Boekverslag Karel Glastra van Loon

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem [meer]
Niveau:	4VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	2553
Opvragingen:	36

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (11 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Karel Glastra van Loon

• De onzichtbaren (5)

  2003

• De passievrucht (78)

  1999

• Lisa's adem (31)

  2001

• Ongeneeslijk optimistisch (1)

  2005

• Vannacht is de wereld gek geworden (2)

  1997

Karel Glastra van Loon. De passievrucht. 16e druk. Amsterdam/Antwerpen. 2000. Uitgeverij: L.J. Veen

Motivatie:
In de zomer vakantie van 2003 heb ik het boek ‘De Passievrucht’ gelezen van Karel Glastra van Loon. Ik neem elke zomervakantie een paar boeken mee om te lezen, ik vindt dit het mooiste boek dat ik heb gelezen in die vakantie dus daarom doe ik mijn leesverslag hierover. Het boek is van mijn nicht, zij heeft mij dit boek aanbevolen, omdat je het goed kan gebruiken voor je boekenlijst. Mijn docent Nederlands heeft dit boek ook een aantal malen genoemd, dus dit was een bevestiging dat het een goed boek was voor mijn lijst. De titel sprak mij ook wel aan en wat mijn nicht over het boek vertelde vond ik ook wel boeiend.

Korte samenvatting:
Armin Minderhout hoort aan het begin van het boek dat hij zijn hele leven al onvruchtbaar is, dit blijkt uit een onderzoek dat zijn vriendin Ellen en hij hebben gedaan, omdat ze samen graag een kind wilden. Het vreemde is dat Armin een zoon heeft van 13 jaar, Bo. Armin gaat in het boek dus langzaam en voorzichtig opzoek, naar wie dan de vader is van ‘zijn’ zoon.
Alleen komt daar nog eens bij dat hij het niet aan Bo’s moeder Monika kan vragen, want zij overleed een paar jaar na de geboorte van Bo. Hij heeft allemaal ‘verdachten’ waaronder een ex van Monika. Maar hij is niet de ‘dader’omdat hij niet eens wist dat Monika al 10 jaar dood was. Vervolgens verdenkt Armin zijn huisarts Nico Neerinckx, maar hij doet alsof hij van niks weet, wel is heel erg verdacht dat Nico’s oudste zoon ook Bo heet. Armin is er zeker van dat Nico de vader is van zijn zoon, hij verteld dit echter aleen aan Ellen en Dees(zijn beste vriend). Als hij een weekend met Bo naar Ameland gaat, verteld Armin in een ruzie per ongeluk aan Bo dat hij zijn vader niet is. Bo wil dit niet geloven.
Kort hierna sterft Armins vader. Wanneer Dees Armin helpt met het opruimen van het huis van Armins overleden vader, vinden ze een briefje er staat op:’Ik ben zwanger, Monika’. Hieruit blijkt dus dat Armins vader tegelijkertijd ook de vader is van Bo. Als Armin de vondst van et briefje verteld aan Ellen haalt ze een brief tevoorschijn voor Bo, hierin legt Monika aan Bo uit dat Armin en hij eigenlijk Halfbroers zijn.
Tussen het hele boek door verteldt Armin over zijn relatie met Monika en zijn geschiedenis met haar. Er lopen dus een beetje twee verhaal lijnen door elkaar.

Eerste persoonlijke reactie:
Ik vind het boek erg ontroerend, want Armin gaat een niet zo leuke periode door. Ook omdat hij verteldt over Monika, die overleden is, dit is erg ontroerend, ik kan me goed indenken hoe Armin zich voelt. Het is naar om je geliefde te verliezen.
Het verhaal is erg nieuwsgierig makend omdat er in het begin een probleem ontstaat, heirdoor wou ik snel weten hoe het af zou lopen.
De tekst is absoluut niet cliché matig, maar juist erg origineel. De verhaallijnen lopen dwars door elkaar maar hebben toch een perfecte aansluiting, dit vind ik heel erg mooi. Ook het einde vind ik erg origineel, ik had het niet verwacht.

Ervaringsverslag:
De titel is: de passievrucht. De passievrucht wordt gebruikt in de betekenis van een baby, de vrucht die uit passie is voortgekomen. Bo is in het boek dus (figuurlijk gesproken) de passievrucht. Het onderwerp van het boek is volgens mij : . Hier moet dan nog wel bij dat er nog niet duidelijk is wie dat dan precies is. Ik vind dat het moeilijk is om het boek te omschrijven met één onderwerp, omdat er zoveel verschillende dingen gebeuren.

