ff n studiebreak
Bankhangende Justine steekt loom haar duim op voor niet-sportende jongeren. Want wie sport er tegenwoordig nou nog?
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?

CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
Naam auteur: J.M. Coetzee
Titel boek: Youth
Jaar van publicatie: 2003
ISBN nummer: 0-099-45204-9
Onderdeel B: Inhoud
Opdracht 1:
1) Overleven: dit thema past volgens mij goed bij het boek, omdat het gaat over hoe een Afrikaan zich los probeert te worstelen van zijn achtergrond, naar Londen verhuist en daar probeert zijn leven om te toveren in een wereld van kunst. Het gaat echter niet zoals hij het plande. Hij vervalt in een computerprogrammeur, eigenlijk het tegenovergestelde van wat hij wilde: liefde en romantiek, verheven tot een kunst. Hij probeert dus te overleven, om alsnog dat romantische leven te vinden.
2) Relaties: ook dit thema past goed bij het boek, aangezien de hoofdpersoon eigenlijk alleen maar een relatie wil met een vrouw die hem liefheeft, en die hij ook liefheeft. In het begin, hoofdstuk 1, heeft hij een relatie met een wat oudere, ontwikkelde, wereldwijze vrouw, Jaqueline. Samen slapen zij in een bed, gemaakt voor één, wat kenmerkend is voor eigenlijk het hele boek. de hoofdpersoon heeft geen keuze. Hij is altijd net op tijd met de huur, en heeft altijd geld te kort. Verder in het boek krijgt hij nog meerdere relaties, maar ook die zijn van korte duur. Hij ontdekt eigenlijk ook niet zijn ware liefde, die hij zo zoekt.
3) Menselijk falen: ook menselijk falen staat centraal in Youth. De hoofdpersoon wil zo graag dat zijn wensen uitkomen, maar het schijnt maar niet te lukken. In de laatste alinea staat:
“He and Ganapathy are two sides of the same coin: Ganapathy not starving because he’s cut off from mother India, but because he doesn’t eat properly, because despite his M.Sc. in computer science he doesn’t know about vitamins and minerals and amino acids; and he locked into an attenuating endgame, playing himself, with each move, further into a corner and into defeat. One of these days the ambulance men will call at Ganapathy’s flat and bring him out on a white stretcher with a white sheet on his face. When they have fetched Ganapathy, they might as well come and fetch him.”
Hieruit maak ik op, dat hij alle zin in en naar leven is kwijtgeraakt, en niets anders wenst dan de dood. Dit is het ultieme voorbeeld van het menselijk falen.
Opdracht 2:
Op Internet kon ik met geen mogelijkheid een samenvatting vinden, dus ik maak er zelf maar ééntje.
Youth gaat over een jonge Zuid-Afrikaan, die maar één ding wil: de ware liefde vinden, en het leven tot een kunst verheffen. Teneinde dat te bereiken verhuist hij naar Engeland. Hij krijgt een kortstondige relatie met Jaqueline. Zij is echter niet de ware voor hem. Ze zeurt alleen maar over alle mannen die haar gedumpt hebben. De hoofdpersoon probeert zoveel mogelijk zichzelf intellectueel te laten overkomen, of het te zijn. Dit doet hij door veel boeken te lezen, onder andere van T.S. Elliot en Ezra Pound. Hij gaat zelfs bij een soort art-club. Hij had een wiskundige opleiding gevolgd, maar zijn hart ligt toch meer bij literatuur, kunst en poëzie. Daarom werkte hij ook in een bibliotheek.
Uiteindelijk krijgt de hoofdpersoon een baan bij IBM, destijds de grootste computerprogrammeur van de wereld. Hij maakt daar een beetje carrière en werkt graag met de Atlascomputers. Hij krijgt een vriend, meneer Ganapathy, waar hij veel mee omgaat, althans meer dan de andere programmeurs. Ganapathy eet niet veel, eigenlijk zelfs te weinig. Door het hele boek is de hoofdpersoon erg depressief, van het moment dat hij uit Afrika vertrekt, tot het moment, helamaal achter in het boek, dat hij wenst dat als Genapathy wordt afgevoerd, hij ook zijn laatste adem uitblaast.
Onderdeel C: verdieping
Interview
Vraag: wat dacht je toen je besefte dat je bij een computerbedrijf zou gaan werken?
Antwoord: ik dacht eerst bij mezelf ‘hoe ben ik in godsnaam bij een computerbedrijf terecht gekomen?’. Mijn doel in het leven was romantiek vinden, en de ware liefde. Eigenlijk kwam ik er toen achter dat het niet zou lukken. Ik had al vele relaties achter de rug. Het waren echter allemaal kortstondige relaties, zonder liefde. Het leek wel of die relaties enkel om de seks draaide. Je kan je wel voorstellen dat liefhebben iets anders is dan dagelijkse, gevoelloze seks. In het begin was het wel oké, maar het gaat toch vervelen, hé.
