Boekverslag Karel Glastra van Loon

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem
Niveau:	5HAVO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	2533
Opvragingen:	31

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (14 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Karel Glastra van Loon

• De onzichtbaren (5)

  2003

• De passievrucht (78)

  1999

• Lisa's adem (31)

  2001

• Ongeneeslijk optimistisch (1)

  2005

• Vannacht is de wereld gek geworden (2)

  1997

Samenvatting

Armin Minderhout woont samen met zijn vriendin Ellen en zijn dertienjarige zoon Bo in Amsterdam. Hij werkt als corrector bij een wetenschappelijke uitgeverij. Hij en Ellen willen graag nog een kind maar dat lukt niet. Armin laat zich onderzoeken. Als hij er achter komt dat hij zijn hele leven al onvruchtbaar is, stort zijn leven in elkaar. Hij kán dus niet de biologische vader van Bo zijn. De moeder van Bo, Monica, is al een paar jaar dood en kan hem dus niet vertellen wie de vader is. Armin besluit zelf op zoek te gaan.
Om op zoek te gaan, moet Armin teruggaan in het verleden, naar de tijd dat Monica nog leefde. Hij maakt voor zichzelf een lijstje van wie de biologische vaders van Bo zouden kunnen zijn. Hij begint met de ex-vriend van Monica, Robert Hubeek. Hij gaat bij hem op bezoek. Hij zoekt zijn adres op en maakt een afspraak met Robert. Hij en Robert hebben elkaar nooit gemogen, en tijdens het gesprek wordt het Armin duidelijk dat Robert niet eens weet dat Monica gestorven is. Hij laat het zo, en schrapt hem van zijn lijstje.
De volgende 'kandidaat' is de huisarts die Monica naar het ziekenhuis heeft gebracht vlak voor ze kwam te overlijden. Hij maakt een afspraak en vraagt hem op de man af of de arts de vader van Bo is. Hij is nogal geschokt en toont zijn medeleven aan Armin. Na dit gesprek schrapt Armin ook de huisarts van zijn lijstje.
De enige die nog overblijft is Niko Neerinckx, die bij Monica op het reisbureau werkte, en van wie Monica eens gezegd heeft dat hij al menig huwelijk op de klippen heeft laten lopen. Niko viel namelijk nogal eens op de vrouw van een ander. Armin durft Nico hier niet mee te confronteren, omdat hij bang is dat hij dan nog wel eens de voogdij zou willen aanvragen. Hij gaat op bezoek bij de vrouw van Niko. Hij doet zich voor als Erik Aldenbos, een vorige bewoner van het huis van de familie Neerinckx die als klein jongetje brieven verstopt zou hebben op de zolder tussen de balken. Hij ontmoet de vrouw van Niko een aantal keren. Hij komt er achter dat de oudste zoon van Niko ook Bo heet en hij ziet dat ze een foto van Monica in het familiealbum hebben. Alles wijst er op dat Niko de 'dader' is naar wie Armin zo driftig op zoek is.
In de tijd dat hij op zoek is naar de 'dader', denkt Armin voortdurend aan de tijd die hij heeft doorgebracht met Monica en aan de periode van haar ziekte. Bovendien overlijdt zijn vader ook nog in deze periode. Dit alles grijpt hem nogal aan en hij besluit dat hij er tussenuit moet. Bo en Armin gaan met z'n tweeën naar Ameland. Ze hebben daar een heerlijke tijd, maar als Bo verliefd wordt op een meisje die daar ook op vakantie is gaat het mis. Wanneer Bo en Armin in de kroeg zitten waar het meisje ook is, gaat Bo aan het eind van de avond met de jongelui mee ergens anders heen, terwijl Armin blijft waar hij is en zich gaat bezatten. De volgende ochtend wordt hij wakker met een gigantische kater. Hij vraagt zich af of Bo thuis is, en ziet hem samen met zijn vriendinnetje in bed liggen. Toen ze weg waren, ging Armin op het bed liggen en werd wakker van geschreeuw. Hij lag in zijn eigen braaksel en Bo ging tegen hem tekeer. Er begint een woordenwisseling waarin Armin vertelt dat hij niet de vader van Bo is. Bo is woedend en geschokt. Armin heeft er spijt van dat hij het Bo verteld heeft, maar het is ook een enorme opluchting.
Wanneer Armin weer thuis is gaat Armin de spullen van zijn vader opruimen. Hij vindt onder het bed van zijn ouders een kistje. Daarin zit een brief van Monica, gericht aan zijn vader. Het enige dat erin geschreven staat is: 'Ik ben zwanger. M.' Armin beseft dat dit maar één ding kan betekenen en gaat geschokt naar huis waar Ellen en Bo zijn, die beiden gehuild hebben. Op de tafel ziet Armin een envelop liggen waarop staat: 'Voor Bo'. Het is het handschrift van Monica. Ellen heeft al die jaren de brief voor Bo bewaard waarin staat wie zijn biologische vader is. Ze wist het al die tijd.

