Boekverslag Anne Provoost
Mijn tante is een grindewal
|
Geschreven door: | |
Datum ingestuurd: | 4 december 2003 |
Niveau: | 3 vwo |
Taal: |  |
Woorden: | 2189 |
Opvragingen: | 9719 (3 deze maand) |
Waardering: |
Titel: | Mijn tante is een grindewal |
Auteur: | |
Jaar van uitgave: | 1990 |
Aantal pagina's: | 159 |
Auteur: | |
Geslacht: | vrouw |
Nationaliteit: | Nederlands |
Geboren: | 26 juli 1964 |
Informatie: | http://www.anneprovoost.com/ http://nl.wikipedia.org/wiki/Anne_Provoost |
Populaire titels: |
|
1. Mijn tante is een grindewal |   |
| |
| |
| |
| |
| |
| |
| |
| |
... meer | |
Zakelijke gegevens van het boek
Titel: Mijn tante is een grindewal
Auteur: Anne Provoost
Uitgeverij: Malmberg 2003
Aantal bladzijden: 192
Waarom heb ik dit boek gekozen?
Ik heb dit verhaal uit alle andere boeken gekozen, omdat dit verhaal me het meeste aan sprak. Als je van dit boek de titel leest, snap je er niets van. Lees je de achterkant; dan merk je dat het verhaal heel interessant zou kunnen zijn. Het gaat over seksueel misbruik, wat natuurlijk erg speelt in deze tijd. Ik wilde graag weten hoe het verhaal zich zou ontwikkelen en wat het geheim van Tara zou zijn, al kun je dat uit de achterkant natuurlijk al een beetje opmaken. Daarbij komt nog dat ik niet kapot ben van geschiedenisverhalen (Jehanne), evenals verhalen over koningen (De weg van de wind) en ook niet van die dunne boekjes die je zo uit hebt (Gebr.). Zo was de keuze snel gemaakt.
Samenvatting van het verhaal
Anna is niet bepaald blij als ze hoort dat haar nicht Tara Myrold uit Cleveland met haar ouders op de Kabeljauwskaap komt wonen. Ze gaan de kustvilla huren, waar vroeger de zeeheks Goody Hallett verbleef. Dit is een mythe die al heel lang op de Kaap speelt en heel veel mensen geloven er heilig in. Tara wordt door haar moeder verwaarloosd, haar moeder besteed bijna geen aandacht aan haar. Tara’s vader is heel lief voor zijn dochter, maar wat de rest niet weet is dat zij door hem wordt misbruikt. Tara mag dit aan niemand vertellen, daarom krijgt ze van haar vader elke dag een dollar. Anna vertelt Tara: "Als je dingen kletst die geheim zijn, dan verandert Goody Hallett je mond in steen." Tara kan (durft) met niemand over haar geheim spreken, alhoewel haar moeder de pijnlijke situatie ontdekt. Ze maakt depressieve periodes mee en pleegt uiteindelijk zelfmoord. Na lang aarzelen durft Tara haar verschrikkelijke geheim aan Anna toe te vertrouwen. Anna weet niet wat zij met de situatie aan moet, en zwijgt er verder ook over. Tara draagt steeds rode T-shirts wat voor haar ‘STOP’ betekent. Ze voelt zich, van bij het verschijnen van de aangespoelde walvissen op de Kaap, met de dieren verwant. Ze vergelijkt haar moeder met de dieren, die ook niet meer ‘terug’ wil omdat ze zich totaal machteloos voelde. Bij de operatie is de walvisdeskundige Petr’Ann aanwezig. Zij vermoedt Tara’a geheim, en als zij naar huis terug keert besluit zij contact te houden met het meisje. Ze bellen regelmatig en Tara en Anna mogen zelfs op bezoek komen als het niet goed met de overgebleven drie walvissen in het verzorgingscentrum. De drie raken goed met elkaar bevriend en ze komen vanaf dat moment regelmatig kijken hoe het met de grindewallen gaat. Als het niet goed gaat zorgen de twee meisjes dat het weer beter gaat door met ze te zwemmen en ze af te leiden. Tara en Anna vinden het helemaal geweldig, maar weten ook dat de grindewallen eens weer terug moeten naar zee. Ze zijn dan ook door het dolle heen als ze mee mogen op de boot om ze terug te brengen naar hun eigen leefgebied. Ondertussen vertelt Anna per ongeluk het geheim aan Petr’Ann. Zo begint het balletje toch een beetje te rollen en Anna’s ouders horen er ook van. Anna is er ziek van dat ze het geheim heeft door vertelt. Maar daardoor komt er wel een einde aan het misbruik. Tara’s vader wordt opgenomen en Tara blijft bij Petr’Ann. De reddingsoperatie van de grindewallen was voor Tara een keerpunt. Tara’s wonden zijn nog lang niet geheeld, maar toch zijn er tekenen die erop wijzen dat al die pijn ooit eens zal genezen, dat Tara zich op een dag weer zal laten aanraken.
