Boekverslag Oriana Fallaci

Geschreven door:	Tamke [meer]
Datum ingestuurd:	18 mei 2003
Taal:
Woorden:	1.100
Bekeken:	5633 keer (7 deze maand)
Waardering:	Currently 3.55/5 1 2 3 4 5 3.5/5 (11 stemmen)
Deel op:

Titel:	Brief aan een nooit geboren kind
Auteur:	Oriana Fallaci
Jaar van uitgave:	1976
Aantal pagina's:	113

Auteur:	Oriana Fallaci
Populaire titels:	1976Brief aan een nooit geboren kind (1)

Naam:
Klas/niveau:
E-mail:
Bericht:
Bestemd voor	Iedereen Scholieren.com redactie
Geheime code:

Brief aan een nooit geboren kind – Oriana Fallaci

C. Verwerkingsopdrachten A.H.V. lijst van Gielen en Noé

1) Biografie

Oriana Fallaci is Florentijnse en woont in New York. Zij is een van de beroemdste en meest gelezen Italiaanse schrijfster.

2) Korte inhoud

Het boek bevat een monoloog van een ongehuwde, zwangere vrouw die tegen haar kind praat. Ze vertelt haar vrucht verhaaltjes en spreekt het aan alsof het kind al geboren is. Ze kan zich boos maken op het kind maar ze houdt er ook van, nochtans is het nog niet echt een kind. Ze wil de baby dolgraag, ook al kreeg ze veel negatieve reacties van buitenaf. Haar vriend verliet haar nadat hij wist dat ze zwanger was en ook haar ouders zijn tegen de zwangerschap. Toch besluit ze het kind te houden en het verder alleen op te voeden. Haar droom mag weliswaar niet uitkomen. Na 3 maanden krijgt ze krampen. Ze gaat naar de gynaecoloog en deze vertelt haar dat ze veel moet rusten en liggen als ze het kind niet wil verliezen. Dit doet ze een week lang maar daarna is ze het beu om opgesloten te zitten. Ze gaat terug werken, maar dan gaat het mis. Ze voelt zich erg slecht en gaat opnieuw naar de gynaecoloog. Deze hoort geen hartslag meer, het kind is overleden. De vrouw gaat doodongelukkig naar het ziekenhuis om het vruchtje weg te laten halen. Ze overhaalt de dokters om het haar te laten zien en ze stelt vast dat het nog geen kindje was. Toch voelt ze zich schuldig. Aan het einde van het boek droomt ze dat ze in een rechtszaal zit. Er zijn zeven juryleden: de gynaecoloog, de vader van het kind, een arts die haar behandelde, de vrouwelijke arts, haar vriendin en haar ouders. Ze droomt dat ze terechtstaat voor de moord op haar kind. De vader van het kind en de mannelijke arts pleiten schuldig, de anderen onschuldig. Dan wordt ze wakker. Het boek eindigt met de woorden: “ Jij bent dood. Misschien sterf ik ook. Maar dat telt niet. Want het leven sterft niet.”

3) Verwerkingsopdracht 1

Opdracht 5: zoek 1 of meerdere gedichten die bij het verhaal passen. Voeg ze bij je leesdossier. Je kan ook zelf gedichten schrijven. Leg uit waarom je net deze gedichten gekozen hebt.

4) Verwerkingsopdracht 2

Opdracht 21: zoek muziekwerken die bij het boek passen. Motiveer je keuze. Je kan ook zelf een nummer maken.

