Boekverslag Marten Toonder
De andere wereld
|
Geschreven door: | |
Datum ingestuurd: | 20 november 2003 |
Niveau: | 4 vmbo |
Taal: |  |
Woorden: | 1251 |
Opvragingen: | 2957 (4 deze maand) |
Waardering: |
Titel: | De andere wereld |
Auteur: | |
Jaar van uitgave: | 1982 |
Moeilijkheidsgraad: |
|
Thema: |
Auteur: | |
Geslacht: | man |
Nationaliteit: | Nederlands |
Geboren: | 2 mei 1912 |
Overleden: | 27 juli 2005 |
Populaire titels: |
|
  | |
| |
| |
4. De andere wereld | |
Deel I
Auteur: Marten Toonder
Titel: De andere wereld
Uitgeverij: De Bezige
Plaats van uitgave: Amsterdam
Jaar van uitgave: 1982
Druk: Staat niet vermeld
Samenvatting: Bijgesloten
Deel II
I: Gebeurtenissen
A: De beschreven gebeurtenissen kwamen redelijk echt op me over, ook al gaat het om pratende dieren en hun problemen, de gebeurtenissen in het boek komen als ‘echt’ op je over omdat er zulk soort problemen ook in onze wereld bestaan, maar dan minder letterlijk genomen (wringerds die het zelfstandig denken uit je zuigen is vergelijkbaar met een dictatuur waarin je zelf niks mag denken). Dit vind ik goed omdat het op een simpele toon geschreven is, kunnen kinderen zelf ook de conclusie trekken dat de gebeurtenissen uit het boek slecht, wat een aanleiding is voor de vorming van hun mening wanneer ze met zulke problemen (minder letterlijk genomen) in het echt te maken krijgen. Ook is het beter in een boek als de gebeurtenissen echt op je over komen, dat maakt het boek een stuk beter om te lezen.
G: Dit boek heeft me laten denken over een bepaald probleem, namelijk het vluchtelingen probleem: dat niet alle vluchtelingen alleen komen voor makkelijk geld en om niks te hoeven te doen. Dat er ook vluchtelingen zijn die komen om een dictatuur te ontvluchten waar ze helemaal niks in te zeggen en als belangrijkste reden komen voor veiligheid. Het heeft me ook laten denken over de manier waarop de vluchtelingen worden opgevangen. Iedereen wilt ze liever weer terughebben en niks te geven om hun het leven beter te maken, wat een slecht punt is omdat ze niet terug kunnen en de hulp van de bewoners van Rommeldam juist heel hard nodig hebben.
II: Personen
B: Tompoes vond ik een sympathiek persoon omdat hij als een van de weinige meeleefde met de problemen van de vluchtelingen en probeerde hen te helpen met de problemen die ze hadden in Rommeldam en ook probeerde te kijken of er een manier was om ze goed op te kunnen vangen. Ook vond ik hem sympathiek omdat hij de vriend blijft van Bommel ook al beledigt hij hem soms en is hij onredelijk tegen hem. Bommel vond ik niet erg sympathiek omdat hij zich arrogant opstelt en steeds denkt dat hij, als rijke die niks met zijn geld doet, het zich niet kan veroorloven een geld te geven voor de vluchtelingen uit Apoka, ook al is het een eenmalig bedrag om af te staan. Wat zijn reputatie in mijn ogen weer iets verbeterde was dat toen hij tijdelijk zijn geheugen verloor in Apoka hij de Apoka’s vertelde dat ze naar Rommeldam konden komen, ook al was dit niet werkelijk Bommel, dit was toch een van zijn betere daden in het boek. Waggel vond ik weer wel een sympathiek persoon. Dat vond ik omdat hij zo vrolijk was en zich om niks bekommerde en vrolijk doorging met mensen overzetten met zijn veerboot en het hem niet uitmaakte waar de Apoka’s vandaan kwamen.
Doddeltje was in het boek ook een sympathiek persoon. Ook al kwam ze maar even in het verhaal, je kon merken dat ze vriendelijk was en een warm hart had. Dat ze niet veel van de slechtheid in de buitenwereld wist versterkte dit beeld van haar alleen maar. Burgemeester Dickerdack vond ik niet sympathiek omdat hij totaal niet luistert naar de problemen die Bommel, deels terecht, heeft en dit besluit zonder enig overleg met het volk zelf heet besloten en dit plan gewoon zomaar doorvoert. En omdat de rijken een heleboel geld moeten afstaan en de overheid van Rommeldam zelf alleen maar afgedankte huizen en slooppanden geeft vind ik hem nog minder sympathiek. Oude Salem was ook een sympathiek persoon omdat hij zijn volk naar de andere wereld heeft geleid en zo vriendelijk tegen Bommel was en hem wou helpen.
