Boekverslag John Irving

Geschreven door:	anoniem [meer]
Datum ingestuurd:	8 december 2003
Niveau:	6 vwo
Taal:
Woorden:	2838
Opvragingen:	5847 (80 deze maand)
Waardering:	Currently 2.94/5 1 2 3 4 5 2.9/5 (17 stemmen)

Titel:	The world according to Garp
Auteur:	Irving, John
Jaar van uitgave:	1978
Aantal pagina's:	570
Moeilijkheidsgraad:	bovenbouw havo/vwo

Auteur:	Irving, John
Geslacht:	man
Nationaliteit:	Engels
Populaire titels:	1978The world according to Garp (10) 1984The cider house rules (2) 1989Prayers for Owen Meany (3) 1998A widow for one year (2) 1981The Hotel New Hampshire (1) 1972De watermethodeman (1) 1973A 158-pound marriage (0) ... meer

...
2. The world according to Garp
3. The world according to Garp
4. The world according to Garp
5. The world according to Garp
6. The world according to Garp
7. The world according to Garp
8. The world according to Garp
9. The world according to Garp
10. The world according to Garp

Download dit verslag in PDF-formaat

Primaire gegevens

Auteur: John Irving
Titel: The world according to Garp
Ondertitel: -
Verschenen in: 1978
Aantal blz.:570
Leestijd: 12 uur
Uitgelezen op: 7 oktober

Verantwoording van de keuze

Wederom ben ik thuis in de boekenkast op zoek gegaan naar een boek. Er stonden een aantal boeken van John Irving maar volgens mijn vader was dit een van de beste. Mijn broertje was het eigenlijk aan het lezen maar omdat ik er een verslag over moest maken mocht ik het lezen. Ook hij vond het boek een aanrader en daarom leek het me wel wat.

Verwachtingen vooraf

Ik had door mijn broertje en mijn vader wel wat verwachtingen van het boek. Ik dacht dat het makkelijk door te lezen was en een boeiend verhaal zou zijn. Ik had eigenlijk wel verwacht dat het in de ik-vorm verteld zou worden omdat ik dacht dat het echt ging over hoe iemand de wereld zag, over iemands visie op de dingen om zich heen. Daarom leek het me in eerste instantie een beetje saai maar aangezien zelfs mijn broertje het niet weggelegd had moest het eigenlijk toch wel interessant zijn

Eerste reactie achteraf

Ik vind dit werk:
Spannend: 3
Meeslepend: 3
Ontroerend : 2
Grappig: 2
Realistisch: 1
Fantasierijk: 2
Interessant: 3
Origineel: 2
Goed te begrijpen: 3

Dit wek heeft mij niet echt aan het denken gezet, ik vind het een mooi verhaal maar voor mij is het puur fictie, ik kan me niet voorstellen dat iemand dit allemaal in een leven meemaakt.
Ik heb niet zoveel aan het werk gehad, het amuseerde me alleen.

Dit werk spreekt me erg aan omdat het zo’n boek is wat je moeilijk neerlegt als je er eenmaal in verdiept bent.