Onderwerp
Het onderwerp ligt niet echt in mijn belevingswereld, want ik heb nog nooit in een soortgelijke situatie gezeten. Ik denk ook niet dat zo’n situatie als in het boek beschreven wordt vaak zal voorkomen. Maar wel dat Monika overlijdt. Normaal denk ik niet over dit soort onderwerpen na, maar onder het lezen van dit boek, ben ik er wel meer over gaan nadenken. Ik dacht er hetzelfde over als Armin en dat is niet veranderd door het lezen van dit boek. De schrijver heeft het onderwerp zeer goed heeft uitgewerkt, want de schrijver heeft alles heel zorgvuldig en duidelijk beschreven waardoor er een zeker diepgang ontstaat in het verhaal. Ik vind het een leuk onderwerp omdat het wel interessant is voor mij, ik heb er zelf nog nooit iets mee te maken gehad.

Gebeurtenissen
De gebeurtenis die centraal staat in het boek: Het moment dat Armin te horen krijgt dat hij niet de vader van Bo is. Hierdoor komt het verhaal op gang en ontstaat het grootste probleem in het boek. De gevoelens spelen echter de belangrijkste rol, Armin ‘verteld’hoe hij denkt en voelt, dit leidt soms tot zijn wanhopige en soms rare gedachten. De gebeurtenissen vloeien niet mooi in elkaar over. Meestal springt de verhaallijn over aan het begin van een hoofdstuk. Het verband tussen de gebeurtenissen is wel duidelijk te verklaren; het zijn de herinneringen aan Monika, de overleden vriendin van de hoofdpersoon en hun relatie. Ook Bo komt in die herinneringen voor. De gebeurtenissen zijn boeiend, want het brengt je dichter bij de ontknoping. De flashbacks zijn vaak ontroerend, omdat de eerste levensjaren van Bo heel mooi beschreven worden. De relatie tussen Armin en Bo en de manier waarop Armin in het leven staat, maakt wel veel indruk op mij. Het was heel verrassend en ik vind dat de schrijver dat heel mooi beschrijft.
Er was een gebeurtenis die mij aan het denken zette en dat is wanneer Armin erachter komt dat zijn vader ook de vader is van Bo. Ik vroeg mij meteen af hoe de vader zoiets heeft kunnen doen en waarom Monika niks gezegd heeft. De gebeurtenissen blijven mij boeien, omdat ik wou weten wat er precies gebeurt was. Je leest naar de ontknoping toe. De gebeurtenissen worden uitvoerig en duidelijk verteld en dat vind ik niet vervelend, maar ik vind het ook wel leuk om zelf de verbanden in een verhaal te leggen en dat was hier niet het geval. Ik ken geen boeken of films met dezelfde gebeurtenissen.

Personages
Armin Minderhout is dertig jaar oud. Van beroep is corrector bij een wetenschappelijke uitgeverij, waardoor hij erg veel verstand heeft van de wetenschap. Het is hierdoor niet gek dat hij een groot liefhebber is van biochemische weetjes.
Door herinneringen die Armin in zijn gedachten oproept leer je hem steeds beter kennen. Je ziet de wereld oor zijn ogen, voorzien van zijn commentaar.
Armin is erg tot zichzelf gekeerd en trekt zich weinig aan van anderen. Zo volgt hij de adviezen van zijn grote vriend en collega Dees slechts zelden op. Hij heeft een grote liefde voor de natuur en voor de mensen die hem dierbaar zijn. Armin kijkt positief tegen het leven aan en is heel warm van karakter.
Hij heeft een erg goede band met ‘zijn zoontje’ Bo. Armin is erg bezig in zijn hoofd, hoofdzakelijk zijn relatie met Monika maar ook het probleem over zijn onvruchtbaarheid. Armin kan soms erg rare dingen doen, of zeggen, of erg boos worden. Na de dood van zijn vrouw werd hij alcoholverslaafd. Hij is af en toe erg in war en dan doet hij vreselijke dingen. Je leert de hoofdpersoon goed kennen, doordat je zijn gedachten leest. Zijn karaktereigenschappen komen daardoor ook redelijk naar voren. Armin is heel wantrouwend en als het even wat minder goed met hem gaat, gaat hij meteen drinken. Vooral de manier waarop hij Bo verteld dat hij zijn vader niet is, had hij beter anders kunnen doen. Hij heeft Bo daar erg mee gekwetst
Ik vind dat Armin een heel erg mooi personage is, niet qua uiterlijk, maar zijn innerlijk een reacties. Ik vind wel dat hij zich op sommige momenten wat beter aan mag passen aan zijn omgeving en rekening moet houden met de gevoelens van anderen.
Zijn relatie met Bo vind ik erg interessant, ze kunnen gewoon samen zijn zonder iets te zeggen, ze begrijpen elkaar gewoon heel goed en kennen elkaar door en door.

