Boekverslag Tessa de Loo

Info over dit verslag

Geschreven door:	Michelle
Niveau:	3VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	4256
Opvragingen:	17

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (25 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Tessa de Loo

• De meisjes van de suikerwerkfabriek (11)

  1983

• De tweeling (62)

  1993

• De zoon uit Spanje (12)

  2004

• Een bed in de hemel (7)

  2000

• Een varken in het paleis (4)

  1998

• Het mirakel van de hond (2)

  1988

• Het rookoffer (38)

  1987

• Isabelle (58)

  1989

• Meander (4)

  1986

Zakelijke gegevens.

Titel: Isabelle
Auteur: Tessa de Loo
Uitgever: Wolters-Noordhoff
Jaar van verschijnen: 1989

Korte uitleg waarom ik het boek gekozen heb.

Toen ik een boek moest kiezen voor mijn leesverslag ben ik op internet van de boeken die mij wel leuk leken de uittreksels gaan lezen en toen sprak Isabelle mij wel aan, omdat ik gelezen had dat het ging om de ontvoering van een jonge filmster. Ik vind boeken waar iets in gebeurd en waar iemand iets moet gaan uitzoeken altijd wel leuk om te lezen en ik had gehoord van een aantal mensen dat Tessa de Loo mooie boeken schrijft. Dus heb ik Isabelle gepakt. Ik vond het ook wel fijn dat het maar een dun boekje was (73 bladzijdes).

Korte samenvatting van de inhoud.

Op een klaarlichte dag verdween in de Auvergne, een streek in Frankrijk, de beroemde filmster Isabelle Amable. Isabelle logeerde bij haar ouders om bij te komen van een bijzonder vermoeiende filmopname en een lange wandeling in de bergen was onderdeel van haar dagelijkse programma. De laatste die haar gezien had, was Gaspard Peyrol, een pafferige boer. De politie ondervroeg iedereen in het dorp. Ook Jeanne Bitor, die samen met haar twee honden twee kilometer van het dorp woonde. Omdat ze zei dat ze het te druk had met andere dingen en omdat de politie het onaangenaam vond om met haar te praten, lieten ze haar vrij. In het begin had de pers veel aandacht voor de zaak, maar na mate de tijd verstreek verloren ze die en gingen de journalisten verder met andere dingen. De enige die de hoop niet opgaf was Bernard Buffon, een dorpsonderwijzer en een stille aanbidder van Isabelle, hij besloot om het speurwerk van de politie over te nemen.
De lelijke Jeanne, die beweerde Isabelle niet gezien te hebben, hield haar gevangen in een vieze en vochtige kelder onder haar huis. Ze beweerde dat schoonheid niet meer dan schijn is en de natuur haar alleen maar creëert om zelf ook weer te vernietigen. Dat wou ze aantonen door Isabelle in een aantal fasen tot aan haar dood te schilderen. Ze was het ook oneens met de wending van het lot. Ze kon niet begrijpen waarom de mooie Isabelle alle aandacht kreeg en zij verwaarloosd werd vanwege haar lelijkheid. Ze vond dat je mensen niet mag beoordelen op hun uiterlijk, want dan zag men de innerlijke schoonheid niet. Dat was namelijk bij haar gebeurd, mensen zagen haar aan voor een heks en een onaardige persoon.