Tara op het strand
Leeservaring grondig beschrijven
Onderwerp
Het onderwerp van het boek spreekt me heel erg aan. Ik heb al meer boeken over dit onderwerp gelezen en ik moet wel toegeven; de meeste zijn het hetzelfde. Dit boek is echter anders. Het meisje waar het om draait is namelijk niet degene uit wie het verhaal vertelt wordt. Dat is namelijk Anna, haar nichtje. Daarom lees je het vanuit een heel ander perspectief. Dat was wel heel leuk om te lezen. Ik heb niet echt iets geleerd uit dit boek. Wat zou ik moeten leren, het staat gelukkig allemaal erg ver van mij af. Wel ben ik er anders over gaan denken. Ik dacht altijd, als je misbruikt wordt vertel je dat aan iedereen en zorg je dat diegene achter slot en grendel belandt. Natuurlijk is dat erg naïef van me, omdat je ondanks alles toch van je ouders houdt. Je vertrouwt ze en zij zorgen voor je. Dat heeft dit boek me wel laten zien, dat het allemaal niet zo makkelijk is als ik het in mijn hoofd heb.
Gebeurtenissen
De gebeurtenissen hebben me erg aan het denken gezet. Vooral de manier waarop Tara de grindewallen met haar moeder vergelijkt en hoe zij doet. Ook met de rode kleren die ‘stop’ betekenen. Dan vroeg ik me best wel af wat er nou allemaal was gebeurd daar in die kustvilla. Hoe is de moeder nou doodgegaan; misschien was de moeder zelfs wel vermoord oor de vader? Het verhaal bleef daardoor ook boeien, het hele boek door gebeurde er dingen waar je overna moest denken. Het ging ook niet alleen om Tara, ook om school, de walvissen en Anna en haar ouders. Het lijkt misschien een raar verband; walvissen en seksueel misbruik, maar het loopt allemaal prima in elkaar over. Het wordt goed uitgelegd en het is makkelijk te begrijpen.
Personages
Tara:
Tara is een klein spichtig meisje met heel dun haar. In het begin gedraagt zij zich hatelijk en gesloten. Naar het einde toe neemt ze haar nichtje Anna in vertrouwen en vertelt ze de reden van haar gedrag. Ze worden echte vrienden. Het is een gemeen meisje, afstandelijk en hatelijk tegen haar omstanders, dat door haar moeder verwaarloosd en door haar vader verwend wordt.Tara draagt alleen rode T-shirts wat voor haar 'stop' betekent. De reddingsoperatie van de grindewallen is voor Tara een keerpunt. Ze is papa's poppemie en moet elke dag weer voor geld haar mond weer dichthouden . Ze stoot iedereen af door hatelijk gedrag: haar vader heeft ze lief, al haat ze zijn aanrakingen.Ze weet zeker dat er iets verschrikkelijks zal gebeuren als ze mensen haar verhaal zal vertellen, maar toch stuurt ze signalen de wereld in (flessenpost in zee met bestemming Europa). Ze is in werkelijkheid al vrouw maar ze wil niet groeien; ze heeft enorme nood aan genegenheid, maar doet cynisch over wat tussen jongens en meisjes gebeurt en is als de dood voor aanrakingen.