C: Ik kon me goed inleven in de hoofpersonen, met name in Bommel. Je kon in het boek gewoon zijn wanhoop voelen en omdat je je zo goed in hem kon inleven vond je het zelf ook belachelijk dat de Apoka’s zomaar bij hem kwamen voor gratis geld en onderdak. Later in het boek vond ik het zelfs triest dat iedereen hem haatte omdat hij de verkeerde woorden zei in een toespraak alleen omdat Tom Poes een iets andere tekst geschreven had voor Bommel om voor te lezen. In Apoka zelf wou ik gewoon dat hij zou ontsnappen aan de wringerds en weer veilig zou terugkomen, ook al is Bommel nog zo arrogant en bekakt. Aan het einde van het boek was ik blij dat alles met hem goed was gekomen, pas na het boek besefte ik dat hij onredelijk en zielig was tegen de Apoka’s. In Tom Poes kon ik mij wat minder inleven, maar nog steeds best goed. Je beseft al snel dat hij een avontuurlijke geest heeft en alleen maar wil helpen wat dan ook de prijs voor hemzelf mag zijn. Ik vond het een minpunt van hem dat hij zo over zich laat heenlopen door Bommel en niks tegen hem terug doet en altijd maar meeloopt met hem.
III: Opbouw
A: Het verhaal was absoluut niet lastig te lezen, mede door de plaatjes als verduidelijking, mede door de duidelijke manier van schrijven van Marten Toonder en zijn vergelijkingen met de echte (onze) wereld. Alleen als je naar de diepere betekenissen van de gebeurtenissen gaat kijken, wordt het boek toch iets moeilijker om te lezen en moet je vaak twee keer kijken om te weten waar iets nou precies over gaat. Het verhaal werd door de plaatjes op sommige momenten duidelijker gemaakt (zoals bijvoorbeeld het dorp van de Apoka’s en hun tenten, of hoe de trommels van de Apoka’s eruitzagen die in Bommel’s tuin gingen kamperen). De vergelijkingen met echte gebeurtenissen maakten het gedeelte met de wringerds een stuk logischer. Ook al kunnen zulk soort planten in het echt niet bestaan is het makkelijk te vergelijken met een dictatuur en ook dat sommige Apoka’s het vluchten moe waren en zichzelf maar lieten pakken door de wringerds om van alle ellende af te zijn en gewoon geen moeite meer te hoeven doen om te vluchten. Het enige moeilijke gedeelte om te lezen, was wanneer Lut Lierelij ging praten, maar dat was omdat hij zo onduidelijk is en zo vreemd praat. Kweetal praat ook een beetje raar, maar hij praat nog redelijk normaal waardoor je het gesprek tussen hem en Lut Lierelijk een beetje kan vertalen.
D: Ik houdt in het algemeen (bij sommige boeken kan het verschillen, ligt eraan of het verhaal het nodig heeft) meer van een alwetende verteller. En dan niet op een manier waarop over de toekomst al een beetje verteld wordt, maar op een manier waarop alles wordt verteld wat de (hoofd)personen doen en hun gedachtes worden weergegeven. Sommige verhalen hebben gewoon een ik-verteller perspectief nodig omdat het anders te stom is om te lezen (bijvoorbeeld een dagboek in verhaal vorm) of alle spanning wegneemt (bijvoorbeeld bij boeken waarin alles wat de hoofdpersoon niet weet, een belangrijk aspect van het verhaal is)
Ik hou van een alwetend verteller perspectief het meest omdat het een goed overzicht geeft van alles wat er in het verhaal geeft, in sommige verhalen met een ik-perspectief wordt niet alles wat er in het verhaal gebeurt goed beschreven omdat het in zulk soort boeken niet nodig is. Maar ik hou juist ervan als je alles weet van de omgeving zodat je een goed beeld van waar het verhaal zich afspeelt kan worden.
Thema
Het thema gaat aan de letterlijke kant over de andere wereld, en aan de figuurlijke kant over vluchtelingen problematiek.
Titelverklaring
De titel slaat op de andere wereld, die aan het ondergaan is en waar een heleboel vluchtelingen vandaan komen.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het ons dan weten.
© Scholieren.com 2010