Isabelle kon eerst niet geloven wat Jeanne haar wilde aandoen en daarom vroeg ze haar om uitleg. Jeanne vertelde Isabelle haar hele levensverhaal, daardoor begon Isabelle haar steeds meer te begrijpen. Zelf loog ze alles bij elkaar om Jeanne ervan te overtuigen dat schoonheid ook niet alles is. Jeanne geloofde haar en wilde haar zelfs een slaapkamer aanbieden in plaats van de kelder, ze begon Isabelle steeds meer te zien als een mens die ook gevoelens heeft. Ze gaf haar zelfs wat te eten en dacht erover om het hele idee van de baan te gooien.
Ondertussen ondervroeg Bernard veel naaste familie en vrienden van Isabelle. In het café waar Jeanne werkte dacht hij zelfs een paar mensen te zien die de mogelijke ontvoerders konden zijn van Isabelle. Per ongeluk raakten Bernard en Jeanne aan de praat. Hij vertelde haar wat hij allemaal te weten was gekomen van Isabelle. Jeanne voelde zich bedrogen en besloot om niet meer af te wijken van haar plan. Bernard vond het raar hoe Jeanne reageerde en besloot om het de volgende dag uit te zoeken.
Isabelle dacht dat ze Jeanne’s vertrouwen had gewonnen, maar die wist wel beter en daardoor moest Isabelle er toch aan geloven dat ze tot aan haar dood geschilderd zou worden. Met die gedachten kon ze niet leven en bedacht een plan. Ze deed net alsof ze zichzelf had opgehangen en als Jeanne haar zou vinden met een touw om haar nek lijkend alsof ze dood was, zou vluchten. Het plan werkte, Jeanne sloeg inderdaad op de vlucht, want nu pas realiseerde ze zich wat ze Isabelle had aangedaan. Ze kon er niet meer tegen en besloot dat het beste wat ze kan doen vluchten was. Ze liet Isabelle, haar huis en alle schilderijen die ze brandend in de tuin had gelegd, achter zich.
Bernard ging na het gesprek van de avond ervoor op onderzoek uit bij het huis van Jeanne. Buiten vond hij een schoentje van Isabelle, dat gaf de doorslag om het huis binnen te gaan. In de kelder vond hij haar en dacht dat ze dood was. Vlug haalde hij het touw van haar nek en kwam erachter dat ze alles in scène had gezet. Isabelle vertelde het hele verhaal aan Bernard. Daarna moest ze, hoe moeilijk ze het ook vond, de bewoonde wereld weer onder ogen komen.
De politie stelde een onderzoek in om Jeanne op te sporen, maar tevergeefs. Isabelle vond dat ze het maar moesten laten rusten, want zij snapte de redenen waarom Jeanne het gedaan had. Bernard kon net als bij de vorige verdwijning zich er niet bij neerleggen en bleef zoeken…

