ff n studiebreak
Het mooiste crimiboek van 'onze' agent Don Heins? Die over de ontvoering van Alfred Heineken. Type in-één-ruk-uit.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
Boekverslag Theo Hoogstraaten
Tussen twee vuren
Geschreven door: | Meike (2 vwo) |
Datum ingestuurd: | 26 april 2004 |
Taal: |  |
Woorden: | 750 |
Bekeken: | 2921 keer (4 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
-
Door tarsa op 18-06-2004ik wou je ff zeggen dat ik er veel aan heb gehad
duszz thnx
Zakelijke gegevens.
Titel: Tussen twee vuren
Auteur: Theo Hoogstraaten
Uitgever: Sjaloom 1995
Samenvatting.
Else is een meisje uit Amsterdam dat vluchtte aan het einde van de 2e wereld oorlog (1945) naar Texel. Ze vluchtte met een hele groep kinderen onder begeleiding van Duitsers. Tijdens de tocht werden ze beschoten door de Engelse soldaten. Zo leerde Else, Inge kennen ze werden bevriend onder weg en toen ze aankwamen op Texel wilde ze ook geen afstand van elkaar nemen. Ze werden samen op gevangen bij een boeren gezin Oom Harm, tante Annie, Thijs, Huug, Marieke en Erik (die eigenlijk geen echt familie lid was). Inge en Else werden er hartelijk ontvangen.
In het begin was het rustig op Texel maar na een tijdje kregen de Georgiërs en de Duitsers op het eiland ruzie. Op een avond midden in de nacht werd iedereen wakker van het lawaai van het schieten er kwam een gewonde Duitser “Werner” de oprit opgelopen. De familie schrok natuurlijk toen hij binnenviel en zei dat iedereen op de grond moest gaan liggen. Maar toen hij flauw was gevallen hadden ze zijn geweer gepakt. Tante Annie verbond zijn wond terwijl Werner vertelde wat er gebeurt was. Hij was gevlucht voor de georgiërs en zei dat ze hem gingen vermoorden als hij terug zou gaan. De familie had medelijden en liet hem onder duiken op de boerderij. Else was geďnteresseerd in Werner en praatte vaak met hem over zijn leven. Hij vertelde haar waarom hij soldaat was en dat hij dat eigenlijk helemaal niet wilde. Ze was heel geboeid en werd langzamerhand verliefd op hem.
De gevechten tussen de Duitsers en de Georgiërs op het eiland werden steeds erger. Maar het leek het steeds meer op dat de Duitsers gingen winnen. Huug had er op een dag genoeg van alsmaar op de boerderij te blijven en vroeg of hij naar zijn oom en tante mocht die in het dorp woonden. Hij mocht dit maar kwam onderweg Duitsers tegen die hem oppakten en vervolgens met lijken lieten sjouwen Huug ging geschokt en moe terug naar zijn opa en oma. Maar die waren niet thuis meer omdat er in die wijk gevochten werd. Maar gelukkig kon Huug er heelhuids vanaf komen. Toen hij thuis terug kwam zaten zijn opa en oma binnen ze kwamen daar slapen totdat het weer veilig was. Ook de buren van de familie kwamen bij hen logeren nadat het huis was beschoten. Werner moest daardoor onderduiken zodat de buren niet door hadden dat er een Duitser bij hen in huis logeerde de dochter van de buren was zeer nieuwsgierig en deed er alles aan om uit te vinden waar iedereen zo geheimzinnig over deed. Toen ze er achter kwam kregen de 2 families ruzie met elkaar en vertrokken ze gelijk.
Toen het eindelijk weer rustig leek te worden kwam er op een nacht een troep Duitsers het erf op. Ze wisten dat er iemand verborgen werd gehouden. Ze ramden Thijs en Harm in elkaar terwijl Erik en Werner onder gedoken zaten. Oom Harm wilde niet zeggen waar Werner zat, maar Werner besloot zich over te geven. Hij kwam uit de schuilplaats en werd meteen doodgeschoten waarna ook Thijs en oom Harm. Het verhaal sluit af met Else die als ik persoon vertelt dat ze het boek al veel eerder had moeten schrijven.
Mening.
Het boek is geschreven vanuit Else die terug blikt op de 2e wereld oorlog. Het is dus een oorlogsboek. Ik denk dat het doel van de schrijver was informeren over die tijd en mensen laten meeleven. Dat vond ik erg goed gelukt omdat hij het vanuit een ikpersoon schreef die vaak haar gevoelens liet blijken “ik huilde niet… gingen pijn doen (blz. 106, 107) het heeft mij… lukte haar niet”(blz. 101). Het was ook het geval dat je snel geboeid raakt in het verhaal dat komt vooral omdat je wil weten hoe het verder gaat en wat er nu weer gaat gebeuren. Het boek was heel spannend omdat Else vaak zegt dat ze het moeilijk vind niet meteen over het verschrikkelijke moment op het einde te schrijven. En hierdoor wil je toch wel graag weten wat er nu zo verschrikkelijk is, ook weer zo’n reden om door te lezen “maar ik loop…mijn hoofd flitsen (blz. 58). Wel vond ik het einde te snel afgekapt dat iedereen in 1 keer doodging enz. Ook al is dit wel de werkelijkheid vind ik het wel jammer dat de spanning waar de schrijver steeds naar toe schrijft zo in 1 keer afloopt.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
