Boekverslag Christiane F.

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem
Niveau:	3HAVO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1080
Opvragingen:	5

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (18 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Christiane F.

• Wir Kinder vom Bahnhof Zoo / Verslag van een junkie (31)

  1978

Naam Boek: Wir kinder vom Bahnhof Zoo.
Auteur: Christiane F
Gengre: Roman
Het boek heeft 324 bladzijdes.

Korte samenvatting van het boek:
Wanneer Christiane zes is verhuisd ze naar Berlijn. Haar ouders gaan daar werken. Het bedrijf van haar ouders flopt echter en men verhuist opnieuw, dit keer naar een flattenwijk in Berlijn.
Haar vader is werkloos en raakt daardoor aan de drank. Haar moeder verdient de kost. Christiane en haar zusje worden door hun vader geregeld geslagen.
Haar moeder durft het niet op te nemen voor haar dochters. Op een dag mishandeldt hij Christiane haar moeder ook en haar moeder besluit om te gaan scheiden. Ze vindt een nieuwe vriend(Klaus) en ze gaan samenwonen in een huis op de begane grond in Berlijn..
Daar leert ze nieuwe vrienden kennen. En raak in een drugs scène terecht.

Onderwerp
Het onderwerp van dit boek is drugsverslaving. Het boek spreekt mij aan. Dat komt omdat ik het boek vroeger toen ik klein was al in de kast zag staan en het zo graag wou lezen. Ik kon het alleen nog niet begrijpen. Toen ik 12 was heb ik het gelezen. Ik wist toen nog niet zo veel van drugs gebruik af. Ik wou er meer over weten. Ik was het verhaal grotendeels vergeten en heb het boek opnieuw gelezen

Het heeft me zeker nieuwe kanten laten zien. Ik heb al eerder een boek gelezen over drugsgebruik zoals het onkruid en de bloem (door: Remo Campert ) en Afblijven (door: Carry Slee). De nieuwe kanten zijn dat er in dit verhaal ook heroïne en prostitutie aan te pas komen. In de andere verhalen blijft het bij hajsh en XTC.
Ik ben er niet anders over gaan denken. Drugs is heel erg slecht.
Ik had niet gedacht dat het verhaal zo zou aflopen. Ik had het idee dat christiane dood zou gaan of helemaal zou afkicken. Maar aan het einde gaat ze naar een plaats waar ze nieuwe vrienden maakt die ook proberen af te kicken. In de groep blowen, drinken en roken ze nog wel.
Christiane denk wel slecht over drugs. Ze is ermee begonnen omdat ze erbij wilde horen. Daarbij raakte ook in aanraking met harddrugs. Zoals heroïne en XTC.
De titel heeft betrekking op het metrostation Zoo, waar Christiane vaak te vinden was. Ze ontving daar wel eens klanten, kocht haar drugs en nam daar haar shots.

Gebeurtenissen
Het boek bevat voldoende onderwerpen om het je te blijven boeien. Zoals de keren dat Christiane probeert af te kicken maar toch weer aan de horse (horse is het engelse woord voor heroïne) verslaaft raakt. En hoe haar moeder erachter komt. Het blijft je boeien omdat het op een goede manier verteld wordt. Er komen ook stukjes in voor waar Christianes moeder vertelt. Ze vertelt over hoe zij erachter kwam dat Christiane drugs gebruikte. Ik vind het leuk dat die stukjes erin zitten omdat je het dan ook eens door de ogen van iemand anders ziet.
Mijn persoonlijke reactie op dit verhaal is dat er over drugs gepraat word alsof het niks is.
Omdat ze aan de horse is en niet meer blowt komt er zulke zinnen in het verhaal voor: ”Toen in nog blowde” en “Het is maar een stickie”.
Het boek heeft me aan het denken gezet. Ik dacht voor het lezen heel anders over drugs.
Ik heb nog nooit een boek gelezen waarbij het drugsgebruik zo ver ging dat er prostitutie aan te pas kwam.
Om het geld bij elkaar te krijgen gaat ze met haar vriendinen (Stella en Babsi) Tippelen op de Kurfürsenstrasse. Dat is een soort plein waar meisjes van 12 tot 17 zichzelf verkopen voor 20 Mark.

De gebeurtenis die de meeste indruk op me heeft gemaakt is wanneer ze samen met Dedlef (Dedlef is Christianes vriend) gaat afkicken.
Uiteindelijk is het niet gelukt.
Het heeft zoveel indruk op mij gemaakt omdat ik het heel moedig vind om het samen te doen.
Je zit elkaar toch aan te praten om weer een shot te nemen. (Een shot is een spuit met heroïne).
Ze zijn samen een hele tijd ‘clean’ gebleven. (clean: schoon/niet meer vol met drugs)

Personages:
Ik zou absoluut niet op de hoofdpersoon willen lijken. Ik wil geen type zijn die drugs gaat gebruiken om erbij te horen.
In het verhaal spelen verschillende personen. Als eerst komt ze bij een groep waar ze blowen.
Die groep bestaat uit: Piet, Kessi, Milan en nog enkele personen. Kessi is de persoon waar Christiane op wil lijken. De groep valt echter uit elkaar.
Ze leert Dedtef kennen en zijn vrienden. Ze gaan naar een discotheek. The sound genaamd (discotheek waar veel jongeren in aanraking kwamen met harddrugs).
Ze raakt samen met Dedlef in aanraking met heroïne.

Ik vond het verhaal niet voorspelbaar. Ik had gedacht dat Christiane gelijk zou afkicken en dat het weer goed zou komen, of dood zou gaan.
Je komt het meest over de hoofdpersoon te weten. Vooral omdat haar moeder ook nog stukjes in het boek heeft geplaatst waarin ze vertelt over Christiane en omdat Christiane haar leven beschrijft.
Het begin van het boek is een soort inleiding. Christiane vertelt over haar jeugd.
*zie boven aan een samenvatting*.

Ik vind het gedrag van de hoofdpersoon heel erg laf omdat ze later toch weer aan de drugs raakt.
Ik ben het niet eens met die beslissing. Ik vind het gewoon erg dom dat je na het afkicken weer aan de horse gaat.
Ik weet niet wat ik had gedaan in de situatie. Je was toch verslaafd en de verleiding is daardoor erg groot om weer een shot te nemen.

Bouw:
Ik vind het verhaal goed samenhangen. Het is goed en duidelijk vertelt en niet te moeilijke woordkeuze gebruikt.
Het boek is niet geschikt voor iemand die in verhalen over drugsgebruik geïnteresseerd is omdat het hele boek daarover gaat.
Ik vond het een leuk boek. Het onderwerp spreekt mij aan. Dat komt omdat het zo uitgebreid vertelt is. En omdat Christiane het zelf beschrijft.
De bouw van de tekst past goed bij het onderwerp. Vooral de stukjes die haar moeder heeft geschreven.
Er zitten geen FlashFowards in. Wel Flashbacks. Het is een terugblik op haar leven.
Er is een open einde.
Ik heb van internet gelezen dat Christiane later toch weer aan de drugs verslaaft is geraakt. Ik weet niet over ze nu nog leeft.

Taalgebruik:
Het verhaal was leuk en lekker om te lezen. Niet te moeilijke woordgebruik. Het taalgebruik van de personages is nog een beetje in de richting van de jaren 70.
In het boek leer je de bijfiguren kennen door wat Christiane over hen vertelt. Meestal wel goede dingen omdat het personen waren waar zij graag bij wilde horen.

Ik vond het leuk om het boek weer eens te lezen.