CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
ff n studiebreak
Bankhangende Justine steekt loom haar duim op voor niet-sportende jongeren. Want wie sport er tegenwoordig nou nog?
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
Boekverslag Johan Fabricius
De scheepsjongens van Bontekoe
Geschreven door: | ~Netjuh (2 vwo) |
Datum ingestuurd: | 29 maart 2004 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.300 |
Bekeken: | 7842 keer (40 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
(2007)-
Door hans (universieteit) op 19-11-2011omschrijving personen is wel goed -
Door Jacqueline op 21-04-2010in dit boekverslag staan veel taalfouten. sommige stukken zijn dubbel op, zoals het schip ontplofte, ging de lucht in. Daarnaast is hij niet chronologisch.
-
Door Charlot op 21-10-2009Hoorn ligt niet in Friesland, zoals bovenaan het verslag staat, maar in Noord-Holland.
Samenvatting
Op een dag in December in het Friese Hoorn komen Hajo en zijn vriend Padde in aanraking met de neef van een schipper: Rolf. Rolf is scheepsjongen en hij mag meevaren met ‘De Nieuwhoorn’ naar Indië, met de Oost-Indische Compagnie, iets waar Hajo van droomt. En zijn droom komt uit, hij mag van Schipper Bontekoe mee!! Op de grote dag komt Padde Hajo uitzwaaien. Hij vindt het erg moeilijk om zijn beste vriend te verlaten en blijft zo lang als het kan bij Hajo op het schip. Maar Padde is erg moe en hij kan zich er niet van weerhouden om even een dutje te doen aan boord. Maar dat had Padde beter niet kunnen doen, want omdat hij bang was voor de afgeschoten kanonnen was het schip al vertrokken voordat Padde doorhad wat er was gebeurd. De schipper belooft Padde dat hij mee kon gaan met het eerste schip dat op weg was naar Holland, omkeren was niet mogelijk, maar dat het wel lang kon duren. Padde krijgt een baantje als botteliersmaat.
Het is hard werken als scheepsjongen aan boord van De Nieuwhoorn. Maar er zijn ook veel leuke kanten aan de reis. Hajo, Padde en Rolf maken kennis met vele anderen zoals Floorke, Hilke en de koksmaat Harmen. En bovendien zie je nog eens wat van de Aarde!! Ook word er heel wat afgeruild en gehandeld met andere stammen. Alles gaat zo z’n gangetje totdat Padde per ongeluk een brandende kaars laat vallen in de kelders, toen hij bezig was met hel verslepen van vaatjes brandewijn. Iedereen help mee blussen, het gevaar lijkt verdwenen, totdat de kolen vlam vatten. Velen hielpen (tevergeefs) mee om de brand te blussen, maar er waren ook verraders die er met de sloepen tussenuit gingen. De Nieuwhoorn redde het niet. Het schip ontplofte, ging de lucht in, en ontstond later alleen nog maar uit stukken planken die in het water dreven. Een tragische schipbreuk… De overlevenden gingen met zijn allen de jol in, met een heel klein beetje proviand. Er braken een paar verschrikkelijk zware dagen aan, met geen eten en drinken en een snikhete temperatuur. En met nog meer doden. Na een hele tijd kwamen ze gelukkig toch nog bij een eiland aan. Het dorpshoofd van een dorpje op het eiland ontvangt hen uiterst vriendelijk. Rolf, Padde, Harmen en Hajo gaan op verkenning. Het dorpshoofd nodigt hen uit in een hutje. Maar dat is een valstrik, en de vrienden zitten opgesloten. Plotseling komt er ’s nachts een meisje uit het dorp die de vier bevrijdt. Het gaat erg moeilijk, maar ze wijst hen een weggetje waar ze veilig zijn. Uiteindelijk kwamen ze bij de plek waar ze de jol voor het laatst gezien hadden. Maar… de jol was verdwenen… En tot overmaat van ramp ontdekken ze nog iets afgrijselijks; op het strand liggen de verminkte lichamen van Floorke en nog een paar kameraden. Dood. Dit eiland was toch absoluut geen goed idee geweest…
Vanaf dat moment begint een eindeloze toch door de rimboe op de eilanden voor de vier vrienden en Joppie, een hondje die ze van een verlaten eiland meegenomen hebben. Ze ontmoeten ook een meisje, Dolimah. Ze wil met hen meetrekken omdat haar broertje heeft gezien dat ze ’s nachts opgestaan is om de vier te bevrijden, en dat haar broertje het dan doorvertellen zou. Ze durft echt niet terug. Het is maar goed dat Rolf een beetje Maleis kan praten en schrijven.