Bo is de Zoon van Armin, hij is een vrij stil en in zichzelf gekeerde jongen. Hij laat niet snel wat los over zijn gevoelens. Sinds de dood van zijn moeder slaapt hij met zijn ogen open.
Ik vind Bo ook een leuk personage, eigelijk draait het hele verhaal om hem. Hierin is Armin met het vertellen een beetje egoïstisch, hij denkt meer aan zijn eigen onvruchtbaarheid enz. dan aan hoe het voor Bo moet zijn om te horen dat niet je ‘vader’ je vader is maar je ‘opa’ je biologische vader is.

Ellen is Armins vriendin, zij was beste vriendin van Monika toen ze nog leefde.
Ik vind Ellen erg sympathiek, ze troost en steunt Armin waar en wanneer het nodig is, ze is ook heel flexibel en lief. Ik vind het niet terrcht om boos te zijn op Ellen, omdat ze niet eerder heeft verteld van de brief, ik zelf ooit een keer zo’n situatie meegemaakt. Maar Ellen wist op dat moment zich vast ook geen raad, want ze stond eigenlijk een beetje tussen twee vuren, wel of niet vertellen. ‘Kies ik voor Armins geruststelling of hou ik me aan me belofte met Monika.’
Dees is Armins beste vriend, hij is erg nuchter. Hij helpt Armin met zijn problemen, dit vind ik erg goed van hem, want Armin heeft het best moeilijk.

Doordat ieder personage duidelijk beschreven wordt, komen ze heel levensecht over. Het verhaal wordt verteld vanuit Armins gedachten de andere personages worden door hem subjectief beschreven. Het is dus niet zeker of de personages in het echt ook zijn, zoals Armin ze beschrijft.

Bouw
Het verhaal is redelijk ingewikkeld van opbouw en dat komt omdat er twee verhaallijnen zijn. De eerste gaat over wat er gebeurt nadat Armin hoort dat hij niet de vader van Bo is en wat er daarna gebeurt. De tweede verhaallijn gaat over zijn relatie met Monica en dat speelde zich tien jaar geleden af. Het lastigste stuk vond ik eigenlijk het eerste hoofdstuk. Je komt meteen in de belangrijkste gebeurtenissen binnen vallen je weet nog eigenlijk niks van de personages. Ik vind het wel een spannend verhaal, omdat je je steeds afvraagt wie de biologische vader van Bo is. Dit komt pas aan het einde van het boek naar voren, tot die tijd is het erg spannend. Er zitten veel flashbacks in het verhaal, want de tweede verhaallijn is een flashback. Armin herinnert zich dan bepaalde gebeurtenissen die zich afspeelden toen Monika nog leefde. De terugblikken horen heel goed bij het verhaal omdat alles wat Armin in het heden uitvoert te maken heeft met wat er in het verleden met Armin, Monika en Bo is gebeurd.
Ik vind de combinatie van deze twee verhaallijnen erg mooi, dit leest erg leuk, een tekst wordt er boeiender door, omdat er steeds een, soms grappig, stukje tussendoor komt. Ik vind de manier waarop de gebeurtenissen beschreven worden prima, want hierdoor kan ik me heel goed inleven in de persoon. Aan het slot blijf je niet met vragen zitten. Je weet wie de biologische vader van Bo is en je weet ook waarom het zo gelopen is.
Ik vond het eind eigenlijk geweldig. Omdat Armin van alles gaat vragen aan Ellen over de seks tussen Monika en zijn vader. Armin wil het aan de ene kant liever niet weten omdat dat pijnlijk is, maar moet het door zijn nieuwsgierigheid toch wel horen. Ook op de manier hoe Monika Bo heeft ingelicht over zijn werkelijke vader, door middel van een brief.
En dat Ellen alles al bleek te weten. Ik had daar echt geen idee van. Zij in wezen een spel met Armin en Bo speelde.
Nu ik de afloop van het verhaal ken en ik een paar bladzijden teruglees, denk ik, uit alles wat Ellen heeft gezegd, ik nu, achteraf, zou kunnen hebben gezien dat ze alles al wist. Maar dat is vaak achteraf.

