Boekverslag Al Galidi

Geschreven door:	anoniem (5 vwo) [meer]
Datum ingestuurd:	15 september 2003
Taal:
Woorden:	3.000
Bekeken:	7669 keer (4 deze maand)
Waardering:	Currently 2.47/5 1 2 3 4 5 2.5/5 (17 stemmen)
Deel op:

Titel:	De fiets, de vrouw en de liefde
Auteur:	Al Galidi
Jaar van uitgave:	2002

Auteur:	Al Galidi
Pseudoniem voor:	Khalidi, Rodhan Al
Geslacht:	man
Nationaliteit:	Nederlands
Geboren:	1971
Populaire titels:	2002De fiets, de vrouw en de liefde (1) 2006Maanlichtmoerassen (1)

Naam:
Klas/niveau:
E-mail:
Bericht:
Bestemd voor	Iedereen Scholieren.com redactie
Geheime code:

Beschrijvingsopdracht

Titelbeschrijving
Al Galidi, De fiets, de vrouw en de liefde, Amsterdam 2002 (eerste druk)

Motivatie
Ons tiende leesverslag moest een poëzie verslag worden. Hierdoor ben je beperkt met je boekkeuze, maar het is wel een leuke afwisseling tussen alle gewone verslagen. In de mediatheek waren vooral oudere gedichtenbundels te vinden, maar deze spraken mij niet erg aan. Vooral niet omdat je bij gedichten vaak een hoop zelf moet verzinnen en interpreteren en dit leek mij gemakkelijker om te doen bij een schrijver die ook een moderne kijk op de wereld heeft. Ik heb dit boek gekozen omdat de titel mij erg aansprak. Vooral het verband tussen de fiets en de twee andere delen van de titel maakte mij nieuwsgierig. Ook ben ik altijd nieuwsgierig wat buitenlanders van Nederlanders vinden en volgens de beschrijving kwam dat aan bod in deze gedichtenbundel. Verder was het de kaft die de doorslag gaf; het is een kaft met Hollands blauw erop en afbeelding van een fiets, een vrouw en een verliefd stelletje.

Beschrijving
Deze bundel valt gelukkig redelijk gemakkelijk te beschrijven. De bundel bestaat uit drie delen; “De fiets, de vrouw en de liefde”, “Twintig kilo gedichten” en “Republiek van de rat”. In alledrie de delen wordt er een visie over Nederland en Nederlanders gegeven.
In het eerste deel (“De fiets, de vrouw en de liefde”) wordt er naar Nederland gekeken met Nederlandse ogen. Een belangrijk thema van dit deel is de fiets. Er wordt een vergelijking gemaakt tussen de relatie met een vrouw en de relatie met je fiets.
Het tweede deel wordt geschreven door iemand die met buitenlandse ogen naar Nederland kijkt. Hierin schemert soms heimwee naar zijn vaderland door. Liefde speelt in dit deel een grote rol, maar ook de visie op Nederlanders komt goed naar voren.
In het derde deel wordt er naar de wereld gekeken door de ogen van een rat. Hierin is ongelijkheid een belangrijk thema. Dit wordt vertaald naar de wereld van een rat. Zo komt naar voren dat ratten altijd ondergeschikt blijven aan katten. Vertaal je dat naar de mensenwereld, dan kan je daaruit opmaken dat sommige volkeren altijd overheerst worden. In dit deel wordt er ook gesproken naar stijl of mening van bekende wereldburgers. Zo is er een gedicht van een rat die naar Karl Marx schrijft en een gedicht dat geschreven is uit naam van Rat Hamlet.
In alledrie de delen wordt er gekeken naar Nederland. De schrijver is Irakees en kan dit onderwerp dus goed naar voren brengen. Liefde, de Nederlandse cultuur en ongelijkheid zijn de belangrijkste thema’s uit deze gedichtenbundel.