Thema
a.1&2. Al snel maakt Karel Glastra van Loon duidelijk dat het thema van het boek het bedrog is, waardoor Armin niet de vader van zijn kind blijkt zijn. Verder blijkt dat de personages erg veel van elkaar houden en daar ook erg veel waarde aan hechten. Een ander thema is dus liefde. Verder zijn de thema’s die aan bod komen bedrog en wantrouwen. Armin wordt bedrogen door Monica en hij wantrouwt verschillende personen, waarvan hij er velen als ‘dader’ ziet. Wat ook erg naar voren komt, is hoe paranoïde Armin wordt. Hij vindt zelfs de huisarts verdacht als het gat om de biologische vader van ‘zijn’ kind.

Het motief van De Passievrucht is het achterhalen van de ‘dader’. Daar is Armin voortdurend mee bezig en dat zal hem uiteindelijk ook lukken. Hij blijkt zeer gefrustreerd te zijn door het nieuws van de dokter dat hem duidelijk maakt dat hij niet de vader van Bo is.

b.1. Voor mij persoonlijk heeft dit thema geen betekenis.

b.2. Mijn visie op het onderwerp is niet echt veranderd na het lezen van dit boek.

Tijd
a.1&2. Het verhaal wordt niet chronologisch verteld. Naast een deel dat in het heden afspeelt (tijdens de zoektocht naar de biologische vader van Bo) komen er ook heel veel stukken van verleden in voor (van vlak voor tot vlak na de dood van Monica). De stukken van de verleden tijd komen niet in chronologische volgorde achter elkaar, want het zijn gedachten die allemaal door elkaar komen.

b.1. Het maakt het een beetje verwarrend. Je moet wel goed oplettend in welke tijd het zich speelt.

b.2. Het speelt gewoon rond deze tijd af. Dat merk je aan het taalgebruik en aan de manier waarop de mensen met elkaar omgaan.

Perspectief
a.1&2. Het perspectief ligt bij Armin. Er is een ik- vertelsituatie. Je leert de gedachten en gevoelens van de hoofdpersoon, Armin, goed kennen. Het perspectief is eenvoudig je ziet de gebeurtenissen door de ogen van één persoon. Het effect is dat het verhaal wanhopiger wordt, de hoofdpersoon is namelijk wanhopig om de echte vader van Bo te vinden.

b.1. De zinsbouw is makkelijk. Het zijn korte en begrijpelijke zinnen.
De woordkeus is makkelijk en modern. Er staan niet veel moeilijke woorden of lastige stukjes in. Er zitten wel wat moeilijke stukjes in bijvoorbeeld als Armin stukjes gaat citeren van zijn werk, of als hij stukken leest uit het voorwetenschappelijk Evangelie van Philippus.
Maar dat is dan niet vaak en die stukjes zijn ook niet echt heel belangrijk. Door de zinsbouw en de woordkeus is het boek leuk en makkelijk om te lezen. Het is ook leuk dat er soms feitjes worden verteld die niet echt voor belang zijn bij het verhaal, zoals bijvoorbeeld dat er bij een man meer sperma vrijkomt als hij vreemdgaat.

b.2. Nee, zelf heb ik ook geen ervaring met dit soort handelingen. Ik zou het waarschijnlijk anders doen, ik weet het niet precies.

b.3. Je raakt wel goed betrokken bij het lot van de hoofdpersoon, je kan echt met hem meeleven.

