Boekverslag Conny Braam

Geschreven door:	esther
Datum ingestuurd:	8 december 2003
Niveau:	4 havo
Taal:
Woorden:	1392
Opvragingen:	2466 (57 deze maand)
Waardering:	Currently 2.11/5 1 2 3 4 5 2.1/5 (27 stemmen)

Titel:	De woede van Abraham
Auteur:	Braam, Conny
Jaar van uitgave:	2000
Moeilijkheidsgraad:	vmbo/havo/vwo
Thema:	Historische gebeurtenis, Sociale problemen

Auteur:	Braam, Conny
Geslacht:	vrouw
Nationaliteit:	Nederlands
Populaire titels:	2000De woede van Abraham (1) 1996Zwavel (2) 2002De onweerstaanbare bastaard (1) 2004Het schandaal (1) 2007De Russische timmerman (1) 1998De amazone van Dahomey (0) 1993De bokkeslachter (0) 2009De handelsreiziger van de Nederlandsche Cocaïne Fabriek (2) ... meer

Download dit verslag in PDF-formaat

1 Voorkant:

Titel: De woede van Abraham
Schrijver: Conny Braam
Utgever: Meulenhoff Amsterdam
Druk: nergens te vinden
Aantal bladzijdes: 302

Onderwerp: er zijn veel personages in het boek beschreven, het meest komen de jonge verslaggever Ezekiel en de oude rus die in het duin woont: Abraham.
Ezekiel heeft gehoord van het project dat er een kanaal van de Noordzee naar Amsterdam word gegraven en gaat eens een kijkje nemen ion het duingebied. Daar ontmoet hij Abraham, een oude rus die is gevlucht uit Rusland en nu in het duingebied De Breesaap woont.
Abraham heeft een vrouw, Julia en een dochter, Lena.
Ik vind Lena een heel leuk personage, omdat ze spontaan en leuke gewaagde ideeën heeft.
Haar moeder is een vreemd mens, ze is niet helemaal goed bij haar hoofd, ze heeft steeds waanbeelden.
Ezekiel heeft bepaalde opvattingen over het graafwerk, maar hij vindt het niet leuk dat hij ze niet vrijuit kan opschrijven in de krant waar hij voor werkt. Hij is ook wel een leuk personage, maar hij is ontzettend verlegen, dat is iets minder leuk.

2 Titelverklaring:

Ik denk dat het boek De woede van Abraham heet, omdat Abraham het er niet mee eens was dat er een kanaal door het duingebied werd gegraven. Hij woonde daar al een hele tijd en was benoemd tot opzichter van het duingebied. Hij raakte met het duin vertrouwd en beschouwde het als zijn thuis. Hij hield van de natuur en de zee en wat die allemaal bracht.
Toen hij hoorde dat het kanaal er zeker weten kwam, had hij allemaal opvattingen van dat het nooit zou lukken om dat kanaal te graven.
Hij was het er ook niet mee eens dat al die arbeiders in armoede leefden, en de rijke engelse aannemers in luxe huizen en rijkdom leefden.
Maar het kanaal was er en toen werd zijn woede wel wat minder, hij vond het wel jammer van de natuur. Hij zei dat dat het vermoorden van de natuur en het duin was. Hij merkte dat hij er toch niets meer tegen kon doen en legde zich er toen maar bij neer, maar die woede bleef.

3 Samenvatting:

Het boek gaat over het graven ven het Noordzeekanaal en alle problemen eromheen.
Het verhaal begint bij Ezekiel die een verhaaltje wil maken over het Noordzeekanaal en gaat naar de duinen om over de omgeving te vertellen. Daar ontmoet hij Nicolas Abraham die gevlucht is uit Rusland en duinboer in de Breesaap is.
De ontmoeting verloopt nogal stroef, maar word later beter, Ezekiel gaat met Abraham mee naar huis waar hij Abrahams vrouw en dochter ontmoet. De eigenwijze Lena en haar moeder Julia.
Ezekiel verteld over de plannen van het Noordzeekanaal en word daarom uitgelachen.
In verloop van de tijd worden de plannen werkelijkheid en begint Abraham zich zorgen te maken. Een kanaal door zijn geliefde duingebied? Dat vindt hij niet echt leuk.
Langzaamaan komen de arbeiders binnenstromen en beginnen zanfholen te maken in het duin. Abraham heeft daar grote problemen mee, maar mag niets doen. De mensen in Velsen willen die arbeiders niet in de buurt hebben.
Ondertussen zijn er zoveel arbeiders dat de armoede er niet meer te overzien is, de aannemers zijn gestopt met ze te tellen en er heerst cholera en braakloop.
Het leven van Abraham en zijn gezin veranderd drastisch, ze moeten ineens rekening houden met de mensen die vlakbij hun wonen en ze hebben minder te drinken. Het graven verloopt ook niet soepel, er komt steeds water naar boven afkomstig van een enorme zoetwaterbel onder het duin en als het regent, kon er ook niet veel gegraven worden. Als de Kanaalmaatschappij ook nog eens loonsverlaging aankondigt, gaat het helemaal fout. Oproer is het gevolg.
Als het kanaal officieel wordt geopend, zal Abraham op zijn laatste vlucht gedreven worden.

