Boekverslag Remco Campert

Info over dit verslag

Geschreven door:	bert
Niveau:	5ASO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	500
Opvragingen:	1

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 2 uit 5 (10 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Remco Campert

• Alle dagen feest (0)

  1976

• Als in een droom (2)

  2000

• Beschreven blad (5)

  2001

• De Harm & Miepje Kurk story (14)

  1983

• De jongen met het mes (1)

  1958

• Een liefde in Parijs (10)

  2004

• Gouden dagen (1)

  1990

• Het gangstermeisje (2)

  1965

• Het leven is vurrukkulluk (32)

  1961

• Het onkruid en de bloem (17)

  1971

• Het satijnen hart (2)

  2006

• Het theater (1)

  1979

• Liefdes schijnbewegingen (11)

  1963

• Mijn leven's liederen (5)

  1968

• Ohi, hoho, bang, bang of Het lied van de vrijheid (2)

  1995

• Rechterschoenen (1)

  1992

• Somberman's actie (12)

  1985

• Tjeempie, of Liesje in luiletterland (15)

  1968

• Wie doet de koningin ? (0)

  1984

• Zachtjes neerkomen (0)

  1989

Creatieve boekbespreking:’ohi, hoho, bang, bang OF het lied van de vrijheid’ van Remco Campert
Het verhaal opnieuw verteld in een andere tijd, andere plaats, ander scenario en andere personages.

16 NOVEMBER 1864
BRUSSEL

Aan de heer Johan Ducartier.
U bent opgeroepen om uzelf naar het politiebureau te begeven. U wordt beschuldigd van openbaar dronkenschap. U moet zich binnen de 4 dagen aangeven aan het politiekantoor.

Hoogachtend. DE Onderzoeksrechter

Xavier Opdenbeek

DE vrouw van Johan, Sandra, las de brief. Woedend was ze! Johan kwam die avond weer laat thuis met een stuk in zijn voeten. Ze liet het zo, want hij was niet te spreken in deze toestand.
De volgende ochtend was het dan ook geen feest thuis. Al ruziënd verliet Johan het huis om zich in het politiebureau te gaan melden. Hij moest wachten. 1 Uur, 2 uur, 3 uur. Hij zat al die tijd in een kleine cel te niksen. Tot zijn advocate kwam. Ze was niet lelijk, mischien iets molliger, maar met een mooi gezicht. Ze had heel mooie ogen, dat was het eerste wat Johan zag. Ze zette zich vlak bij hem om zijn aanklacht te bekijken en een verdediging te zoeken. Hij was helemaal niet met zijn gedachten bij het relaas van woorden die ze over hem heen spuwde. Hij was met zijn gedachten totaal ergens anders. Hoe zou het zijn om haar te kussen, wat zou er verder dan gebeuren? Hij bedacht er de mooiste scenario’s bij. Maar hij was onzeker en durfde haar zeker niet te kussen of zo. Johan deed het dan maar met woorden en gaf kleine opmerkingen om zijn ideeën bloot te geven. Ze hapte toe, en tezamen belandde ze op de tafel van die kamer.
Johan moest nog 1 dag en nacht daar blijven voor verdere ondervraging. Hij had er genoeg van, en mocht na 42 uur toch eindelijk terug naar huis, met het bevel zich later nog te melden aan de rechtbank.
Hij kwam thuis. Zijn vrouw was er niet, was zijn eerste indruk, maar er lag een schoen op de grond die hem niet toebehoorde. Hij begon zich al raar te voelen en zijn intuïtie leidde hem naar de slaapkamer. Daar sprong hij recht, zijn beste vriend, zijn drinkebroer. Hij was bij hem toen hij opgepakt werd, maar ontsnapte. Dirk begon zich direct te excuseren. Johan stond te walgen. Hoe kon Dirk dit nu doen?
Johan liep naar de cellen van de rechtbank waar hij zich 2 dagen te vroeg ging aanmelden. Hij kreeg er een losse behandeling en leerde zijn vrouwelijke cipier, Els, goed kennen. Ze was een raar persoon die graag apart deed. Twee dagen later werd hij voor de rechter gehaald. Deze sprak hem vrij omdat Johan Dirk verklikte, hij maakte Dirk zwart over vanalles en nog wat.
Johan wou niet terug naar huis. Hij kroop terug in zijn cel om de nacht door te brengen. Daar vond hij een nota voor hem op zijn bed.

Kom om 12 uur vannacht naar de trappen van de beurs, daar wacht een koets jou op. Leve de vrijheid. Groeten Els