Bespreking van de verhaalaspecten.

Isabelle is een fictie verhaal, het is niet waar gebeurd. Het is wel een realistisch verhaal, omdat er veel dingen in voorkomen die ook in de werkelijkheid mogelijk zijn. Het gaat bijvoorbeeld om de relatie tussen schoonheid en lelijkheid, en dat is een van de dingen die mensen tegenwoordig heel belangrijk vinden.
In Isabelle zijn een paar open plekken, want dan ga je, je afvragen wat er nu precies gebeurd is. Toch is het van het begin al heel duidelijk wie de dader is en waarom Jeanne, Isabelle ontvoerd heeft. Toch komen er soms onduidelijkheden. Omdat Isabelle liegt over haar verleden, maar toch heel geloofwaardig overkomt, weet je niet wie er gelijk heeft, Isabelle of Bernard. Het is niet echt een spannend verhaal, want je weet van het begin al wie het gedaan heeft.
De hoofdpersonen in het boek zijn Isabelle Amable en Jeanne Bitor. Die namen zijn goed gekozen, want Isabelle is afgeleid van belle wat mooi betekend, Amable is afgeleid van amai ble wat vriendelijk betekend. Jeanne’s achternaam Bitor is een verbastering van het franse woord butor, wat reiger betekend. Ze heeft een lang en mager lichaam, een gebogen rug een scherpe neus en puntige kin. Isabelle’s doel is om Jeanne ervan te overtuigen dat het geen zin heeft wat ze van plan is. Jeanne’s doel is om de mensheid ervan te overtuigen dat schoonheid er alleen maar is om ook weer vernietigd te worden. De helper of bijfiguur in dit verhaal is Bernard, hij probeert de zaak op te lossen, omdat dat de politie niet gelukt is. De personages veranderen allemaal. Jeanne gaat namelijk inzien dat schoonheid niet het belangrijkste is wat een mens kan bezitten. Isabelle gaat zich realiseren hoe erg het is om lelijk te zijn. Bernard komt erachter hoe Isabelle werkelijk is en aanbid haar dan niet meer zo erg als dat hij aan het begin van het boek doet. Jeanne is erg verlegen, lelijk, ongelukkig, rustig, somber, gesloten en apart. Isabelle is zelfverzekerd, mooi, gelukkig, vriendelijk, vrolijk, nieuwsgierig en eigenwijs. Bernard is betrouwbaar, rustig, evenwichtig, slim, serieus, behulpzaam, nieuwsgierig en bezorgd. De belangrijkste beslissingen die ze nemen zijn, Jeanne die besluit om Isabelle te schilderen van het toppunt van haar schoonheid tot aan haar dood. Isabelle die een zelfmoordpoging in scène zet en Bernard die het speurwerk van de politie gaat overnemen.
Het verhaal heeft een niet-chronologische opbouw, want het begint als de politie het onderzoek heeft afgerond, daarna kom je pas erachter wat er is gebeurd. Het verhaalbegin is in medias res, want het onderzoek is al afgerond dus Isabelle is al een tijd ontvoerd. Daarna wordt pas de hele ontvoering beschreven. Op het einde zit er een spanningsboog in het verhaal, het lijkt alsof Isabelle dood is, maar dan kom je erachter dat alles in scène is gezet. Het climaxmoment in die spanningsboog is als Jeanne Isabelle in de kelder aantreft met een touw om haar nek gebonden.
De vertelde tijd van het verhaal is niet heel duidelijk, maar waarschijnlijk een paar maanden. Er zijn een aantal terugwijzingen, omdat er kort wordt verteld wat er zich heeft afgespeeld in de jeugd van Isabelle en Jeanne. Tot aan het midden van hoofdstuk 4 wordt er verteld wat er tijdens de hele ontvoering gaande is, maar daarna wordt er continu verteld.
Het boek bevat motieven, namelijk het schilderen van de steeds mager wordende Isabelle. Daarmee wil Jeanne wraak nemen op alle mooie mensen. Ook jaloezie is een duidelijk motief in het boek. Jeanne is erg jaloers op Isabelle en luistert daarom naar wat die te vertellen heeft. Het thema van het verhaal is de onrechtvaardigheid van het lot en de machtsstrijd tussen schoonheid en lelijkheid. Isabelle probeert Jeanne ervan te overtuigen dat schoonheid niet het belangrijkste is wat iemand kan bezitten en Jeanne wil Isabelle duidelijk maken hoe moeilijk het is om lelijk te zijn. Machtsstrijd tussen schoonheid en lelijkheid, dus tussen Jeanne en Isabelle, omdat Jeanne eerst veel macht over Isabelle had, maar die deels verliest, omdat ze zich laat manipuleren door Isabelle en alles gelooft wat zij zegt.
Het verhaal is bijna helemaal in een personale vertelsituatie geschreven, want de gebeurtenissen worden door de ogen van Jeanne beschreven en als die gevlucht is worden ze beschreven door de ogen van Isabelle. Toch is er ook wel een beetje een alwetende vertelsituatie, omdat sommige dingen in het algemeen worden verteld en niet precies door de ogen van een bepaalde persoon. Bijvoorbeeld aan het begin van het verhaal wordt verteld wat er gaande is. Dan is er niet een bepaalde persoon die dat zo beleeft.
De ruimte waarin het verhaal zich afspeelt is een bergachtige streek in Frankrijk, namelijk in de Auvergne. De gebeurtenissen spelen zich voornamelijk af in het huis van Jeanne en in het dorpscafé 'La Truite Doreé'.

Grondige beschrijving van mijn leeservaringen.

