar ze vinden moeder niet en ze moeten de koffer achterlaten, er kwamen veel mensen uit de wagon, frau Adamek kwam als laatste uit de wagon, ze hing helemaal slap maar ze was niet dood, ze werd naar het ziekenhuis gebracht,
ie die Adameks erfuheren, dass ihre mutter noch am leben war
De mensen van het trein ongeluk overnachten in een school, ze moeten op de voer slapen, Werner huilt, vrouw Erna zegt dat hij moet stoppen met huilen.
De volgende morgen hoorde de kinderen dat hun moeder in een stad met een ziekenhuis 20 Km verderop was, meneer Wessel beloofde te gaan kijken,
Alle kinderen waarvan geen ouders meer waren moesten naar de kinderopvang, de Rebsams zeiden dat ze de Adameks bij hun in de school konden blijven, als de duiters de russen niet tegen konder houden, waren de russen binnen een paar dagen bij de school.
Werner zag de rugzak, hij liep naar de rugzak toe, maar een oudere vrouw pakte de rugzak af en zei dat zij de rugzak gekocht had, deze avond vertrekt er weer een trein naar het westen, Achim en Wesner wachten op meneer Wessel.
De moeder leeft en de Ademeks krijgen een adres van tante Lenis
Glauchau, Kantstraße 3
Wie die Adameks ihre mutter suchten
De trein is klein en zit vol, Achim verveelt zich, herr Wessel gaat vragen of de trein nog lang stilstaat zodat Achim en Werner hun moeder kunnen bezoeken, ze mogen van de Rebsams niet gaan, Achim doet alsof hij naar de wc moet en samen met Werner loopt hij weg.
Ze vragen aan een vrouw de weg, ze lopen naar het ziekenhuis en de verpleegster zegt dat in dit ziekenhuis alleen maar oorlogssoldaten liggen.
Van een van de soldaten krijgen ze gebak en sokken.
Ze lopen naar het 2e ziekenhuis maar daar merken ze dat alle mensen al weg zijn gebracht naar het westen, hun moeder is dus ook al met de trein weg gebracht, ze vragen de weg terug naar het station toen plotseling het luchtalarm afging, ze gingen samen schuilen met het meisje aan wie ze de weg vroegen, na 5 minuten was het alarm voorbij, de bommen waren deze keer voor een andere stad, toen Achim en Wener bij het station aankwamen, was de trein al vertrokken.
Was die Adameks taten, als der zug fortgefahren war
Het was leeg op het station, ze zagen een oude man , hij zei dat de trein al lang weg is, hij vroeg naar de leeftijd van Werner.
Hij ging een vrouw halen en die zou ze naar het kindertehuis brengen, maar omdat werner en Achim dan uit elkaar zouden moeten, liepen ze weg, ze vonden een schuurtje en besloten daar te overnachten
Wie die Adameks zu fuß nach wesen wanderten
Achim en Werner lopen naar het westen, ze komen een meisje tegen, zij geeft hun onderdak en een plek om te slapen, de volgende morgen vertrekken de Adameks, Werner orienteert zich via de zon en het kanongedonder.
Werner zegt tegen iedereen dat ze naar hun opa en oma op de boederij gaan.
Op de 5e dag na hun vertrek van het station is het eten bijna op
Wie die Adameks zu tante Else und Onkel Karl fanden
Achim kan echt niet meer verder lopen en Werner loopt naar een dorp.
Hij haalt hulp voor Achim, Achim word meegenomen naar het huis van Tante Else en Oom Karl en hij gaat in bad, de Adameks worden in bed gelegd, Achim heeft de griep, na een paar weken is de griep over.
Wie der Krieg zu ende ging
Werner wil een brief schrijven, maar hij moet wachten totdat het vrede is, op een morgen luisterde ook Karl naar de radio, opeens sprong hij op en zei:”Hitler is dood”
De Russen komen steeds dichterbij en het word onveilig in het dorp, Achim en Werner moeten nog een paar weken wachten voordat zij verder op reis kunnen
Wie Wener Adamek eine entscheidung allein trof
De Adameks hebben het echt goed bij oom Karl en tante Alse, maar Werner denkt dat tante Else ze niet wil laten gaan totdat ze hun echte ouders vergeten zijn, tante Else heeft Achim al zover gekregen dat hij Else Mama noemt.
Wie die Adameks bei nacht fluchten
Werner maakt een plan om des nachts weg te lopen, Achim wil eerst niet mee maar gaat uiteindelijk toch mee, ze lopen vioa een omdag omdat oom Karl ze dan niet kan vinden.
Wie die Adameks in einem leeren haus ubernachten
2 Dagen na het vertrek bij Karl en Else vinden de Adameks een leegstaand huis, in het huis ligt een dode witte hond, in het huis is ook alles overhoop gehaald, ze slapen 1 nacht in het huis en dan gaan ze weer verder
Wie die Adameks auf der Landstraße horen und sehen verging
De Adameks liepen over een landweg, ze kwamen een vent tegen die zei dat het nog een heel eind lopen is.
Ze kwamen ook wat jongens van hun leeftijd tegen en samen gingen ze het eten van de Adameks opeten, de Adameks kregen het minste.
De adameks liepen naar een dorp en gingen naar een vluchtelingenkantoor, Achim liep naar binnen en groette met “Heil Hitler”, iedereen werd boos en de Adameks liepen snel naar buiten
Warum die Adameks zu stehlen begannen
De Adameks werden door de Russen meegenomen en ze overnachten bij een oude vrouw, de volgende dag liepen ze verder, Achim had zo een honger dat hij besloot om een brood te stelen, ze aten het brood op en liepen verder, de kilometers namen langzaam af en Achim zijn schoenen waren kapot.
die Adameks auf einem Russischen Lastwagen fuhren
Achim ging op blote voeten lopen, maar hij kreeg een snee in zijn voet, ze kwamen russen tegen en die reden naar Dresden, dat lag dichter bij chemnitz, de Russen vroegen aan eeen voorbijganger zijn sandalen en gaven die aan de Achim
die Adameks einen mann ohne beine zum Bahnhof schafften
De eigenaar van de sandalen pakte de sandalen terug en hij reed snel weg, Achim steelt een “shemmed”, werner zegt dat als ze in Glaschau zijn, dat ze dan een voedselkaart krijgen.
Ze komen een oude man in een rolstoel met een zwangere vrouw tegen(Kind wordt over 4 weken geboren), als ze hem naar het station rijden koopt hij voor hen kaartjes naar Glaschau, ze halen het station deze dag niet maar ze kunnen bij een boerin slapen, ze volgende dag lopen ze verder naar het station
die Adameks doch noch einen platz im zug fanden
Op het station is het erg druk, Werner koopt 4 kaartjes, als de trein aankomt zien ze dat de trein overvol zit, de stationschef helpt hen echter en geeft hen een plaats in een goederenwagon, het stinkt er en het is er warm maar ze kuinnen mee
die Adameks mit drei sargen nach Glaschau kommen
De Adameks wisten niet of hun moeder op het perron stond, in Glaschau aangekomen rennen ze meteen weg van het station
die Adameks ihre eltern wieder fanden
Door telkens de weg te vragen komen de Adameks bij de Kantstraße, daar vinden ze Leni Menk, hun moeder die 4 weken naar hun gezocht heeft en boven zit hun vader
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het ons dan weten.
© Scholieren.com 2009