Je bent nu hier: voorpagina » boekverslagen » Over de vos Reinaert / Van den vos Reynaerde door Onbekend
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
ff n studiebreak
Het mooiste crimiboek van 'onze' agent Don Heins? Die over de ontvoering van Alfred Heineken. Type in-één-ruk-uit.
Boekverslag Onbekend
Over de vos Reinaert / Van den vos Reynaerde
Geschreven door: | Shari Spoelders (5 aso) [meer] |
Datum ingestuurd: | 27 september 2003 |
Taal: |  |
Woorden: | 700 |
Bekeken: | 2431 keer (5 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
Een Middeleeuws verhaal.
In de Middeleeuwen werden verhalen anders vormgegeven dan nu. Tegenwoordig worden boeken geschreven in doorlopende tekst, in proza. Ze zijn bovendien bedoeld om stil te lezen. Middeleeuwse verhalen zijn bijna allemaal in rijm geschreven, ze waren bedoeld om ook naar te luisteren. Ook het middeleeuwse Nederlands verschilt nogal van het Nederlands dat wij nu kennen. Je kan zien dat sommige Middelnederlandse woorden lijken op een Frans, Engels, of Duits woord. Grongaard is verwant aan het Franse grogner, dat mopperen betekent, ende klinkt bijna als het Engelse and en bijspel lijkt op het Duitse beispiel.
Er zijn nog verschillen in de taal, maar die zijn al besproken geweest in de klas.
Van den vos Reynaerde.
De Reynaert is een satirisch dierenverhaal, waarin de middeleeuwse maatschappij een spiegel voor zich kreeg. Niemand durfde kritiek te geven op de maatschappij, dus kwam de kritiek tot uiting in de literatuur. De auteur geeft niet alleen kritiek op de verschillende standen, maar ook op de middeleeuwse literatuur (ridderliteratuur) zelf. (bv. De vos stelt een burger voor: hij heeft niets met de kerk te maken, dus behoort niet tot de geestelijkheid, hij behoort niet tot de adel want hij hefet geen enkele relatie met de koning. Hij moet wel bij de koning komen door de streken die hij uithaalt).
Je zou het misschien niet verwachten van een dierenverhaal, maar Ven den vos Reynaerde kan gerust het hoogtepunt van de Middelnederlandse literatuur genoemd worden.
Van den vos Reynaerde is geschreven in de 13de eeuw, toen de ridderliteratuur nog volop bloeide. De vos spot met alles en iedereen uit die ridderwereld.
Reynaert is een begrip geworden in onze westerse cultuur. In de franse taal heeft renard zelfs het woord goupil als het gebruikelijke woord voor vos verdrongen. Sinds de twaalfde eeuw zijn er veel verhalen over Reynaert in omloop, maar geen enkel verhaal kan zich spiegelen met het verhaal Van den vos Reynaerde. Deze Middelnederlands tekst wordt door velen beschouwd als een van de hoogtepunten in de middeleeuwse literatuur. Hoewel het al een zeer oud verhaal is, heeft het nog steeds plaats in de hedendaagse Nederlandse cultuur. Veel Nederlanders en Vlamingen hebben het ooit gelezen.
Genre
Het verhaal is een dierenepos. Het dierenverhaal heeft als hoofdpersonen van het boek dieren i.p.v. mensen. Deze dieren hebben vaak een betekenis. Ze gedragen zich net zoals mensen. Allee goede en slechte eigenschappen van de mens worden ‘vertaald’ door middel van een karaktereigenschap van bepaalde diersoorten. Een vos is bv. listig en sluw. Dus met een vos kan een listig en sluw persoon worden uitgebeeld. In een dierenverhaal kunnen we meerdere soorten onderscheiden zoals een dierenfabel en een dierenepos. Het is een epos omdat een fabel veel meer een opvoedende functie heeft voor de maatschappij. Een epos is ook meer satirisch.
De schrijver
Het verhaal is geschreven door ‘Willem die Madocke maakte’ zoals de eerste regel van het verhaal zegt. Geschreven is echter niet het juiste woord, want Willem is waarschijnlijk een minnestreel die het verhaal heeft vertaald vanuit het Frans en een beetje heeft aangepast.
Hij heeft het verhaal vertaald, omdat hij het jammer vond dat het verhaal nog niet in de volkstaal (het Diets) vertaald was. Dat zegt hij ook in de proloog, waarvan ik een stukje ga voorlezen.
De schrijver maakt zich bekend als Willem de maker van een verhaal dat Madoc heet. Waarschijnlijk had Willem zoveel succes geboekt met dat vorige verhaal, dat hij de titel als een soort van reclame gebruikte.
Er is geen enkel verhaal bewaard gebleven dat Madoc heet, zodat er niet nagegaan kan worden of Willem er nu terecht zo trots op was…
Een verhaal kon in die tijd enkel op schrift gezet worden, als je monnik was, of als iemand het wilde bekostigen. Als dank hiervoor werd zo iemand in de proloog vermeld. Ook in de proloog van de Reynaert komt zoiets voor.
Er is in de Reynaert een acrostichon –dit is als de beginletters van een aantal op elkaar volgende versregels een naam vormen- te vinden in versregels 32-36. fier staat de naam AEIDE. Het zou kunne verwijzen naar Aleide van Avesnes, die ook mecenas is geweest van Jacob van Maerlant.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