Anna:
Anna is de eigenlijke hoofdpersoon in het boek. Ze is groter dan Anna, alleen in haar gedrag veel jonger. Daardoor snapt zij alle signalen die Tara af geeft natuurlijk helemaal niet en vindt ze Tara maar een raar kind. In het begin zijn Anna en Tara gedwongen speelvriendinnen. De sfeer tussen hen is koel en verward. Tara durft haar verschrikkelijk geheim na lang aarzelen alleen aan Anna toevertrouwen. Later in het boek worden ze echte vriendinnetjes. Tara en Anna doen dan alles samen. Aanvankelijk was Anna jaloers op Tara, die door haar vader erg verwend wordt. Wanneer ze het geheim kent is ze erg geschokt: ze wil er niets meer over horen.
Oom Tony, vader van Tara:
Om deze man draait het natuurlijk allemaal. Hij misbruikt zijn dochter Tara en is misvormd in z'n jeugdjaren zonder moeder en met een treiterige vader. Hij ziet geen andere uitweg dan zijn dochter hem liefde te laten geven. Hij houdt meer van z'n dochter dan van zijn vrouw.
Moeder van Tara:
Is heel vaak depressief en staat niet echt centraal in het boek, omdat zij al snel zelfmoord pleegt. Ze kan de situatie niet meer aan als ze ontdekt dat haar man meer van zijn dochter dan van haar houdt.
Petr’Ann:
Ze is de biologe. Ze werd om hulp gevraagd toen de walvissen aangespoeld waren. Ze verzorgt de drie overgebleven kleine walvissen. Ze ontdekt Tara’s geheim en zorgt voor een oplossing omdat zij zich verantwoordelijk voelt aangezien ze het zelf ook heeft mee gemaakt.
Ouders van Anna:
Hele lieve mensen die hun dochter proberen te beschermen tegen het geheim dat Tara draagt als ze het weten. Zij hebben zelfs ook nooit wat door gehad en voelen zich daar best schuldig over, vooral ook omdat zij dachten dat het gewoon een raar kind was.
Ik wil absoluut niet op een van de personages uit het verhaal lijken. Ze hebben allemaal problemen of dragen een groot en vreselijk geheim met zich mee. Ik vind het een veel te zielig boek om ook maar op één personage te willen lijken. Je komt het meeste over Anna te weten, ondanks het verhaal om Tara gaat. Zij is dan ook de echte hoofdpersoon van het boek. Ik begrijp haar gedrag niet zo goed. Maar dat komt denk ik omdat als Anna Tara leert kennen, ze nog maar een klein meisje is en heel kinderachtig denkt. Toen ik het boek las had ik het geheim natuurlijk al lang door.
Opbouw
Het verhaal is best spannend. Tara reageert super onvoorspelbaar en je weet niet hoe ze dan reageert. Ook weet je nooit wat er de volgende bladzijde gaat gebeuren, komt er nog een aanvaring met de vader? Dat gebeurt uiteindelijk niet, wat ik heel jammer vind. Haar vader staat er een beetje buiten ondanks het om hem gaat. Toch blijft het verhaal steeds boeien. Er gebeuren zoveel dingen en er speelt van alles mee. Aan het eind blijft er wel veel onduidelijk vind ik. Je weet niet waar Tara uiteindelijk gaat wonen, en je weet ook niet of zij en haar vader het ooit nog eens gaan uit praten en wat is de rol van Petr’Ann daarin?
Taalgebruik
Het verhaal is absoluut niet lastig om te lezen. Dit komt waarschijnlijk doordat de meisjes nog heel jong zijn als je het boek leest. Daardoor is het boek soms zelfs makkelijk om te lezen. Dit past natuurlijk wel bij de personages, omdat zij niet te ingewikkeld kunnen denken.
