Boekverslag Remco Campert

Info over dit verslag

Geschreven door:	Noortje de Vries [meer]
Niveau:	5VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	2369
Opvragingen:	15

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (5 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Remco Campert

• Alle dagen feest (0)

  1976

• Als in een droom (2)

  2000

• Beschreven blad (5)

  2001

• De Harm & Miepje Kurk story (14)

  1983

• De jongen met het mes (1)

  1958

• Een liefde in Parijs (10)

  2004

• Gouden dagen (1)

  1990

• Het gangstermeisje (2)

  1965

• Het leven is vurrukkulluk (32)

  1961

• Het onkruid en de bloem (17)

  1971

• Het satijnen hart (2)

  2006

• Het theater (1)

  1979

• Liefdes schijnbewegingen (11)

  1963

• Mijn leven's liederen (5)

  1968

• Ohi, hoho, bang, bang of Het lied van de vrijheid (2)

  1995

• Rechterschoenen (1)

  1992

• Somberman's actie (12)

  1985

• Tjeempie, of Liesje in luiletterland (15)

  1968

• Wie doet de koningin ? (0)

  1984

• Zachtjes neerkomen (0)

  1989

Beschrijving

1. Motivatie

Ik ben dit boek gaan lezen omdat ik een gedichtenbundel zocht en deze titel me wel aansprak. Mijn eerste indruk van de gedichten was ook wel goed, ik vond ze mooi geschreven.

2. Korte weergave van de inhoud

Deze gedichten gaan over allerdaagse dingen die toch bijzonder kunnen zijn doordat ze zo allerdaags zijn: vuilniswagens, zand onder je nagels, brieven en foto’s.

3. Persoonlijke reactie

Eerste persoonlijke reactie

- nieuwsgierig makend
De titel vond ik erg bijzonder. Hij maakte mij zo nieuwsgierig naar het boek dat ik het ben gaan lezen.

- humoristisch
De gedichten zijn vaak best wel humoristisch. Al is het wel vaak zwartgallige humor.

- ontroerend
Remco Campert schrijft veel over dingen die hem ontroeren en ik vind dat hij een mooie simpele manier heeft om dat uit te leggen.

- origineel
De manier waarop Remco Campert zijn lezers gevoelens uitlegt vind ik best origineel. Bijv: ontroerend onhandig, zoals vrachtwagens die te hard rijden.

- niet indrukwekkend
Ik vond de gedichten wel mooi, maar ze maakten niet echt een grote indruk op mij. Het sprak me niet zo heel erg aan uiteindelijk.

Uitgewerkte persoonlijke reactie

- onderwerp
De gedichtenbundel heet: Mijn leven’s liederen. Het onderwerp van de gedichten is ook heel duidelijk: de dingen die je dagelijks bezig houden. De gedichten gaan over dingen die je alle dagen ziet en meemaakt.

- gebeurtenissen
De gebeurtenissen in deze tekst zijn heel gewoontjes. Zand onder je nagels, een persoon die passeert op straat, brieven die je nog moet schrijven. Maar doordat Remco Campert ze op zo’n simpele manier opschrijft worden ze daardoor juist weer erg bijzonder.

- opbouw
De schrijver heeft een bepaald thema waarover al zijn gedichten gaan. Maar er zit geen bepaalde opbouw in de volgorde van de gedichten. Ze gaan gewoon allemaal over dat bepaalde thema.

- taalgebruik
Het taalgebruik van de schrijver is erg helder. Hij gebruikt geen moeilijke woorden en het was mij ook wel duidelijk wat hij nou meestal precies bedoelde met z’n gedichten en wat hij op de lezer wilde overbrengen.

Verdieping

- Welke verwachtingen had je voor je de gedichtenbundel ging lezen?
Niet zo veel. Ik verwachte dat de onderwerpen van de gedichten dramatischer zouden zijn. Dat kwam door de titel. Ik stelde me daarbij voor dat het over gedichten zou gaan die erg veel over levenservaring zouden gaan.
- Beschrijving van de literaire functie van een kenmerkend gedicht
“WANT” blz. 42
Er zitten in dit gedicht veel tekst-interne verbanden. Waarmee de aandacht op de tekst wordt gericht. De meest duidelijke is het steeds maar terugkerende: “baby’s en grijsaards”. Wat ook steeds terugkeert is de gedachte “ nú van het leven te houden”. En een bepaalde manier van beeldspraak viel mij ook op. In de derde stroof noemt hij iemand die niet van het leven houdt “verloren als een zakkam die is blijven liggen op het strand”. In de zesde stroof noemt hij iemand die niet houdt van het jaar waarin hij leeft “ verloren als een wollen want ’s zomers langs de slootkant”. De sfeerd die deze beeldspraken oproepen is eigelijk hetzelfde.

