ff n studiebreak
Meiden, laser je binnenste schaamlippen lekker weg joh. Want je vriendje wil een playboypoesje.
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
Boekverslag Arthur Japin
Een schitterend gebrek
Geschreven door: | sardientje |
Datum ingestuurd: | 19 oktober 2003 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.150 |
Bekeken: | 12523 keer (8 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
Zakelijke gegevens
-Titel van het boek: Een schitterend gebrek
-Naam van de auteur: Arthur Japin
-Jaar van uitgave+naam van uitgever: 2003, De Arbeiderspers
(beknopte) gegevens over de inhoud
Het boek is gebaseerd op een zin uit één van Casanova’s verhalen.
Daarin beschrijft hij dat zijn eerste geliefde weerzinwekkend is geworden.
Het verhaal gaat over Lucia die op een feest verliefd wordt op de 17jarige Giacomo Casanova. Casanova wordt ook opslag verliefd op de 14jarige Lucia. Casanova moet voor een paar maanden naar Venetië en belooft dat als hij terug is zij zullen huwen. Lucia is er echter niet meer.
Tijdens Casanova’s afwezigheid raakt Lucia besmet met de pokken, waardoor haar hele gezicht voor altijd getekend is. In de kringen waarin Casanova verkeert kan uiterlijk je maken en breken, en Lucia realiseert zich dat met haar uiterlijk het laatste het geval zal zijn. Zij vlucht naar Bologna waar ze inruil voor onderdak en voedsel huishoudster is bij het echtpaar Morandi Manzolini. Het echtpaar hecht veel vertrouwen in de wetenschap en daarom zijn er ook geregeld wetenschappers bij hen over de vloer. Daar is waar Lucia, die voortaan door het leven gaat als Galathée de Pompignac, de mooie Franse wetenschapper Zélide Montmorency ontmoet. Lucia werkt 4 jaar bij haar als secretaresse, tot Zélide overlijdt. Na dat avontuur vertrekt Lucia noordwaarts naar Amsterdam, waar zij in de prostitutie terechtkomt. In die tijd komt ze ook op de idee om voortaan gesluierd door het leven te gaan, wat niet alleen het effect heeft dat ze meer klanten dan ooit tevoren heeft, maar dat ze zich eindelijk vrij voelt. Lucia ontmoet later Casanova in Amsterdam en kan als Galathée Casanova toch beminnen. Ze zegt dat zij een Lucia kent die overeen komt met zijn verhalen, en zorgt ervoor dat Casanova en Lucia elkaar ontmoeten. Omdat Lucia nooit haar sluier afdoet heeft Casanova niet door dat Galathée en Lucia één en dezelfde persoon zijn. Lucia is verzadigd en Casanova ook, omdat hij eindelijk weet waarom Lucia weg is gegaan. Na dit gaat Lucia/Galathée met de enige klant mee die haar ooit zonder sluier heeft gezien, de heer Jamieson, naar Amerika, ondertussen zwanger van Casanova. Het verhaal speelt zich voor het belangrijkste gedeelte af in Amsterdam in het jaar 1758.
Mening
Het boek is niet opgebouwd in chronologische volgorde. Je hebt veel flashbacks, dan zit Lucia bijvoorbeeld in haar flat in Amsterdam en voor je het weet word je naar haar idyllische geboortestreek gebracht. Dit zorgt in tegenstelling met sommige boeken niet voor verwarring, maar juist voor meer inzicht. Met inzicht bedoel ik vooral inzicht in Lucia, in haar gedachten gang, haar geschiedenis. En meer begrip voor haar keuze om de prostitutie in te willen gaan.
Het realiteitsgehalte van het boek is naar mijn mening zeer hoog.
