CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
ff n studiebreak
Online een chick scoren, je liefde laten zien op Whatsapp en digitale kusjes sturen. Zonder een blauwtje te lopen. Aanrader?
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
Boekverslag Maarten 't Hart
De kroongetuige
Geschreven door: | Remco (4 vwo) |
Datum ingestuurd: | 22 oktober 2003 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.900 |
Bekeken: | 2239 keer (5 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
Maarten ’t Hart
De kroongetuige
Wolters Noordhoff/Bulkboek, Groningen, 2000, 16e druk
223 bladzijden
20 mei 2003
Mijn keuze voor dit boek
Aan het begin van dit schooljaar heb ik in mijn leesautobiografie duidelijk gemaakt dat ik de komende tijd het liefst boeken met het thema ‘misdaad’ wil lezen. Ik houd namelijk van drama, misdaad, kortom: goede boeken. Bij teruggave van de leesautobiografie raadde u mij aan om te beginnen met De kroongetuige van Maarten ’t Hart. De titel van dit boek maakte mij erg nieuwsgierig. Het begrip ‘kroongetuige’ was voor mij al duidelijk, maar ik kon mij maar moeilijk voorstellen waar het boek over ging. Ik wilde weten wat er achter de titel was verborgen en of de rest van het boek ook zo indrukwekkend was als de titel. Maar natuurlijk waren er meerdere factoren die een rol speelden bij mijn keuze. Opnieuw kwam het gevoel van nieuwsgierigheid bij mij op, nadat ik de achterflap van het boek gelezen had. Het vertelt over een man die verdacht wordt van een moord op zijn buitenechtelijke vriendin.. Natuurlijk werd niet bekend gemaakt of de man de dader was. Dat was voor mij echt een reden om het boek te gaan lezen en te ontdekken of de man de moord gepleegd had. Bovendien heeft u dikwijls commentaar geleverd op het boek De kroongetuige om te gaan lezen. Ik wilde wel eens weten waarom u nu zo veel commentaar had op dit boek. De allerlaatste reden was het feit dat ik van deze auteur nog geen boek gelezen heb. Ik wil, zoals ik ook in mijn leesverslag heb geschreven, boeken lezen van zoveel mogelijk verschillende Nederlandse auteurs. Dit is dus weer iets nieuws en weer een kans om iets over de Nederlandse literatuur te leren. Nadat deze redenen door mijn hoofd spookten, moest ik het boek alleen nog maar gaan lenen en gaan lezen.
Mijn eerste reacties
Waar ik meteen aan moest denken toen ik het boek uit had, was dat de schrijver van De kroongetuige, Maarten ’t Hart, twee vliegen in één klap slaat met dit boek. Ten eerste schrijft hij een boek over de huwelijksproblemen van een kinderloos paar en tegelijkertijd schrijft hij een detectiveroman waardoor hij een hoop (jonge) lezers trekt. Echt meesterlijk hoe ’t Hart het thema kinderloosheid heeft verwerkt in het vinden naar de dader door Leonie, de vrouw van de verdachte. Wel vervelend is dat er om de haverklap terug wordt verwezen naar de kinderloosheid van Leonie. Bij de minste of geringste gebeurtenis gaat ze daar aan denken. Daar begon ik me na 5 keer wel aan te irriteren.
De opbouw van het boek, dat in vijf delen is gehakt, vind ik heel apart. De vijf hoofdstukken zijn wat vorm betreft nogal verschillend. Het eerste hoofdstuk wordt verteld vanuit het perspectief van de verdachte, Thomas Kuyper. Deel 2 is een briefwisseling tussen de verdachte vanuit de gevangenis en zijn vrouw. De andere 3 hoofdstukken ziet men vanuit de ogen van Leonie, de vrouw van de verdachte. De spanning (de vraag of Thomas de moord heeft gepleegd) wordt steeds groter door het boek heen opgebouwd door allerlei feiten die boven water komen. Naarmate het verhaal vordert, lijkt het erop dat Thomas de dader is, maar de mogelijkheid van andere daders blijft open. De elementen die ’t Hart gebruikt om de spanning in de roman verhoogt, bijvoorbeeld de gebouwen zoals het laboratorium en het museum, vind ik geweldig. Ze zijn zeer origineel gevonden.
