Boekverslag Marion Bloem

Info over dit verslag

Geschreven door:	*sweety*
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1075
Opvragingen:	2

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 2 uit 5 (5 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Marion Bloem

• Brieven van Souad (3)

  1986

• De droom van de magere tijger (1)

  1996

• De honden van slipi (1)

  1992

• De leugen van de kaketoe (1)

  1993

• De V van Venus (1)

  2004

• Games 4 Girls (4)

  2001

• Geen gewoon Indisch meisje (10)

  1983

• Lange reizen, korte liefdes (2)

  1987

• Matabia (2)

  1981

• Mooie meisjesmond (11)

  1997

• Rio (2)

  1987

• Vaders van betekenis (1)

  1989

• Ver van familie (2)

  1999

Gebruikt materiaal:
Ik heb uittreksels van scholieren.com gehaald en van de uittrekselbank, maar ik heb ook een samenvatting van de persoonlijke pagina van Marion Bloem gehaald.

Inhoud:
Milly is een 16-jarig Indisch meisje, ze kookt veel, ook voor haar familie (dat is haar passie) Milly heeft een hechte band met Dani (Arthur Daniëls) die ook Indisch is. Milly is net als veel meiden verliefd op Theo Gordel, een hele populaire jongen op school, door Theo leert Milly steeds meer van het Nederlandse gezinsleven en de erotiek.

Perspectief:
Het wordt verteld in het hij/zijperspectief, dat houdt in dat je de gedachten en gevoelens van Milly Roos kent, zoals: “Ze opende als vanzelf haar mond, zocht het stukje in de zijne, likte het zout van zijn tanden, duwde hartstochtelijk haar tong bij hem naar binnen, die hij gretig ontving, met de zijne streelde en tegen zijn gehemelte gevangen hield.” Dit zijn de gedachten (en gevoelens) van Milly Roos. Je weet nu wat zei denkt en voelt.

Thematiek:
Het thema van dit boek is de ontplooiing van een jong Indisch meisje, dat in Nederland woont en tot dan toe alleen de Indische cultuur is gewend, tot een vrouw.
Een motief is bijv: de mond. Daarmee beleeft Milly de sensaties van Nederlands eten en de relaties van seks en zoenen. Ze kan met haar mond, proeven, likken, zoenen, zuigen, kauwen, sabbelen, bijten.
Een ander motief is bijv: Seks. Milly beleeft in dit boek haar eerste keer seks. En dat maakt haar tot ‘vrouw’.

Titelverklaring:
Mooie meisjesmond gaat om het feit dat Milly in het boek ontzettend veel meemaakt met haar mond. Bovendien is eten belangrijk voor haar. Ze proeft veel verschillend voedsel van diverse culturen, ze zoent voor de eerste keer, heeft voor het eerst seks met haar mond. Er komt zelfs een keer in het boek voor dat iemand haar complimenteert met haar mooie (meisjes)mond: Toen zuchtte hij diep en mompelde: ‘Je hebt een mooie meisjesmond.’ (blz. 148, r. 14)

Opbouw:
De bouw is niet ingewikkeld, er zitten geen lastige stukken in het verhaal. Ik denk ook wel dat iedereen het verhaal zou begrijpen, er komen bekende situaties in voor die in het dagelijkse leven ook voor komen. Het verhaal komt redelijk snel op gang en hangt goed met elkaar samen. Je ziet dat alles in elkaar overloop en je hebt ook het gevoel dat alles vlekkeloos verloopt. Ik vind het geen spannend verhaal, dit komt waarschijnlijk doordat er niet veel aangrijpende gebeurtenissen plaats vinden. Het verhaal is eerder boeiend doordat je meer over de gedachten, gevoelens en belevenissen van de hoofdpersoon komt te weten. Ik vind dat de bouw van het verhaal goed past bij het onderwerp, verder wordt er niet met de tijd gespeeld. Er zitten weinig herinneringen of terugblikken in de tekst. Het eind is redelijk duidelijk, dat vind ik wel fijn, anders moet je er zelf een eind aan verzinnen en daar hou ik niet zo van. Je ziet de gebeurtenissen door de ogen van één persoon, namelijk door die van Milly Roos.