Taalgebruik
Ik vond het taalgebruik niet moeilijk en ik las het boek heel makkelijk uit, maar de stukken waarin Armin theorie bespreekt van zijn werk, zijn niet te begrijpen voor iemand die niet thuis is in dat vak. Ik vind de verhouding dialoog en verdere beschrijvingen heel goed.
Ik vond het taalgebruik erg goed, vooral de dialogen, daar ben ik helemaal weg van. Het is geweldig hoe je met vaak zo weinig woorden een hele sfeer maakt.
Ik vind het taalgebruik uitstekend passen bij de personages, want het sluit precies aan bij de personages. De personages zijn allemaal volwassen en het taalgebruik speelt daarop in.

Het viel mij op bij het taalgebruik dat de stukken waarin Armin Minderhout iets vertelt over zijn werk als corrector voor een wetenschappelijke uitgeverij, het absoluut niet te volgen is voor mensen die er niets vanaf weten. Het viel me op dat het taalgebruik in die alinea’s sterk afwijkt van het taalgebruik van de dialogen en beschrijvingen, maar dit komt waarschijnlijk omdat er extra nadruk wordt gelegd op Armin die helemaal in zijn werk op gaat.

Verdiepingsopdracht:

1) Door de vreemde titel worden er verwachtingen opgewekt. Ik dacht zelf dat de titel letterlijk bedoeld waas als fruit, de passievrucht. Wel verwachtte ik dat het een boek over liefde zou gaan. Dit had dus wel ongeveer goed.
Over de inhou van het boek zijn mijn verwachtingen niet uitgekomen want ik had absoluut niet verwacht dat Armins eigen vader ook Bo’s vader was.
Verder had ik niet veel verwachtingen over het boek.

2) Het boek bevat veel openplekken, dit komt omdat er éen vraag is waar andere vragen uit voortvloeien.

3/4) De belangrijkste open plek is: Dat Armin een kind heeft terwijl hij zijn hele leven al onvruchtbaar is. Armin komt er in een onderzoek achter dat hij onvruchtbaar is, al zijn hele leven. Toch heeft hij een ‘zoon’, dit roept een vraag op: Hoe kan Armin nou een kind hebben? Deze vraag wordt snel beantwoord, Armin is dus niet Bo’s vader. Dit roept de volgende vraag op: Wie is Bo’s biologische vader? Het maakt nieuwsgierig naar de gebeurtenissen en feiten.

5) Een spanningsboog: In het begin van het boek komt de vraag: ‘Wie is Bo’s biologische vader’, aan het eind van het boek wordt het beantwoord: ‘Armins vader’.
Er wordt steeds overgeschakeld op een andere verhaallijn, als er net iets spannends of belangrijks aan de gang is, gaat de schrijver ineens weer over op de tweede verhaallijn, Armins relatie met Monika.
Achterhouden van informatie: In het eerste hoofdstuk, wordt er spanning opgebouwd, omdat je zo middenin een gebeurtenis terecht komt. Maar later worden deze vragen wel beantwoord.
6) De belangrijkste spanningsboog is de vraag aar het antwoord op de vraag: Wie is Bo’s biologische vader? Het climax momnet is het moment dat ze het briefje vinden van Monika aan Armins vader.
7) Het verhaal heeft een gesloten einde, dit vind ik erg prettig. Ik hou niet van open eindes. Als dit boek een open einde zou hebben zou het een slecht boek zijn geweest, want dat past totaal niet bij het verhaal. Het verhaal is door een gesloten einde mooi afgerond en klaar.


Evaluatie
Ik heb geen problemen gehad bij het maken van het leesverslag. Bij de verwerkingsopdracht had ik wel problemen, omdat het boek, naar mijn mening, maar 1 belangrijke spanningsboog en open plek bevat. Ik weet dus ook niet zeker of ik die opdracht wel goed heb afgerond.