Onderwerp
Het onderwerp van het boek spreekt mij best wel aan, omdat het iets is waar de mensen tegenwoordig heel veel mee bezig zijn. Ik heb ook wel eens over het onderwerp nagedacht, omdat je, je toch wel gaat afvragen hoe de relatie is tussen schoonheid en lelijkheid. Ook over de onrechtvaardigheid van het lot heb ik wel eens nagedacht, want ik vind het niet eerlijk dat sommige mensen mooi en sommige lelijk zijn. Het boek heeft mij ook wel nieuwe kanten van het onderwerp laten zien, omdat ik eerst eigenlijk niet wist wat iemand zo als Jeanne allemaal meemaakt vanwege haar uiterlijk. Door het lezen van het boek heb ik ook iets geleerd, namelijk dat schoonheid niet alleen van buiten is, ook lelijke mensen kunnen een mooi karakter hebben. Je moet daarom ook niet meteen afschrikken van die mensen, dat zou niet eerlijk zijn. Ik ben ook anders over het onderwerp gaan denken, omdat ik nu weet hoe een lelijk persoon zich voelt. Dat wist ik eerst niet. Ik had niet verwacht dat het onderwerp op deze manier uitgewerkt zou worden, omdat ik eerst dacht dat Isabelle Jeanne wel zou haten, maar dat is niet zo. Isabelle respecteert namelijk de mening van Jeanne en dat had ik niet verwacht. Ik ben het ook eens met de mening van het boek over dit onderwerp, omdat ze zeggen dat schoonheid meer is dan alleen een mooi uiterlijk. Ik vind wel dat er te weinig aandacht is gegeven aan hoe andere mensen denken over de relatie tussen Isabelle en Jeanne, want dat wordt namelijk helmaal niet beschreven en dat vind ik wel jammer.

Gebeurtenissen
Ik vind dat er voldoende gebeurtenissen zijn in het boek zodat het boeiend blijft, want als er heel veel dingen zouden gebeuren kan het zijn dat de boodschap van het boek niet goed overkomt. In de gebeurtenissen zit ook een goed en duidelijk herkenbaar verband, want in het begin houdt Jeanne zich strikt aan het plan, maar nadat ze Isabelle een beetje leert kennen veranderd dat. Dat is ook wel logisch, want anders zou ze wel heel onmenselijk zijn. Als Jeanne erachter komt dat Isabelle gelogen heeft tegen haar, wil ze weer wraak nemen. Ook dat is wel logisch, want ze wil Isabelle dan terug pakken. Als Isabelle dan een zelfmoordpoging in scene zet voelt Jeanne zich schuldig, dan blijkt dat ze dus toch gevoelens heeft en het zichzelf erg kwalijk neemt, want dat was niet haar bedoeling. Dus het is best een logische volgorde. Ik vind de gebeurtenissen boeiend, omdat ik niet verwacht had dat ze zo zouden gebeuren. Bijvoorbeeld Isabelle respecteert de mening van Jeanne. Ze zijn ook wel schokkend, omdat Jeanne Isabelle tot aan haar dood wil schilderen. Ook verassend, want je denkt door wat Jeanne allemaal heeft meegemaakt het enige wat ze nog wil is wraak nemen, maar dan blijkt dat ze ook wel gevoelens heeft en het hele idee van de baan wil gooien. De gebeurtenissen hebben me wel aan het denken gezet, want ik wist eigenlijk niet hoe iemand zo als Jeanne zich zou voelen en dus ook niet hoe die zou reageren op een aantal dingen. Je gaat je dan toch ook afvragen hoe jij zou reageren als je Jeanne was. De gebeurtenis die de meeste indruk op mij heeft gemaakt is toen Jeanne erachter kwam dat Isabelle alles gelogen had, want Jeanne die in het begin niets anders kon doen als wraak nemen, was veranderd in een mens met gevoelens. Ze beschouwde Isabelle als een soort vriendin en ze dacht dat Isabelle dat ook zo voelde. Toen Bernard dus vertelde hoe het werkelijk in elkaar zat voelde ze zich bedrogen en gekrenkt in haar vertrouwen, want ze had nog nooit iemand vertrouwd of haar hele levensverhaal verteld. Dat vond ik dus best wel zielig voor Jeanne, want ze was eindelijk veranderd in een mens en dan blijkt dat alles gelogen is en ze dus voor de zoveelste keer denkt dat alle mensen niet te vertrouwen zijn.