4 Ervaringsverslag:

Ik vond het boek wel interessant, maar het kon me niet helemaal boeien.
De manier waarop het geschreven is vond ik wel leuk, het was niet moeilijk geschreven.
Ezekiel was een aardige onzekere persoon waarvan ik dacht dat hij de problemen in die tijd nooit zou kunnen overleven, maar dat is hem dus wel gelukt. Ik heb wel bewondering voor hem.
Je ziet van Abraham in het verhaal precies hoe hij vordert met zijn sociale leven. Eerst hield hij van de rust, teveel eigenlijk, en hoefde hij niets met anderen te maken te hebben, maar door Ezekiel kwam het sociale mens in hem naar boven.
Abraham is excentriek persoon die erg op zichzelf leeft. Dat vind ik niet echt een leuk trekje van hem, want dat vind ik saai aan iemand. Verder in het verhaal veranderd hij helemaal en word een aardiger persoon voor de mensen, dat vind ik wel weer leuk aan dat personage, je ziet hem vorderen. Een dergelijk soort proces zie je ook bij Lena, Abrahams dochter. Ze was al aardig zelfstandig doordat haar moeder rijp is voor het gesticht. Haar moeder Julia heeft waanbeelden en omdat ze vaak niet goed bij haar hoofd is, moet Lena voor haar zorgen. Lena was in het begin niet bang voor andere mensen, maar was wel voorzichtig toen de arbeiders kwamen. Toen ze moesten verhuizen jaren later, werd dat veel minder en werd ze ook minder voorzichtig. ( ze bleef wel even brutaal als anders)
Van de gemeentesecretaris heb ik geen hoge dunk. Hij weet niet goed wat hij met de problemen van de mensen moet doen en dus doet hij maar iets. Hij kwam als een onervaren iemand naar Velsen en wist niet wat hij kon verwachten, en dus had zich ook helemaal niet op de problemen voorbereid. In de jaren dat hij daar was is hij misschien geestelijk wel 10 jaar ouder geworden in 3 maanden. Dat gevoel heb ik ook van Gouderiaan, een gemene verpachter die het schopt tot iemand met een hoge functie. Hij vindt dat echt prachtig, maar anderen denken daar heel anders over. Gouderiaan misbruikt zijn macht en dat vind ik niet leuk aan hem.
Van de engelse aannemers kon ik geen hoogte krijgen, ze worden niet veel in het boek vernoemd en als dat dan een keertje is, is dat niet positief. Ze geven niets om de arbeiders. De arbeiders graven het kanaal en de Engelsen denken dat alles vanzelf komt.

5 Verwerkingsopdracht:

Opdracht 34: beschrijf een fictief interview dat je houdt met een hoofdpersoon naar aanleiding van een cruciale gebeurtenis.
Ik heb gekozen om een interview met Abraham te houden over de opstand van de arbeiders.

Abraham, jij was erbij toen de opstand plaatsvond. Wat vond je ervan? Vond je het terecht?

‘Ja, ik was erbij toen het plaatsvond. Aan de ene kant vond ik het wel terecht dat ze dat deden, ik bedoel, de mensen zouden ineens een loonsverlaging krijgen, terwijl ze al zo weinig verdienen. Ik kan het me voorstellen dat er toen binnenin ze iets knapte.’

Je was er ook bij vanaf het begin, je hebt het zien gebeuren. Weet je ook wie de leider was?

‘Nee, ik weet niet wie de leider was, en als ik het wist zou ik het niet vertellen.’

Denk je dat de arbeiders goed eraan gedaan hebben om die engelse aannemer te vermoorden?

‘Nee, dat denk ik niet. Ze schieten er niets mee op. Maar aan de andere kant jaagt het wel angst aan bij de Engelsen. De arbeiders hebben laten zien dat ze niet alles pikken en dat ze gevaarlijk kunnen zijn als ze boos zijn. Het was wel stom van ze om hem te vermoorden, ik weet niet. Ik heb er gemengde gevoelens over.’

Zij de leefomstandigheden verbeterd of veranderd?

‘Ja de leefomstandigheden zijn wel degelijk verbeterd na de officiële opening van Het Noordzeekanaal. Ik ben daar gaan wonen en we hebben met z’n allen een soort minidorp gebouwd. Eerst waren het allemaal zandhopen waar ze in leefden, maar met het resterende afval van de betonfabriek hebben we huizen gebouwd. Het stelt niet veel voor, maar het is iets.

Heb je er iets van geleerd, van de graverij van het Noordzeekanaal?

‘Ja, ik heb er wel iets van geleerd, voornamelijk van de arbeiders die er hebben gewerkt. Je moet niet altijd op het uiterlijk van een mens afgaan. Ik heb vrienden gemaakt van wie ik eerst dacht: daar word ik nooit van mijn leven vrienden zijn. Ze leken me veel te wild.
En van de graverij heb ik ook iets geleerd. Ik vond het zonde van de natuur, ik beschouwde het als mijn thuishaven. Maar dat iets zo bruut verstoord kon worden had ik niet verwacht. Zo zie je maar dat je niet te materialistisch moet zijn.’