Taalgebruik / Stijl:
De tekst is makkelijk te lezen. Er zijn mij geen rare uitspraken opgevallen. Aan de verhouding tussen beschrijving, dialoog en weergave van gevoelens en gedachten heb ik eigenlijk ook niets aan te merken. De manier van vertellen vond ik ook niet te deftig, te hoog gegrepen of te plat. Het taalgebruik past bij de personages en het onderwerp. De tekst bevat weinig beeldspraak en/of symbolische verwijzingen, dus dat leverde ook geen problemen op.
Ik vind de stijl van het boek heel romantisch. Bijv: “In het schuim van de golven zag ze haar verlangen zich over te geven, de andere kant te zien, niet alleen op de kade maar ook de kade zelf, en ook het water te zijn, hij schuim op de golven. De golven, de oneindige bewegingen van het water, voelde ze in haar buik, in haar hoofd, in haar hart, in haar lever.”
Ik vind het dromerig en een beetje poëtisch geschreven, maar ondanks dat wel duidelijk.

Beoordeling:
Ik vond het een romantisch boek, want het ging over de romantiek en erotiek, etc. “In het schuim van de golven zag ze haar verlangen zich over te geven, de andere kant te zien, niet alleen op de kade maar ook de kade zelf, en ook het water te zijn, hij schuim op de golven. De golven, de oneindige bewegingen van het water, voelde ze in haar buik, in haar hoofd, in haar hart, in haar lever.”
Ik vond het ook een grappig boek, want af en toe wist Milly de betekenissen van woorden niet helemaal. Zoals in het volgende stukje: Ze had Pinokkio horen vragen aan Georgien wat het was. Haar moeder had antwoord gegeven: ‘Dit is gele rijst, voor speciale gelegenheden.’
‘Wat zegt ze?’ vroeg een meisje.
‘Het is geile rijst, voor speciale gelegenheden,’ zei Pinokkio. Ze lachten allen hard en lang, en op de een of andere manier een beetje stiekem.
Ze wist niet wat het woord betekende. Maanden later durfde ze het aan Theo te vragen, en die verontschuldigde zich onmiddellijk voor Pinokkio. ‘Hij bedoelt het niet zo kwaad, maar hij wil graag opvallen,’ zie hij. Hij gaf echter geen rechtstreeks antwoord op haar vraag. Toen zocht ze het woord op in het woordenboek. Ze wist niet of het met een lange ij of een korte ei geschreven werd.
Ze las en herlas de verklaringen die in het woordenboek achter ‘gijl’ en ‘geil’ vermeld stonden en concludeerde dat het waarschijnlijk geen negatieve opmerking over de kwaliteit van het eten betrof. Daarmee werd het incident er een zonder enige betekenis.
Ik vond het ook een erg mooi boek, je leert namelijk veel over de cultuurverschillen en over de manieren hoe andere mensen van een andere cultuur denken. Een stukje uit het boek: Het woord ‘vies’ in relatie tot voeding was taboe in haar familie. De kinderen riskeerden een mep op de mond zodra ze bij het nemen van een hap hun neus ophaalden. ‘Ik lus dit niet’ werd ervaren als een opzettelijke belediging aan het adres van de gulle gever.
Dit is dus heel anders als bij ons. Wij zeggen gewoon ‘Ik lus dit niet!’ of ‘Ik vind dit vies!’

Bespreking bijzonderheid:
In het boek wordt veel gesproken over de cultuurverschillen tussen de Nederlandse cultuur en de Indische cultuur. Dat valt me wel op, want dat zou je niet verwachten als je de titel ziet. Maar ondanks alles is het wel een heel mooi boek waarin je door wilt blijven lezen. Ik heb het boek nu 3 keer gelezen en ik vind hem nog steeds mooi.