Personages
De hoofdpersonen, Jeanne en Isabelle, zijn niet heldinnen waar ik op zou willen lijken, want ze hebben allebei wel dingen die ik niet echt bewonder. Namelijk de wraakzucht van Jeanne, omdat zij het niet eens is met de maatschappij wil ze wraak nemen en gebruikt ze daar Isabelle voor en dat vind ik niet goed. Ook het vertrouwen van Isabelle, want juist zij als filmster moet weten dat je niet zomaar iedereen kan vertrouwen. Ik bewonder de vriendelijkheid van Isabelle, want ze is tegen iedereen heel vrolijk en vriendelijk, ik zou dat heel moeilijk vinden. En ik bewonder de geloofwaardigheid van Jeanne, want daardoor is ze veranderd in een heel ander mens. Ook al is alles gelogen, het heeft haar toch veranderd. De personages Isabelle en Jeanne gingen voor me leven, omdat wat zij memaken van dichtbij beschreven wordt en omdat hun gevoelens worden beschreven, daardoor kan je een beeld vormen van hoe hun zich zouden gedragen en opstellen tegenover anderen. Ook omdat hun uiterlijk heel letterlijk wordt beschreven. Bij Bernard is dat ook wel zo, maar zijn gevoelens worden niet echt duidelijk gemaakt en hij is een bijfuguur die niet zo heel vaak voorkomt in het verhaal. De personages reageren toch best wel voorspelbaar, want door alles wat ze meemaken is het wel logisch hoe ze reageren. Bijvoorbeeld Jeanne die geschaad is in haar vertrouwen wil wraak nemen, Bernard die de reactie van Jeanne vreemd vond, gaat op onderzoek uit bij haar huis en Isabelle die realiseert dat ze tot aan haar dood geschilderd zal worden bedenkt een plan waardoor Jeanne op de vlucht slaat. Van Jeanne en Isabelle kom je het meeste te weten zodat je ook hun gedrag begrijpt. Van Jeanne en Isabelle kom je namelijk ook hun hele levensverhaal te weten. Dan weet je wat ze hebben doorgemaakt en is het dus makkelijker om te begrijpen hoe ze reageren op bepaalde dingen. Met sommige beslissingen ben ik het niet eens, namelijk hoe Jeanne wraak wil nemen op alle mooie mensen. Ze gebruikt daar Isabelle voor en dat vind ik niet goed, want zij kan er ook niets aan doen wat Jeanne heeft meegemaakt. Ze had beter de mensen ervan kunnen proberen te overtuigen dat schoonheid van binnen zit door bijvoorbeeld een boek te schrijven. Ook met de zelfmoordpoging in scene zetten ben ik het niet eens, want er was nu al iets misgegaan, maar gelukkig was ze toch goed blijven hangen met haar kaak op het touw. Als er iets anders was misgegaan had ze wel dood kunnen zijn. Isabelle had beter Jeanne’s vertrouwen kunnen proberen terug te winnen door eerlijk tegen haar te zijn. Ik ben het wel eens met de beslissingen die Jeanne heeft gemaakt nadat ze Isabelle had leren kennen, ze heeft haar bijvoorbeeld al wat te eten gegeven. Ik ben het niet eens met de manier hoe de hoofdpersonen hun problemen proberen op te lossen. Jeanne’s probleem is dat de maatschappij haar niet respecteerd vanwege haar uiterlijk. Ze wil dat oplossen door de mooie Isabelle te ontvoeren en haar tot aan haar dood te schilderen. Ik zou dat anders doen, want nu neemt ze wraak op iemand die daar niets aan kan doen. Als Jeanne zo ontevreden is met haar uiterlijk kan ze zich misschien beter daaraan laten helpen op proberen het te verdoezelen met make-up en dan de samenleving proberen te overtuigen dat schoonheid van binnen komt. Isabelle’s probleem is dat ze ontvoerd is dood Jeanne en ze moet dus proberen te ontsnappen. Ze probeert dat door Jeanne’s vertrouwen te winnen en toen dat mislukte door een zelfmoordpoging in scene te zetten. Ze had dat beter kunnen doen door opnieuw Jeanne’s vertrouwen te winnen en Jeanne te helpen met haar probleem.