Summary

The story starts with the life of the nurse Jenny Fields. She doesn’t like men and she loathes the feeling she calls “lust”. Because she’s a nurse and cares a lot about people, she wants to have a child but she doesn’t want to have anything to do with a man, she isn’t searching for sex or a relationship, so it seems almost impossibleto get pregnant. But in a very special way, she manages to get pregnant.
When the baby is born she calls him T.S. Garp because this was the father’s name, and the only thing he was able to say. She stops working at the hospital and finds a job, as a nurse, at Steering, a school for boys. Garp grows up there and when he is old enough he attends school there too.
The Percy familie that lives at Steerings too, has a dog called Bonkers. It is not a very friendly dog, one day he bites a piece out of Garp’s ear. Stewart Percy isn’t nice eather, he refuses to put the dog down.
Garp doesn’t care much for sports but he is obligated to preform at least one sport. His mother chooses wrestling for him and becomes friends with the coach. The coach has a daughter, Helen, and garp is fond of her, but she isn’t really interested in him. Garp is a talented wrestler, but he decides that he wants to become writer and when he has finished high school, Garp and Jenny leave for Vienna. A few days before they leave, Garp and Cushie Percy, Stewart daughter, have sex in the infirmary. On their way there, Garp meets Bonkers and bites off a piece of the dog’s ear.
Garp and Jenny both start writing in Austria. Jenny is writing a book about her life as a nurse and her opinion on lust. Garp is about eighteen years old now and often visits the whores in Vienna. he likes women and sex and this is very weird for Jenny because she can’t imagine why someone would enjoy anything like that and she finds it peculiar that her son can have these feelings while she loathes thins like that.
Garp writes a lot to Helen because she promised him that if he writes something she likes, she will marry him. In the beginning he ony writes letters, the real writing of a book, hasn’t really started.
Finally he finishes a stroy called “the pension Grillparzer” Helen really likes it. She also read Jenny’s book and she really liked that too. Garp finishes a whole book, Procrastination. Jenny and Garp fly back to the U.S. and Helen and Garp get married. Jenny and Garp find a publisher for their books. His name is John Wolf. Jenny’s book turns out to be a huge succes. It is found to be a controversial book about feminsme. Jenny doesn’t really like this label but she does like it that her book is such a succes. She has a lot of fans, including a group of women who call themselves Ellen Jamesians, after a girl who got raped and got her tongue cut off. The women have also cut their tongues off and aren’t able to say a word. Garp finds them really weird but his mom takes care of everyone. She becomes very popular, even the nurse dress she always wears is copied by many women.
Garps book doesn’t become as succesfull as his mom’s work but it isn’t a failure either.
Garp and Helen have a child, a boy called Duncan and Jenny and Garp move.
Onde day, Garp hears that Cushie Percy has died in childbirth. He calls Stewart Percy to offer his condolences but what he doesn’t know is that Cushie died motns before, and he is calling Percy on the day Bonkers died. Stewart thinks that tis is another one of Garps cruel jokes.
Garp writes a second novel, called “Second Wind of the Cuckold”, the success of it is smaller than that of his first novel, and Helen takes on a second job.
Their friends, the Fletchers, have marital problems and the Garps try to help them. But this doesn’t really work out. For a while, Garp is involved with Alice and Helen with Harrison Fletcher.
Jenny introduces them to Roberta Muldoon, she used to be a man and a famous football player but she got surgery and now she’s a woman, and Jenny’s bodyguard. Garp and Roberta become close friends and play a lot of squash together
Helen and Garp have a second child, a boy again, they call him Walt. Because Helen works a lot, Garp takes care of the house keeping. He cookes, cleans the house, does the laundry and takes care of the children. He is often very worried about them and when Duncan spends the night at a friends house, he doesn’t trust it because he thinks the mom is verry sloppy and isn’t able to take good care of her child. He goes there in the middle of the night and finds the house to be very dirty. The mother is drunk and tries to seduce him but he doesn’t fall for it and takes Duncan home.
One day he finds Helen reading a story written by one of her students, called Michael Milton. He isn’t like Garp at all and that is what attracts Helen to Michael. An ex-girlfriend of Michael tells Garp that his wife is having an affaire. Garp is very angry and forbids Helen to see Michael again and tells her to phone Michael to break with him. He gives Helen the time for it by taking the children to a movie but he calls to their house to check if she’s still home. When she doesn’t answere the phone he drives home like a maniac though the weather is very bad. He crashes into Michales car, Helen and Michael are inside of it. Walt is killed and Garp, Helen Duncan and Michael are seriously injured. The Garps move to Jennys house and she nurses them.
While the family gets well, Garp starts writing again. In his new novel he puts all his grief. While he is writing the book, Helen and Garp have a third child, a girl and they call her Jenny. John Wolf reads the first chapter of Garp’s new book, but he really dislikes it and doesn’t want to publish it.
There’s a woman called Jillsy Sloper, she cleans John’s office and he often gives her a novel to criticize it. She reads Garp’s new book and she doesn’t like it but she isn’t able to put it away and finishes it, something she rarely does, so John decides to publish the book anyway. John writes the jackets of the book himself and is afraid that Garp won’t approve them. He is also affraid of bad reviews and he advices the Garps to go on a holiday abroard.They decide to go to Vienna and they have a great time there, until Roberta calls them to tell that Jenny Fields got killed, someone shot her. The Garps fly immediately back home.
The funeral that is organised for Jenny will be the first feminist funeral ever, and not even Garp is allowed to come, but Roberta dresses him in women’s clothes to make sure no-one will recognise him. But Bainbridge Percy, Cushie’s younger sister recognises him anyway. She accuses him of murdering her sister.
Garp runs away and takes the next plane home. On the plane he meets the real Ellen James. She lost her parents a little while ago and she was on her way to see Jenny Fields. Garp allows her to come and live with his family.
When he is back at steerings, the dean tells him that both Stewart Percy and Helen’s father have just died.
The Garps decide to stay at Steering. Helen will teach and Garp will be the new wrestler coach. Jenny’s house is turned into a foundation supporting all women with problems that is runned by Roberta.. Garp wants to keep the Ellen Jamesians out of the house because he thinks they’re insane.
One day Garp is training with his wrestling team in the gym. Helen is also there, she is reading a book in the corner of the room. Then Bainbridge Percy wakls in and killes Garp by shooting him.
Helen lives to be quite old and never remarries. Roberta looks after Duncan. Ellen James becomes a writer. Jenny Garp outlives all the others and becomes a doctor.

