Info over dit verslag
Geschreven door: | |
Kwaliteit: |  |
Waardering: | |
Taal: | Nederlands |
Woorden: | 964 |
Opvragingen: | 10 |
Hulpmiddeltjes
Openen in tekstverwerker
Printen
EmailenWaardering
Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (8 stemmen)
Titels van Gabriel Garcia Marquez
Cien anos de solidad / Honderd jaar eenzaamheid (3) 1967 Crónica de una muerte anunciada / Kroniek van een aangekondigde dood (10) 1982 Del amor y otros demonios / Over de liefde en andere duivels (4) 1994 Doce cuenteos peregrinos / Twaalf zwerfverhalen (1) 1992 El coronel no tiene quien le escriba / De kolonel krijgt nooit post (7) 1961 El otono del patriarca / De herfst van de patriarch (1) 1975 Liefde in tijden van cholera (2) 1985 Memoria de mis putas tristes / Herinnering aan mijn droeve hoeren (1) 2004
Laatst gewijzigd op 20 juni 2004
Samenvatting
Het eerste verhaal gaat over een afgezette president in geneve. Op het punt waar het verhaal begint is deze man er net achter gekomen wat hem vreselijke pijnscheuten bezorgt. Hij heeft een probleem aan z’n centrale zenuwstelsel. In dit toch korte verhaal zie je hoe mensen een hekel aan hem hebben en uiteindelijk toch zichzelf bekeren en met hem meeleven. Wat mij meteen al bij dit verhaal opviel was de manier waarop de personages ( de president in dit geval) beschreven werden. Op het eerste gezicht lijkt het een oppervlakkige en vaak voorkomende beschrijving, als het gaat over kleding enzo. Uiteindelijk merk je echter dat je je steeds beter een beeld kunt vormen van het personage omdat door het verhaal heen ook nog eens het karakter en alle vreemde trekjes van die persoon worden beschreven.
Het tweede verhaal gaat over Margarito, de vader van een gestorven meisje wiens lichaam niet door de tand des tijds wordt aangetast. Dit verhaal is compleet anders dan het eerste, niet allen door het verhaal zelf, maar ook door de manier waarop het wordt beschreven, dit verhaal is bijvoorbeeld in de ik-vorm geschreven. Toen was er bij mij geen enkele twijfel meer, als ik die al ooit had gehad, dat hij de heilige was.(zin uit het verhaal) Dit verhaal speelt zich af in Rome. Het gaat dus over Margarito. Margarito heeft een dochter wiens lijk niet vergaat, en zijn hele leven lang probeert hij aan de mensheid te bewijzen dat zijn dode dochter heilig is. Dit lijkt hem echter nooit te lukken. Op het eind wordt er door de ik-persoon een conclusie getrokken, namelijk dat Margarito zelf een heilige is zoals hij z’n leven opoffert om zijn boodschap de wereld in te helpen.
Het derde verhaal is weer in ik-persson geschreven en gaat over een Japanner die verliefd wordt op een vrouw die de hele reis lang blijft slapen en op die manier geen contakt krijgt met haar. Uiteindelijk heeft hij dus geen contakt gehad met haar, is nog steeds verliefd op haar, maar ziet haar nooit meer weer. Dit is dus een meer triest verhaal dat zich afspeelt in een vliegtuig van Nederland naar New York.
Het vierde verhaal ging over een vrouw die de toekomst vertelde in haar dromen, maar haar eigen dood niet had voorzien ook dit verhaal is in ik-persoon geschreven.
Het vijfde verhaal gaat over een geestelijk gezonde vrouw die in het gekkenhuis terechtkwam. Haar man maakte zich vreselijk zorgen omdat ze niet thuiskwam,uiteindelijk dacht haar man ook dat ze gek was en door het gesticht en de gebeurtenissen daar werd ze dat ook langzaam maar zeker.Dit verhaal is niet in ik-perspectief geschreven.
Het zesde verhaal gaat over een geestverschijning in een kasteel en is weer in de ik-vorm geschreven, dit verhaal is erg kort.
Het zevende gaat over een vrouw die zich helemaal heeft voorbereid op haar eigen dood en als enige levensgezel haar hondje Noi heeft. Ze heeft haar eigen dood voorspeld op basis van een droom. Uiteindelijk aan het einde van het verhaal als ze haar leven eigenlijk al helemaal heeft afgesloten,komt ze erachter dat ze haar droom verkeerd had geinterpreteerd. Dit verhaal is niet in de ik-vorm geschreven.
Het achtste verhaal gaat over een vrouw die na de dood van haar man haar leven wijdt aan god en de paus wilt zien in Italie, daar aangekomen maakt ze echter zoveel dingen mee dat ze geschokt is door Italie. Dit verhaal is weer niet in de ik-vorm geschreven.
Het negende verhaal is weer wel in de ik-vorm geschreven, het gaat over de vreselijke gevolgen van een landwind in Cadaques en hoe die nu nog voor vreselijke dingen zorgt.
Het tiende verhaal gaat over twee kinderen, een broer en zus, die als oppas een strenge duitse vrouw krijgen die hun leven verwoest, uiteindelijk besluit de broer de vrouw te vergiftigen. De broer en zus doen alsof ze van niets weten en gaan duiken aan het strand, als ze terugkomen staat er een ambulance voor de deur. Mevrouw Forbes (de strenge duitse vrouw) is dood, maar niet door het vergif, maar door zelfmoord, zij kon net als de kinderen niet langer met zichzelf leven.
Het elfde verhaal is opeens een helemaal niet realistisch verhaal, het gaat over Joel en Toto, deze kinderen leerden op licht te varen en in licht te duiken alsof het water is. Uiteindelijk eindigt het verhaal met een lichtoverstroming waarin behalve Toto en Joel alle kinderen uit hun klas verdrinken.
Het twaalfde en laatste verhaal gaat over een net gehuwd koppel dat op huwelijksreis gaat naar Parijs voor de reis heeft de vrouw zich aan de doorn van een roos geprikt, haar vinger blijft de hele reis bloeden en in Parijs wordt ze in een ziekenhuis opgenomen. Haar man mag haar later steeds niet bezoeken en probeert op alle mogelijke manieren bij haar te komen. Na een week proberen krijgt hij te horen dat de vrouw is gestorven en dat er allerlei mensen daarom met hem contakt probeerden op te nemen.
Dit zijn de twaalf verhalen, maar eigenlijk bevat dit boek er dertien, helemaal aan het begin staat namelijk ook een verhaal over Marquez zelf waarin wordt beschreven hoe hij aan de twaalf verhalen is gekomen.
Ik vond het boek echt heel leuk om te lezen, door de steeds weer verschillende soorten verhalen en perspectieven bleef het interessant om het boek van begin tot eind in een keer uit te lezen. De meeste verhalen zijn realistisch op een enkeling na. De verhalen spelen zich niet op een plek af maar verspreidt over de meest speciale plekken die marquez kent.
Ik vind het boek verder een beetje melancholisch, want er zit nogal veel in dat zo goed echt zou kunnen gebeuren zo hopeloos,triest en oneindig lijkt, dat ik uiteindelijk een beetje neerslagtig werd, maar ik ben toch blij dat ik het heb gelezen.
Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.
Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.
