Waar gaat jouw geld allemaal aan op? Heb jij een gat in je hand? Of ben je juist een spaarder? Heb jij een bijbaantje of heb je die extra inkomsten niet nodig?

Doe mee aan het Scholierenonderzoek van het Nibud en steun zo kinderen in arme landen!

Boekverslag Willem F. Hermans

Au pair

... 19 20 21 22 23 [24] 25 26 27 28 29 ...

Info over dit verslag

Geschreven door:

Wesley [meer]

Niveau:

4HAVO

Kwaliteit:

Waardering:

Taal:

Nederlands

Woorden:

1381

Opvragingen:

8

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker Openen in tekstverwerker

Printen Printen

Emailen Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (1 stem)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Willem F. Hermans

Laatst gewijzigd op 10 juli 2004

Analyse

Auteur: Willem Frederik Hermans
Titel: Au Pair
Genre: Psychologische roman
Algemene gegevens: Au Pair, De bezige bij, Amsterdam, 2003, 447 blz. (eerste druk september 1989).

Samenvatting:

Het Hollandse meisje Paulina, wonend in Vlissingen, besluit om in Parijs Frans en kunstgeschiedenis te gaan studeren. Ze besluit te gaan werken in Parijs, als au pair. Zodoende komt ze terecht bij twee gezinnen, het gezin Pauchard en de familie Lune.
Beide gezinnen wijken af van het standaardgezin, zo blijken de Pauchards een stelletje naaktlopers te zijn en hebben ze nogal merkwaardige eigenschappen. Al vlug komt ze terecht bij de Lune familie. Weer een opmerkelijk gezin. Ze wordt bedolven onder de goedgezindheid van de familie ook krijgt ze heel wat cadeaus. De familie is immers rijk genoeg. Dit bevalt Paulina wel, maar toch vertrouwt ze het niet helemaal. Ze hoeft helemaal niks te doen en wordt verwend, wat kan dit betekenen? Vroeg ze zich menigmaal af. Op een gegeven moment deed de kans zich voor dat Paulina wat terug kon doen voor de familie; een klein fortuin overbrengen naar een Joodse organisatie. Helaas ontdekte ze na de reis die ze moest afleggen om het geld over te brengen, hoe de familie Lune werkelijk in elkaar zit.

Thema: Waarheid, werkelijkheid, schijn, bedrog.

Biografie:

Willem Frederik Hermans is geboren op 1 september 1921, te Amsterdam. Al vroeg bleek dat hij over bepaalde kwaliteiten bezat, zo was hij de beste leerling van zijn basisschool. Na de basisschool genoot hij een opleiding aan het Barlaeus Gymnasium. Na het succesvol afgerond te hebben besloot hij te studeren aan de universiteit. Vanaf 1940 studeerde hij aan de Universiteit van Amsterdam onder andere sociale geografie en fysische geografie. Op 4 juli 1950 trouwde Hermans met Emmy Meurs, van wie hij in 1955 een zoon kreeg. Hermans stierf aan de gevolgen van zestig jaar lang roken op 27 april 1995.

Bibliografie:

Willem Frederik Hermans heeft niet alleen romans geschreven, maar ook essays, filosofisch werk, wetenschappelijk werk, poëzie en korte verhalen. Hier even op een rijtje de bekendste werken van Hermans:

Ik heb altijd gelijk (roman, 1951)
Het behouden huis (novelle, 1952)
De donkere kamer van Damokles (roman, 1958)
Nooit meer slapen (roman, 1966)
Onder professoren (roman, 1975)

Bronvermelding:

Wikipedia NL [web page], Copyright 2004.
URL: <http://nl.wikipedia.org/wiki/Willem_Frederik_Hermans>
(Gezien dd. 6 mei 2004)