Verwerking: Spanning

Eigenlijk wilde ik constant weten hoe het boek verder zou gaan. In het allereerste begin moest ik er even inkomen, toen gebeurde er nog niet zoveel maar verder is er geen moment geweest dat ik het boek weg heb willen leggen.
Het spannendst vond ik het boek toen Garp met zijn kinderen in de auto tegen de auto van Michael aanreed waar Helen ook in zat. Je voelt al aankomen dat het mis zal gaan, dat Garp Helen en Michael zal betrappen in de auto. Je weet zeker dat het verkeerd gaat als je leest dat Garp ondanks het slechte zicht, door het weer, hard naar huis rijdt. Ook als het ongeluk gebeurd is, als je dan leest welke verwondingen ze hebben opgelopen, en hoe, kan je het boek bijna niet wegleggen. Ik zat te lezen in het stiltegebied en de bel ging maar ik wilde doorlezen om te weten wat er was gebeurd met ze.
Pas een paar bladzijdes verder realiseer je dat je niet weet wat er met de jongste zoon Walt gebeurd is, hij werd en wordt helemaal niet meer genoemd. Pas later lees je dat hij is overleden.
Het boek blijft je boeien en verveelt je nooit. Het was niet altijd even spannend in de zin van: veel actie, maar er was altijd wel iets waardoor je door wilde blijven lezen. De spanning is constant hoog met hier en daar een uitschieter, bijvoorbeeld als Garp op driejarige leeftijd kwijt is en uiteindelijk in de dakgoot blijkt te liggen, of als het hoertje in Wenen waar Garp veel mee omging sterft, of als Duncan bij Ralph gaat logeren en Garp ‘s nachts een kijkje gaat nemen, als Garp achter de aanrander van een klein meisje aanzit in een park, als John Wolf Garps nieuwe boek laat lezen aan de schoonmaakster, als Garp naar de begrafenis van zijn moeder gaat, en natuurlijk als Garp doodgeschoten wordt. Zo zijn er nog veel meer spannende momenten, zelfs de epiloog is spannend, als Duncan een ongeluk krijgt bijvoorbeeld.