Punten uit het boek
Vertelsituatie
Het verhaal wordt verteld vanuit de ik-persoon. Anna vertelt over haar jeugd met haar nichtje Tara, Doordat het verhaal helemaal vanuit Anna’s perspectief wordt verteld, wordt maar heel langzaam duidelijk wat er aan de hand is met Tara. Als lezer begrijp je Tara’s singnalen veel sneller dan de jonge Anna.
Opbouw
Het verhaal wordt verteld in 31 kleine hoofdstukjes. In elk hoofdstuk vindt een gebeurtenis plaats en elke gebeurtenis brengt de waarheid een stapje dichterbij. In het begin zijn die klein en onduidelijk. Door het verhaal zo langzaam op te bouwen, laat de schrijfster je heel langzaam wennen aan de gruwelijkheid van het thema en maakt ze de waarheid ook als een dreiging die boven de lezer hangt.
Tijd
Het verhaal speelt zich af in deze tijd, en wordt verteld in de verleden tijd. Het boek is misschien wel één grote terugblik van de jeugd van Anna met Tara, die begint als zij beiden zeven jaar oud zijn tot een jaar of 15. Er zijn in het verhaal geen duidelijke sprongen gemaakt.
Ruimte
Het boek speelt zich af in het plaatsje Truro, in de VS. Het plaatsje is klein en ligt aan de kust waar de meisjes dagelijks komen.
Fictie/werkelijkheid
De schrijfster heeft het verhaal geschreven in de tijd dat ze in de VS woonde en het stadje Truro bestaat dan ook echt. Het verhaal is echter niet echt gebeurd, alhoewel deze voorvallen natuurlijk wel te vaak voorkomen.
Thema’s
De thema’s van het boek zijn voornamelijk: seksueel misbruik, dieren, volwassen worden en verliefdheid (aan het einde met Alex, die verliefd wordt op Tara, maar Anna vindt hem al leuk)
Informatie over de auteur Anne Provoost (bron: http://agathachristie.nl/provoost.htm)
Geboren: 26 juli 1964
Debuut: Mijn tante is een grindewal (1990, jeugdboek)
Genre: Jeugdboek, toneel, kort verhaal
Bijzonderheid: Won met Vallen (1994) de Libris Woutertje Pieterse Prijs, de Boekenleeuw, de Gouden Uil, de Interprovinciale Prijs voor Jeugdliteratuur en de Zilveren Griffel
Citaat: 'Ik wil mensen leesplezier geven. Maar niet ten koste van mijn schrijfplezier. Ik vind mijn schrijfplezier in feite belangrijker dan het leesplezier van een ander. Ik wil wel dat die twee elkaar ontmoeten, ergens halverwege, maar ben niet op zoek naar een kompromis. Mijn taak is boeken schrijven.' (De Standaard, 22-09-1995)
Recent werk: De roos en het zwijn (1997, jeugdboek), Vallen (1994, jeugdboek)
Verwerkingsopdracht nummer: 16 (Schrijf een brief aan de hoofdpersoon van het boek en leg uit welke beslissing van hem/haar je wel of niet verstandig vindt)
Hoi Anna,
Ik vind je een heel dapper meisje.
Ik heb veel respect voor jou manier van handelen met je nichtje Tara, door Petr’Ann in vertrouwen te nemen en haar toe te geven wat het geheim van Tara was. Hierdoor heb je je nichtje bevrijd van haar slechte vader en heb je ervoor gezorgd dat zij zich verder kan gaan ontwikkelen zonder hem. Zij zal altijd getekend blijven, maar dankzij jou is er een einde gekomen aan die nog vreselijkere tijd. Ook vind ik het knap van je dat je altijd zoveel geduld met haar hebt gehad, ondanks zij lang niet altijd even aardig tegen je was. Ik hoop dat jij niet al te veel verdriet hebt om wat er is gebeurd en dat je uiteindelijk met Alex verkering hebt gekregen! J
Groetjes, Tamara
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het ons dan weten.
© Scholieren.com 2010