Opbouw
Ik vind dat het verhaal goed in elkaar samenhangt. De gebeurtenissen gebeuren redelijk in de goed volgorde. Het is niet echt een spannend verhaal, want al in het begin is duidelijk wie de dader is en waarom zij Isabelle ontvoerd heeft. Het verhaal was wel boeiend, omdat er dingen in voorkwamen waar ik zelf nog niet echt zo over na heb gedacht. Ook heeft het verhaal me andere klanten van het onderwerp laten zien. Ik vind dat het boek een goede bouw heeft, want ze beginnen ermee dat er een onderzoek gaande is over de ontvoering van Isabelle. Dan gaat het over Jeanne en haar lelijkheid en dan komt de hele ontvoering aan bod, dat was wel leuk om te lezen, omdat er dan aan het begin een aantal open plekken komen. Het boek is daardoor ook interessanter om te lezen. Want je kan je aan het begin dan van alles afvragen. Het boek is ook niet echt ingewikkeld in elkaar gezet. Ik vind wel dat de opbouw goed past bij het onderwerp, want als ze op het einde pas bekent hadden gemaakt wie de dader is, is het een detective. En dat is niet de bedoeling van het boek. Doordat de dader aan het begin al bekent wordt gemaakt kan je beter begrijpen waarom ze het gedaan heeft en begrijp je dus ook het doel van het boek beter. Er zitten een aantal terugblikken en herinneringen in. De enige terugblik in het boek is als de ontvoering beschreven wordt. Als Jeanne en Isabelle een tijdje in het huis zijn, is dat geen terugblik meer. De herineringen die in het boek zitten zijn de levensverhalen van Jeanne en Isabelle die verteld worden door hun zelf. Ik vind dat wel fijn, want daardoor begrijp je hun meningen beter. Ik vind het einde niet zo goed, want de dader vlucht en is spoorloos. Bernard blijft zoeken naar haar, maar vindt haar niet. Dus het boek heeft een open einde, maar daardoor blijft er niet veel onduidelijk, want de gedachten achter de ontvoering en de bedoelingen ervan waren al bekent aan het begin van het boek.

Taalgebruik
Ik vond het verghaal soms wel lastig om te lezen, omdat er veel moeilijke woorden in gebruikt worden en het is ook al van veertien jaar geleden, dus is in een andere stijl geschreven dan de boeken die ik normaal lees. De verhouding tussen beschrijvingen vind ik wel goed, omdat er heel duidelijk wordt beschreven hoe iedere persoon eruit ziet, je kan dus een goed beeld vormen. De gesprekken
zijn ook wel goed, omdat ze allebei hun meningen uiten en je daardoor begrijpt hoe ze zich voelen. De weergave van gedachten en gevoelens vind ik niet zo goed, want er worden eigenlijk alleen maar de gedachten en gevoelens van Jeanne beschreven. Je weet dus niet echt hoe Isabelle zich voelt, je kan wel een beeld vormen, maar zeker weet je het niet. De taal past wel bij de personages, omdat ze toch in een andere tijd leven als dat wij doen, vroeger was men veel beleefder en dat merk je ook wel aan het taalgebruik. De taal past niet echt bij het onderwerp, omdat dat onderwerp tegenwoordig ook heel belangrijk is, ik denk zelfs nog belangrijker als vroeger. Dus was het misschien beter geweest als het iets moderner was geschreven.

Informatie over de auteur

Tessa de Loo is geboren op 15 oktober 1946 in Bussem. Ze bracht een deel van haar jeugd door in Oss. Oss was zeer katholiek, zij was daar in tegen niet gelovig. In 1965 gaat ze Nederlands studeren, maar begin jaren ’70 stopt ze zowel met haar studie als met schrijven. Jaren later pakt ze beide weer op, maar van afstuderen komt niets meer, omdat ze zich volledig op het schrijven richt. Tessa de Loo schrijft omdat ze iets tastbaars wil achterlaten. Ze kan het niet uitstaan dat dingen voorbijgaan en zo weinig sporen achterlaten. Ook zijn haar verhalen voor haar een middel om emoties over te brengen, om mensen te laten voelen wat zij zelf voelt. Verder wil ze uit “herkenbare situaties” iets laten zien hoe iets in elkaar zit, zodat mensen meer inzicht krijgen in zichzelf. Door iets op te schrijven, dingen te combineren, in elkaar te vlechten, krijgt ze zelf ook meer helderheid over bepaalde conflicten.
De boeken die Tessa schrijft zijn vooral romans ze gaan vaker over het conflict tussen de samenleving en een bepaalde persoon. Ook gaan ze vaak over het conflict tussen de kinderwereld en die van de volwassenen.
De meeste boekbesprekers zijn zeer positief over de boeken die Tessa de Loo schrijft. Een enkeling is negatief, die vinden dan dat een ontvoering niet creatief gevonden is.
Ander boeken zijn:
Proza:
De meisjes van de suikerwerkfabriek (1983)
Meander (1986)
Het rookoffer (boekenweekgeschenk 1987)
Het mirakel van de hond (1988)
Isabelle (1989)
Dubbelportret (1989)
De tweeling (1993)
Alle verhalen tot morgen (1995)
Een varken in het paleis (1998)
Een gevaar op de weg (autocolumns) (1999)
Een bed in de hemel (2000)

