geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?

CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
ff n studiebreak
Meiden, laser je binnenste schaamlippen lekker weg joh. Want je vriendje wil een playboypoesje.
I Primaire gegevens.
a. Naam van de schrijver: Karel Glastra van Loon.
b. Titel van het boek: De passievrucht.
c. Ondertitel van het boek: -
d. Voor het eerst verschenen: april 1999
e. Aantal bladzijden: 230
II Verantwoording van de keuze en verwachting vooraf.
a. Ik had redelijk wat gehoord over dit boek en we hadden hem thuis. Mijn moeder zijn dat het een goed boek is dus ben ik hem gaan lezen.
b. Ik dacht dat het boek interessant en apart zou zijn, omdat het idee van een zoon die jou zoon niet blijkt te zijn toch erg apart is.
III Korte samenvatting.
Het verhaal gaat over een man Armin, hij heeft een zoon, maar tien jaar na de dood van zijn vrouw Monika komt hij erachter dat hij zijn hele leven onvruchtbaar is geweest en dat zijn zoon zijn zoon dus niet is. Hij moet en zal erachter komen wie dan de vader is van Bo. Aan Monika kan hij het niet meer vragen, dus gaat hij op zoek naar de mannen met wie ze omging, geen van hen schijnt uiteindelijk de “dader” te zijn. Als dan ook Armins vader komt te overlijden vindt hij een briefje tussen zijn vaders spullen: “Ik ben zwanger. M.”. Dan weet Armin het…zijn vader?? Hij komt thuis en Ellen (nieuwe vriendin) heeft Bo een briefje van Monika gegeven waar alles in staat. Bo is de zoon van Armins vader.
IV De verdieping.
a. Titelverklaring: het boek heet dus “De passievrucht”. De passievrucht wordt gebruikt in de betekenis van een baby, de vrucht die uit passie wordt geboren. Het is natuurlijk voor Armin heel moeilijk, of zelfs niet, te aanvaarden dat Monica met zijn vader met passie seks heeft gehad. Bo is in het boek, figuurlijk gesproken, de passievrucht.
Motto en de verklaring.
“From the start
Most every heart
That’s ever broken
Was because
There always was
A man to blame”
(Dolly Parton; “It wasn’t God Who Made Honkytonk Angels”)
De keuze van dit motto is terug te leiden naar dat Armins vader ervoor had gezorgd dat Bo niet Armis zoon was en dat Monika met Armins vader was vreemd gegaan. Armins vader was dus de “man to blame”.
Opdracht van het boek is: Voor Karin.
Verklaring: ?
b. Het is een psychologische roman, want het gaat over de gedachtegang en de zoektocht naar de vader van Bo, de “zoon” van Armin.
c. Personages.
Armin: zijn karakter word niet niet met zoveel woorden besproken, omdat het verhaal uit zijn perspectief geschreven is. Hij is vernieuwend (Bo heeft de achternaam van zijn moeder). Hij is een echte vogelgek. Hij kropt zijn gevoelens op. Als hij problemen heeft heeft hij snel de neiging om naar de drank te grijpen. Hij is de “vader”van Bo. Was getrouwd met Monika en heeft nu een relatie met haar beste vriendin Ellen. Armin is een onrustig type. Als hij erachter is gekomen dat Bo zijn zoon niet is moet en zal hij de “dader” vinden, koste wat kost.
Monika: groene of grijze ogen, rood haar, meisjesachtige stem. Ze is net zo vernieuwend als Armin. Ze heeft een sterk karakter, haar ouders die haar niet mogen omdat ze altijd liever een jongen hadden. Ze was een dwingend-type, ze kreeg echt alles voor elkaar.
Ellen: donker haar, ze is erg begrijpend. Ook is ze erg gevoelig.
Bo: word als jongetje van drie en van dertien genoemd. Slaapt met de ogen open. Is zowel zoon als halfbroer van Armin. Verloor zijn moeder toen hij drie was. Is de biologische zoon van Armins vader en Monika. Op zijn dertiende had hij zijn eerste vriendinnetje. Hij houd van vogels, maar vooral van meeuwen.
d. Het speelt zich door de tijd heen af. Vanaf de ontmoeting van Armin en Monika tot de ontdekking van Bo’s vader. De tijd die verstrijkt zal zo’n 15 jaar zijn. Het is absoluut niet-chronologisch, want het gaat met sprongen door de tijd, van vroeger naar nu en anders om. Het speelt zich grotendeels af in Amsterdam en een gedeelte op Ameland.
e. Je beleeft het verhaal door de ogen van Armin. Het is een ik-verteller.
f. Motieven:
1. onvruchtbaarheid; door de onvruchtbaarheid is Armin niet helemaal perfect en het draait ook om zijn imperfectie.
2. het bedrog; dit komt het gehele boek alsmaar terug. Het bedrog van Monika en Armins vader tegenover Armin. Het verzwijgen van de waarheid van Ellen en Armins moeder tegenover Armin.
3. de dood; er gaan 3 mensen dood in het boek.