Het boek is op bepaalde erg onwaarschijnlijk. Iets wat bij zo’n moeilijke plot ook onvermijdelijk is. Ik noem bijvoorbeeld de oma, die het slachtoffer (Jenny, waarvan vermoed wordt dat ze is vermoord) als één van de laatste heeft gezien, en pluis van de bomen voor sneeuw aanziet. Of het ‘theebladerenkijken’ van de vrouw van de vermoedelijke dader, die zelf op onderzoek uitgaat, waardoor zij meent te concluderen dat de rechercheur al voor de moord bij het slachtoffer langs is geweest. Op een gegeven moment was ik zoveel onwaarschijnlijkheden tegenkomen, dat ik bijna had besloten om een ander boek te gaan lezen. Het maakte mij boos van binnen, omdat ik het originele verhaal steeds slapper vond worden.
Doordat een groot deel van het boek vanuit het perspectief van Leonie is geschreven, komt je veel over haar te weten. Je leest over haar eigen gevoelens, kunt haar gedachtegang gevoelen en leest hoe zij zich gedraagt. Ik vind het altijd wel fijn om een boek vanuit het ‘ik-perspectief’ te lezen. Vergeleken met anderen boeken, bijvoorbeeld De kleine blonde dood (leesdossier 1), dring je in dit boek echt door tot het binnenste van de hoofdpersoon. Ik weet niet goed hoe ik dit moet uitleggen, maar je ervaart heel natuurgetrouw wie zij is. Het is zeer realistisch beschreven, net of de schrijver van het boek over zijn eigen karakter schrijft. Natuurlijk is dat niet, maar hier is ’t Hart echt goed in geslaagd.
Het boek nam voor mij na het deel over het proces nog een onverwachte wending. Ik begreep toen nog steeds niet waarom Jenny verdwenen was. Toen ik las dat het lijk van de ‘echte’ vriend van Jenny was had ik de plot pas door. Wel erg laat, besef ik me nu. Een leuk verzonnen afloop is mijn mening. Ik had echt niet verwacht dat Jenny Thomas, de verdachte, had gebruikt om er zelf van door te gaan met haar echte vriend.
Met het einde van het boek wist ik niet mee om te gaan. Het mysterie van de moord blijkt dan opgelost en Thomas in onschuldig. Maar dan begint de schrijver weer over de kinderloosheid, wat eigenlijk niets van doen heeft met de moord. Het had net zo goed weggelaten kunnen worden, voor mij part.
Samenvatting
Thomas Kuyper is wetenschapper en doet aan de universiteit onderzoek naar kannibalisme bij ratten. Doordat Leonie, zijn vrouw, onvruchtbaar is, kunnen ze geen kinderen krijgen. Terwijl Leonie een week weg is, gaat Thomas met Jenny uit. Na een kroegentocht met Thomas en een daaropvolgende ruzie met hem, verdwijnt ze spoorloos. Thomas wordt ervan beschuldigd Jenny vermoord te hebben. Hij zou haar aan de ratten gevoerd hebben. Een paar weken later wordt hij gearresteerd. Ondanks allerlei bewijslasten, zoals de ratten, een belastende getuigenis en kleren van Jenny die gevonden zijn in zijn lab, blijft hij ontkennen en zwijgen. Omdat Leonie hem niet mag bezoeken, gaat ze hem brieven schrijven. Als dit ook verboden wordt, gaat Leonie zelf op zoek naar de waarheid en schrijft alles op in haar dagboek. Ze heeft een gesprek met Robert, een vriend van Jenny. In het laboratorium ontdekt ze een lijk, maar dat verzwijgt ze tijdens het proces. Bovendien blijkt uit het laboratorium drugs gestolen te zijn. Thomas wordt vrijgelaten wegens gebrek aan bewijs. Leonie is niet zo zeker van zijn onschuld en laat hem het lijk zien. Het blijkt de vrouw van Robert te zijn. Robert en Jenny, de daders, zijn er samen vandoor gegaan met de drugs. Op weg naar huis denkt Leonie er weer aan dat ze onvruchtbaar is. Door een bericht in de krant, over de eerste reageerbuisbaby, krijgt ze weer hoop.
Persoonsbeschrijving
Leonie en Thomas zijn samen een echtpaar. Leonie is een echte huisvrouw. Ze heeft Frans gestudeerd, maar heeft bewust voor het ‘huisvrouwenbestaan’ gekozen. Ze koestert maar één wens: een kind krijgen. Ondanks de negatieve berichten van de gynaecoloog (dat ze zwanger is), blijft ze hopen dat ze zwanger wordt. De relatie tussen Leonie en Thomas is dan ook niet optimaal. Leonie blijft maar hopen op een kind en gaat Thomas meer als een soort ‘fokstier’ gebruikt tijdens de seks.
