Boekverslag Christine Aventin

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1644
Opvragingen:	13

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 2 uit 5 (8 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Christine Aventin

• Le coeur en poche / Het hart op zak (12)

  1988

A
1. Het verhaal gaat om Alexie die zich moet redden nadat haar moeder is overleden. Veronique, haar moeder en Laurence, haar moeders vriendin, zijn vriendinnne. Ze zijn protituees. Veronique overlijdt. Laurence probeert voor Alexie te zorgen, maar dit gaat anders dan Veronique dat deed. Alexie gaat naar haar opa en tante. Daar blijft ze kort. Ze gaat terug naar Parijs en zoekt naar haar vader.

2. Ik heb het boek gekozen omdat het aangeraden werd. Het is een soortgelijk boekje als “Les jeux sont fait.” Er zat een woordenlijst bij en een korte samenvatting.

3. Van Christine Aventin had ik nog nooit gehoord. Ik heb wel eens een film gezien over ongeveer dit onderwerp. Deze ging over eenmeisje die in de prostitutie moest, net als haar moeder. Ze hield van een jongen die niet met haar mocht trouwen omdat zij te weinig bezit had in haar bruidschat. Ze slaap met bijna de hele stad en de jongen van wie zij houdt moet met een ander trouwen, terwijl hij verliefd is op het meisje.

B
1. Alexie is de hoofdpersoon. Het boekje draait het meest om haar.

2. Alexie heet eigenlijk Alexandra. Ze heeft van haar moeder geleerd nooit emotie te laten kennen. Alexie kan bijvoorbeeld niet huilen wanneer haar paard overlijdt: “Je ne trouvais meme pas la force de pleurer. Il m’expliquea qu’on avait trouvé mon cheval mort le matin meme. Il était couché dans son box, me dit-il, il semblait dormir. C’est toujours ce qu’on dit quand quelqu’un est mort : < il avait l’air de dormir> blz. 11. Alexie kent haar vader niet. Ze heeft altijd bij haar moeder gewoont. ‘Je ne vis pas avec mon pere, tout bonnement parce que je nel e connais pas, et lui ne sait meme pas que j’existe. Comment est-ce possible ? ma mere est une prostituee ! blz. 13 Alexie heeft een hekel aan de bijnaam Alex, dat lijkt zo op een hoeren naam. “Il n’a qu’unm seul défaut, mais il est de taille : il ne cesse de m’appeler Alex ! Et je supporte pas qu’on m’appelle Alex.. on peut me dire Alexandra ou Alexie, ou meme autre chose, mas pas Alex !’’ blz. 19. Alexie wil haar vader wel graag leren kenne. Ze ziet het als laatste kans het te vragen op haar moeders sterfbed. “Qui est mon pere?…… Non maman, qui est mon pere ?’’ blz. 53. ze heeft een eigen wil en gaat dan ook op zoek naar haar vader. Alexie laat zich noiit kennen, maar wanneer ze haar vader weer ziet moet ze toch wel erg huilen. “Mais tu pleures! Dit-il’’ blz. 122.

3. Er zijn verschillende relaties, ik beschrijf ze een voor een.
Alexie en Julien:

Julien zit bij Alexie in de klas. Ze lijken verliefd op elkaar.Julien is alleen afkomstig uit een ander milieu dan Alexie. Voor hem is eigenlijk een ander leven bedacht. Hij verteld ook een leugen over het feit dat zij met elkaar naar bed zijn geweest. Julien houdt het wel voopr gezien als hij erachter komt dat niet alleen haar moeder prostituee bleek te zijn, maar ook haar vader in de gevangenis zit.

Véronique en Alexandra:

Moeder en dochter. Veronique probeert haar dochter zo goed mogelijk op te voeden, door de omstandigheden heen. Ze hefet haar dochter raar, om op die manier zo ver mogelijk uit de problomen te blijven. “Tu ne dois aimer personne, Alexie.. personne ! Oui, maman, je n’aimerai personne, je te le promets. .. La vie.. jamais aimer personne’’ blz. 53

Alexandra, Véronique en Laurence :

Laurence vangt Alexie op wanneer Véronique overlijdt. Veronique en laurence zijn vriendinnen en beide prostituees. Ze heten in het bordeel: Veronique-Wanda en Laurence-Emmanu. Beiden proberen ze op verschillende manieren Alexie goed op te voeden.

4. Ik herken niet zoveel karaktertrekken uit dit verhaal van mezelf. Ik heb zelf nog nooit in deze situaties gezeten.

5. De hoofdpersoon is geen bekende persoon. Ik ben dus niet meer of minder te weten gekomen.

6. Ik vind het heel goed van Alexie dat ze zich niet zo maar van de wijs laat brengen. Het is heel logisch dat ze haar vader wil leren kennen, vooral nu haar moeder dood is. Het is goed van haar dat ze eerst bij andere naaste familie steun zoekt, maar als dit tot niets lijdt, niet meteen opgeeft.

7. Ik vind de vrachtwagenchauffeur sympathiek. Hij geeft gaar het vertrouwen in de mensheid weer terug. “Je ne sais pas pourquoi, mais je n‘eprouvais aucune peur. Mon camionneur avait dans les yeux une lueur de bonté qui m’inspirait confiance.’’ Blz. 82

8. Ik vind Gerard Bellommet en Julien niet sympathiek. Het ging Julien bij Alexie alleen maar om de sex, terwijl Alexie helemaal verliefd op hem was. Gerard heeft Veronique gebruikt en vermoordt haar ook. Later probeert hij ook nog Alexie haar verklaring tegen de politie in te laten trekken.