- Beschrijving van de kenmerken van poëzie in een gedicht uit de bundel.
Gedicht van blz. 33
Er wordt maar een heel klein deel van de pagina gebruikt.
De zinnen worden niet afgemaakt op één regel maar halverwege onderbroken en op een nieuwe regel weer ingezet. Enjam bement
Beeldspraak: gevoelens, als de voorwerpen in mijn kamer.
Het gedicht valt onder de ‘vrije verzen’. Het heeft geen vaste vorm en geen rijmschema.
Het ritme van dit gedicht is ook erg belangrijk. Doordat zinnen onderbroken worden en op nieuwe regels weer beginnen krijg je een levendige afwisseling van accenten.

- Beschrijving van de belangrijkste stijlfiguren en vormen van beeldspraak uit de bundel.
“Grenzeloos egocentrisch”blz. 38
Tegenstelling: De eerste stroof gaat over ‘ik’ de tweede, derde en vierde over ‘anderen’. Het doel hiervan is met de eerste stroof het contrast te maken. De ‘ik’ begrijpt niks van anderen en kent alleen zichzelf.

Opsomming: “de schoenen, een das of een tic” “en soms een motief een ambitie”. Het doel hiervan is meer nadruk te leggen op die kleine dingetjes die hij wel ziet van anderen maar waardoor het duidelijker wordt dat hij juist zoveel grotere dingen van anderen niet ziet.
“Brieven” blz. 40/41

Stijlfiguren: opsomming; Het hele gedicht is een opsomming van dingen die hij nog aan mensen moet schrijven. Die zijn weer onderverdeeld in verschillende opsommingen. Bijv: tegenwerpingen waarom hij niet behoort tussen de “Hollanders die allemaal hetzelfde zijt”

Beeldspraak: “En andere dingen aan anderen // grasduinen in een steeds onverklaarbaarder wereld” Vergelijking zonder als. Met de tweede zin roept hij het gevoel op dat ook de eerste zin geeft. De zin “andere dingen aan anderen” geeft in het gedicht een heel beklemmend gevoel; Niks en niemand is uniek. Dat geeft de tweede zin ook aan.

- Typeer het taalgebruik en de stijl van de bundel.
Het taalgebruik van de bundel is toegankelijk. De schrijver maak veel gebruik van humor, maar wel van een beetje zwartgallige humor. Zoals bijvoorbeeld in het gedicht op blz. 26. “Er liep een jongen naast je // met een schooltas onder z’n arm // een slome bleke puistenkop // maar wel van je leeftijd”
Zijn gedichtjes klinken ook vaak in eerste instantie grappig maar als je er langer over nadenkt geeft het juist een heel mooi beeld. Zoals een stilleven. Blz. 27 “een chinees // tussen twee etages // gevangen in een lift // ik ken geen grotere stilte“
De lengte van de gedichten wisselt sterk. Van twee regels naar twee pagina’s. In de gedichten is weinig gebruik gemaakt van beeldspraak en ook de stijlfiguren zijn niet duidelijk aanwezig. Je krijgt het gevoeld dat je voornamelijk leest wat de schrijver op dat moment dacht; “Ik ken mezelf het best en schrijf over wat ik het beste ken”. De schrijver verdeelt ook vaak een zin over meerdere regels op een manier waarop je het heel anders gaat lezen, de klemtoon anders gaat leggen. “ Voor de een is schrijven // weer jong zijn en // zwemmen moeten leren”.

- Beschrijf de opbouw van de tekst.
De gedichten hebben allemaal een nostalgisch tintje. Dat wordt al duidelijk door de titel. Maar een bepaalde volgorde in de gedichten zit er niet in, volgens mij. De schrijver wisselt wel af tussen lange en korte gedichtjes en tussen gedichten met en zonder titel. Ook maakt hij drie keer zelf een soort collectie van een aantal gedichtjes die met elkaar te maken hebben. Hij geeft ze allemaal een nummer en noemt ze onder één titel.