Leonie is niet dom en op haar achterhoofd gevallen. Wanneer een rechercheur bij haar en haar man op bezoek komt, terwijl hij net alsof doet dat hij een vriend van Thomas is, vermoedt ze al direct iets. En de volgende gaat de doortastende Leonie dan ook op onderzoek uit. Ze wordt geconfronteerd met het ‘vreemdgaan’ van haar man en neemt dat heel achteloos op. Ze vermoedde het al en wordt totaal niet boos. Ze vergeeft het hem zelfs gedeeltelijk. Toch geeft het haar een fijn gevoel wanneer ze hem als het ware ‘terugpakt’. In één van haar brieven aan Thomas, die dan in de gevangenis zit, schrijft ze dat ze met een onbekende man uit is geweest. In werkelijkheid heeft dat nooit plaatsgevonden, wat ze in een van haar volgende brieven schrijft uit medelijden. Hieruit zie je ook wel dat ze onzeker is en moeilijk keuzes durft te hebben. Eerst pakt ze haar man terug, maar krijgt daarna toch medelijden over de ‘wreedheid’ ervan.
Leonie blijft tijdens de periode dat Thomas vastzit in de onschuld van hem geloven. Ze begint Jenny steeds meer en meer te haten, hoe meer ze te weten komt over haar. Leonie doet allerlei suggesties over dat ze er van door gegaan is met haar ‘echte’ vriend, Robert, wat uiteindelijk ook klopt. Ze besluit om de rol van rechercheur op zich te nemen en zelf op onderzoek uit te gaan. Zeer doortastend ook nog, want wanneer ze volledig vastzit, blijft Leonie doorgaan. Eigenlijk is haar onderzoek gericht omdat ze wil weten wie Jenny nu is, haar onderzoek is helemaal niet gericht op de eventuele schuld van Thomas. Om verder na te denken gaat ze soms naar de kerk, wat ook goed uitkomt vanwege haar gelovigheid.
Leonie heeft ook snel haar oordeel klaar over de mensen die ze tegenkomt in haar onderzoek en in haar eigen fantasie denkt ze na over die personen hoe ze zich gedragen in de maatschappij. Wanneer ze iets zegt tegen die personen, gaat ze in haar eigen al bedenken wat diegene terug zouden zeggen. Ze blijkt het vaak bij het juiste eind te hebben. Maar de ondervraagden moeten niet te dicht bij haar komen, want dan vlucht ze weg. Wat bijvoorbeeld het geval is bij een huisgenootje van Jenny, die gevoelens voor haar blijkt te hebben. Hierover denkt Leonie natuurlijk weer uitvoerig na in haar eigen gedachtegang.
Zoals al eerder gezegd blijft Leonie doortastend in het onderzoek en haar man steunen, hoewel al het bewijs tegen hem is. Toch begint ze op een gegeven moment aan zichzelf te twijfelen en wordt onzeker of Thomas toch wel schuldig is. Ze vindt namelijk een lijk in het laboratorium op de universiteit waar Thomas werkt. Slim dat ze is, maar eigenlijk een overtreding van de wet, verzwijgt ze het tijdens het proces van Thomas. Ze is erg bang tijdens het proces en durft haar man amper aan te kijken.
Ze kan er eigenlijk niet bij haar verstand bij dat haar man een moord gepleegd zou hebben. Tijdens het proces denkt ze veel na over hun relatie en omgang met elkaar. Ze weet niet meer waarvoor ze moet kiezen, maar blijft toch nog in Thomas geloven. Na zijn vrijlating durft ze eindelijk te gaan praten over het vinden van het lijk in zijn laboratorium op de universiteit. Waarvoor ze lange tijd bang is geweest, blijkt een droom. Het lijk is van een ander persoon. Een hele opluchting voor Leonie.
Ten tijde van het mysterie blijft Leonie erin geloven dat ze zwanger zal worden en een kind zal baren op een gegeven moment. Haar gedachtes zijn totaal niet veranderend. Een sprankje hoop komt weer bij haar op wanneer ze een artikel leest over reageerbuisbaby’s. Dat probeert ze weer aan te kaarten bij Thomas, want ze wil koste wat kost een baby krijgen.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