Persoonlijke reactie
Ik vond deze gedichtenbundel zéér de moeite waard. De belangrijkste onderwerpen van de bundel liefde, Nederlandse cultuur en ongelijkheid vind ik zeer interessant. Over liefde is het altijd interessant om iemands opinie erover te weten. De Nederlandse cultuur door ogen van een buitenlander vind ik vooral grappig en interessant. Het is grappig om te bemerken dat buitenlanders soms wat vreemd tegen ons aankijken en soms dingen opmerken die wij zelf niet eens in de gaten hebben. Zo staat er in deel twee een gedicht over Nederlanders na hun dertigste (“de Nederlander op z’n dertigste”, blz. 28), waarin de schrijver vertelt dat veel Nederlanders na hun dertigste levensmoe zijn. Toen ik hierover na ging denken, bleek dat je dit bij heel veel mensen inderdaad terug ziet. Ongelijkheid is een onderwerp dat ik interessant vind omdat ik het heel erg vind. Ik vind het heel erg dat als je aan de andere kant van de wereld wordt geboren, je (veel) minder kansen op een goed en gelukkig leven hebt. Zo gaat het eerste gedicht uit het derde deel (“Sonate voor de heldhaftige eeuwige”, blz. 63-64) over een Irakese rat die heel slim is en goede ideeën heeft, maar geen kansen op een goed bestaan. Toch blijft hij in het riool wonen. Dit slaat natuurlijk op de Irakezen die hun land niet ontvlucht zijn, integendeel tot de schrijver. De onderwerpen staan dus ook dicht bij mijn belevingswereld. De schrijver werkt de onderwerpen goed uit. Nu is dit waarschijnlijk niet zo heel erg moeilijk voor hem, aangezien hij zelf met buitenlandse ogen naar Nederland kijkt. Het deel “de fiets, de vrouw en de liefde”, waarin met Nederlandse ogen naar Nederland wordt gekeken omvat daarentegen maar twee gedichten. “Republiek van de rat” gaat grotendeels over ongelijkheid en daar heeft de schrijver mee te maken gehad toen hij nog in Irak woonde.
De gedichten binnen een deel hebben niet altijd samenhang. De gebeurtenissen in zo’n gedicht zijn redelijk goed te volgen. Veel gedichten vertellen en klein verhaal op zich. Een voorbeeld daarvan is “Mijn lied, jouw lied” (blz. 33), dat beschrijft hoe iemand een lied schrijft voor zijn geliefde.
Ieder deel is geschreven vanuit de ogen van een ander personage. Respectievelijk een Nederlander, een buitenlander en een rat. In de laatste twee delen zou je de schrijver kunnen herkennen. Per personage is er ook een andere gemoedstemming te ontdekken. Zo is de Nederlander pessimistisch, de buitenlander wat vrolijker en de rat zowel droefgeestig als ook enigszins boos. In het laatste deel kon ik ook duidelijk een verband ontdekken tussen thematiek en ruimte. Het deel gaat over ongelijkheid en de sfeer is droefgeestig een boos. Het deel speelt zich af in het riool, waar de ratten wonen. Een kille, gure, smerige en nare omgeving.
De opbouw van de gedichtenbundel is hartstikke gemakkelijk. Het is onderverdeeld in de drie eerder genoemde delen. Verder is er op de bladzijden 59 en 60 een voorwoord te vinden over het laatste deel. Hierin wordt verteld hoe zwaar ratten het hebben en hoe de verhouding kat/rat verloopt.
Het taalgebruik in het boek is natuurlijk apart. Poëzie is één grote open plek; zinnen die er maar half staan; zinnen die niet op elkaar aansluiten. Bij poëzie moet je zelf alle verbanden leggen. Dat maakt poëzie juist zo bijzonder. Doordat je zelf de verbanden moet leggen, interpreteert iedereen het anders. Het taalgebruik in de bundel is wel gemakkelijk en dagelijks. Het irriteerde mij dat in “Republiek van de rat” het woord stront wel erg vaak gebruikt wordt.


Verdiepingsopdracht

- Ik verwachtte voordat ik de bundel had gelezen dat het een duidelijke bundel zou zijn, die vooral handelde over de Nederlandse cultuur. Ik had niet verwacht dat de andere twee thema’s erin zouden voorkomen. Vooral ongelijkheid had ik niet verwacht. Verder verwachtte ik dat het een grappige, luchtige bundel was. Ik verwachtte niet dat de bundel een pessimistisch toontje zou hebben. Ook had ik verwacht dat Nederlanders veel meer belachelijk zouden worden gemaakt.
- Ik heb het volgende gedicht uitgekozen:

Wandeling door Harlingen

Zonder hond
zonder kat
zonder fiets
loop ik alleen naar zee.
Ik groet een oude man
en zijn hond antwoordt: “Hij is doof.”

Ik loop door
en groet een hond.
Zijn baas antwoordt:
“Hij houdt niet van vreemden.”