De vrienden beleven allemaal avonturen, zo komen ze in aanraking met een tijger, worden hun broeken gestolen door apen, veroveren het hol van een panter, komen een Maleis jongetje tegen. Ook wordt Padde op een gegeven moment ernstig ziek maar gelukkig help Dolimah hem met gevonden kruiden en ze drijft de boze geesten uit zijn lichaam. Ook komt Harmen vast te zitten in een tijger strik. Het gaat allemaal op het nippertje goed. Dan krijgt Dolimah toch heimwee naar haar dorp en verlaat met enige moeite de vrienden. Uiteindelijk komen ze bij een rivier, ze zijn het al behoorlijk zat met al die muskieten en het kappen van een weg door het regenwoud. Ze bouwen een vlot en varen daarmee de rivier af. En dan, na heel veel moeite, komen ze bij de zee. Harmen steelt een zeil en ze maken een nieuw, groter vlot om de zee mee te bevaren. Ze verzamelen veel proviand. Na een tijd op zee komt eindelijk Java in zicht, waar de Nieuwhoorn zich moest bevinden. En ja hoor, de vrienden slagen erin om hun makkers en schipper Bontekoe weer te bereiken. Die zijn hoogst verbaasd, maar dolblij hen weer te zien. Maar ze moeten wel afscheid nemen van Rolf, want die blijft met zijn oom nog de Aziatische kant op varen, hij heeft toch geen ouders die in Holland op hem wachten. Hajo en Rolf zweren dat ze elkaar nog wel eens tegen zouden komen, en samen nog een keer met de Oost-Indische Compagnie zouden varen, want ze hadden tijdens de reis een hechte vriendschap opgebouwd. Harmen, Padde en Hajo gaan terug bij ‘de Bruinvis’ aan boord naar Holland. En ze hadden een hele hoop te vertellen. Hajo en zijn vrienden zijn uiteindelijk veilig in Hoorn aangekomen, met een boel geld waar hun moeders hen zeer dankbaar voor waren.
Titelverklaring + andere titel
De Oostinje reis gaat onder leiding van Bontekoe, de schipper van ‘De Nieuwhoorn’. Hij vaart samen met heel veel scheepsjongens, waaronder Hajo, Padde en Rolf. Ik vind de titel wel goed maar als ik er een andere voor moest verzinnen: ‘Het ongelooflijke Oostinje avontuur’
Beschrijving hoofdpersonen
Hajo:
In Hoorn wordt Peter Hajo gezien als dé kwajongen van het dorp. Hij heeft al verscheidene baantjes gehad, en is ook vaak ontslagen. Maar Hajo is geen landrot, en droomde al zijn hele leven van varen. Want dat is zijn kwaliteit, op zee voelt Hajo zich thuis en vertikt hij het om kwajongensstreken uit te halen. Van binnen heeft hij een goed karakter, thuis zijn ze arm en hij probeert zo veel mogelijk geld binnen te halen voor zijn moeder en zijn broertjes en zusjes. Hij ziet eruit als een normale, gezonde, Friese jongen.
Padde:
De meeste mensen zien Padde als een onnozele dikzak, en dat is hij eigenlijk ook. Hij bedoelt het allemaal prima, maar hij hoort gewoon niet bij de andere sterke jongens. Padde is vaak aan het klagen, meestal over zijn maag, want hij is een verschrikkelijke vreetzak, met een dikke buik, blozende wangen en ronde knipperende kraaloogjes. Zijn motto is: ‘ik kom later bij de bierbrouwerij van mijn oom, dan weet je wat je hebt!’
Rolf:
Rolf is het neefje van schipper Bontekoe, zijn ouders zijn waarschijnlijk allebei dood. Hij is een rustige, lange jongen. Zijn bijnamen zijn ‘pennenlikker’ en ‘studiebol’, omdat Rolf erg leergierig is en voortdurend met zijn neus in de boeken zit. Hij is ook een van de weinige scheepsjongens die kan lezen en schrijven. Maar iedereen is erg blij met deze slimme jongen, want hij hefet hun vaak uit lastige situaties weten te redden met zijn slimme brein.
Mening
Het verhaal zat vol met spannende gebeurtenissen, dat maakte zo’n dik boek interessant. De gebeurtenissen werden goed en uitgebreid beschreven, dat was goed. Het onderwerp was ook leuk en interessant. Dit boek wordt ook beschouwt als hét verhaal over de Oostinjevaart. Ik vond de personages ook leuk, er waren veel uitgesproken karakters. Het was leuk om te lezen hoe de onhandige Padde de vele avonturen beleefde en overleefde.
Het taalgebruik was inderdaad best wel ouderwets. In plaats van wat wij tegenwoordig ‘huilen’ noemen, gebruiken ze in het boek het woord ‘grienen’. Ook gebruiken ze ‘gezegd’ als ‘gezeid’ en al dat soort ouderwetse woorden, waarvan je jezelf af en toe af vroeg wat er nou mee werd bedoeld. Maar alles bij elkaar opgeteld vond ik het een erg leuk boek!!
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