Ik heb twee nummers bijgevoegd die ik bij het boek vind passen. Het eerste nummer is: ‘Letter to my unborn child” van 2pac (tekst: zie bijlage 1). Ik heb dit nummer om verscheidene redenen gekozen. De eerste reden is de titel, uiteraard. Waarom spreek vanzelf natuurlijk. Maar toch vond ik de inhoud van het nummer ook goed bij het boek passen ook al is het een totaal andere situatie. In het boek gaat het eerste en vooral over een vrouw, het lied gaat over een man. In het boek sterft het kind, in het lied niet. Toch vind ik het goed bij elkaar passen. De man in het lied schrijft een brief aan zijn ongeboren kind. De vader zit in een bende en hoopt zolang te overleven dat hij zijn kind nog eens kan vasthouden. In het nummer beschrijft hij eigenlijk zijn leven en hij wil dat zijn kind het anders aanpakt, beter dan hijzelf. Hij wil zijn kind ook laten weten dat hij ervan houdt, mocht het het niet weten. Hij bidt ook tot God om zijn kind een goed leven te geven. Een leven zonder bendes, geweld, honger… De vader weet dat hij gaat sterven en geeft zijn kind nog enkele raadgevingen mee. Hij hoopt zijn kind ooit te zien in de “gettohemel”.
Ik vind dit een erg pakkend een mooi lied. Het is eigenlijk net het omgekeerde van het boek en net daarom vind ik dat dit lied en het boek bijeen passen.
Het tweede nummer dat ik gekozen heb is: “Tears in heaven” van Eric Clapton (tekst: zie bijlage 2). Dit nummer heb ik gekozen ook omdat ik het ten eerste een prachtig en pakkend nummer vind, maar ook omdat de tekst heel erg mooi is. Ook tussen het boek en dit nummer zijn er twee duidelijke verschillen: bij Oriana Fallaci gaat het om een moeder, in Tears in heaven om een vader. Het boek gaat om een nog niet geboren kind, het liedje over een kind van 5 die uit het raam gevallen is.

Ik vind deze goed bij elkaar passen omdat ik denk dat de moeder hetzelfde denkt als wat in het liedje gezongen wordt. Ik denk dat zij haar kind ook wel wil zien in de hemel en het leren kennen, want daar heeft ze nu de kans niet toe gehad. Zij vraagt zich waarschijnlijk af of het kind weet wie zij is. Je kan zowel in het boek als in het nummer de pijn voelen wanneer je het leest of hoort.

5) Verwerkingsopdracht 3

Opdracht 23: zoek minstens 10 foto’s / kunstreportages die bij het boek passen. Plak ze in en motiveer je keuze. Of maak zelf illustraties / een omslag / reclamefolder bij het boek en voorzie van commentaar.

Ik heb een kaft getekend voor het boek. Het zwarte papier om het verdriet van het boek uit te drukken. Een witte foetus om hoop uit te drukken. Ook al is het kind in het boek overleden er is nog steeds hoop. De vrouw kan misschien nog eens zwanger worden. Het leven voor haar gaat verder, met of zonder kind. Zij moet overleven. Ik denk dat deze miskraam haar wel sterker gemaakt heeft. Vandaar de witte kleur. Het grijze gedeelte langs de rechterkant van de kaft stelt de baarmoederwand voor. De foetus is niet helemaal in de baarmoederwand genesteld. Dit heb ik gedaan om duidelijk te maken dat de zwangerschap misgaat. Het lichaam van de vrouw stoot de foetus langzaam maar zeker af. De witte vlek is de placenta. Deze zit ook niet helemaal met de baarmoederwand en de Vruchtzak verstrengeld. Dit ook om het misgaan van de zwangerschap te benadrukken. En dan uiteraard de foetus in het vruchtwater. Ik heb de foetus vrij klein getekend in verhouding met de vruchtzak. Hiermee wil ik nogmaals het mislukken van de zwangerschap benadrukken. De baby groeit niet goed meer en is dus vrij klein.

6) Persoonlijk appreciatie

Ik vond het gewoon een prachtig boek. Het is een erg pakkend en ontroerend boek, een echte aanrader voor mensen die zich graag inleven in een boek. Dit lukt erg goed in dit boek. De lezer wordt betrokken, vind ik. Ik heb alleszins een paar keer tranen in m’n ogen gekregen.
Het boek handelt ook over een alledaags thema. Een miskraam kan iedereen overkomen. Ik hoop alleen dat het mij nooit overkomt want de pijn die de vrouw in het boek voelt, gaat tot in mijn hart.