Ik blijf lopen en zie een fiets een vrouw leiden.
Ik ren en zie een hond die zijn baas uitlaat.
Ik wandel en zie een hond fietsen.

Ik kijk door een raam, misschien zie ik iemand,
maar ik zie alleen een kat naar me kijken
die roept: “wat een wereld!”

Ik doe mijn ogen dicht en ga verder.
O, wat moeilijk om in Harlingen te wonen
zonder hond
zonder kat
zonder fiets

In dit gedicht draait het om anders zijn dan anderen. De persoon voelt zich de enige in Harlingen zonder hond, kat of fiets. Hij maakt dit duidelijk door de herhaling van de woorden hond (vs. 1, 6, 8, 12, 13, 19), kat (vs. 2, 15, 20) en fiets (vs. 3, 11, 13,21). Hoe vaker hij honden, katten en fietsen tegenkomt, hoe moeilijker hij het krijgt. De kat achter het raam in vs. 15 verwoordt zijn gedachte eigenlijk al. Verder gebruikt hij in de derde strofe de tegenstelling lopen, rennen en wandelen om te laten zien dat het niet uitmaakt wat hij doet, er verandert niets aan zijn situatie.
- Voor deze opdracht heb ik het volgende gedicht uitgekozen:

Boer

Geen aardappel
probeerde ooit zelfmoord te plegen.
Geen komkommer
zei ooit:
“Ik ben geen komkommer, ik ben een banaan.”
Geen tomaat zal zeggen:
“Ik wil niet in de soep, ik wil in de sla.”
Geen gehandicapte wortels
geen krankzinnige paprika’s

Daarom ben ik boer.

In dit gedicht herken ik de volgende poëtische kenmerken: het is verdeeld in 2 strofen. Eén van negen regels en één van 1 regel. Dit is wel een vrije vers. Het heeft geen vaste vorm en geen rijmschema. Hij maakt in dit gedicht gebruik van het enjambement In dit gedicht komt beginrijm voor, namelijk met het woord “geen”. Hij maakt ook gebruik van een bijzondere bladspiegel; het gedicht bestaat uit een blok met argumenten en de conclusie staat in de laatste zin, apart van het blok. Een ander literair kenmerk is de literaire functie. Het woord “geen” wijst op interne verbanden. Het geeft telkens een argument weer om boer te worden. Dit is een stijlfiguur.
- Meneer Galidi maakt veel gebruik van het stijlfiguur herhaling. In beiden gedichten worden bepaalde woorden (respectievelijk “zonder” en “geen “) herhaald. Verder is in het gedicht “Wandeling door Harlingen” ook nog enumeratio aanwezig. Hij somt op waar hij zonder is. Zonder hond, kat en fiets. Tegelijkertijd is dit ook repititio, want deze opsomming wordt herhaald. In dit gedicht wordt ook gebruik gemaakt van parallellisme, namelijk in de derde strofe. In het andere gedicht (“Boer”) wordt er ook enumeratio toegepast. Iedere keer als hij een zin begint met “geen” geeft dit en argument aan om boer te worden. Wat in deze twee gedichten niet naar voren komt is de beeldspraak. De schrijver maakt in veel gedichten gebruik van beeldspraak, vooral het metafoor. Een goed voorbeeld daarvan is “Sonate voor de heldhaftige eeuwige”. (Blz. 63-64) In dit gedicht is de hoofdpersoon een rat, maar deze is in werkelijkheid het Irakese volk dat niet gevlucht is. De andere vormen van beeldspraak komen veel minder aan bod.