Thema: Niets is helemaal perfect. Verklaring: alles in het boek draait om de imperfectie ervan. De imperfectie van wiskundeformules en de imperfectie van Armin, de imperfectie van de verontreinigde wereld etc.
h. Stijl. Stukje uit het boek om de stijl duidelijk te maken (blz. 199 1e alinea):
“Ik zeg niets. Ik denk. Hoe lang zouden er al meisjes verliefd op hem worden? Het is me nog nooit eerder opgevallen en Bo zal zelf de laatste zijn om erover te beginnen – als hij het al in de gaten heeft. O, die verrukkelijke, verschrikkelijke onzekerheid van de puberteit, waarin het meest ondubbelzinnige signaal van een meisje nog niet ondubbelzinnig genoeg is. Waarin elke verlokking tegelijkertijd afschrikwekkend is, omdat je zelfbewustzijn kwetsbaar is als een zandkasteel in de golven. Om wat het ene moment nog een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid lijkt, het volgende moment een absolute onmogelijkheid kan blijken. Omdat je niets weet en niets begrijpt. Of is dat gepraat van een oude man? Zijn de pubers van nu veel wijzer? Ik kijk naar Bo en ik denk: nee, die onzekerheid is van alle tijden. Maar zeker weten doe ik het niet. Wat weet ik tenslotte van hem, behalve dat hij mijn zoon niet is?”
ik heb dit stukje gekozen, omdat dit heel duidelijk de gedachtegang weergeeft die de lezer moet volgen.
V Relatie tussen tekst en auteur.
Er zijn niet zo veel relaties, omdat de tekst fictioneel is, maar ik kan er een paar noemen. Karel Glastra van Loon heeft Armin een paar trekjes van zichzelf meegegeven. Ze hebben beide bij een “science “blad gewerkt, ze hebben beide de behoefte om de wereld te verbeteren. Ze hebben revolutionaire ideeën.
VI Persoonlijke beoordeling.
Ik vond het een erg interessant onderwerp, erg aangrijpend. Het idee dat je altijd hebt gedacht een zoon te hebben en dat je er dan na dertien jaar achter komt dat het niet jou zoon is. Het was voor mij persoonlijk niet herkenbaar, maar het zou in een soap kunnen gebeuren, is vast ook al een aantal keer gebruikt. Het boek was naar mening zowel oppervlakkig als diepgaand. Sommige gedachten gingen erg diep, maar af en toe was er een gesprek en verliep als volgt: “Dees is wetenschappelijk redacteur. We werken voor dezelfde uitgever. Ik ken hem al dertien jaar. Hij is mijn beste vriend. Hij heeft Monika nog gekend.” Dit soort gesprekken zijn naar mijn mening heel erg oppervlakkig en kaal. Er zijn genoeg films met zo’n zelfde soort onderwerp, ik kan zo snel geen titel noemen, maar ze zijn er zeker.
Ik vond zowel de gebeurtenissen als de gevoelens erg belangrijk. De gevoelens waren wel belangrijker voor sfeer, om de wanhoop en de pijn over te brengen. De gebeurtenissen echter waren nodig om het duidelijk te houden. Er waren wel genoeg gebeurtenissen, maar in het midden van het boek mochten het er wel wat meer zijn, want daar verslapt het even wat, het word echter snel weer sterker. Ik vond het allemaal wel redelijk geloofwaardig, alleen het idee dat je met je schoonvader naar bed zo gaan (eigenlijk nog niet eens) vind ik een beetje ziekelijk. Ze waren ook wel te volgen, het was af en toe alleen even nadenken, omdat je dan weer in het heden of verleden zat.
De personen waren erg goed in beeld gebracht. Ze waren net echt. De wanhoop en pijn werd mooi overgebracht. Het was dus ook totaal niet moeilijk om je in te leven in de personages. Het waren duidelijke en aparte personages. Ik zou niet willen zeggen dat ik in het dagelijks leven beïnvloed ben door de hoofdpersoon, want ik heb niks te maken met zulke situaties als in het boek (gelukkig maar). Ik vond het negatief van Armin dat als hij een probleem had dat hij het opkropte en ging drinken, ik vond het alleen wel positief dat hij zulke revolutionaire ideeën heeft over het verbeteren van de wereld.
Af en toe was het verhaal moeilijk te volgen, bijvoorbeeld als er een heleboel wetenschappelijke uitspraken kwamen. Maar over het algemeen was het goed te doen. Het boek was nooit echt erg saai, maar alleen in het midden van het boek bleef Armin een beetje gefixeerd op Niko’s vrouw en dat werd na verloop van tijd saai. Ik vond het eind het meest spannend, want nu wilde ik toch eindelijk wel eens weten wie nu Bo’s vader is. De rest was gewoon spannend, niet super spannend.
Het taalgebruik was over het algemeen wel goed te doen, behalve bij die wiskundige uitspraken, dan had ik af en toe zo iets van…uhmmm..tja, en je bedoelt hiermee???
Dus dat was wel wat lastig, maar verder was het erg goed te doen.
Er is mij één zin echt bij gebleven, maar dat was wel het belangrijkste zinnetje van het boek. Het stond in een briefje van Monika aan de vader van Armin: “Ik ben zwanger. M.” Hier ging het om.
VII Is mijn verwachting uitgekomen?
Ja, natuurlijk is mijn verwachting uitgekomen, wat kon dit boek anders zijn dan apart en interessant. Het was wel erg spannend.
VIII Bronvermelding.
Vogel, W., “Echte vragen in ‘De passievrucht’”, Haarlemsdagblad 15 juli (1999), blz. 115
-, “De trend is alles terug te voeren op de genen”, De Volkskrant 29 oktober (1999), blz. 30
Pruis, M., “Briljant in Madurodam”, De Groene Amsterdammer 18 augustus (1999) blz. 29-30
Gulpen, H., “Luister maar niet naar vader”, -, -
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.