Zoals ik reeds heb geschreven is het boek gebaseerd op een zin uit Casanova’s verhalen. Hoewel Casanova er verder niet bij heeft geschreven hoe zij bijv. in de prostitutie is gekomen, is het als je je verdiept in de prostitutie rond 1750 duidelijk dat het niet een zeldzame keuze was voor vrouwen om in de prostitutie te gaan. Vooral als je niet van goeden huize kwam en helemaal alleen op de wereld was, zoals in Lucia’s geval. Het is niet alleen vanwege goed onderzoek naar het leven van die tijd die het boek een hoog realiteitgehalte heeft, maar vooral omdat het om gevoelens gaat. Bij boeken over gevoelens en liefde is het altijd heel erg waarschijnlijk dat zoiets zich ooit echt heeft voorgedaan.
Het boek was soms moeilijk geschreven. Sommige zinnen moest ik twee keer lezen voor ze volledig tot me doordrongen, voor een geoefende lezer in de literatuur zou de volgende zin waarschijnlijk in één keer begrepen worden maar voor minder geoefende lezers is het aan te raden om alles wat je niet begrijpt nog een keer door te lezen, dit kan veel verwarring besparen. Ik citeer: Het is dat mijn decolleté onverantwoord diep was uitgesneden; het is dat ik bepaald niet zonder zonden ben; het is dat mijn gedachten die avond verre van verheven waren; het is dat ik niet het soort vrouw ben aan wie een hogere macht ook maar een kwartiertje van zijn tijd zou verdoen, anders zou je nog gaan denken dat God zelf of anders de duivel voor zijn vermaak in de hele opzet een handje heeft gehad. Een samenloop als deze!
Hoewel het boek behoorlijk vol stond met dit soort zinnen, heeft het boek me niet één keer verveeld. De auteur heeft een gave om zelfs de jongste lezers te kunnen interesseren. Het boek is zo verrassend geschreven dat het je onmogelijk wordt gemaakt om je te vervelen. Met verrassend bedoel ik dat het verhaal steeds een andere wending neemt, net op het moment dat je denkt: en nu gaat ze haar sluier afzetten! Draait ze zich in het boek om en loopt weg. Of dat ze op het eind zwanger blijkt te zijn, van Casanova nog wel!
Na het lezen van het boek, sloot ik hem toch niet met; ‘goh, wat een leuk verhaal.’ Het hield me juist een tijdje bezig. Vooral met wat Lucia bedoelde toen ze zei dat ze juist de wereld binnenhaalde als ze haar sluier droeg. Het leek mij dat ze de wereld juist buitensloot. Pas toen ik ging denken over hoe ik me zou voelen als ik een voile over mijn gezicht droeg, begreep ik wat ze bedoelde met de wereld naar binnen halen. Als je zo lelijk bent als zij was, dan is het moeilijk om elke dag naar buiten te gaan. En je moet jezelf nog meer bewijzen, want mensen krijgen meteen een beeld van je door je uiterlijk. Meestal is dat niet een al te positief beeld. Om het tegendeel te bewijzen, moet je nog harder werken en nog meer je best doen. Als zij een voile draagt krijgt zij niet blikken van medelijden en afschuw maar van nieuwsgierigheid. En als mensen je dan uitschelden dan weet je het dat het niet gaat om jou, maar over je zelfaangenomen verschijning. Dat geeft een geweldig gevoel van vrijheid. Zeker voor iemand die het eigenlijk nooit gewend was om zonder afschuw aangekeken te worden.
Daardoor begreep ik de volgen zinnen uit het boek ook beter: vrij voelde ik me en vervuld. Voor iemand die nooit is beoordeeld en afgerekend in een allereerste blik is dit vast moeilijk te begrijpen, maar ik had het gevoel dat ik nu eindelijk de ruimte kreeg mij kenbaar te maken. Ja, het was alsof mijn persoonlijkheid pas zichtbaar werd nadat ik mijn gezicht had verborgen. Of moet ik zeggen dat ik mezelf pas toonbaar achtte, toen ik uit zicht was?
(Nadat een paar straatjongens haar uitscholden voor madam kak.)
Terwijl hij zijn succes oogstte drong het tot mij door dat hun spot algemeen was. Hij gold voor mijn uitdossing, niet mijzelf. Mijn gebrek zagen ze niet. Waren die jongens in mijn plaats iemand anders tegengekomen dan hadden ze die als slachtoffer gekozen.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
