Boekverslag Tim Krabbé

Info over dit verslag

Geschreven door:	Kirsten
Niveau:	5VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1947
Opvragingen:	33

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (25 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Tim Krabbé

• 43 Wielerverhalen (2)

  1984

• De grot (40)

  1997

• De Matador en andere verhalen (1)

  1982

• De paardentekenaar (1)

  1995

• De renner (11)

  1978

• De scherprechter van Korfoe (1)

  1990

• De verdwenen verdwijning (1)

  1996

• De werkelijke moord op Kitty Duisenberg (0)

  1967

• Drie slechte schaatsers (2)

  2004

• Een goede dag voor de ezel (7)

  2005

• Flanagan of het einde van het beest (0)

  1974

• Het gouden ei (126)

  1984

• Kathy's dochter (23)

  2002

• Marte Jacobs (1)

  2007

• Spoorloos (1)

• The Vanishing (1)

  1996

• Vertraging (51)

  1994

Titel: Kathy’s dochter
Auteur: Tim Krabbé
Uitgever: Bert Bakker, Amsterdam
Jaar van uitgave: 2002
Druk: 1e uitgave
Aantal blz.: 270

I) Samenvatting

Het thema is ‘verboden liefde’ ofwel ‘liefde tussen jong en oud’. Hoe ik hierbij kom? Het gaat over Tim. De schrijver gebruikt dus gewoon zijn eigen naam. Toen hij 20 jaar was leerde hij een meisje kennen; Kathy. Een heerlijke liefde, voor zo lang als het duurde. Een maand later denkt Tim erachter te komen dat hij niet meer verlieft is. En maakt het uit.
Als hij op zijn 57e een brief krijgt van een meisje, blijk dat de dochter van Kathy te zijn. Kathy is net overleden, kanker. Laura, haar dochter, mailt Tim dat haar moeder het altijd over hem had gehad, en wilde graag kennis maken. Eerst overrompeld, daarna opslag verlieft stort Tim zich in dit nieuwe avontuur. Toen het net uit was met Kathy heeft hij een boek geschreven, stukje bij beetje laat hij het aan laura lezen. Laura heeft dan nog een vriend, Lex. Maar het gaat niet zo goed tussen hen, en jawel, ze maken het uit en Laura kiest voor Tim. Maar voor hoelang is de vraag? Nadat Tim dit beschreven heeft laat hij de lezer het boek lezen wat híj ín dit boek geschreven heeft; ‘Belemmerd uitzicht’ Tim komt net terug van zijn werelreis. Hij is van plan te sparen tot hij weer vijfhonderd gulden heeft en dan weer te vertrekken. Het is een wildebras, houdt van meisjes, en is totaal niet bezig met de toekomst. Dan leert Tim Kathy kennen, ze krijgen een relatie die dicht komt bij ‘de perfecte liefde’. Kathy is bang dan het maar heel kort zal duren. Ze woont bij haar moeder, haar vader kent ze niet. Ze is niet zeker van zichzelf, dat komt doordat ze vroeger stotterde en daarmee gepest werd. Na een maand krijgt Tim opeens een angstaanjagend gevoel, hij weet het niet te plaatsen. Totdat hij ontdekt dat hij niet meer verlieft is op Kathy. Hij snapt zichzelf niet, maar doet daar ook geen moeite voor. Omdat hij toch om haar geeft, vind hij het verschrikkelijk het uit te moeten maken; ‘Dat heeft ze niet verdient’. En dus gebruikt hij haar alleen voor de lusten. Dan is het zover; ‘Weet jij wel wat liefde is?’ vraagt Tim aan Kathy, en ze snapt hem. Zonder het gezegt te hebben weten ze dat dit het einde is. Het einde van de mooiste maand van hun leven. Kathy beseft dit, Tim komt daar pas achter als Laura heb benadert.
Tim weet dat het met Laura maar tijdelijk is. Zij heeft een toekomst, ze wil kinderen. Dat kan hij haar niet geven. Maar ze genieten voor zo lang als het duurt; 201 dagen. Op dag 107 hadden ze een ‘break’maar al ’s avonds belde Laura Tim op; ‘dat ze hem mist’. Ze rijdt naar hem toe voor een ‘slotgesprek’maar in plaats van met tranen uit elkaar te gaan, eindigt deze dag in een heftige vrijpartij. Tim leert nog meer over Kathy, mede door Laura die hem ook aan de zus van Kathy voorstelt. Dan in de zomer is het echt zo ver. Tim moet een week naar Japan. Als hij in zin hotel zijn mailtjes leest weet hij het al; ze bevatten niet de gebruikelijke warmte. Terug op schiphol wordt zijn gevoel beantwoordt door haar gezicht. Ze heeft een man ontmoet, de dag dat hij naar Japan vertrok. Nog een keer bedrijven ze de liefde. Tim houdt van haar, maar weet dat hij haar moet laten gaan.
Opnieuw beleef Tim de nacht waarin hij het uitmaakte met Kathy; ‘Toen ik je kuste, en midden in die kus dacht ik dacht ik; ik houd lekker niet meer van haar. Expres’ zei Tim tegen Kathy. ‘En wil je het daarom uitmaken?’ zegt Kathy. Ja, antwoord Tim. ‘Als ik het kan denken houd ik niet meer echt van haar’. ‘Maar gekkie, zulke dingen denkt iedereen wel eens.‘Juist omdat je ze niet mág denken. ‘Net zoals je op een toren staat en je denkt hoe het zou zijn om eraf te springen’. Tim denkt na; ‘Ja, ze heeft gelijk’. Opgelucht haalt Tim adem. Is dan nu alles weer goed? Vraagt hij aan Kathy. ‘Ja’, zegt ze, en beantwoord dit met een zoen.

