Boekverslag Herman Brusselmans

Vergeef mij de liefde

Info over dit verslag

Geschreven door:

anoniem

Kwaliteit:

Waardering:

Taal:

Nederlands

Woorden:

389

Opvragingen:

40

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker Openen in tekstverwerker

Printen Printen

Emailen Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 2 uit 5 (18 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Herman Brusselmans

Laatst gewijzigd op 27 april 2004

Titel v.d. roman: Vergeef mij de liefde
Auteur: Herman Brusselmans
Uitgeverij: Prometheus, Amsterdam

Brusselmans’ eigen samenvatting luidde als volgt:
“Mijn nieuwe roman Vergeef mij de liefde is spannend, geil, leuk, amusant, onderhoudend, gelaagd, diepzinnig, en hij zal mijn ontelbare lezers tot de late uurtjes wakker houden. Ik heb het ’m alweer geflikt.”
En wie kan hem hierin ongelijk geven? Misschien is zijn schrijfstijl niet aan iedereen besteed, maar hij is een genie in wat hij doet. De roman –die verdacht veel weg heeft van een autobiografie met een te veel aan fantasie- was ook voor mij een bezigheid voor de hele dag. Aan tafel, in bed, voor tv, in de auto,… Eens je aan dit boek begint kan je het gewoonweg niet wegleggen voor het uit is. Puur genot.
Het enige spijtige is dat hij zichzelf enorm tegenspreekt. Zo zegt hij dat hij een hekel heeft aan engelse uitspraken in een Nederlandstalige tekst, terwijl het boek er vol van staat. Of dat hij herhalingen haat, maar dit zegt hij dan wel zo’n twintig keer… Ook vertelt hij misschien dertig keer dat hij z’n hond uitlaat of thee drinkt, en wel tien keer dat hij gaat ‘pissen’. Hij neemt het trouwens ook niet zo nauw met de regels v.d. beleefdheid: op elke pagina staat wel iets in de richting van ‘kut’, ‘incompetente lul’, ‘stront’, ‘flikker’, of nog erger. Maar dat neem je er dan maar bij, het hoort er gewoon bij.
Waar gaat het boek nu eigenlijk over? Wel, in eerste instantie over zijn egocentrische ik-persoon, en over de liefde natuurlijk. Hij vertelt hoe hij van twee vrouwen kan gaan houden en wat dat met zich meebrengt. Ook onderwerpen als vriendschap, depressie, beroemdheid en de dood worden aangehaald.
Meestal hemelt hij deze begrippen dan ook oneindig lang op, om ze aan het eind weer helemaal af te breken.
Hoewel hij gekend is voor zijn eeuwige ‘rond de pot draaien’, wanneer je het boek eindelijk sluit snap je best wat hij bedoelt. Door in te gaan op de kleine dingen in het leven, bewijst hij dat het allemaal zo belangrijk niet is.
Verder is de verhaalopbouw een beetje verward maar niet moeilijk te volgen. Eigenlijk kan je niet echt van een verhaal spreken, gezien het boek meer een opeenvolging van zijn verwarde opvattingen is.
Maar voor mij blijft hij de schrijver.
Inderdaad, hij heeft het ‘m weer geflikt.

Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.

Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.

naar boven