Boekverslag Marion Bloem

Info over dit verslag

Geschreven door:	Erika
Niveau:	2HAVO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	753
Opvragingen:	8

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (14 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Marion Bloem

• Brieven van Souad (3)

  1986

• De droom van de magere tijger (1)

  1996

• De honden van slipi (1)

  1992

• De leugen van de kaketoe (1)

  1993

• De V van Venus (1)

  2004

• Games 4 Girls (4)

  2001

• Geen gewoon Indisch meisje (10)

  1983

• Lange reizen, korte liefdes (2)

  1987

• Matabia (2)

  1981

• Mooie meisjesmond (11)

  1997

• Rio (2)

  1987

• Vaders van betekenis (1)

  1989

• Ver van familie (2)

  1999

Bibliografische gegevens:

Auteur: Marion Bloem

Titel: "Geen gewoon Indisch meisje"

Eerste jaar van uitgave: 1983

Uitgever: Maarten Muntinga

Druk: tiende druk

Jaar van uitgave:1989

Aantal pagina’s: Het boek heeft 238 pagina’s

Aantal hoofdstukken: het boek bestaat uit 5 hoofdstukken; een proloog, een hoofdstuk ‘vader’ genoemd, een hoofdstuk ‘moeder’ genoemd en een hoofdstuk ‘Boy’ genoemd en een epiloog.

Land:

Nederland en Indonesië

Hoofdpersoon:

De hoofdpersoon in dit boek is een vrouw die problemen heeft met haar identiteit en daardoor schizofreen word. Ze splitst zich op in de Indonesische Zon en de vernederlandste Sonja. Doordat Sonja zich heeft aangepast aan de Nederlandse samenleving is zij erg succesvol geworden. Sonja heeft het gymnasium gedaan, daarna Nederlands gestudeerd en uiteindelijk Nederlandse boeken geschreven. Zon vindt het veel moeilijker om zich aan te passen aan de Nederlandse samenleving. Ze is naar het gymnasium gegaan maar heeft deze niet afgemaakt, doet daarna de HBS waar ze veel heeft gespijbeld en geen diploma haalt. Zon is daarna naar de kunstacademie gegaan wat ze ook niet afmaakt. Ze gaat nog bij een groep vrouwelijke kunstenaars maar dat gaat ook verkeert.

Samenvatting van het verhaal:

Het boek gaat over een Indisch meisje dat in Nederland woont. Ze heeft een gespleten persoonlijkheid, ze bestaat namelijk uit Zon, haar Indische kant en Sonja, haar Nederlandse kant. De twee persoonlijkheden zijn een apart leven gaan leiden omdat ze in het boek ook omschreven worden als 2 verschillende personen, als zusjes want er wordt verteld dat Sonja 10 maanden eerder is geboren dan Zon. Het meisje maakt twee reizen naar Indonesië, een met haar Nederlandse vriend Eddie, ze noemt al haar Nederlandse vriendjes Eddie, en de tweede, na haar vaders dood met haar moeder. Op haar tweede reis is het de bedoeling dat ze de kris, een magisch mes dat van haar vader was, terugbracht naar een oom van haar. Haar vader was namelijk nog veel bezig met Indonesië en hij vertelde er vaak verhalen over. Haar moeder wilde Nederlandser zijn. Al haar vaders verhalen deed ze af met: ‘Al oud’. En ze wilde de Indonesische spullen in het huis weggooien. Zon die zich in Nederland niet thuis voelt en al het Indische in ere wil houden merkt tijdens haar reizen naar Indonesië dat ze zich daar eigenlijk ook niet thuis voelt. Haar vriend voelt zich daar meer thuis dan zij. Zon twijfelt ook of ze bij een Indische jongen (die ze allemaal ‘Boy’ noemt) of een Nederlandse jongen hoort. Ook in Indonesië voelt ze zich niet op haar gemak en aan het einde van het verhaal pleegt ze zelfmoord met de kris.

Gegevens van de schrijfster:

Marion Bloem werd op 24 augustus 1952 in Arnhem geboren. In 1959 is zij, samen met haar oudere zus en haar Indische ouders, vanuit Indië naar Nederland gekomen. Dit was omdat haar vader voor de Nederlanders had gevochten in de oorlog, en bang was voor wraak. Na drie jaar van pension naar pension verhuisd te zijn, vestigde de familie zich in Soesterberg. Hier kreeg zij er nog twee broertjes bij. Na hier de Katholieke lagere school bezocht te hebben, ging ze naar een gymnasium voor meisjes dat ze later inruilde voor een gemengde HBS. In 1971 ging zij psychologie studeren en trouwde in datzelfde jaar met Ivan Wolffers. Hun zoon Kaja is twee jaar later geboren. In 1976 studeerde ze af als klinisch psychologe.

Bloems eerste publicatie was het korte verhaal "Zwijgen als het graf" in de bundel "De vrouw en haar huis". Ze was toen vijftien jaar. Tijdens haar studie schreef ze leesboekjes voor jonge kinderen: de serie "Spotjes". Haar eerste jeugdboek verscheen in 1978: "Waar schuil je als het regent". Vanaf dat jaar ging zij ook films maken waarvan ze in samenwerking met haar man de scripts schreef. In 1991 ontving zij de Jenny Smelik prijs voor haar boek Matabia.

Topografische plaats:

De schrijfster besteedt niet zoveel aandacht aan de ruimte, je leest niet wat voor weer het is, hoe het landschap er uit ziet, veel groen of niet. Je leest wel, welke gebouwen er zijn, hoe de straten heten, en wat er in de huizen staat, zoals bijvoorbeeld vazen en schilderijen. Het verhaal speelt zich in twee landen af: Nederland en Indonesië. De Indische mensen horen nergens thuis Zon, Sonja voelt zich tussen twee werelden in staan, in beide is ze een vreemde. Dit versterkt het zoeken naar identiteit weer. Indonesië wordt bekritiseerd, het verwestert teveel. Een vrouw vertelt over de revolutie die er was. Na de revolutie vergaten de mensen die hoge baantjes hadden gekregen hun kleur. Er wordt kritiek op Nederland gegeven, er is veel discriminatie en onbegrip.