II) Citaten

“Belemmerd uitzicht, had ik mijn boek genoemd-zelfbeklag-, maar nu snapte ik het pas: ik had niet gezien wat Kathy was, en wat ze kon worden.
Ik had goud weggegooid.” (blz. 53)

“Het was donderdag; ons slotgesprek was zondag. Zou het dan niet schitterend zijn als ik haar dan eindelijk het laatste deel van Een liefde van je moeder in 1962 kon geven? Het schrijven daarvan had ik steeds uitgesteld misschien wel voor deze echo. Als ik het nu deed, dan zouden die eindes van die twee grote liefdes, die uit elkaar waren voortgekomen, samenvallen- dan zou er iets voorbij zijn wat bijna achtendertig jaar geleden was begonnen toen ik bij Foto Linneman een meisje had zien zitten en had gedacht; hé leuk meisje.” (blz. 204)

“Maar het besef dat het niet voor altijd was maakte het ook vrolijk en licht. Niets wat niet goed was hoefde beter; de fout die ik met Kathy had gemaakt, en daarna nog zo vaak, kón ik met Laura niet maken; ze zou zelf weggaan” (blz. 208)

“Het wezen dat in mijn huis ademde, leefde, bestond, de puntjes van haar croissantje afsneed en op het opengekomen brood appelstroop smeerd, dat was Kathy’s dochter. Het was nooit te bevatten geweest, zou nooit te bevatten zijn.” (blz. 221)

“Dat kind van jou, die Laura. Wat een meisje. Als ik tussen jullie moest kiezen, dan nam ik jou, op voorwaarde dat alles opnieuw zou gebeuren, en ik dus ook haar weer kreeg. Zo zou ik eeuwig willen leven: negentien jaar wachten, jou, zevenendertig jaar wachten Laura, en dan weer wachten op jou.” (blz. 249)


III)Vergelijkbare thema’s

‘Rookoffer’ Tessa de Loo

Dit boek wordt in omgekeerde volgorde verteld, het begint bij augustus en eindigt twaalf maanden eerder. Het gaat over Barbera een lerares Frans die verliefd wordt op een leerling Guido. Hij zit in haar nieuwe eindexamen klas. Ze is helemaal onder de indruk van hem. Intelligent en een echte man volgends haar. Als ze hem per ongeluk beter leert kennen, merkt ze dat ze dezelfde interesses hebben; het toneelstuk Cherie. Guido leent steeds vaker boeken van Barbera. Dit lijdt uiteindelijk tot een heftige vrijpartij. Guido wordt een aantal keer geschorst van school, omdat hij binnen rookte. In het begin kan Barbera dit nog tegen houden, later ligt dit buiten haar macht. Ze is helemaal weg van Guido, ze wéét dat ze hem kwijt zal raken, maar probeert het krampachtig bij haar te houden. Ze durft niks te zeggen van zijn slechte manieren en gaat kapot van de tweestrijd die ze met zichzelf voert. Liefde aan de ene kant en schuld aan de andere. Dan wordt ze betrapt, de schoolleiding vraagt haar ontslag aan, en Guido gaat verder met zijn leven. Barbera blijf alleen en leeg achter.

