Boekverslag Theodor Storm

Geschreven door:	anoniem
Datum ingestuurd:	5 april 2004
Niveau:	5 havo
Taal:
Woorden:	1021
Opvragingen:	1280 (20 deze maand)
Waardering:	Currently 3.78/5 1 2 3 4 5 3.8/5 (18 stemmen)

Titel:	Aquis submersus
Auteur:	Storm, Theodor
Jaar van uitgave:	1876

Auteur:	Storm, Theodor
Geslacht:	man
Nationaliteit:	Duits
Populaire titels:	1888Der Schimmelreiter (6) 1850Immensee (3) 1876Aquis submersus (1) 1881Hans und Heinz Kirch (1) 1875Pole Poppenspaler (0)

Download dit verslag in PDF-formaat

Samenvatting van het boek:

Het boek is een raamvertelling. Dat wil zich dat het boek een verhaal vertelt dat zich afspeelt in twee tijden: het ‘heden’ en het ‘verleden’.

Heden:
De ik-figuur vertelt over zijn jeugd in Noord-Duitsland, over de zee en de heide die daar zijn en waar hij van houdt. Hij ging met zijn vriendje altijd in een kerk spelen. In die kerk was een groot crucifix (kruis) dat zijn aandacht trok. Ook hing er een schilderij op, waar een man met een dood kind en een lelie op stond. In de hoek van het schilderij stonden vier letter (CPAS) en het jaar (1666). Aan de vader van zijn vriendje vroeg hij wat de letters betekenden. Ze kwamen de betekenis te weten van drie letters: Culpa (door schuld), Aquis (vloed) en Submersus (verdronken). De betekenis van de P wisten ze niet.
De ik-figuur is volwassen geworden en is op zoek naar een huis/kamer voor zijn neef. Hij komt in een oude bakkerij terecht, waar hij een geschikte kamer vindt. In deze kamer vindt hij het schilderij dat altijd in de kerk had gehangen waar hij speelde. In het kastje, dat ook in de kamer staat, vindt hij twee boekjes. Daarin begint hij te lezen…

Verleden:
Johannes, de ik-figuur uit het verleden, is een schilder die in Amsterdam woont. Hij is op weg naar het landgoed van Gerhardus, een vriend van zijn vader. Toen de vader van Johannes was overleden heeft Gerhardus hem gestimuleerd om te gaan schilderen. Hij gaat ook naar het landgoed, omdat hij de dochter van Gerhardus, Katharina, wilt zien. Vroeger was hij verliefd op haar. Onderweg ziet hij dat het land verwoest is, dit komt door de 30-jarige oorlog, die net is afgelopen.
Als hij op het landgoed aankomt wordt hij ‘begroet’ door de twee honden, Tartar en Türk. Dieterich, de knecht van Gerhardus, komt op het geblaf af en vertelt Johannes dat Gerhardus is overleden. Johannes gaat naar Gerhardus die in een kamertje ligt opgebaard. In dat kamertje ontmoet hij Katharina. Ze vertelt hem droevig dat ze is verloofd met Kurt van der Risch. Dit was het idee van Wulf, de gemene broer van Katharina.
Wulf is blij dat Johannes er is. Hij moet namelijk Katharina gaan schilderen, omdat ze gaat trouwen. Ook moet hij een schilderij maken van Gerhardus. Johannes gaat kijken in een kamer waar allemaal schilderijen hangen van de voorouders van de familie. Op één schilderij ziet hij een oude vrouw, een betovergrootma van Katharina, die dezelfde enge, gemene ogen heeft als Wulf. Hij komt te weten dat deze vrouw haar dochter heeft vervloekt en dat daarom haar kleinzoon in een put is verdronken.
Omdat Katharina niet wil trouwen met Kurt bedenkt Johannes een plan: ze moet naar het klooster in Preez gaan. Daar moet ze blijven totdat Johannes geld heeft verdiend in Amsterdam. Dan komt hij haar ophalen en zullen ze trouwen. Zo gaat Johannes naar Preez om te vragen aan zijn zus (de directrice van het klooster) of Katharina daar mag komen. Hij krijgt een brief mee voor haar. Hij koopt in Preez gelijk een lijst voor het schilderij. Voordat hij naar huis gaat, gaat hij langs het café van Hans Ottsen om te vragen of hij een kar mag lenen om de lijst te vervoeren. In het café zitten Kurt en Wulf. Een knecht van Kurt heeft hem gezien bij het klooster en Wulf weet meteen wat Johannes van plan is. Ze willen de brief afpakken, maar Johannes vlucht door het bos.
Als hij op het landgoed is aangekomen, wenkt Katharina hem naar boven, naar het torenkamertje. Johannes klimt langs de muur omhoog. In het torenkamertje brengt hij de nacht samen met Katharina door. De volgende morgen gaat hij terug naar het café om zijn paard op te halen. Teruggekomen bij het landgoed ziet hij Wulf praten met Bas’ Ursel (een oude vrouw): zij heeft hem naar de kamer van Katharina zien gaan. Als Johannes weet dat ze zijn verraden vraagt hij aan Wulf om Katharina’s hand. Wulf wordt erg boos en schiet Johannes neer met een pistool.
Een paar weken later is Johannes genezen van zijn verwonding en gaat hij terug naar het landgoed van Gerhardus. Daar hoort hij dat Katharina midden in de nacht is verdwenen: ze zeggen dat ze is opgehaald door een koets met een donker uitziende man.

Heden:
De ik-figuur heeft het eerste boekje uit en begint met het lezen van de tweede.

Verleden:
Het is vijf jaar later: 1666. Johannes werkt in Duitsland als schilder en woont met zijn broer in één huis, een bakkerij (DE bakkerij). Johannes werkt aan een schilderij over Lazarus.
Op een dag komt er aan de deur een koster die hem vraagt of hij de pastoor van zijn kerk wil schilderen. Deze kerk staat in een dorpje verderop. Johannes doet dit, al verdient het niet zo goed. Als Johannes de pastoor aan het schilderen is, ziet hij een jongetje van ongeveer vijf jaar in de kerk lopen, de zoon van de pastoor, die ook Johannes heet.
In het dorp waar Johannes woont komt een groot spektakel waar zijn broer aan mee moet helpen, omdat hij in de gemeente zit: er wordt een heks verbrand. De heks is alleen al dood: ze is in de gevangenis overleden aan de natuurlijk dood. De mensen vinden dit erg jammer. Als de heks wordt verbrand gaat Johannes het schilderij afmaken. De pastoor is er niet: hij is bij de heksverbranding aan het kijken. Deze dag ziet hij de vrouw van de pastoor, het is Katharina. Ze zijn allebei erg blij dat ze elkaar zien en vallen snikkende in elkaars armen. Daarom letten ze even niet op Johannes jr die aan het spelen is. Ze komen er te laat achter dat hij in de put is gevallen. Zo verdrinkt Johannes jr.
De pastoor komt terug en is erg boos op Johannes en erg verdrietig om Johannes jr. Nadat Johannes zijn zoontje heeft geschilderd moet hij, zonder Katharina, vertrekken.

Heden:
De ik-figuur vertelt dat Johannes de schilder altijd onbekend is gebleven. Ook weet hij nu dat de P van Patris (vader) is. Zijn vermoeden was dus juist: door de schuld van de vader in de vloed verdronken.