- Beschrijf de thematiek van de bundel.
De thematiek van de bundel zijn volgens mij de gedachtes van de dichter over of mensen en dingen uniek en eeuwig zijn of juist niet. En hij komt dat eigelijk altijd uit op niet. In bijna ieder gedicht komt die gedachte wel naar boven.
De gedichten geven je het gevoel dat niets uniek en eeuwig is maar niet op een manier dat je daar treurig van wordt. Je gaat door deze gedichten juist meer kleine dingen zien die dan wel niet uniek en eeuwig zijn maar wel heel mooi, fijn en daardoor waardevol.

- Bespreek drie gedichten uitvoerig.

1. Remco Campert – Gezichtsbedrog
“ Dat het gedicht gaat over onwerkelijkheden en dingen die anders zijn dan dat ze er uit zien”
2. Eerste indruk: rommelig gedicht, telefoongesprek nostalgisch
Oordeel: Het gedicht gaat over iemand op het station die geschrijf wat hij ziet en daar tussendoor denkt aan iemand waarvan hij net afscheid heeft genomen. Zijn gedachtegang is moeilijk te volgen, omdat hij van de hak op de tak spring doordat hij steeds iets anders ziet wat het dan weer doet denken aan...
3. “die de hele onderneming bij voorbaat // lijken te doemen tot zinloosheid”
Hij heeft afscheid genomen van iemand en beloof deze te bellen maar hij weet niet of dat zin heeft.
“En ik lijk dichter bij huis // dan ooit // nooit”
Door haar te bellen zal hij zich dichter bij huis voelen, maar dat is een vals gevoel want hij zal nooit bij huis komen. “Huis” bestaat waarschijnlijk niet eens.
4. Titel: Niets is wat het lijkt.
Vreemde woorden: archaïsche hoorn: hoorn uit een zeer oud tijdperk.
frêk: broos/teer
frangipane: mengsel van amandelen, meel en eierdooiers
Beeldspraak: “vier franks en de archaische hoorn // slurpt het geluid uit mij oor”
i.p.v. dat de hoorn geluid af geeft neemt het geluid op. Ik denk dat de schrijver bedoel dat hij geen duidelijk iets door de telefoon zal horen. Hij zal zich moedeloos en hulpeloos voelen .
“en mijn tanden kussen het vuil // van je lippen”
Die persoon kussen zou fijn moeten zijn, maar door dat vuil is dat het toch niet. Het is aanlokkelijk om te kussen, maar daarna heeft hij er toch spijt van.

1. Remco Campert - In Hommersons Amusementspaleis (eerste drie woorden)
Door ‘Amusemenstpaleis’ krijg je een verwachting van vreugde en vermaak.
2. Het is een erg ontroerend gedicht. Het is erg beeldend geschreven, ik had gelijk een beeld van die jongen voor me.
3. De belangrijkste woorden zijn: spastische jongen, amuseerde, schoonheid, automaten, amuserend met elkaar. Het onderwerp van het gedicht is: een spastische jongen aan een gokautomaat.
4. Eerst wordt er in de eerste strofe verteld hoe de jongen er bij staat in dat amusementspaleis. Daarna wordt er in de tweede strofe gezegd dat het van een zeldzame schoonheid is en in de derde strofe wordt beschreven waarom het zo’n schoonheid heeft.
Het woord volmaakte automaten heeft een meerduidige betekenis. De machine is natuurlijk een andere automaat dan de jongen.
Beeldspraak: de schrijver bedoelt de jongen als automaat, doordat spastische bewegingen ook automatisch gaan, daar denken spastische mensen niet over na.
De zinsbouw is eigenlijk niet echt een dichtzinsbouw. Het zijn eigenlijk twee lange zinnen waarin erg veel enjambement in voorkomt. De woordvolgorde is ook niet aangepast voor de rijm, de zin is gewoon in stukjes gehakt.
Het gedicht bestaat uit drie strofen. Strofe 1 (6 regels) is de waarneming, strofe 2 (2 regels) is de beoordeling en strofe 3 (4 regels) is de verklaring van de beoordeling.
Er worden geen kunstgrepen toegepast.
5. Er is geen bepaalde versvorm en ook geen rijm.
6. De thematiek is: de schoonheid van kleine dingen. In het gedicht wordt duidelijk dat de schrijver zo’n situatie heel erg mooi vindt.
7. De verwachtingen over de vreugde zijn wel een beetje uitgekomen, want de jongen heeft vreugde. Toch spreekt de schrijver geen vreugde uit over de schoonheid van die twee automaten.
8. Mijn eindoordeel is niet veranderd na vraag 2. Ik vind het nog steeds een erg ontroerend gedicht.

