Boekverslag Emmanuel Carrere

Info over dit verslag

Geschreven door:	Stefanie
Niveau:	5VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1264
Opvragingen:	13

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (18 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Emmanuel Carrere

• La classe de neige (12)

  1997

1) Titel van het verhaal: ‘La classe de neige’
2) Schrijver van het verhaal: Emmanuel Carrère
3) Het verhaal is geschreven in 1995.
4) Soort verhaal: psychologische roman
5) Het verhaal speelt zich af in Frankrijk, voor het grootste gedeelte in het skioord Pors-Even.
6) Hoofdpersonen:
Naam Functie Karakter
Nicolas hoofdpersoon gevoelig, angstig, fantasierijk,
Achterdochtig, nieuwsgierig,
Verlegen, serieus, gespannen,
Behoudend.
Hodkann Belangrijk bijpersoon wreed, onverstoorbaar, prikkelbaar
(enige ‘vriend’ v/d de ‘leider’ van de kinderen(de
hoofdpersoon) grootste&sterkste)
Patrick Bijpersoon Een van de begeleiders van het
Kamp, goed, sympathiek,
Zachtmoedig, grappig,
Verantwoordelijk, spontaan,
Nonchalant, origineel
7) Nicolas komt uit een vreemd gezin. Hij woont met zijn ouders en een broertje thuis. Zijn vader is vertegenwoordiger in chirurgische instrumenten, dus heeft wel een goede baan. Nicolas krijgt echter een rare opvoeding; zijn ouders zijn erg streng en bezorgd, en zijn vader vertelt vaak rare verhalen.
Over het milieu waar Hodkann uit komt wordt niets gezegd. Men krijgt het idee dat hij niet over zijn vader wil praten.
8) Samenvatting van het verhaal:
Nicolas, een jongetje van ongeveer 9 jaar, gaat in de winter op een educatieve skivakantie. Zijn ouders willen eigenlijk niet dat hij gaat, maar uiteindelijk brengt zijn vader hem er toch heen(hij mag niet mee met de bus zoals de rest van de kinderen) Hij komt te laat aan, en als zijn vader weer weg is komt hij erachter dat hij zijn tas in de auto heeft laten staan. Hij valt hierdoor erg buiten de groep.
De eerste nacht mag hij een pyjama lenen van Hodkann, een grote, vaak gemene, jongen uit de klas. Nicolas is erg angstig. De volgende dag gaat hij met Patrick naar de winkel om nieuwe spullen te kopen. Het klikt goed tussen hun twee, Nicolas heeft nooit zo’n band gehad met iemand.
De tweede nacht wordt Nicolas wakker, en zijn pyjama en bed zijn nat. Eerst is hij bang dat hij in zijn bed geplast heeft, maar hij voelt dat het iets anders is(hij heeft een natte droom gehad, maar weet dat zelf niet) Hij is bang, en sluipt zijn bed uit. Hij loopt langs het bureau waar een telefoon staat en wil iemand bellen, maar hij weet niet wie; hij kan niemand vertrouwen. Hij loopt voorbij en gaat naar buiten. Hij gaat in de auto van Patrick zitten, en denkt daar over rare dingen na zoals de dood(hij denkt vaak aan de dood) Hij is op een gegeven moment helemaal verkleumd door de kou, en kan niet meer normaal nadenken. Dan komt Patrick eraan, tilt hem naar binnen, en legt hem in het kantoortje op de bank. De begeleiders van het kamp denken dat Nicolas heeft geslaapwandeld, maar eigenlijk was het gewoon een zelfmoordpoging.
Nicolas is een paar dagen ziek, maar op een gegeven moment moet hij wel mee met de klas om te skiën. Hij zit in de kantine, en er komen politieagenten binnen. Ze vertellen over een jongetje dat vermist wordt: René. Nicolas vertelt dit dezelfde avond nog aan Hodkann, en samen willen ze het mysterie oplossen. Hodkann komt erachter dat de auto van de moordenaar van René dezelfde auto is als die van de vader van Nicolas. Later praten Hodkann en Nicolas nog een keer bij een raam, en wanneer Hodkann weg is wordt Nicolas weer bang, en ligt die nacht onder het open raam. Hij wordt weer door Patrick naar het kantoortje gebracht om te rusten.
Op een gegeven moment wordt er gebeld, en de stemming slaat om. Patrick en Marie-Ange(ook een begeleidster) besluiten dat Nicolas naar huis gebracht moet worden. Als Nicolas voor zijn deur staat beseft hij zich dat zijn leven zwaar zal worden. Het einde is heel open, maar de indruk wordt gewekt dat de vader van Nicolas de moordenaar van René is.