Persoonlijke Tekstbeleving

Vanaf het moment dat ik me echt interesseerde in boeken, laten we zeggen een jaar of drie, vier geleden, kwam ik de naam WF Hermans menigmaal tegen. Het scheen een gerenommeerde schrijver te zijn, met goede boeken. Volgens bepaalde bronnen behoorde hij tot de ‘grote drie naoorlogse schrijvers’ in Nederland, samen met Gerard Reve en Harry Mulisch. Werk van Reve en Mulisch kende ik al en kon ik wel waarderen, reden genoeg om er eens een boek van Hermans bij te pakken. Na wat zoekwerk op het internet, kwam ik erachter dat ‘De donkere kamer van Damokles’ een veel gelezen en geprezen boek is onder het werk van Hermans. Toch sprak ‘Au Pair’ mij meer aan en begon ik aan dat boek.
Het eerste wat opvalt aan dit boek is de ‘gemakkelijke’ en auctoriale vertelwijze. Gemakkelijke tussen aanhalingstekens, want het ligt er nu maar net aan hoe de lezer het boek beleeft, maar de opbouw van het boek is, zoals Hermans zelf zegt, volgens het ‘klassieke roman model’, dit model voldoet aan de eisen van een gemakkelijk te lezen boek. In zijn essay “Experimentele romans” vertelt hij over het klassieke roman model en zegt dat hij niets moet hebben van romans waarin tijd en ruimte elkaar niet logisch opvolgen. Ook staat erin zijn essay dat, zodra er iets gebeurt in het boek, het een gevolg moet hebben. Ofwel, je zult nooit in een van zijn romans te lezen krijgen dat er (bijvoorbeeld) ergens een kat rondloopt, zonder dat die kat later terug komt in het verhaal en het een rol heeft. Deze punten zorgen er naar mijn mening inderdaad voor dat het boek gemakkelijk te lezen is, dit is voor mij en waarschijnlijk voor velen een pluspunt. In Hermans boeken zitten bovendien geen zinnen waarin een stuk of 20 komma’s staan, misschien op een enkele uitzondering na. Met de moeilijke woorden valt het ook wel mee, ik denk dat iedere bovenbouwleerling in staat moet zijn dit boek zonder moeite uit te kunnen lezen. Hoeveel mensen houden er nu van om romans te lezen, die vol zitten met flashbacks en met details die de sfeer in het boek op geen enkele wijze bevordert? Dergelijke romans lees je niet zomaar uit, wil je het boek echt begrijpen, bovendien zul je het nogal saai en langdradig kunnen vinden. Hermans boeken lees je daarentegen zonder veel moeite binnen enkele dagen uit.
Vol lof ben ik over Hermans opbouw qua boeken, maar is het verhaal van het boek wel goed? Zijn de personages wel goed uitgewerkt? Zodra je het boek begint te lezen, merk je al snel waar de titel betrekking op heeft. Paulina gaat studeren in Parijs en wil er gaan werken als au pair. Het thema is zowat overal verwerkt in het boek. Je zult dus niet (of niet gauw) ineens wat lezen over wat anders.
Aangezien dit een psychologische roman is, worden de meningen en gevoelens van personages vaak benadrukt in het verhaal. Tijdens een bezoek aan de Generaal kreeg Paulina een hele lofrede te horen over Guys, een Spaanse kunstschilder. De Generaal blijft maar vertellen over hoe geweldig Guys wel niet was voor zijn tijd. Bij een later bezoek vertelt de Generaal over zijn dilemma en de associaties met een van Kant’s theorieën. Doordat de personages duidelijk hun voorkeur voor bepaalde dingen uit spreken en er ook vaak over vertellen, worden de personen in het verhaal wat levendiger. Nu nog zie ik voor me een oude (zieke) Generaal die in zijn kamer kunstwerken van Guys glimlachend bekijkt.
Het verhaal zelf is samengesmolten met het thema, we lezen voornamelijk wat Paulina als au pair beleeft in Parijs en lezen over haar tegenslagen, haar verwachtingen van mensen die niet bleken te kloppen. Tijdens haar avonturen krijg je veel eigenaardige personages en verrassende gebeurtenissen voorgeschoteld. Zo hebben we te maken met het advocatengezin Pauchard, dat er geen moeite heeft naakt rond te lopen in het aanzicht van het personeel. En komen we (al snel) terecht bij de familie Lune, die schatrijk is en de gemiddelde lengte zo rond de 1.90 m ligt. Qua verrassende gebeurtenissen zou ik bijvoorbeeld Paulina’s reis kunnen opnoemen die ze maakte naar Luxemburg, toen ze een koffer wilde overhandigen aan een Joodse organisatie. Heel de reis die voor haar gepland stond, via de trein naar Basel gaan, was veranderd. Van te voren was met de familie Lune afgesproken dat ze naar Basel zou gaan en daar het koffertje af te leveren. Paulina had veel vertrouwen in de familie, immers, ze had er nooit problemen mee gehad en ze kreeg alles wat ze maar wilde, ook al vroeg ze er niet om. Ze werd altijd geholpen door de familie, bijvoorbeeld als ze eens een keertje wilde gaan eten in een restaurant, zou de familie erop staan dat ze werd gebracht met de auto en dat ze ook zou worden opgehaald daarmee. Daarom was het zo vreemd dat ze niet eens een naar de notaris en het station werd gereden door een van de Lune’s. Bij de notaris zou ze het koffertje ophalen en dan zou ze naar het station gaan om de trein naar Basel te nemen. Niemand van de Lune’s bracht haar en het treinkaartje wat ze had, bleek bestemd voor Luxemburg te zijn. Vanaf dat moment in het verhaal krijg je al snel een andere visie op de Lune familie. Je denkt dat ze verraders zijn en ze haar zo weg wilde werken. Dit is ook een duidelijk voorbeeld van hoe het thema is verwerkt in het boek.
Zoals te lezen valt, ben ik vol lof over Hermans boek. Goed uitgewerkte personages, verrassende gebeurtenissen, thema goed verwerkt in het boek, chronologische volgorde, geen moeilijke zinnen en woorden en nog veel meer positiefs maken dit boek tot een topboek. Ik ben helemaal niet verbaasd dat Hermans tussen de ‘grote drie’ staat. Na dit prachtboek te hebben gelezen, ben ik van plan meer van Hermans werk te lezen. Het is jammer, dat ik niet eerder een boek van Hermans heb gelezen. Als laatste wil ik zeggen dat ik het werk van Hermans aan iedereen aan kan raden.

Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.

Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.

naar boven