Personages
a.1&2. De hoofdpersoon in het boek is Armin.
Armin is in de dertig jaar. Hij is een round character, omdat je veel over hem te weten komt. Van beroep is hij corrector bij een wetenschappelijke uitgeverij. Dit is van extra betekenis voor het verhaal: hij is een geboren rechtzetter, en uitgerekend die blijkt toergerust met een spelfout in zijn genen Hij is tevens liefhebber van biochemische weetjes en feitjes. Hij is qua karakter erg wantrouwend, hij verdenkt iedereen er van de biologische vader van Bo te zijn, zelfs zijn eigen huisarts. Daarbij komt nog eens dat hij altijd de waarheid wil weten.

De bijpersonen zijn Bo, Monica, Ellen, Dees en de ouders van Monica en Armin zelf.

Bo is de vermeende zoon van Armin en Monica. Tot op het einde van het boek is het niet duidelijk wie de biologische vader van hem is. Hij is in het boek rond de dertien jaar oud. Er wordt meer over zijn leven verteld, over de tijd voor Monica’s dood, vanaf dat hij ongeveer drie jaar oud was.

Monica is de vroegere vriendin van Armin. Ze is gestorven aan een hersenvliesontsteking, in het boek 10 jaar geleden. Hiervoor moet Armin voor Bo zorgen.

Ellen is de tegenwoordige vriendin van Armin. Ze is tevens een vroegere vriendin en collega van Monica. Zij heeft Armin uit zijn rouwperiode om Monica gehaald, een periode waarin hij veel dronk, en ’s nachts altijd op stap was. Zij en Armin voeden nu samen Bo op.

Dees is de beste vriend van Armin aan wie Armin zijn avonturen verteld die hij beleefd in de zoektocht naar de biologische vader van Bo. Dees is vastbesloten de evolutietheorie van Darwin omver te werpen, en houdt Armin op de hoogte van zijn kritiek op deze theorie.

De ouders van Armin en Monica komen minder vaak voor in het boek. Vooral de ouders van Monica komen weinig voor omdat Armin het niet zo opheeft met die mensen. Alleen de vader van Armin speelt een grotere rol in het boek omdat hij de biologische vader van Bo is, en omdat hij in de ogen van Armin een ‘alleskunner’ is, wat Armin zelf niet is, omdat hij zijn enige grote liefde heeft laten gaan.

b.1. Ja, hij neemt de beslissing om de echte vader van zijn ‘zoon’ te gaan zoeken. Dat doet niet iedereen zomaar.

b.2. Nee, gelukkig niet. Ik ken dit soort situaties niet van eigen ervaring.

Ruimte
a.1. Het verhaal speelt zich af in Amsterdam, daar woont Armin me Ellen en Bo. Hij heeft daar ook gewoond met Monica.

b.1. Het is wel van belang dat Armin in een grote stad woont want na de dood van Monica zwerft hij vaak ’s nachts door de stad. (dat zou in een dorp of op het platteland kunnen zijn.) Maar het zou net zo goed elke andere grote stad kunnen zijn.

b.2. Het spreekt me niet aan, maar ook niet tegen. Ik vind het wel bij het verhaal passen en daar gaat het uiteindelijk om.

Spanning
a.1. Doordat het boek midden in een handeling begint, is dat niet echt interessant. Maar de spanning wordt heel goed opgebouwd, omdat je wilt weten wie de ‘vader’ is. Uiteindelijk kom je daar ook achter.
Ik had zelf heel er, dat ik mee ging denken met Armin wie die echte vader van Bo is. Hierdoor werd het nog spannender.
Wat de spanning ook beïnvloede was, dat de uiteindelijke dader heel onverwacht was. Ik had zelf niet aan die dader gedacht.
Het is dus echt een heel spannend boek, vanaf het begin en tot de laatste bladzijde.

b.1. Hij is er zeer goed in geslaagd de spanning in het boek te houden. Zoals ik al zei, van begin tot eind.