- In het taalgebruik en de stijl van deze bundel vallen een paar dingen op;
ü De schrijver maakt veel gebruik van repetitio. Bij voorbeeld in de twee bovenstaande gedichten, maar bijvoorbeeld ook in het gedicht “Verborgen tuin” (blz. 24-25) waar het woord “magnolia” steeds herhaald wordt.
ü Enumeratio komt vaak voor. Een goed voorbeeld daarvan is “Roep van de gestolen fiets”. Het begin van dit gedicht gaat als volgt: Voor ze mijn kleur veranderen,
voor ze mij veranderen,
voor ik van hen ben…
In de rest van dit gedicht wordt ook enumeratio toegepast.
ü De andere stijlfiguren worden niet zo veel gebruikt.
ü Het enjambement wordt veel gebruikt. Bijvoorbeeld in het gedicht “Sonate van de verliefde rat” op bladzijdes 69 en 70.
ü In sommige gedichten is de humor duidelijk. Zoals in “de fiets, de vrouw en de liefde”. Hierin is de humor een soort spot. Ik zal de tweede strofe citeren.
Droom niet van een Nederland
zonder gestolen fietsen.
Dan zou Nederland
zonder Nederlanders zijn.
ü Ironie wordt niet veel gebruikt in deze bundel.
ü Veel gedichten zijn ambigu. Een goed voorbeeld is het gedicht “In de bibliotheek” (blz. 32). Het gaat over een boek, maar je zou het boek als een persoon met een hoge functie kunnen beschouwen. Het deel “Republiek van de rat” is in zijn geheel ambigu. Het gaat over ratten, maar die ratten stellen het Irakese volk voor.
- De opbouw van de bundel is er één in afdelingen. Er zijn drie delen. Binnen die delen is geen verdere opbouw. Ik kan verder geen logische opbouw in de bundel ontdekken.
- Per deel is er een ander thema. Deel 1 gaat vooral over liefde, deel 2 vooral over de Nederlandse cultuur en ook over de liefde en deel 3 gaat over ongelijkheid en de liefde. Toch houdt de schrijver zich niet strak aan deze indeling; in het laatste deel zijn ook liefdesgedichten te vinden. Er is wel een duidelijke samenhang tussen de thematiek en de ruimte. Deel 1 en 2 zijn redelijk vrolijk vergeleken bij de laatste. In deze delen spelen de gedichten zich dan ook af op normale plaatsen. Bijvoorbeeld de bibliotheek of het open land van Friesland. Het laatste deel is boos en pessimistisch. Dit speelt zich af in het riool. Een nare, kille en smerige plaats. Ik zal per thema een bijpassend gedicht geven. Bij liefde hoort bijvoorbeeld “Sonate van de verliefde rat” (blz. 69-70). Bij het thema Nederlandse cultuur hoort bijvoorbeeld: “In elk café” (blz. 36). Bij het thema ongelijkheid hoort bijvoorbeeld het gedicht “De rat vertelt een sprookje aan het drolletje dat niet kan slapen” (blz. 77-78).
- Hieronder zal ik drie gedichten bespreken.
ü Het eerste gedicht heet: “In de bibliotheek” en het is van Al Galidi. Omdat deze vrij kort is zal ik hem hieronder noteren.

In de bibliotheek

Ik zag een boek
van de boekenplank afglijden.
Hij stak zijn titel in zijn zak
en verliet de bibliotheek.
Toen ik hem vroeg waarom
antwoordde hij:
‘De stommiteit in deze stad!’

In mijn eerste oordeel vind ik het een raar gedicht. Ik kan er wel wat bij bedenken, maar ik snap het verband niet tussen de laatste zin en de rest.
Belangrijke onderdelen zijn; boek, titel in zijn zak en de laatste zin. Ik denk dat het onderwerp is: een hoge functie zat zijn. Je kan het boek namelijk opvatten als een persoon met een hoge functie.
Ik vermoed dat er een verband moet bestaan tussen de laatste zin en de rest, maar ik kan niet echt bedenken wat dat zou moeten zijn. Misschien is het boek het zat om altijd op zijn titel beoordeeld te worden. Het woord “titel” is namelijk meerduidig. Je zou dit gedicht dus als ambigu kunnen opvatten. Dan zou het inderdaad kunnen gaan over iemand met een hoge functie. De enige stijlvorm die ik in dit gedicht kan ontdekken is het enjambement. Het gedicht is niet geschreven in een versvorm en rijm kan ik ook niet ontdekken.
De thematiek is: iemand is het zat om beoordeeld te worden op zijn titel. Mijn eindoordeel is dat het een goed gedicht is. Je moet er diep over nadenken om de thematiek te ontdekken, terwijl het een simpel gedichtje is. In tegenstelling tot mijn eerste oordeel snap ik nu wel het verband tussen de laatste zin en de rest.
ü Het tweede gedicht dat ik heb uitgekozen is “de rat vertelt een sprookje aan het drolletje dat niet kan slapen”. Het gedicht komt uit het derde deel van de bundel. Het is te lang om helemaal op te schrijven, maar ik zal de eerste twee strofen noteren.
Er was eens, kort geleden,
voor alles stront werd
in vele riolen,
een drolletje dat besloot niet geboren te worden
en niet naar beneden te gaan,
naar de vergetelheid,
naar stront.

