geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?

CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
ff n studiebreak
Klasgenoten stonden vroeger als hongerige hyena's om Jorieke heen. Klaar om het jonge hertje aan te vallen dat nog scoubidoutouwtjes had.
1. Zakelijke gegevens:
Titelbeschrijving:
Karel Glastra van Loon, De passievrucht, L. J. Veen, Amsterdam, 2e druk juni 1999, 238 pagina’s. (Eerste druk april 1999)
Genre:
Psychologische roman
2. Eerste reactie:
De passievrucht heb ik met plezier gelezen. Het taalgebruik was alledaags. Het was heerlijk vlot te lezen, zonder al teveel poespas. Het onderwerp sprak me ook aan. Het was een serieus onderwerp, want het is natuurlijk niet niks als je te horen krijgt dat je zoon niet je zoon is, en dat niet veel later je vrouw overlijdt aan een herseninfectie. Toch is het verhaal niet dramatisch opgezet, het leed werd over het algemeen “luchtig” beschreven. Ik kon me goed inleven in de hoofdpersoon. Het boek is geschreven in een “ik” perspectief en dit maakt het erg makkelijk om de gedachtegangen van de hoofdpersoon (Armin Minderhout) te volgen. Twee andere positieve bijkomstigheden waren, dat het boek niet zo vreselijk dik was, en in een fijn lettertype gedrukt was; ik heb het in de vakantie in anderhalve dag uitgelezen. Iets minder positief vond ik de vele terugblikken in het verhaal waardoor je steeds even moet nadenken om alle gebeurtenissen in chronologische volgorde te kunnen plaatsen. Tenslotte was het fijn dat het boek een relatief goed einde had. Over het algemeen houdt ik van boeken die goed aflopen omdat ik anders de rest van de dag met het vervelende einde in mijn hoofd loop te malen.
3. Verdieping:
Samenvatting:
Armin Minderhout en zijn vriendin Ellen willen heel graag een kind, maar na lange tijd pogingen gedaan te hebben om zwanger te worden laten ze een vruchtbaarheidsonderzoek uitvoeren. Bij de dokter blijkt dat Armin onvruchtbaar is. Dit is hij zelfs altijd al geweest. Hij lijdt namelijk aan het Klinefelter syndroom, waarbij bij deling van gewone lichaamscellen tot geslachtscellen een genetische fout optreedt waardoor zaadcellen nooit kunnen leiden tot een bevruchting. Het verleden van Armin valt in zekere zin in duigen. Zijn 13-jarige zoon Bo kan dus niet van hem zijn. Hij was er altijd van overtuigd dat hij Bo verwekt had in een gele Renault, in een Amsterdams bos. Hij vraagt Ellen of ze nog wel met hem verder wil, nu hij haar geen kind kan schenken. Ze blijft bij hem. Armin wil weten wie de biologische vader van Bo is, wie bij zijn vroegere vriendin (want ze waren nooit getrouwd) Monica Paradies, een kind verwekt had. Monica is al tien jaar dood en was een hartsvriendin van Ellen. Hij vraagt Ellen nadrukkelijk of zij geen vermoeden heeft wie het geweest kon zijn maar ze ontkent. Allerlei herinneringen over Monica komen boven in de zoektocht naar Bo’s echte vader, “de dader” genoemd door Armin. Zo ook de herinnering van de nacht waarin Monica vertelde dat ze zwanger was. Die avond was Ellen er ook, en de hadden met z’n drieen de liefde bedreven die nacht. Het was Monica’s idee, en nadien vertelde ze dan ook dat ze zwanger was. Monica was niet echt bang dat Ellen en Armin verliefd op elkaar zouden worden, Ellen lag zelfs tussen hen in.
Armin vertelt zijn vriend Dees alles over het onderzoek. Dees, die overigens vastbesloten is de evolutietheorie van Darwin omver te werpen, zegt nog dat hij altijd gevonden heeft dat Bo zo op Armin lijkt. Armin denk hier lang over na, maar het kan alleen door het toeval zo gekomen zijn.