Stijl
a.1. Ik vind niet dat er echt een bepaald stuk van het boek in zit wat nou typerend is voor de schrijver. Het is allemaal wel hetzelfde.

a.2. De taal in het boek was niet moeilijk. Over het algemeen was alles goed te begrijpen. Alleen als Armin stukken van zijn werk als corrector voor een wetenschappelijke uitgeverij gaat citeren, is de tekst niet te begrijpen voor iemand die niet thuis is in dat vak. Ook de stukken die hij leest in het voorwetenschappelijk Evangelie van Philippus waren wat moeilijker om te lezen.
Het boek bevat veel dialogen, vooral tussen Armin en zijn beste vriend Dees.
Beeldspraak komt in het boek niet voor. Ik heb me goed kunnen inleven in het verhaal, mede door het makkelijke taalgebruik, zoals ik dat zelf ook gebruik in het dagelijks leven.

b.1. Het gaat wel, het verhaal werd een rommelig vertelt. Verder was het wel een spannend boek.

b.2. Ja, ik praat over het algemeen een beetje plat. Ik woon in Herwijnen en daar spreek ik veel met volwassenen en die hebben over het algemeen allemaal een accent. Ik gebruik niet zulke dure en moeilijke woorden. Ik weet van de helft geen eens wat ze betekenen.

Genre
a.1. ‘De passievrucht’ is een psychologisch roman. Je leest mee in de gedachten van Armin, hoe hij worstelt om te aanvaarden dat Monica met iemand anders heeft gevreeën toen zij een relatie met hem had. Je ziet dat zijn psychische kant benadrukt wordt in het boek. Er wordt in het boek minder aandacht aan gebeurtenissen besteedt. Het gaat er meer over hoe Armin over deze gebeurtenissen denkt.

b.1. Je komt veel te weten over de gedachten en de emoties van de hoofdpersoon. Dat is in dit boek ook het geval.

Eindwaardering
1.Structureel:
Het verhaal had een beetje rommelige opbouw door de vele flashbacks. Maar het was nog wel begrijpelijk voor de lezer. De flashbacks zorgen ervoor dat je weet hoe de tijd was voor Monika’s dood. Dus hoe Armin en Monika elkaar leerden kennen en hoe ze Bo opvoedden. Zo werd het duidelijker hoe de relatie was tussen Monika en Armin.

2.Emotioneel:
Toen ik het boek las was ik erg nieuwsgierig naar wie het gedaan zou hebben. Verder ging ik nadenken of ik wel van m’n beide ouders ben, maar dat zal wel want ik lijk echt veel op ze (meer dan op m’n opa’s en oma’s). Ik vond die gedachte niet plezierig maar ook niet onplezierig, maar gewoon zoals veel gedachten voelen. Ik kon me niet echt met een persoon in het boek identificeren. Ik lijk qua innerlijk en uiterlijk niet op een persoon in het boek, dus dat zal het wel zijn. Ik heb de personen in het boek ook niet echt namen gegeven van mensen die ik ken, want daar heb ik niet echt aangedacht. Ik denk ook niet dat ik nou iemand zou kunnen bedenken die wel op Armin zou kunnen lijken.

3.Intentioneel:
Ik denk dat de schrijver met dit boek gewoon de lezer probeerde te vermaken. Er zit niet echt iets diepgaand in dus hij liet je niet echt nadenken over bepaalde dingen. Behalve dan dat hij duidelijk maakte dat iedereen niet van zijn ouders kan zijn. Ik denk dat Karel Glastra van Loon een gewoon mensboek wou schrijven en dat is hem ook gelukt.

4.Moreel:
Ondanks dat je bedrogen bent, ga je toch op zoek in het voordeel van je dierbaren. Het boek zegt dat je veel over moet hebben voor je dierbaren en niet alleen aan jezelf moet denken als je het even moeilijk hebt.

5.Realistisch.
Ik vind dat het boek erg realistisch overkomt. Er gebeuren geen onmenselijke dingen in en het is allemaal heel logisch. Het is erg in de overeenstemming met de wereld die ik ken. De gebeurtenissen zijn erg boeiend. Ik vind het wel leuk om te lezen hoe Armin zich voelt als hij denkt dat hij de dader heeft en dan toch weer niet. Er zit wel een beetje spanning in dit boek. In de vorm ‘wie zal het gedaan hebben’.

6.Vernieuwing.
Het zal niet het eerste boek zijn over dit onderwerp, maar dit is toch een originele draai aan het onderwerp, want je hoort niet vaak dat iemand op zoek gaat naar zo’n iemand.