1. Remco Campert - Het kind dat (eerste drie woorden)
De eerste drie woorden roepen niet zo veel verwachtingen op, het gaat waarschijnlijk over een kind dat iets doet of zo. Ik denk niet dat het een heel erg moeilijk gedicht is, het is niet zo lang. En de eerste drie woorden zijn niet moeilijk.

2. Het gedicht is mooi en duidelijk. Het einde is verassend, maar toch ook wel erg mooi.

3. De belangrijkste woorden/zinnen: kind, een paar passen, valt, het is (on)menselijk, als je een gebaar niet voltooien kunt.
Het onderwerp is: niet alles tot een goed einde kunnen brengen

4. Het woord (on)menselijk kan meerduidig zijn. Het is aan de ene kant heel menselijk dat iets niet lukt, dat je iets niet voor elkaar krijgt. Maar aan de andere kant is het ook onmenselijk voor iemand dat iets niet lukt.
Het taalgebruik is kort, korte zinnen. Het gedicht bestaat uit twee strofen. De eerste strofe is het voorbeeld en de tweede strofe is de conclusie. De witregel daartussen is als een soort rust tussen het voorbeeld en de conclusie, zodat het duidelijk is dat het twee verschillende delen zijn. Er zijn geen kunstgrepen toegepast.

5. De versvorm is dat het gedicht uit twee strofen bestaat, de eerste met zes regels en de tweede met twee regels. De functie van de eerste strofe is een voorbeeld en de functie van de tweede strofe is de conclusie. Er komt ook nog rijm in voor, assonantie. De woorden doet – stoel en schat – valt rijmen hierbij op elkaar.

6. De thematiek van het gedicht is: Het is menselijk, maar ook onmenselijk als je iets niet lukt. In het gedicht staat een mooi voorbeeld over een jong mens dat zijn gebaar niet kan voltooien. En in de laatste twee zinnen van het gedicht is de thematiek op geschreven.

7. Ik had niet zo veel verwachtingen, maar het klopt dat het over een kind ging (alleen dat was niet het onderwerp) en dat het niet heel erg moeilijk is.
8. Het is een mooi gedicht met een mooie boodschap. Die boodschap had ik met vraag 2 nog niet echt bekeken, maar nu zie ik dat wel. Verder is mijn mening van vraag 2 hetzelfde gebleven. Het gedicht roept bij mij, medeleven op en ik vind het schattig.

- Reconstrueer op basis van de secundaire literatuur de poëtica van de dichter en ga na of je die in verband kunt brengen met gedichten uit de bundel.

‘Ik ben veilig als ik schrijf’ – Gertom de Beer – 10 augustus 2001

Voor Remco Campert is de functie van literatuur vooral therapeutisch. Hij voelt zich veilig als hij schrijft en heeft dan geen zorgen. Als hij schrijft vind hij zijn helderheid.
Maar hij wil zijn lezers ook goede raad meegeven. Hij vertelt bijvoorbeeld dat hij in zijn gedicht heeft bedoeld dat je tegen de stroom in moet gaan en niet met de stroom mee. Zo staat hij zelf ook in het leven.

Evaluatie

Ik had voordat ik deze bundel ging lezen de verwachting dat het allemaal wat dramatischer zou zijn. Dat bleek niet zo te zijn en dat vond ik eigelijk wel leuk. Ik vond de gedichten vaak erg mooi en beelden. Ze riepen hele mooie gevoelens op.
Ik vond het uitvoeren van de beschrijvingsopdracht moeilijker dan normaal omdat het niet erg makkelijk is een onderwerp en gebeurtenissen aan te geven in een gedichtenbundel. Het uitvoeren van de verdiepingsopdracht vond ik helemaal niet leuk. Het was ontzettend veel werk en vaak moest je de gedichten zo ontzettend uitpluizen dat ik er geen lol meer in had ze te lezen. Volgens mij moet je poëzie lezen, het over je heen laten komen en onder de indruk raken van het gevoel dat het gedicht je geeft zonder daar zo diep op in te gaan dat de magie ervan verdwijnt!