De twee mannen die Armin als mogelijke daders ziet zijn Robbert (Monica’s ex-vriend) en Rokkenjager Niko Neerinckx, een ex-collega van Monica toen ze bij het reisbureau genaamd “de kleine wereld” werkte. Hij gaat eerst op bezoek bij de nog in de studententijd blijven hangen Robbert. Een vervelende man, die uiteindelijk een stoer verhaal ophangt over een pijpbeurt in een steegje. Dit is totaal niet van toepassing op een mogelijk vaderschap. De man is dan ook de vader niet. Armin bedenkt plotseling dat de dokter van Monica ook wel eens de vader zou kunnen zijn. Hij kent namelijk verhalen waarbij dokters erg intieme relaties hebben met betrekking tot hun patiënten. Hij maakt een afspraak met de dokter en vraagt het hem recht op de man af. De dokter vertelt hem naar waarheid dat hij nooit iets intiems met de desbetreffende patient gehad heeft. Dan blijft Niko, die vroeger menig vrouwenhart gebroken heeft (Zo ook dat van Ellen toen ze met hem naar Ecuador ging) nog over. Onder de naam Erik Aldenbas klopt Armin bij het huis van Niko aan. De vrouw van Niko, Anke doet de deur open. Hij komt bij dit huis aan met valse voorwendselen. Hij vertelt Anke dat zij nu in zijn ouderlijk huis woont en dat ergens op zolder nog een brief moet liggen. Anke is eerst een beetje terughoudend, ze heeft net de kinderen op bed gelegd en ze wil niet dat die wakker worden. Het is echter slecht weer, en ze laat Armin toch even binnen om wat te drinken, dan kan hij later bellen om op zolder te komen kijken. Tijdens het drinken van een wijntje wordt duidelijk dat de oudste zoon van Niko’s drie kinderen ook Bo heet. En niet veel later valt uit een fotoboek een foto van Monica. Armin is er van overtuigd dat Niko de dader is. Als Armin later terugkomt om naar de brief te komen zoeken (die niet bestaat) flirten de twee met elkaar. Armin overweegt het bed in de duiken met Anke om Niko terug te pakken. Hij doet het niet.
Ellen zegt dat Armin moet ophouden over Niko als mogelijke vader, ze zou het heus wel gemerkt hebben als er iets was tussen Niko en Monica. Ze krijgen er ruzie over en Armin loopt weg.
Op een gegeven moment sterft de vader van Armin. De buurman belde, hij had de hond van de vader uitgelaten en toen hij terugkwam was de man ingeslapen in zijn stoel. Zijn relatie is niet altijd even goed geweest want zijn vader leek overal wel alles vanaf te weten en het leek of hij zich MEER voelde als Armin, desondanks is Armin er kapot van. Met de ouders van Monica heeft hij echter al helemaal nooit iets gehad. Het echtpaar Paradies hebben hem altijd verafschuwd….het enige goede dat hij ooit gedaan had in hun ogen was het verwekken van hun “kleinkind”. Ellen gaat mee naar de crematie. Na de crematie besluit Armin er een weekendje tussenuit te gaan met Bo. Ze gaan naar Ameland. Waaien uit op de wadden, verzamelen botjes en bestuderen vogels. Bo heeft sjans met het meisje-met-de-zwarte-pet, onder toeziend oog van zijn vader. Als Armin en Bo later die avond wat gaan drinken in een café is het groepje jongeren waar het meisje toebehoort er ook. Bo verdwijnt met het groepje, en Armin drinkt zich suf onder het gezelschap van een oude eilandbewoner die bioloog blijkt te zijn. Als Armin terugkeert naar het huisje is Bo er nog niet, en de volgende ochtend treft hij Bo in zijn bed aan met het meisje. Hij slaapt voor het eerst in tien jaar met gesloten ogen, hetgeen hij sinds zijn derde jaar, inde tijd dat zijn moeder overleed en hij een nachtmerrie had, niet meer had gedaan. De liefde heeft ervoor gezorgd dat hij zich ‘s nachts eindelijk veilig voelt. Maar dit beseft Armin te laat. Hij probeert zijn kater weg te drinken met wodka en bier. Als Bo en het meisje zijn opgestaan gaat Armin even op Bo’s bed liggen. Hij heeft daar overgegeven en als Bo hem daar aantreft scheld hij zijn vader uit. Armin nu ook kwaad van Bo’s uitbarsting roept in een vlaag van dronkenschap dat hij toch de vader van Bo niet is. Bo begint zijn vader te slaan.
Een lange tijd spreekt Bo niet tegen Armin. Bij het opruimen van het Huis van de vader van Armin vind Armin een briefje waarop staat: “Ik ben zwanger, M” Hierdoor vallen alle puzzelstukjes op zijn plaats. Armins vader heeft Monica zwanger gemaakt. Het was gebeurd toen Armins vader kwam helpen bij het opknappen van het nieuwe huis van Armin en Monica. Bo heeft inmiddels via Ellen een brief ontvangen van Monica, waarin het gegeven over zijn ware vader staat vermeld. Ellen blijkt het dus toch al die tijd te hebben geweten. Op een gegeven moment stelt Bo voor om de as van hun gezamenlijke vader (want eigenlijk zijn ze halfbroers) over het graf van Monica uit te strooien en op die manier het verleden te begraven.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.