C
1. Ik denk dat de tijd waar het verhaal zich afspeelt niet veel van de onze afzit. In Parijs zitten een heleboel buurten met prostituees; vroeger, maar nu ook nog.

2. De tijd is niet zo hele belangrijk voor het verhaal. Maar ik denk dat de middelen van vervoer er al wel moeten zijn. Bijvoorbeeld auto’s en treinen. Anders kloppen de verplaatsingen van personen niet.

3. Het verhaal speelt zich niet tegen historische gebeurtenissen af.

4. Ik weet van deze tijd redelijk wat. Ik weet dat mensen soms hun inkomen op de meest ‘gekke’ manieren moeten verdienen. Anderen maken daar gebruik van. Neem bijvoorbeeld de prostitutie. Deze mensen hebben vaak hier niet voor gekozen hier in te komen. Ze moesten of ze zijn gedwongen. Ze komen er vaak heel moeilijk of helemaal niet uit.

5. Ik heb in dit verhaal niet veel bijgeleerd. Er wordt niet veel nieuws verteld.

6. Het verhaal duurt ongeveer twee weken. Het eerste deel van het verhaal is geschreven in twee dagen. Er zitten namelijk twee dagen tussen de dood van het paar van Alexie en haar moeder. Ze gaat naar haar tante en opa. Daar verblijft ze een paar dagen. Ze loopt weg en doet er twee dagen over om weer naar Parijs te komen. Dan duurt het ongeveer nog vier dagen voordat ze haar vader ontmoet.

7. Christine Aventin heeft de gebeurtenissen allemaal logisch achter elkaar gezet. Er wordt twee keer in een flits vooruit gedacht. Het is namelijk even een gauw toekomstbeeld van hoe Julien, de vriend van Alexie, eigenlijk zou moeten leven, en zou gaan leven.

D
1. Het verhaal speelt zich voornamelijk af in Parijs. Daar woont Laurence en daar woonde Alexie met haar moeder. Daar gaat Alexie ook naar school. Het tweede deel speelt in Bretagne, waar ze even bij haar opa en tante woont. Later gaat Alexie weer terug naar Parijs.

2. Ik weet van Parijs dat er een aantal buurten zijn die je maar beter niet op kunt zoeken als toerist. Er zijn achterbuurten met hoeren en ander gespuis. Ze liggen meestal wat afgelegen.

3 & 5. De plaatsen spelen wel een rol denk ik. Het geeft namelijk een heel ander beeld van de wereld waar deze mensen in leven. Het geeft een beetje karakter aan het verhaal. Je weet namelijk dat de twee vriendinnen in het verhaal het heel moeilijk hebben in hun omgeving. Ze leven nu niet echt bepaald in luxe. Ze kunnen niemand vertrouwen en van niemand houden. Zelfs Veronique haar dochter wordt achtervolgd door het ‘donkere’ leven. Haar vriendje wil haar niet meer, omdat de achtergrond wordt afgekeurd en ze wordt lastig gevallen door de vriend-moordenaar van haar moeder.

4. Het leven is heel rommelig en gevaarlijk.

Alexie zit op een gewone school met gewone kinderen. Dat is het leven voor haar overdag, vriendinnen, school en huiswerk. Terwijl s avonds haar moeder prostituee is, om geld te verdienen. Alexie wordt vanzelf in het gevaarlijke werk betrokken doordat haar moeder vermoord wordt. Ze zijn vaak in de achterbuurten van Parijs.

E
1. De persoon die dit verhaal verteld is Alexie. Zij is de dochter van een prostituee.

2. Mijn beeld wordt beïnvloed, omdat Alexie maar één persoon is die het verhaal verteld. Als haar moeder het verhaal had verteld had ik een ander beeld gekregen van het verhaal.

F
1. Ik denk dat de schrijver met dit verhaal niet zo veel wil zeggen. “Le coeur en poche” kun je namelijk op verschillende manieren koppelen aan dit verhaal. Je kunt het zien als een levensles voor Alexie. Haar moeder heeft haar altijd gezegd nooit te binden en nooit van iemand te houden. Ze moet haar ‘hart op zak’ houden. Je kunt het ook zien als een symbolisch gebaar. Wanneer Alexie een hondje krijgt van haar opa, draagt ze die altijd dicht bij zich in haar jaszak bij het hart.

2. Ik denk dat dit verhaal meer naar een levensles neigt. Wanneer je in de ‘onderwereld’ zit mag je je niet kwetsbaar opstellen, want dan is het gauw met je gedaan.

3. Ik ervaar dit als een levensverhaal van een dochtertje van een prostituee. Het is een heel droevig verhaal. Het meisje, Alexie, moet zich redden na de dood van haar moeder.

4. Ik heb meegekregen van dit verhaal dat sommige mensen het heel moeilijk kunnen hebben en tot alles in staat kunnen zijn. Ze kunnen zelfs de prostitutie ingaan, terwijl ze hiermee zichzelf en hun kinderen in gevaar kunnen brengen.

G
1. Ik vind dat de schrijver opzich wel duidelijk is. De gebeurtenissen zijn logisch geschreven. Het is wel makkelijk met een woordenlijst achterin, dan kan je alles wat je niet duidelijk vind nog een opzoeken. Ik zou opzich van de schrijfster nog wel wat boeken willen lezen.

2. Het is wel makkelijk om over je eigen tijd te lezen. Daar wee je het meest van af. Dus van de tijd wil ik wel meer lezen.

3. Ik had nog niets over de plaats gelezen, maar had al wel eerder van de hoerenbuurten van Parijs gehoord.

4. Ik vind het onderwerp wel interessant maar het is een beetje allemaal hetzelfde. Een ander onderwerp zou ik dan ook best willen proberen.