Boekverslag Annika Thor

Info over dit verslag

Geschreven door:	Marlieke
Niveau:	3VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1112
Opvragingen:	22

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (45 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Annika Thor

• En ö i havet / Een eiland in zee (7)

  1996

• Havets djup / De donkere diepte (1)

  1998

• Näckrosdammen / De lelievijver (7)

  1997

• Sanning eller konsekvens / Waarheid, durven of doen (6)

  1997

• Öppet hav / Op open water (1)

  1999

2. Heeft de titel een betekenis?

De titel van het boek is ‘Een eiland in zee’. De titel heeft, denk ik, met het begin van het boek te maken. Dan worden ze op de boot gezet naar een eiland in zee.

Hoe staat het in de tekst?

Eerst vertel ik wat er vooraf gebeurde.
Steffi en Nelli zijn zusjes en door de oorlog in Oostenrijk (de 1e wereld oorlog) moeten zij vluchten naar Zweden. Eerst werden ze met de trein naar Gothenburg. Daarna moeten ze naar ‘Een eiland in zee’. Daar schrijft Steffi een brief aan haar ouders:

Letterlijk uit de tekst

Lieve pappa en mamma,

Ik mis jullie zo. We zijn nu op onze bestemming aangekomen. Het is een eiland in zee. We zijn hier met de boot heen gebracht. Ik weet niet hoe lang dat geduurd heeft want ik was moe en ben in slaap gevallen. Nelli en ik zijn niet bij dezelfde familie. Ik weet niet waarom. Nelli’s mevrouw heet tante Alma en ze is lief. Ik ben bij tante Märta. Zij is tamelijk streng, ze spreekt geen Duits. Tante Alma ook niet. Ik weet niet of hier wel iemand is waarmee we wel kunnen praten. Mamma! Lieve mamma kom ons halen. Hier is alleen maar steen. Hier kan ik niet leven. Haal me op, anders ga ik dood.

Deze brief kan ze natuurlijk niet opsturen hier zouden pappa en mamma veel te verdrietig van worden. Ze maakt een prop van het papier en maakt een nieuwe brief.

3. De samenvatting
Steffi en haar zusje Nelli nemen afscheid van hun ouders, misschien voor een maand een jaar? Ze wisten het niet. Steffi en Nelli moesten met de trein naar Gothenburg, want in Oostenrijk is oorlog. Kinderen konden worden opgevangen in Zweden.
Eenmaal in Gothenburg aangekomen werden de namen van de kinderen opgenoemd en telkens kwam er een ouder iemand naar voren en pakte het kind bij de hand. Maar toen de vrouw Steffi en Nelli werden omgeroepen kwam er niemand naar voren. Zij moesten met de boot naar een eiland:” een eiland in zee”.
Daar werden ze uit elkaar gehaald, Nelli ging naar tante Alma en Steffi naar tante Märta. Tante Alma was heel vriendelijk, maar tante Märta was tamelijk streng. Steffi kon Nelli wel elke dag opzoeken. Tante Alma geeft Nelli een mooi badpak maar Steffi krijgt van Märta een heel oud gebreid badpak.
Ze konden nog geen Zweeds, maar dat werd steeds beter. En na een paar maanden konden ze naar school. Nelli maakte meteen vrienden en was meteen populair in haar klas. Maar Steffi die in de zesde (dat is de laatste klas) begon, maakte moeilijker vrienden. Ze heeft Britta wel als vriendin, maar ze wil liever bij de ‘oudere’ horen en niet steeds in de pauze springtouwen. Maar in dat oudere groepje zit Sylvia die iedereen tegen Steffi opzet. Vera, die ook in dat groepje zit, lijkt haar heel aardig, maar die loopt met Sylvia mee. Als Vera wel alleen is, doet ze wel heel aardig.
In de zomer verhuren de meeste mensen hun huis aan zomergasten, zelf slapen ze dan in de keuken of op zolder. De zomergasten die bij Steffi in huis komen hebben een hond en die laat ze wel eens uit dan gaat ze meestal even langs de winkel om even boodschappen te doen. Dit keer toen ze met Putte (zo heette de hond) was, kwam ze bij de winkel en daar zat Sylvia met een jongen (de zoon van Sylvia’s zomergasten). Steffi maakte Putte vast en ging de winkel binnen maar toen ze buiten kwam waren ze Putte aan het bekogelen met stenen en ze schopten hem. Steffi pakte Putte en schopte de jongen, want hij liet Putte niet los. Putte beet een stuk uit zijn broek en Putte rende weg naar huis, ook weg, de jongen riep nog “vuil jodenjong’ naar Steffi en Steffi sloeg hem in zijn gezicht en toen ging ze ook weg.
Toen ze thuis kwam zei tante Märta dat ze alles al wist en de volgende ochtend gingen ze naar die zomergasten. Steffi dacht dat ze flink op haar donder kreeg maar het was andersom. Want Vera had alles gezien en had alles aan tante Märta verteld en tante Märta was woedend.
Vera werd de beste vriendin van Steffi en van tante Märta mocht Steffi naar de middelbare school. Met haar ouders had ze nog contact via brieven, maar ze had haar ouders niet meer ontmoet.

4. Hoe begint het verhaal?
Er is nog niet veel gebeurd voor het boek maar wel iets belangrijks. Het verhaal begint namelijk als volgt: Dat Steffi en Nelli in de trein naar Gothenburg zitten. Je weet dan nog niet waarom, maar dat kom je te weten als je verder leest.

Wat zich daar voor afspeelt?
Er is oorlog in Wenen en Steffi en haar familie zijn joods. Het is gevaarlijk voor joden maar in Zweden is een soort joodse kinderopvang. Steffi’s ouders sturen Steffi en Nelli daar heen, want in Zweden zijn ze veilig, daar is geen oorlog.

5. Lieve Mona

De brief

Lieve Mona

Ik ben Steffi en ik ben 12 jaar. Ik ben vanOostenrijk naar Zweden gegaan maar nu kan ik dus niet goed Zweeds. Ik zit al wel op school, maar daar heb ik nog niet veel vrienden. Want er is dan een groepje, waarin 1 meisje iedereen tegen mij opzet. Iedereen loopt dan ook steeds met haar mee. Ze zegt dan steeds van die dingen zoals:” Wij spelen niet met buitenlanders”. Hoe moet ik dit oplossen?

Liefs, Steffi

Antwoord:

Lieve Steffi
Het is natuurlijk lastig als ze flauw doen en je kan niets terug zeggen in het Zweeds. Maar in je brief schreef je dat er 1 iemand was die de hele groep opstookt. Nou denk ik, dat er vast wel een paar in die groep zitten, die wel aardig zijn. Maar die lopen dus met die ene mee. Toch zou ik proberen om als je met 1 iemand alleen bent contact te leggen. Als je straks wat beter in Zweeds bent gaat het vast veel beter, want dan kan je tenminste dingen terug zeggen.

Succes, Mona

6. Mijn mening over het verhaal
De boeken van deze serie vind ik hele leuke boeken, alle boeken heb ik ook gekocht. Er staan hele zielige momenten in dan leef ik me helemaal in over hoe dat zou zijn, bijvoorbeeld het stukje waarneer ze net op het eiland is en een hele zielige brief aan haar ouders schrijft. Maar er staan ook hele leuke en spannende momenten in. Het boek zou ik niet nog een keer willen lezen, want ik heb ze allemaal al twee keer gelezen. Vaak vind ik boeken zoals deze ook heel leuk omdat ze zich afspelen in de geschiedenis. Deze boeken zijn ook echt boeken die je in één keer uit wil lezen.