Ze vroeg politiek asiel aan
in de maag,
die weigerde:
“Nederland is vol”
Ze vroeg humanitair asiel aan
in de darmen.
“De maag heeft jouw strontafdrukken.
En bovendien,
jouw land is de anus
en daar is het veilig.
Jij moet weg”
Als je de titel leest denk je dat het gaat om een onzinnig gedicht, maar het heeft wel degelijk een goede inhoud. Ik vind dit gedicht zielig. Het gaat over het harde beleid dat in veel landen gevoerd wordt, ten opzichte van asielzoekers.
Belangrijke woorden binnen dit gedicht zijn: drolletje; asiel; om te sterven bij haar geboorte. Het onderwerp van dit gedicht is asielaanvraag. De schrijver maakt gebruik van het enjambement en versterkt zo bepaalde zinsdelen. Het gehele gedicht is ambigu. Het gaat niet over een drolletje, maar over een asielzoeker die wordt afgewezen. Een voorbeeld van een meerduidig woord is “maag”, het betekent hier Nederland. Ook “anus” is een meerduidig woord; het betekent hier geboorteland. Door voor de landen lichaamdelen van de spijsvertering te kiezen benadrukt hij dat het drolletje hoe dan ook weg moet. Het wordt letterlijk uitgepoept en figuurlijk betekent dat, dat de asielzoeker geen kans heeft op een beter toekomst.
Het gedicht bestaat uit vier strofen. In dit gedicht komt soms klinkerrijm voor. Het gedicht heeft geen vaste vorm.
Ik denk dat de thematiek van het gedicht asielaanvraag is en de wanhoop bij afwijzing.
Al met al is het een goed gedicht, dat veel meer inhoud heeft dan de titel doet vermoeden.
ü Het derde gedicht dat ik heb uitgekozen heet “De eerste opstijging van de kaars”. Het komt uit het eerste deel. Ik zal de eerste strofe opschrijven.
In de rivier van vragen in het hoofd
stromen spijkers.
Verwonden de oevers,
van de ziel van het hart.
Op de tafel
het hart van de ziel,
Licht en tranen stijgen op.
In dit draait het om het feit dat niemand je innerlijk iets kan aandoen. Belangrijke woorden in dit gedicht zijn: kaars; innerlijk; uiterlijk. In dit gedicht wordt wederom gebruik gemaakt van het enjambement. Het versterkt zinsdelen. Ook wordt er in dit gedicht gebruik gemaakt van de vergelijking met als. Dit gedicht heeft geen vaste versvorm. Ik vind dit een bijzonder mooi gedicht. Leuk om de tegenstelling van een kaars (smeltbaar innerlijk) en je innerlijk (onaantastbaar) te gebruiken.
Evaluatie

Ik vind het uiteindelijk een goede bundel. Ik vind het vooral leuk. Het is niet erg ingewikkeld, maar ik vind de thematiek wel erg leuk. Ik had het nog leuker gevonden als er meer over de Nederlandse cultuur was geschreven. Vooral het derde deel (“Republiek van de rat”) vind ik erg goed. De schrijver kan het thema “ongelijkheid” goed naar voren brengen. Al met al vind ik wel een gedichtenbundel om aan te raden. Een paar gedichten zijn mijn favoriet: “Boer”, “Het witte huis” (Over dat niets is wat het lijkt) en “Sonate voor de heldhaftige eeuwige”. De gedichtenbundel is niet moeilijk. Er worden geen moeilijke vergelijken gebruikt of lastige beeldspraak. Er komt ook bijna geen rijm in voor en dat vind ik wel jammer, omdat ik rijm leuk vind. Rijm is grappig en ik vind het knapper van een schrijver als hij zijn gedicht kan schrijven in woorden die op elkaar rijmen. De woordkeus is dan natuurlijker beperkter.
Ik vond de opdrachten leuk om uit te voeren. Je moet dieper over het gedicht gaan nadenken en dan komen er soms verrassende dingen naar voren. Het ontdekken van rijm in een gedicht vind ik lastig en ook het ontdekken van beeldspraak is niet eenvoudig, maar het is wel interessant om het te doen. Ik had er nog nooit bij stil gestaan dat schrijvers veel meer dingen gebruiken in hun gedichten om gedachtes naar voren te laten komen, dan alleen woorden.
De opbouw van de bundel vond ik niet gemakkelijk te ontdekken, omdat er niets over in het informatieboek stond.