9) Ik vind het een heel mooi verhaal. De titel, en ook de eerste paar bladzijden, geven de indruk dat het een heel simpel, kinderachtig verhaaltje is. Later blijkt dat er een hele diepe betekenis inligt. Het verhaal is mooi geschreven, het is op veel punten ontroerend. Ik vind het ook leuk dat het boek een open einde heeft, de spanning wordt dan vastgehouden en je kunt nog lang speculeren over de afloop.
10) Het belangrijkste onderwerp van het verhaal is volgens mij de angst en eenzaamheid van Nicolas. Hij is heel beschermend opgevoed, en heeft daarom ook eigenlijk geen vrienden. Hij is dus erg eenzaam, en is niet goed in omgang met mensen. Hij denkt vaak na over de dood, en doet zelfs een poging tot zelfmoord. Dit illustreert hoe eenzaam en wanhopig hij is.
11) De titel van het verhaal, ‘La classe de neige’, betekent letterlijk vertaald: de sneeuwklas. Het verwijst dus naar de sneeuwklas waarmee Nicolas op skivakantie is. Er is hier ook sprake van symbolisme. Het jaargetijde is winter, alles is dood en koud. Zo voelt Nicolas zich ook: koud(eenzaam), en hij denkt veel aan de dood.
12) Het mooiste gedeelte van het verhaal vind ik het gedeelte dat Nicolas wakker wordt nadat hij een natte droom heeft gehad. Hij is eerst bang dat hij in zijn bed geplast heeft, maar later voelt hij dat de vloeistof een andere substantie is. Hij is dan bang dat zijn buik ‘kapot’ is en dat het bloed eruit druipt. Ik vind dit een mooi gedeelte omdat hier blijkt hoe groot de obsessie tegenover de dood is bij Nicolas. Hij is net wakker, en denkt nu alweer na over de dood.
13) In het begin van het verhaal is de stijl nog vrolijk en simpel. Nicolas is een verlegen, schuw jongetje, met angsten die ieder kind heeft. Zo is hij bang om in bed te plassen, om gepest te worden etc. Aan het eind van het verhaal is de stijl veel somberder. Nicolas heeft nog steeds angsten, maar nu geen angsten die ieder kind heeft. Hij denkt niet meer in de nabije toekomst, maar denkt ver vooruit: hij is bang dat zijn leven heel zwaar zal worden. Het lijkt wel alsof Nicolas in de loop van het verhaal volwassener is geworden.
14) Ik herken in het verhaal niet heel duidelijk elementen die ook in mijn leven en omgeving voorkomen/voorgekomen zijn. Ik leek vroeger niet op Nicolas, ik was niet zo verlegen en schuw. Ook dacht ik nog niet na over de dood. Wel herken ik de grote fantasie van Nicolas, deze heb ik zelf ook.
15) Ik ben me door het lezen van het verhaal niet echt iets bewust geworden. Ik wist al dat er kinderen zijn die zich eenzaam voelen, gepest worden, en zelfmoordneigingen hebben. Zulke verhalen hoor je veel, op televisie, in boeken, etc. Dit was dus niet de eerste keer dat ik in aanraking kwam met dit thema.
16) Beoordeling verhaal d.m.v. schaal van 1 tot 5(1=mee eens, 5=mee oneens)
Leuk 1
Stom 5
Boeiend 2
Saai 5
Interessant 3
Niet interessant 3
Makkelijk 3
Moeilijk 5
Herkenbaar 4
Niet herkenbaar 2
Levensecht 1
Onwaarschijnlijk 5
17) De leukste persoon in het verhaal is:
Nicolas. Je komt veel van hem te weten omdat hij de hoofdpersoon in het verhaal is, en veel beschreven wordt. Hij heeft hele andere gedachten dan de meeste kinderen van zijn leeftijd, en daarom is het een heel verassend personage.
18) Ik had echt een hekel aan:
Niemand eigenlijk. Er zitten wel ‘gemenere’ personen in het boek, maar daar had ik geen hekel aan. Ook aan de vader van Nicolas heb ik geen hekel, omdat het helemaal niet zeker is dat hij René heeft vermoord.
19) Ik herken mezelf niet echt in de manier waarop de hoofdpersoon reageert. Hij is verlegen en schuw, en dat ben ik (meestal) niet. Ook heeft hij een veel pessimistischere instelling dan ik.
20) Eigenschappen die ik belangrijk vind bij vrienden en vriendinnen:
- betrouwbaar
- in zijn voor iets leuks
- behulpzaam
- spontaan
- gezelligheid
De enige persoon in het boek die aan deze beschrijving voldoet is Patrick. Hodkann voldoet juist absoluut niet aan deze beschrijving.