Vraag: wat had je anders gedaan, het geen wat gebeurd is in acht genomen?
Antwoord: ik was in eerste instantie helemaal niet uit Afrika weggegaan. Dat was de grootste fout die ik heb gemaakt. Als ik in Afrika was blijven wonen, was ik nu misschien wel een meester op een school geworden, of bibliothecaris. In ieder geval was ik beter terecht gekomen dan waar ik nu ben aangeland. Computerprogrammeur is totaal niets voor mij. Ik heb een poosje geprobeerd om het maken van programma’s te zien als poëzie, maar dat lukte toch niet. Een dergelijke computer is toch het meest onromantische en meest gevoelloze apparaat wat er is?
Vraag: aan het einde van je verhaal staat dat als mannen van de ambulance je collega, meneer Ganapathy, onder een wit laken, op een brancard, naar buiten dragen, ze jou ook mogen meenemen. Dat klinkt mij in de oren als een soort van doodswens.
Antwoord: zo zou het bij mij ook geklonken hebben, maar ik vergeef je de onkunde van poëtische uitspraken. Het was dus geen doodswens, maar een poëtische manier van zeggen ‘ik heb ongelofelijk de boel lopen vernachelen’. Natuurlijk wil ik niet dood. Dat is tegen de wil van de natuur in. Het is wel zo, dat ik aan het einde van het verhaal een flinke depressie aan zag komen, en wellicht zat ik daar al in. Ik denk dat ik over een weekje of wat weer terug ga naar Afrika, dit keer voorgoed.
Dagboek
(de dag dat de hoofdpersoon uit Afrika vertrekt)
Lief dagboek,
Vandaag is de grote dag, de dag die mijn afscheid van Afrika aankondigt. Eindelijk is het zover; ik zal mijn saaie en doelloze leven wat ik nu lijdt verruilen voor een mooi, bruisend, liefdevol leven in mijn eigenlijke thuisland, Engeland. Ik hoor van uitwisselingsstudenten dat Engeland, en dan in het bijzonder Londen, de meest sfeervolle hoofdstad van de hele wereld moet zijn. Ik kan haast niet wachten om op de boot te stappen. Ik zal enkele dagen onderweg zijn, maar dat zal mijn aankomst in zowel mijn oude, als mijn nieuwe thuisland alleen maar beter maken. Ik vraag me wel af wie ik zal ontmoeten, waar ik zal gaan werken. Mijn studie zal mij daarbij wel helpen. Ik wil allereerst een beetje settelen. Daarna zal ik mij volledig storten op mijn leven als mens. Ik zoek de leukste vrouw die ik kan vinden en ga de hele dag met haar doorbrengen. Ik hoop dat deze wensen vervuld zullen worden. Ik ga nu mijn koffers pakken, hoewel ik niet veel heb.
Onderdeel D: recensie en aanbeveling
In Youth beschrijft de zelf van Zuid-Afrikaanse achtergrond afkomstige John Coetzee, hoe iemand uit Afrika probeert weg te komen, om een beter leven te leiden. Hij komt weg uit Afrika, maar vind het tegenovergestelde van wat hij verwachtte. Zijn leven stort ineen en hij vervalt in zinloze relaties en een saaie baan. Coetzee gebruikt veel woorden, waardoor de gemoedstoestand van de hoofdpersoon beter uitkomt. Hij gebuikt voornamelijk woorden die toch al een depressief imago hebben, zoals ‘loveless’ en ‘disappointed’. Dit geeft het boek toch wel een depressief tintje. Er gaat ook weinig goed in het verhaal. Relaties lopen fout, hij ontmoet weinig nieuwe mensen en zijn baan is niet bepaald om over naar huis te schrijven.
Ik zou het boek niet voor iedereen aanraden. Het is te moeilijk voor veel Nederlanders met een matige kennis van engels, Coetzee gebruikt namelijk naast deprimerende woorden ook nog eens ‘oud-engelse’ woorden. Dit zou de lezer in verwarring kunnen brengen. Een positief puntje in de donkere nacht is dat er enkele ‘Afrikaanse’ woorden inzitten die van het Nederlands afstammen. Zo wordt met regelmaat het woord Afrikaners gebruikt, in plaats van Afrikanen. Dit vind ik positief, omdat ikzelf, uiteraard, ook Nederlands ben.
Kortom, het boek is zeker niet voor iedereen, maar wel goed om een keer te lezen.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.