Essays:
Toen zat Lorelei nog op de rots (1997)

Vertalingen:
Vertaald:
1 verhaal: 'Die Mädchen von der Süßwarenfabrik' in 'Frauen in den Niederlanden.
Erzählungen' (1992) 'De tweeling' is in het Duits vertaald in 1995

Bloemlezingen:
'Gebloemleesd'

Proza:
Enkele bladzijden in 'Ik herinner mij' redactie Emile Brugman en Martin Ros, Privé-domein nr. 151 (1988)
1 verhaal: 'Muziekles' in 'Maestro, muziek! De mooiste verhalen over muziek' (1994)
1 fragment uit 'Ik herinner mij' in 'Vrouwenlevens. Honderd jaar vrouwen over hun leven',
samengesteld door Margot de Waal (1995)

Verwerkingsopdracht

Ik heb verwerkingsopdracht elf gekozen, daar moet je twee gedichten zoeken die goed passen bij het verhaal.

Gedicht 1:

Mooi zijn...

Mooi zijn is fijn.
Maar doet ook wel eens pijn.
Mensen kijken naar je maar zijn meteen bevooroordeeld. "Kijk daar heb je weer zo'n arrogante meid"
Maar dan denk ik bij mezelf als ze me zouden kennen krijgen ze daarvan vast spijt.
Het gaat er om hoe je bent van binnen. En een ding weet ik zeker, mensen kunnen mij alleen als ze oprecht zijn voor zich winnen. Ik hou van mooie mensen ook al zijn ze van de buitenkant niet volmaakt, het gaat erom wat je bij elkaar los maakt. Als je de binnenkant van de mens ziet, weet ik zeker dat je veel meer van het leven geniet!
Desiree Even

Ik vind dit gedicht er heel goed bij passen, omdat het erom gaat dat schoonheid niet van buiten, maar van binnen zit. Dat is ook wat Isabelle aan Jeanne duidelijk wilde maken. Dat schoonhei niet het beste is wat iemand kan bezitten. Isabelle vertelde ook dat veel mensen niet alleen Jeanne maar ook haar op het uiterlijk beoordeelde. Zo dachten ze vaak dat Isabelle maar dom was en geen eigen mening bezat.

Gedicht 2:

…Confusion…

I remember
How your mouth told me
To be normal
How your eyes watched me
…Condemned me

…With Fair…

I don’t fit
I don’t fit in
The society of today

…puppets…
They’re nothing more then the puppets of society
Dependent of the good wil of the government

I’m a disgrace
I’m a disgrace
Just one more problem for you to handle

…Irritation…

…It crumbles down
and it crawls back…

As it falls apart
Right in front of you

And I become a nightmare
The horror in your dreams

...As I let you live

I’m not like you
I’m not like you

I’m not the beast you are within...

…Torturing…
As you bade in your own blood
…As…
As you suffer the way you’ve let me suffered
…Salvation…

I’m not the beast you are within...

- ikkuh -

Ik vind dit gedicht er goed bij passen, omdat Jeanne zichzelf heel erg lelijk vindt en omdat mensen haar niet kunnen accepteren vanwege haar uiterlijk. De mensen denken dat, omdat ze lelijk is ook een lelijk karakter heeft. Mensen noemen haar zelfs een heks en omdat zo vaak tegen haar is gezegd dat ze lelijk is, heeft ze een minderwaardigheidscomplex opgelopen durende haar jeugd. In dit gedicht wil de ikpersoon wraak nemen, dat is ook wat Jeanne wil doen en daarvoor gebruikt ze Isabelle.