Persoonlijke beoordeling

Ik vind het onderwerp van het boek het leven van Garp, wel interessant. Ik vind zijn leven niet erg herkenbaar in mijn eigen omgeving, ik ken geen schrijvers en ook gene mensen die dezelfde dingen meemaken als Garp. Het boek heeft me verder niet aan het denken gezet omdat Garp een fictief persoon is. Als het een biografie was geweest van iemand die echt bestaan heeft dan had het boek me misschien wel aan het denken gezet.
Het leven van Garp had voldoende diepgang. Ik vond het heel moeilijk om een korte inhoud te schrijven omdat er zo ontzettend veel gebeurt en het moeilijk is onderscheid te maken tussen wat wel en wat niet belangrijk is voor de verhaallijn.
Het boek zat vol gebeurtenissen. De ene was nog niet afgelopen of je rolde alweer zo in de volgende. Ik denk dat gebeurtenissen belangrijker waren dan de gevoelens in dit boek. Door de manier waarop de personages reageerden op een gebeurtenis, of door een volgende gebeurtenis, begreep je wel hoe de personages zich moesten voelen. Er kwamen erg veel gebeurtenissen voor in het boek maar het waren er niet te veel. Je kon het verhaal nog wel volgen, het was niet zomaar een losse aaneenschakeling van gebeurtenissen. Ik vond het een spannend boek, niet bijzonder romantisch of fantasievol. Het verhaal is soms wel wat droevig, het lijkt alsof vervelende dingen elkaar op blijven volgen, maar Garp heeft over het algemeen wel een gelukkig leven. Ik vond de gebeurtenissen wel geloofwaardig. Garp is een beetje een rare man, en daardoor is eigenlijk niks ongeloofwaardig. Ik denk bijvoorbeeld dat er weinig vaders zijn zoals Garp, die de hele dag het huishouden doen en daarna rondjes rennen door de buurt om mensen die te hard rijden in te halen en daarop aan te spreken. Toch komt dit niet ongeloofwaardig over, Garp doet wel meer dingen die de meeste mensen niet doen. De meeste gebeurtenissen waren nog verrassend ook. Altijd had een gebeurtenis wel een speciale draai of kwam het op een onverwacht moment.
Het schokkendst in het hele boek vond ik het ongeluk, wat ik ook al beschreven heb in de verwerking. Ik vind dit mede door de dood van Walt, wat je pas later leest, en de ontwrichting van het gezin, redelijk schokkend. Gelukkig komt het allemaal weer in orde. Waar ook geen sprake van is in het boek, is het voorkomen van clichés. Dat het bijvoorbeeld weer goed komt tussen Helen en Garp is geen cliché, zo komt het in ieder geval niet op je over. Dat Ellen James bij de Garps intrekt, terwijl Garp zo’n hekel heeft aan de Ellen Jamesians, komt ook helemaal niet vreemd of toevallig over.
De afloop vond ik passen bij het boek. Het gaat over het leven van Garp en daar hoort dus ook zijn dood bij. Typisch is wel dat hij spectaculairder sterft dan dat hij zelf bedacht had, eigenlijk op de zelfde manier als zijn moeder, neergeschoten. Ook de epiloog, met daarin wat er nog gebeurt met de overige personages is erg prettig om te lezen, zo zit je tenminste met geen enkele vraag, je weet precies wat er met iedereen gebeurt. Het boek is echt af.
Garp kwam levensecht op me over. Ik kon er me echt iemand bij voorstellen. Ik kon me goed inleven in hem. Ik begreep bijvoorbeeld zijn afkeer van de hond bonkers, en vond het niet meer dan logisch dat hij de hond een keer terug beet. Dat paste bij die vreemde Garp. Ik herken geen eigenschappen van de hoofdpersoon in mijzelf, ik ben lang niet zo gedisciplineerd als Garp. Ik herken geen van de hoofdpersonen in mijn eigen omgeving. Ik ken geen schrijvers, uitgevers, transseksuelen, jongens met maar 1 oog, en ik herkende hun karakters ook niet in mensen om me heen.
Garp is erg zorgzaam en houdt heel veel van Helen. Hij is erg gedisciplineerd. Erg negatieve eigenschappen heeft Garp niet echt. Natuurlijk heeft hij wel rare trekjes en zijn er dingen aan Garp die minder goed zijn maar die overheersen niet.
Ik vond het een fijn boek om te lezen. Als je er in verdiept was, wat gebeurde nadat je een halve bladzijde had gelezen, dan was het haast vervelend om gestoord te worden. Ik vond het nooit echt lastig te lezen. Er kwamen wel woorden in voor die ik niet kende maar daar was makkelijk over heen te lezen door de context. Het was nooit onbegrijpelijk of saai.
Dit was het eerste boek dat ik in het engels gelezen heb dat ik ook absoluut niet in het Nederlands wil lezen, of waarvan ik blij ben dat ik dat niet heb gedaan. Als je er eenmaal in verdiept was had je haast niet in de gaten of je nou in het engels of in het Nederlands aan het lezen was, je was erin verdiept en het verhaal ging door, je wilde het niet neerleggen. Ik ben blij dat ik het gelezen heb, het was weer eens heel wat anders.