Vergelijking:
Dit boek heb ik ook gelezen, en het pas goed bij het thema ‘verboden liefde’ omdat een verhouding tussen leerling en lerares taboe is. Net als de liefde tussen een man van zevenenvijftig en een negenentwintig jarig meisje. Al helemaal omdat Tim eerst met haar moeder heeft gehad. Waar ‘Rookoffer’ en ‘Kathy’s dochter’ van elkaar verschillen is het feit dat de hoofdpersonen in Kathy’s dochter gelukkig zijn voor zo lang als het duurt. Ze versterken en houden van elkaar. Het komt van twee kanten. Bij ‘Rookoffer’ komt de liefde alleen van Barbera, en die zit in een zodanige tweestrijd dat ze er niet van kan genieten, maar er alleen maar ongelukkiger van wordt.
Met het einde van ‘Kathy’s dochter’ heeft de lezer redelijk ‘vrede’. Het is goed zo. Je hebt een lach op je gezicht omdat je weet dat de hoofdpersoon zich verder wel zal redden. Bij ‘Rookoffer’ is dit anders. Barbera blijft leeg en alleen achter. Je weet niet of ze ooit nog gelukkig kan worden door de schaamte die haar zojuist heeft getroffen.

‘Littekens’ door Partricia Martelaere

De Vrouwelijke hoofdpersoon is Eva. Een studente medicijnen, heeft een verhouding met Vincent. Die rechten tracht te studeren maar niks uitvoert. Ze kunnen niet zonder elkaar maar zeker niet met elkaar leven. Eva loopt regelmatig weg na door Vincent mishandelt te zijn. Maar komt zo vaak weer terug. Eva wordt verliefd op een oudere man, Hugo. Die ze alleen maar uit de verte kent. Ze weet een afspraak met hem te maken, maar als hij ook verliefd op haar wordt weet ze zich geen raad. Ze vlucht naar Vincent. Op het laatste pleegt Vincent zelfmoord, tenminste, Eva denkt dat dit gebeurd is. En Eva gaat terug naar haar ouders. Hugo neemt de draad van zijn gewone leven weer op. Een somber, wrang verhaal over sombere eenzamen personen, en een liefde tussen jong en oud.

Vergelijking
Dit boek heeft ook een liefde tussen jong en oud. Weer een taboe die doorbroken gaat worden; Een getrouwde man die een gelukkig getrouwd is en kinderen heeft, die verliefd wordt op een meisje dat medicijnen studeert. Net als bij ‘Rookoffer’ kent dit boek geen ‘Happy end’. En verschilt in dat opzicht met Kathy’s dochter.


IV) Mijn mening

De eerste zeventig bladzijden waren niet in mijn stijl geschreven. Niet moeilijk, redelijk lekker weg te lezen, maar enigszins saai. Dus toen ik in de trein naast een blond-gepiercte voetbal hooligan zat, die wilde weten hoe ik mijn boek vond, heb ik hem ten zeerste afgeraden om dit boek te lezen. Later thuis, begon het boek te ‘rollen’. Ik wilde verder lezen. En begon aan de stijl te wennen. Want wat Tim deed, fantasie en werkelijkheid continu door elkaar halen, zodat de lezer niet wist of dit nou echt gebeurde of niet, was redelijk verwarrend. Ik vond de filosofische gedachten achter het boek wel lekker; stel dat je op zo’n jonge leeftijd al de ware tegenkomt. Maar dat vergooit omdat je nog niet doorhebt hoe goed je het eigenlijk hebt. En bang ben voor ‘perfect’. Zou dat kunnen? Dat je later nooit meer zo gelukkig wordt als toen? Zeker omdat het net uit is met mijn vriendje. Zou het kunnen dat hij de ware was? Stel dat ik nooit meer iemand vind waarbij ik me zó goed voel? Wat dan? Tim heeft een tweede kans gekregen, de dochter van Kathy, Laura. Maar de meeste hebben die luxe niet. Zijn alle keuzes die wij in het leven maken definitief? Of krijgen we –ongeacht de tijd- altijd de kans die keuze ongedaan te maken of recht te zetten. Leert het boek ons niet nooit overhaast te reageren? Of leert het ons juist dat je het verleden niet kan veranderen, maar alleen het heden kan gebruiken het verleden recht te zetten?
Wat het boek ook apart maakt is dat je niet weet hoeveel hiervan waar is. Omdat Tim gewoon spreekt over Tim, en hij een aantal keer doet alsof hij tegen Laura praat, alsof díe degene is die het boek leest. Ik denk niet dat álles waar is, maar er zullen absoluut delen waar zijn/op waarheid gebaseerd zijn. En de gedachte achter het boek, zal zeker zijn voortgekomen uit een ervaring die hij ooit zelf heeft gehad! Concrete voorbeelden? Heb ik niet. Waarop ik dit dan baseer? Waarom zou hij zichzelf dan Tim hebben genoemd? Het is duidelijk dat hij íets te maken heeft met het verhaal. Anders had hij het nooit zo ‘persoonlijk’ gemaakt. Óf hij wil juist dat het op hem slaat. Op het laats herschrijft hij de geschiedenis ook, hij zorgt ervoor dat het niet uit gaat tussen Kathy en Tim. Wil hij daarmee niet zichzelf een tweede kans geven? De altijd en eeuwige ‘Wat als’ een keer in zijn vrije loop laten?